เธอมองโอบิโตะด้วยสีหน้าสงสาร เสียงสั่นเครือด้วยน้ำตา: "ลูกรัก... แม่ทนไม่ไหวแล้ว... ได้โปรดไว้ชีวิตแม่ด้วย..."
เมื่อเห็นสภาพที่อ่อนล้าของมิซากิ โอบิโตะก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที เขาจึงดึงอวัยวะเพศออกจากร่างของมิซากิ ปล่อยให้ช่องคลอดของเธอยังคงเปิดเล็กน้อยและมีของเหลวไหลเยิ้มออกมา
“ไปพักผ่อนเถอะ” เขาพูดกับมิซากิเบาๆ “ต่อไปถึงตาของรินสาวน้อยน่ารักของเราแล้ว”
มิซากิถอนหายใจโล่งอกและค่อยๆ เลื่อนตัวลงไปในน้ำอย่างเหนื่อยล้า เธอแอบขยิบตาให้ริน ราวกับส่งสัญญาณให้คว้าโอกาสนี้ไว้
โอบิโตะหันไปหาริน ใบหน้าของเธอแดงก่ำและดวงตาเป็ประกายด้วยความปรารถนา เขาดึงรินขึ้นมาจากน้ำอย่างไม่ทันตั้งตัวแล้วกดใบหน้าของเธอแนบชิดกับเขา
"เอาล่ะ สาวน้อย เธอพร้อมหรือยัง?" โอบิโตะถามพร้อมกับรอยยิ้มเ้าเล่ห์
รินพยักหน้าอย่างประหม่าและคาดหวังพลางโอบแขนรอบคอของโอบิโตะ: "ท่านโอบิโตะ... ฉันพร้อมแล้ว... เชิญเข้ามาได้เลย..."
โอบิโตะเหลือบมองมิซากิซึ่งกระตือรือร้นที่จะลองเช่นกัน จากนั้นดวงตาของเขาก็เปล่งประกายด้วยความคิดใหม่
“แม่ครับ มานี่สิ” เขาเรียกมิซากิให้เข้ามาใกล้ มิซากินั่งคร่อมข้างโอบิโตะอย่างมีความสุข พิงหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอไว้กับแขนของเขา
โอบิโตะโอบรินไว้ในอ้อมแขนข้างหนึ่ง และลูบไล้หน้าอกขนาดใหญ่ของมิซากิด้วยมืออีกข้าง แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขามีความสุขกับการมีผู้หญิงสองคน “พวกเ้าสองคน จงรับใช้ข้าให้ดี แล้วข้าจะให้รางวัลหากข้าพอใจ” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด
รินและมิซากิผลัดกันพยายามเอาใจโอบิโตะ
รินนำหน้าอกเล็กๆ ของเธอมาจ่อที่ปากของโอบิโตะ พยายามป้อนนมให้เขา
มิซากิพยายามดันหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอเข้าหาเขาอย่างสุดกำลัง ราวกับกลัวว่าโอบิโตะจะไม่สังเกตเห็นเธอ
โอบิโตะยิ้มและเอาหัวนมของรินเข้าปาก ดูดอย่างตะกละตะกลามเหมือนหนุ่มน้อย รินรู้สึกอ่อนแรงไปทั้งตัวจากการดูดของเขา และทำได้เพียงจับโอบิโตะไว้แน่นเพื่อไม่ให้ล้มลง
มือของโอบิโตะจับไปที่หน้าอกขนาดใหญ่อีกข้าง เขาบีบและคลึงหน้าอกอวบอิ่มของมิซากิ บางครั้งก็ดึงหัวนมที่บวมเป่งของเธอ ทำให้มิซากิร้องหอบไม่หยุด
"ลูกชายสุดที่รักของแม่...มันรู้สึกดีเหลือเกิน...ได้เล่นกับแม่ต่ออีกหน่อยนะ..." มิซากิอ้อนวอนด้วยสายตาเย้ายวน
โอบิโตะไม่สนใจท่าทียั่วยวนของเธอ และตั้งใจชื่นชมแม่ลูกคู่นี้อย่างเต็มที่ เขาเงยหน้าขึ้นและจูบริมฝีปากสีเหมือนเชอร์รี่ของรินอย่างดูดดื่ม ดูดน้ำลายหวานๆ จากปากของเธออย่างตะกละตะกลาม
รินแทบหายใจไม่ออกเพราะความเร่าร้อนของโอบิโตะ และแขนของเธอก็โอบรอบคอเขาโดยไม่รู้ตัว ลิ้นของโอบิโตะสำรวจภายในปากของเธออย่างชำนาญ หยอกล้อทุกจุดที่ไวต่อความรู้สึก
โอบิโตะจึงปล่อยริมฝีปากของรินก็ต่อเมื่อเธอแทบจะหายใจไม่ออกแล้ว เขามองลงไปและเห็นว่าหัวนมของรินบวมและตั้งตรง มีรอยฟันตื้นๆ อยู่รอบๆ บริเวณหัวนมเล็กๆ นั้น
เมื่อเห็นว่ารินเริ่มมีอารมณ์แล้ว โอบิโตะจึงไม่ลังเลอีกต่อไปและปรับท่าทาง โดยเล็งอวัยวะเพศที่แข็งตัวของเขาไปที่ช่องคลอดที่ยังไม่พัฒนาเต็มที่ของริน
"พร้อมหรือยัง หลิน?" เขาถามพลางโน้มตัวลงกระซิบข้างหูเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาััติ่งหูเธอเบาๆ
หลินตัวสั่นและพยักหน้าเห็นด้วย เธอมองอย่างประหม่าขณะที่อวัยวะเพศของโอบิโตะเข้าใกล้อวัยวะเพศของเธอ ซึ่งยังไม่เจริญเต็มที่จนเรียกได้ว่าเป็ "ทางเข้า" ที่แท้จริง
โอบิโตะใช้มือข้างหนึ่งประคองเอวบางของริน ส่วนอีกมือหนึ่งแหวกกลีบช่องคลอดที่ปิดสนิทของเธอออก แล้วค่อยๆ สอดปลายอวัยวะเพศของเขาเข้าไปข้างใน
ถึงแม้ช่องคลอดของรินจะเคยถูกอวัยวะเพศของโอบิโตะสอดใส่มาแล้วครั้งหนึ่ง แต่เธอก็ยังคงเ็ปอย่างเหลือทน เธอร้องออกมาด้วยความเ็ปและพยายามหุบขาเข้าหากันโดยอัตโนมัติ แต่โอบิโตะก็แยกขาเธอออกจากกันอย่างแรง
"ใจเย็นๆ นะ ริน เดี๋ยวก็หายเจ็บแล้ว" โอบิโตะพูดอย่างอ่อนโยนพลางก้มลงจูบที่คอและกระดูกไหปลาร้าของริน เพื่อพยายามเบี่ยงเบนความสนใจเธอ
รินพยักหน้า พยายามลืมความรู้สึกเ็ปรวดร้าวบริเวณ่ล่างของร่างกาย เธอกุมแผ่นหลังกว้างของโอบิโตะไว้แน่น เล็บของเธอทิ้งรอยตื้นๆ ไว้บนกล้ามเนื้อของเขา
โอบิโตะััได้ถึงความลังเลของริน จึงหยุดรอให้เธอปรับตัว เขาค่อยๆ ลูบผมอันนุ่มนิ่มของริน และจูบแก้มและริมฝีปากของเธอเป็ครั้งคราว “เด็กดี ผ่อนคลายหน่อย...” เขา whispered กระซิบข้างหูของริน
หลังจากนั้นไม่นาน ร่างกายของรินก็ผ่อนคลายลงในที่สุด โอบิโตะพยายามสอดเข้าไปให้ลึกกว่าเดิม และก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าทางแคบๆ นั้นคลายตัวลงเล็กน้อยจนแทบจะสอดอวัยวะเพศของเขาเข้าไปไม่ได้
"อืม... ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว..." หลินพูดเบาๆ พร้อมกับมีรอยแดงจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
เมื่อได้รับอนุญาตจากเธอแล้ว โอบิโตะจึงละทิ้งความลังเลใจและเริ่มขยับเข้าออกอย่างช้าๆ อวัยวะเพศของเขาพยายามเคลื่อนไปข้างหน้าในช่องคลอดอันงดงามของเธอ การขยับแต่ละครั้งนำมาซึ่งความสุขที่เร้าใจ
"อืม... ท่านโอบิโตะ... มันใหญ่มาก... มันบวมมากเลย..." รินครางออกมาอย่างไม่ชัดเจน ขาของเธออ่อนแรงเกินกว่าจะพยุงตัวได้
เพื่อให้โอบิโตะทำได้ง่ายขึ้น มิซากิจึงโอบกอดรินจากด้านหลังอย่างเอาใจใส่ โดยกักตัวรินไว้ระหว่างหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอ “ริน...อย่ากลัวนะ...ป้าอยู่นี่...”
ก่อนที่เธอจะพูดจบ โอบิโตะก็คว้าก้นอวบอิ่มของมิซากิแล้วดึงเธอเข้ามาใกล้ “ดูเหมือนเ้าในฐานะผู้าุโจะลืมหน้าที่ของตนไปเสียแล้ว” เขากล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม ขณะที่นิ้วของเขาเริ่มลูบไล้คลิตอริสที่กำลังตื่นตัวของมิซากิ
มิซากิเข้าใจ และในขณะที่ให้ความร่วมมือกับโอบิโตะลูบไล้ เธอก็โยกตัวเบาๆ ปล่อยให้รินถูไถกับหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอ
การกระทำนี้ดูเหมือนจะได้ผลจริง ๆ และเสียงครางของหลินก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็เสียงที่แสดงถึงความพึงพอใจ
โอบิโตะมองดูว่าที่แม่ยายและลูกสะใภ้ปรนนิบัติเขาด้วยความพึงพอใจ ความปรารถนาที่จะพิชิตกำลังพลุ่งพล่านขึ้นในตัวเขา
เขาเร่งจังหวะการสอดใส่ให้เร็วขึ้น เกือบจะดึงอวัยวะเพศออกมาจนหมดในแต่ละครั้ง ก่อนจะสอดกลับเข้าไปจนสุดอีกครั้ง
ช่องคลอดของหลินถูกบังคับให้เปิดออกจนสุด เพื่อทนต่อการปรนนิบัติที่เธอไม่ควรได้รับในวัยเด็กเช่นนี้
"อ่า...ลึกมาก...ท่านโอบิโตะ...ฉันทนไม่ไหวแล้ว..." รินครางออกมาเสียงดัง ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น
โอบิโตะมองลงไปที่อวัยวะเพศของตัวเองที่กำลังสอดเข้าสอดออกช่องคลอดที่คับแคบของริน ช่องสีชมพูนั้นถูกกระแทกอย่างแรงจนพลิกกลับด้าน บางครั้งก็มีน้ำรักใสๆ ไหลออกมาสองสามหยด
ฉากนั้นลามกอนาจารมากจนโอบิโตะรู้สึกว่าร่างกายของเขาร้อนผ่าวไปทั้งตัวและอวัยวะเพศของเขาก็แข็งตัวขึ้นกว่าเดิม
"ไม่เป็ไรนะ ริน...สนุกกับกระบวนการนี้ไปเถอะ..." มิซากิโอบกอดรินและกระซิบคำปลอบโยนข้างหู พร้อมกับบิดเอวเพื่อดึงดูดความสนใจของโอบิโตะ
โอบิโตะสนุกกับการที่เห็นมิซากิมีสีหน้าไม่พอใจและยั่วยวน จึงอดใจไม่ไหวที่จะดึงนิ้วออกมาตบก้นอวบอิ่มของเธออย่างแรง “แม่สาวอกโต รีบๆ เต้นโชว์หน้าอกเร็วๆ สิ!” เขาพูดอย่างร้ายกาจ
หลังจากโดนตี มิซากิไม่ได้โกรธเลยสักนิด กลับกัน เธอยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น เธอปล่อยรินทันที ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางไว้ที่ขอบอ่างอาบน้ำ หันหน้าไปทางโอบิโตะ พร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างประคองหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอและเริ่มแกว่งไปมาอย่างแรง หน้าอกกลมโตทั้งสองข้างกระเพื่อมอยู่ตรงหน้าโอบิโตะ บางครั้งก็กระทบกันจนเกิดเสียง "แปะ"
มิซากิจงใจเกร็งส่วนล่างของร่างกาย ให้โอบิโตะเห็นว่าช่องคลอดที่เปียกชุ่มของเธอกำลังรอคอยความโปรดปรานจากเขาอย่างกระหาย “ท่านโอบิโตะ...เข้ามาสอดใส่ฉันเถอะ...” เธออ้อนวอนอย่างอ่อนหวาน ดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนา
เมื่อเห็นรูปลักษณ์ที่ยั่วยวนของมิซากิ ความปรารถนาของโอบิโตะที่เพิ่งสนองไปก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง เขาจึงดึงอวัยวะเพศออกจากร่างของรินอย่างกะทันหัน ผลักมิซากิลง แล้วสอดอวัยวะเพศเข้าไปในช่องคลอดของเธออย่างแรง
"อ่า...ใหญ่จัง...ท่านโอบิโตะ...ท่านสุดยอดมาก..." มิซากิถอนหายใจอย่างพึงพอใจพลางเอาขาเกี่ยวรอบเอวของโอบิโตะ
ช่องคลอดของเธอแนบชิดกับอวัยวะเพศของโอบิโตะอย่างแ่า ราวกับพยายามจะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว
โอบิโตะตบก้นมิซากิอย่างแรงพร้อมกับสอดใส่เข้าออกอย่างไม่ปราณี การเคลื่อนไหวของเขารุนแรงและโหดร้าย แต่ละครั้งที่สอดใส่เข้าไปลึกที่สุด ราวกับว่าเขา้าสลักรอยแผลเป็ไว้ในร่างกายของมิซากิ
"อ่า... ท่านโอบิโตะ... ท่านกำลังจะเปิดโปงฉัน... ฉันรักคุณ..." มิซากิร้องออกมาไม่หยุด หน้าอกขนาดใหญ่ของเธอสั่นไหวอย่างรุนแรงตามจังหวะการกระแทกของโอบิโตะ
โอบิโตะเหลือบมองรินด้วยสีหน้าขอโทษ รินดูงุนงงเล็กน้อย เขาจึงทำท่าให้รินเข้ามาใกล้ แล้วดึงเธอมานั่งบนตัก
"ขอโทษนะหลิน มันอาจจะไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ แต่เราจะทำต่อ..." หลังจากพูดจบ เขาก็สอดตัวเองเข้าไปในช่องคลอดที่ยังไม่สุกของหลินอย่างลึกซึ้ง
รินส่งเสียงร้องเบาๆ ขาของเธอโอบรอบเอวของโอบิโตะโดยไม่รู้ตัว
โอบิโตะโอบกอดร่างอันบอบบางของเธอไว้ แล้วโยกตัวขึ้นลง อวัยวะเพศของเขาสอดเข้าสอดออกช่องคลอดเล็กๆ ที่คับแน่นของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในขณะเดียวกัน เขาก็เอื้อมมือไปลูบไล้หน้าอกขนาดใหญ่ของมิซากิ บางครั้งก็วนรอบหัวนม บางครั้งก็บีบและดึงมัน
เมื่อเห็นเช่นนั้น มิซากิก็เข้าใจทันทีและขยับเข้าไปใกล้รินมากขึ้น พร้อมยื่นหน้าอกขนาดใหญ่ของเธอให้รินได้ดูด รินอ้าปากและเอาหัวนมข้างหนึ่งเข้าไปดูดโดยไม่รู้ตัว
ขณะที่โอบิโตะเฝ้ามองปฏิสัมพันธ์ระหว่างหญิงสาวทั้งสอง ความปรารถนาของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
เขาเร่งจังหวะการสอดใส่ อวัยวะเพศของเขาเคลื่อนเข้าออกช่องคลอดของหลินอย่างรวดเร็ว แต่ละครั้งที่สอดใส่จะไปถึงจุดที่ลึกที่สุด
ร่างของหลินอ่อนปวกเปียกจากการกระแทกของเขา และเธอส่งเสียงครางเบาๆ ออกมาทางปากขณะที่หัวนมของเขาอยู่ในปากของเธอ
"อ่า... ท่านโอบิโตะ... ข้ากำลังจะมาแล้ว... อ่า..." รินเกิดอาการชักกระตุกอย่างกะทันหัน ร่างกายสั่นเทาอย่างรุนแรง ช่องคลอดของเธอหดตัวอย่างรวดเร็ว และโอบิโตะก็แทบจะยอมแพ้
โอบิโตะรู้สึกได้ว่ารินถึงจุดสุดยอดแล้ว และกำลังจะดึงอวัยวะเพศของเขาออก แต่ก็พบว่ารินกำลังกอดเขาไว้แน่น
รินเงยหน้ามองเขา ดวงตาของเธอพร่ามัว เสียงของเธอสั่นเครือด้วยอารมณ์: "ท่านโอบิโตะ... ได้โปรดพูดต่อเถอะ... ฉันอยากอยู่กับท่าน..."
หัวใจของโอบิโตะเต้นระรัวเมื่อได้ยินคำพูดของริน
เขาจูบหน้าผากของหลินเบาๆ แต่ส่วนล่างของร่างกายยังคงขยับตัวอย่างเป็จังหวะโดยไม่หยุด
ความสุขอย่างล้นเหลือค่อยๆถาโถมเข้ามาหาเขาดุจคลื่น และเขารู้ว่าตัวเองกำลังใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว
ทันใดนั้น มิซากิก็คุกเข่าลงข้างๆ พวกเขาและเริ่มเลียตรงจุดที่โอบิโตะและรินกำลังมีเพศสัมพันธ์กัน โอบิโตะรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วทั้งตัวจากความสุขที่ได้รับ ในขณะที่รินก็ถึงจุดสุดยอดที่ยิ่งกว่าเดิมด้วยการกระตุ้นเพิ่มเติมนี้
320
