ตอนที่ 13 หนิงอ๋องไต่สวนคดี (2)
จากนั้นเจียงอวิ่นจือก็พูดกับเว่ยเส่าชิงด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมต่อว่า“ท่านหญิงอิ๋นจูจิตใจดี ภายหลังนางเคยพูดกับข้าว่า นางเพียงช่วยเหลือข้าเล็กๆ น้อยๆไม่เคย้าอะไรตอบแทน แต่หากจะตอบแทนให้ได้ หากนางมีภัยถึงชีวิต นางร้องขอให้ข้าช่วยเว่ยเยียนหรานบุตรสาวนางสักครั้งดังนั้นวันนี้ข้าจึงมามาเพื่อแทนคุณ และเพื่อสืบหาความจริงฝ่าารับสั่งให้ข้าดูแลกรมอาญา ข้าก็มีหน้าที่ในการสืบหาความจริง ข้ายังได้ยินมาว่าท่านตัดขาดสัมพันธ์พ่อลูกกับเว่ยเยียนหรานแล้วเช่นนั้นหลังจากนี้ไป นางก็ไม่มีความเกี่ยวข้องกับจวนเว่ยโหวและท่านใต้เท้าเว่ยอีกเช่นนี้ดียิ่งนัก พวกเ้าฟังให้ดี จากวันนี้ไป เว่ยเยียนหรานเป็คนของวังหนิงอ๋อง ตราบใดที่มีข้าอยู่ข้าจะคุ้มครองชีวิตนาง หากนางผิดจริง ข้าก็จะเป็คนส่งนางขึ้นแท่นปะาด้วยตัวเองแต่หากนางไร้ความผิด ถูกคนไส้ร้ายป้ายสี...”
หนิงอ๋องไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงจ้องเว่ยเส่าชิงด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
เว่ยเส่าชิงได้ยินดังนั้นลมหายใจพลันสะดุดฤดูร้อนที่ร้อนอ้าวยังทำให้เขารู้สึกราวกับตกลงไปในอุโมงค์น้ำแข็งได้ เจียงอวิ่นจือปฏิบัติต่อเว่ยเยียนหรานดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ
ส่วนเซียวถิงหลานกับเว่ยเซิ่งที่ได้ยินดังนั้นก็ใบหน้าประเดี๋ยวซีดประเดี๋ยวแดงอย่างไม่อาจควบคุมโดยเฉพาะเซียวถิงหลาน นางจิกปลายเล็บลงบนฝ่ามือจนเืไหล ทว่ากลับไม่รู้สึกถึงความเ็ปแม้แต่น้อยเห็นได้ชัดว่าเื่ทุกอย่างจบไปแล้ว นางกำลังจะได้กลายเป็ฮูหยินจวนโหวอย่างถูกต้องตามครรลองบุตรสาวบุตรชายของนางจะกลายเป็บุตรสายตรง เว่ยเยียนหรานจะกลายเป็นักโทษปะาที่ไม่อาจให้อภัยแต่เหตุใดเวลานี้จะต้องมีหนิงอ๋องซึ่งไม่เป็ที่โปรดปรานอะไรนี่ยื่นเท้าเข้ามาสอดด้วยตอนนี้นางถึงขั้นอยากจะพุ่งออกไปกินเนื้อเขา ดื่มเืเขา ควักลูกตาเขาข่วนหน้าของเขาให้เละ
ตอนนี้เว่ยเยียนหรานก็จ้องเจียงอวิ่นจืออยู่เช่นกันนางรู้สึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมา แม้ว่าทุกอย่างนี้จะเกิดขึ้นเพราะท่านหญิงอิ๋นจูเขามาช่วยชีวิตตนไว้ก็ถือว่าเมตตากรุณามากแล้ว แต่นางไม่คิดเลยว่าเจียงอวิ่นจือจะปฏิบัติเช่นนี้กับนาง จากวันนี้ไปแม้ว่านางจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับจวนตระกูลเว่ยและเว่ยเส่าชิงอีก แต่เด็กกำพร้าอย่างนางก็ยังมีวังหนิงอ๋องคอยปกป้องไม่ต้องถึงขั้นไร้ที่อยู่อาศัย ถูกคนรังแกได้ตามใจ
หลายคนที่อยู่ในบริเวณนั้นมีความคิดแตกต่างกันไปเมื่อมาถึงห้องในอารามฉืออวิ๋นที่เก็บศพเว่ยฮูหยินไว้ พวกเขาก็ต่างรออยู่นอกประตูเจียงอวิ่นจือเข้าไปในห้อง มองสตรีที่นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียงนางนั้นเป็สตรีที่งดงามเฉิดฉายมากแท้ๆ ทว่ากลับยินยอมถูกผูกมัดอยู่ข้างกายบุรุษพรรค์นั้นชั่วชีวิตสุดท้ายยังต้องมาทิ้งชีวิตไปอีก ขอถามหน่อยว่าความรักในโลกนี้คือสิ่งใด ถึงได้ทำให้คนยอมเป็ยอมตายเพราะคำว่า‘รัก’คำเดียว
“ทหาร!” เจียงอวิ่นจือยืนอยู่ตรงนั้น หันไปตวาดเสียงดังกับทหารใต้อาณัติ
“พ่ะย่ะค่ะ” เสียงดังขึ้นอย่างพร้อมเพียง ทำเอาคนขวัญอ่อนเข่าทรุดลงอย่างไม่อาจควบคุมเจียงอวิ่นจื่อเป็คนเคยที่รบราฆ่าฟันและผ่านสนามรบมาก่อนนอกจากบารมีของผู้มีอำนาจบนร่างเขาแล้ว ยังมีกลิ่นคาวเืและความน่าเกรงขามที่ได้มาจากสนามรบเขาจงใจแผ่รังสีกดดันของตนออกไป ต่อให้คนพวกนี้จะเก่งในการแก่งแย่งอำนาจสักแค่ไหน เมื่อต้องมาเผชิญกับบุรุษชโลมเืตัวจริงเสียงจริงแบบนี้ก็ต้องพากันอกสั่นขวัญแขวน ผู้ติดตามของเขาส่วนมากก็เป็ทหารที่ร่วมเป็ร่วมตายด้วยกันเพื่อเว่ยเยียนหรานแล้ว ตอนนี้ก็ถึงกับดึงเอาความดุดันที่จะใช้ในสนามรบออกมา เช่นนี้จะไม่ทำให้คนเ่าั้หวาดกลัวได้อย่างไร
สีหน้าของเว่ยเซิ่งกับเซียวถิงหลานประเดี๋ยวซีดประเดี๋ยวแดงยิ่งกว่าเดิมเซียวถิงหลานอดเอื้อมมือไปคว้าแขนเว่ยเส่าชิงไม่ได้ ส่วนเว่ยเส่าชิงก็กำลังจิตใจว้าวุ่นจึงไม่มีเวลาจะสนใจความรู้สึกของนาง
เว่ยเยียนหรานมองใบหน้าซีดขาวของเว่ยเส่าชิงกับเซียวถิงหลานพลางยกยิ้มมุมปาก ตอนนี้เพิ่งจะเริ่มต้น พวกเ้าก็กลัวกันแล้วหรือ
“นำตัวพยานมา”เจียงอวิ่นจือสั่งการเสียงดัง
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/c296c31b0765291b1e1f03a511502655
1K
![Night Chaos รัตติกาลอลหม่าน [END]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/a00758c5a9238fd412288e2535f1fe0c.webp)
