ตอนที่หลินรั่วเอ๋อร์ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เป็อีกวันหนึ่ง
เธอนอนอยู่ในห้องพักฟื้น มือข้างหนึ่งลูบท้องแบนราบโดยไม่รู้ตัว เธอรู้ว่าลูกจากเธอไปแล้วเด็กคนนั้นเพิ่งอยู่กับเธอแค่สามเดือน ก็ต้องจากไปแล้ว เธอเม้มปากร้องไห้สะอึกสะอื้นเบาๆน้ำตาเปื้อนปลอกหมอน
“คุณฟื้นแล้วเหรอ?” หมอหญิงที่ทำการผ่าตัดให้เธอก่อนหน้านี้ถือขวดแก้วใสขวดหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอกประตู
หลินรั่วเอ๋อร์ไม่ได้ตอบกลับไป เพียงแต่มองไปที่ขวดแก้วในมือหมอ มีทารกน้อยขนาดเท่าฝ่ามืออยู่ในนั้นเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน แต่ดูจากรูปร่างแล้ว เธอรู้ว่าที่อยู่ข้างในคือทารกที่ยังไม่เป็ตัวอ่อน
“นี่คือเด็กที่คุณทำแท้งออกมาฉันเก็บไว้ให้คุณ ฉันให้คุณค่ะ” หมอหญิงถอนหายใจ แล้วส่งขวดแก้วในมือให้เธอ
หลินรั่วเอ๋อร์มองหมอหญิงด้วยความซาบซึ้ง มือทั้งสองที่สั่นเทารับขวดแก้วนั้นมาเธอกอดขวดแก้วไว้ในแนบเหมือนกับกำลังอุ้มเด็กอยู่
หัวใจเธอปั่นป่วนอย่างรุนแรง
ในขวดแก้วเล็กๆ นี้ คือลูกของเธอ...
“ขอบคุณค่ะ ขอบคุณนะคะหมอ...”แม้แต่หมอแปลกหน้าก็ยังมีความเห็นใจ
แต่พ่อของเด็กคนนี้ กลับเป็ฆาตรกรที่ฆ่าเขา
“ส่วน...การผ่าตัดตัดมดลูกของคุณออกฉันเตรียมไว้ในอีกสามวันหลังจากนี้” หมอพูดอย่างลำบากใจ “คุณ...พักผ่อนให้ดีก่อนนะคะ”
มือทั้งสองของหลินรั่วเอ๋อร์ที่กอดขวดแก้วอยู่เกร็งขึ้นมาทันที เธอมองไปยังด้านหน้าอย่างเหม่อลอยหยุดนิ่งแบบนี้อยู่นาน เมื่อแน่ใจว่าหมอหญิงเดินไปไกลแล้ว หลินรั่วเอ๋อร์ก็ดึงผ้าห่มออกสวมรองเท้าลงมาจากเตียง
เธอต้องหนี...
เธอนั่งรอความตายอยู่ที่นี่ไม่ได้ ลูกของเธอถูกเจียงเฉินซีฆ่าทิ้งอย่างโเี้แล้วมดลูกเธอจะโดนเขาตัดออกไปอีกไม่ได้
เธอกอดขวดแก้วที่ใส่ทารกไว้ในอ้อมอก หลินรั่วเอ๋อร์ที่สวมชุดผู้ป่วยรีบวิ่งออกไปที่ทางเดิน
ตอนที่ผ่านห้องผู้ป่วยวีไอพี เสียงคุยกันของหญิงสาวกับชายหนุ่มคู่หนึ่งดึงดูดความสนใจเธอทันที
“พี่เฉินซี บางครั้งฉันก็เสียใจมากจริงๆสองปีก่อนถ้าไม่ใช่เพราะรั่วเอ๋อร์ ลูกของฉันคงไม่... ส่วนฉันก็คงจะมีลูกไม่ได้เพราะมดลูกได้รับาเ็”
หลินรั่วเอ๋อร์ที่อยู่ข้างนอกจะไม่รู้ได้อย่างไรว่านี่คือเสียงของมู่ซืออวี่
“เธอไม่ต้องเสียใจ สามวันหลังจากนี้ฉันจะให้คนไปตัดมดลูกหลินรั่วเอ๋อร์ซะ เอามดลูกเขามาเปลี่ยนให้เธอ” เจียงเฉินซีปลอบด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
“พี่เฉินซี นี่คือเื่จริงเหรอคะ?”มู่ซืออวี่พูดด้วยความดีใจ หลังจากนั้นก็แสร้งทำเป็พูดด้วยความเป็ห่วง “ไม่ต้องหรอกค่ะถ้าทำแบบนั้น ชีวิตนี้รั่วเอ๋อร์คงเป็แม่ไม่ได้อีกแล้วจริงๆ”
“เธอไม่ต้องรู้สึกผิดนี่คือสิ่งที่เขาติดค้างเธอ!” เจียงเฉินซีพูดอย่างจริงจัง
หลินรั่วเอ๋อร์ที่ได้ยินทุกอย่างจากด้านนอก ั์ตาก็เริ่มแดงขึ้นมาอีกครั้ง
ผู้ชายคนนี้เหี้ยมโหดกับเธอมากจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะเอามดลูกเธอไปเปลี่ยนให้ผู้หญิงชั่วๆแบบมู่ซืออวี่
เธอไม่ยอม...
หลินรั่วเอ๋อร์เม้มปาก วิ่งไปที่ประตูลิฟต์เงียบๆ
“คุณหลิน คุณจะไปไหนคะ?”เมื่อพยาบาลเห็นหลินรั่วเอ๋อร์ก็รีบะโเรียกเธอทันที
เจียงเฉินซีที่อยู่ในห้องได้ยินก็สาวเท้าเดินออกมา โบกมือสั่งบอดี้การ์ดที่อยู่ไกลออกไป“จับหลินรั่วเอ๋อร์ไว้ อย่าให้เธอหนี”
สุดท้ายหลินรั่วเอ๋อร์ที่เพิ่งหนีมาได้แค่ทางเข้าโรงพยาบาล ก็ถูกบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่จับตัวกลับมา
“เตรียมการผ่าตัดตัดมดลูกให้เธอตอนนี้” เจียงเฉินซีจ้องหลินรั่วเอ๋อร์ที่อยู่ตรงหน้า แล้วสั่งการ
“เจียงเฉินซี ฉันผิดเองฉันไม่ควรแต่งงานกับคุณ...” หลินรั่วเอ๋อร์สูดหายใจ ค่อยๆ พูดออกมาทีละคำ “พวกเราหย่ากันเถอะเอาหนังสือสัญญามาให้ฉัน ฉันจะเซ็นเดี๋ยวนี้เลย”
“ตอนนี้คิดอยากจะหย่าขึ้นมางั้นเหรอ?สายไปแล้ว ก่อนจะหย่าเธอต้องเอามดลูกของเธอมาเปลี่ยนให้กับซืออวี่ก่อน” เจียงเฉินซีพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“ไม่...ฉันไม่อยากทำ...ผู้หญิงชั่วคนนั้นไม่คู่ควรกับมดลูกของฉันเธอไม่คู่ควร...” บอดี้การ์ดลากหลินรั่วเอ๋อร์เข้าห้องผ่าตัด เธอทำได้เพียงร้องะโขัดขืนอย่างต่อเนื่อง
267
