“อื้ออ ปล่อยผมนะ!”
“จะรีบไปไหน คุณบอกผมว่าจะทำอะไรกับไอ้แท่งข้างล่างนี้…จำไม่ได้หรอ”
“อึก…อาจารย์…ถ้าผมรู้ว่าเป็อาจารย์….ผม…ผมไม่มาหรอก”
“จริงหรอ….ธีรุต”
น้ำเสียงของคนที่ขึ้นคร่อมทำให้หัวใจสูบฉีดเืรุนแรง เด็กหนุ่มไม่เคยอยู่ใกล้ชิดกับร่างสูงถึงเพียงนี้ สายตาคมที่จ้องมองใบหน้าทำให้ดวงตาของทั้งคู่ได้ผสานกัน เขาไม่เหมือนอาจารย์คนเดิมที่ธีร์รู้จัก รอยยิ้มประหลาดสุดแสนเ้าเล่ห์แบบนั้นร่างเล็กไม่เคยเห็นมาก่อน!
“คุณขาดเรียนวิชาของผมจนได้”
“อื้มม ปล่อย…ปล่อยก่อน”
“อยากเจอหน้าผมจนถึงปีสุดท้ายเลยใช่มั้ย”
“ม…ไม่เอา….ใครจะอยากเจออาจารย์”
“ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ตั้งใจเรียนล่ะ”
“อื้อออ”
ธีร์พยายามดีดดิ้น...
แต่ร่างเล็กที่ถูกขึ้นคร่อมและตึงไว้ไม่สามารถขยับไปไหนได้ พละกำลังของอาจารย์หนุ่มมันมากเกินกว่าที่เขาคิด ลมหายใจร้อนๆพ่นระบายออกมาเริ่มใกล้ชิดมากขึ้นเรื่อยๆ และทันทีที่สันจมูกโด่งได้กลิ่นสบู่หอมๆบริเวณซอกคอ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยปริศนาอันน่าหวั่นเกรงก็ทำให้ธีร์รู้สึกตัวเล็กมากขึ้นทุกที!
“นี่คุณ….อาบน้ำรอผมด้วยหรอ”
“อื้อออ ก็บอกแล้วไงว่าผมไม่รู้ว่าเป็อาจารย์”
“ก็คิดซะว่าผมเป็คนอื่นสิ”
“…อึก”
“คิดซะว่าเราสองคนไม่เคยรู้จักกัน แบบนั้น…จะดีขึ้นมั้ย”
“ค…ใครมันจะไปคิดได้”
ธีร์ยังคงโต้เถียง...
น้ำเสียงและสีหน้าของอาจารย์หนุ่มมันทำให้คนตัวเล็กอยากจะหนีออกไปจากใต้ร่างให้เร็วที่สุด แต่ยิ่งดิ้นก็เหมือนข้อมือที่ถูกตึงไว้จะแน่นขึ้นมากกว่าเดิม ลมหายใจร้อนๆระบายไปตามใบหน้าจนทำให้ร่างเล็กหลับตาและเม้มปากแน่น ใครจะคิดว่าชายผู้เ็าและแต่งตัวเรียบๆทุกวัน เนื้อหนังข้างในมันจะทำให้บ้าคลั่งได้ถึงขนาดนี้!
“เรียนไปก็คงไม่ผ่านหรอก”
“….”
“ผมมีสูตรลัดมาเสนอ คุณสนใจมั้ย”
“อื้อออ อ…ไอ้อาจารย์โรคจิต!”
“ฮ่าๆๆ แต่ในแชทคุณโรคจิตกว่าผมอีกนะ ภาพนั้นน่ะ…มันทำให้ผมนอนแทบไม่หลับเลย”
“ฮึก….ป…ปล่อยสักที”
“ไม่สนใจสูตรลัดจริงๆหรอ”
“คนฉลาดๆอย่างผมไม่ต้องเอาตัวเข้าแลกเกรดหรอก”
“…หึหึหึ”
เมธาหัวเราะในลำคอ...
เขาจ้องมองใบหน้าแดงระเรื่อที่มีดวงตากลมโตปูดประกายออกมาจากเบ้า ขนตาเรียวยาวกระพริบถี่จ้องมองด้วยความขุ่นมัว ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูสดเม้มแน่นเหมือนกำลังอดทนกับอะไรบางอย่าง เมธากระชับร่างให้แนบชิดติดกันมากขึ้น นั่นจึงทำให้ร่างเล็กดีดดิ้นไปมาเหมือนกับกุ้งเต้น
“ผมแค่อยากช่วยคุณติวหนังสือต่างหาก”
“…..”
“คุณคิดว่าผมจะทำอะไร”
“ถ…ถ้า อาจารย์หมายถึงเื่นั้น…ก็ปล่อยผมสิ”
“ไม่”
เสียงเข้มกล่าวในลำคอและจ้องมองไปยังใบหน้าจิ้มลิ้มอีกรอบ...
“เื่ติวน่ะเื่การเรียน”
“…..”
“ส่วนเื่นี้….คือเื่ที่เราสองคนคุยกันมาตลอดทั้งเดือนต่างหาก”
“อึก….อื้อออออ!”
สันจมูกของร่างสูงซุกไซร้เข้าไปใต้ลำคอขาวระหง ทันทีที่ริมฝีปากหนาอ้างับลำคอ ร่างกายของคนตัวเล็กก็หงิกหงอด้วยความรู้สึกมากมาย ลิ้นหนาโลมเลียขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงติ่งหู เมื่อได้กัดแทะเบาๆบริเวณนั้น น้ำเสียงของนักศึกษาจอมซนก็ครวญครางแหลมสูงพร้อมกับดีดดิ้นไม่หยุด!
“อ๊าาา อ…อาจารย์ อื้อออ ป…ปล่อยนะ”
“จะปล่อยได้ไง…เครื่องกำลังติดเลย!”
“อ๊ะ….อ๊าาาาา~”
87K
