ย้อนเวลากลับมาเป็นนักกฎหมายที่เก่งที่สุด!

ตอนที่ 1 ลาก่อนชีวิตเก่า 

        มีใครบางคนเคยว่าเอาไว้ว่า การจะบอกว่านักศึกษาคนใดเป็๲นักศึกษากฎหมายให้สังเกตจากกระเป๋าหรือหนังสือที่ถือ หากหนังสือเล่มนั้นมีความหนาเยี่ยงเปลือกไม้พันปีหรือคอนกรีต ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่ากรรมกรน่าสงสารที่แบกหนังสือเ๮๣่า๲ั้๲คือนักศึกษากฎหมาย

        ไม่ว่าจะเป็๲ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ประมวลกฎหมายอาญา ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งและอาญา และกฎหมายเฉพาะอีกมากมายหลายร้อยหลายพันมาตรา แค่นึกถึง “ไป๋ซีซวน” ก็อยากจะสำรอกเอามื้อเช้าแสนอร่อยที่ตนเพิ่งกินเข้าไปอย่างเอร็ดอร่อยออกมาทักทายทุกคน ร่างบางหยุดเดินเพื่อจัดหนังสือหลายเล่มในอ้อมแขนเล็กน้อยก่อนจะเริ่มเดินต่อ

        หนังสือเหล่านี้เธอยืมไว้เพื่ออ่านสำหรับการสอบปลายภาคมหาโหดในเทอมที่ผ่านมา หลังจากสอบวิชาสุดท้ายเสร็จ เธอไม่สามารถทนมองเ๽้าหนังสือเหล่านี้บนโต๊ะได้อีกแล้ว หากไม่เอามาคืนวันนี้ เย็นนี้เห็นทีเธอคงนั่งกินข้าวไม่ลง!

        เดินอยู่ไม่นาน ไป๋ซีซวนก็มาถึงห้องสมุดขนาดใหญ่ของมหาวิทยาลัย ก่อนสอบเธอมักจะมาฝังตัวอยู่ที่นี่ทุกคืน ไป๋ซีซวนพุ่งตัวเข้าไปในหอสมุด ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศและกลิ่นหอมเฉพาะของหนังสืออบอวลไปทั่ว ไป๋ซีซวนเคยชอบกลิ่นนี้เป็๲ที่สุด กลิ่นหมึกและกลิ่นกระดาษทำให้เธอรู้สึกสงบและสบาย จนกระทั่งเธอเริ่มเรียนกฎหมาย กลิ่นเหล่านี้ก็ให้ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป 

        ไป๋ซีซวนใช้ขายกดันหนังสือที่กำลังจะร่วงลงพื้นขึ้นพร้อมกระชับหนังสือในอ้อมแขนแน่น ไม่นานนักเธอก็เดินมาถึงชั้นหนังสือกฎหมาย แขนเล็กลีบของไป๋ซีซวนชาหนึบไปหมด เธอปล่อยหนังสือเ๮๣่า๲ั้๲ลงบนโต๊ะข้างชั้นวางหนังสือเสียงดัง ‘ตุบ’ ก่อนจะล้วงเอาหนังสืออีก 4-5 เล่มออกจากกระเป๋าสะพายหลัง สิริรวมแล้วเมื่อครู่เธอแบกหนังสือมาถึง 10 เล่ม!

        ‘ให้ตายเถอะ! ต้องจองคิวนวดแผนไทยซะแล้ว’ ไป๋ซีซวนบ่นอุบ ไม่ต้องถกเสื้อดูก็รู้ว่าไหล่ของเธอจะต้องเป็๲รอยแดงของขอบกระเป๋าแน่ มือเล็กหยิบหนังสือทีละเล่มไปเก็บตามชั้นวางหนังสือ จนกระทั่งมาถึงเล่มสุดท้าย ‘คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ฉบับสมบูรณ์ที่สุด’ หนังสือที่มีความหนากว่า 3,000 หน้า!

        ‘ถ้าจะทำหนังสือเล่มใหญ่เท่าควายและหนักเท่าช้างขนาดนี้ คุณพี่ไม่สร้างบ้านไปเลยล่ะคะ’ ไป๋ซีซวนอยากจะชำแหละหนังสือเล่มนี้เป็๲ส่วน ๆ อยู่หรอกนะ ติดที่ว่านี่เป็๲หนังสือที่ยืมมาและราคาเล่มจริงก็แพงแสนแพงเกินกว่าจะตัดใจซื้อลง จึงได้แต่ทำใจแบกหนังสือเล่มนี้กลับไปอ่านที่ห้องเท่านั้น จนสอบเสร็จถึงได้โอกาสเอามาคืน พอกวาดตามองหาจุดวางหนังสือเล่มนี้ ๲ั๾๲์ตาดำของไป๋ซีซวนก็เบิกโพลง 

        ‘ใคร! หมาตัวไหน! มันย้ายหนังสือเวรนี่ไปไว้ชั้นบนสุด!’ ไป๋ซีซวนด่ากราดในใจแต่จะวางหนังสือนี่ไว้ชั้นล่างรวมกับหนังสืออื่นที่ไม่เข้าพวก เธอก็รับไม่ได้ แขนบางสั่นระริกขณะพยายามยกหนังสือขึ้นเก็บบนชั้น แต่ยังไม่ทันวางสันหนังสือลงบนชั้น ก็มีบางอย่างมากระแทกที่ต้นขาของเธออย่างแรงจนเสียการทรงตัว    

        ร่างบางของไป๋ซีซวนหงายหลังไป ๲ั๾๲์ตาของเธอมองไปยังภาพเบื้องหน้าที่ดูเหมือนทุกอย่างจะช้าลงเหมือนเป้นภาพสโลว์โมชั่น หนังสือเล่มสุดท้ายนั้นไปเกี่ยวเอาหนังสือเล่มอื่นๆให้หล่นมาพร้อมกัน ลมหายใจของไป๋ซีซวนแทบจะหยุดชะงักไปในชั่ววินาทีนั้น เธอรู้ดีว่าถ้าหนังสือเวรนั่นหล่นมาเล่มเดียว เธออาจจะแค่๤า๪เ๽็๤เล็กน้อย แต่นี่มันดันลากเอาเพื่อน ๆ เวอร์ชั่นอื่น ๆ มาด้วย วินาทีนั้นไม่ต้องมีใครบอกไป๋ซีซวนก็รู้ทันทีว่าเธอไม่รอดแน่

        ไป๋ซีซวนกวาดตาไปหาต้นเหตุที่ทำให้เธอเสียการทรงตัวในวินาทีสุดท้ายก่อนที่หนังสือเ๮๣่า๲ั้๲จะร่วงใส่ พลันเห็นร่างเด็กหลายคนที่ดูเหมือนจะเป็๲ลูกหลานของเหล่าบรรณารักษ์วิ่งไล่จับกันไม่ไกลออกไป เสียงหัวเราะคิกคักของเด็กเ๮๣่า๲ั้๲เป็๲เสียงสุดท้ายที่ไป๋ซีซวนได้ยิน 

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ระบบสร้างนักกฎหมายที่เก่งที่สุด: โอ๊ะ! ดูเหมือนโฮสต์คนใหม่จะมาแล้ว! ต้องเตรียมหนังสือไว้เยอะๆ และต้องไม่ลืมหนังสือเล่มใหม่ที่เพิ่งได้มา ‘คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ฉบับสมบูรณ์ที่สุด’  (พูดพลางลูบปกหนังสือใหม่ไปมาอย่างมีความสุข)

ไป๋ซีซวน: …… (ไสหัวไป!)

.

.

.

หนูน้อยหมวกดำ: กดให้กำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าา รีดเดอร์คนดี หรือคอมเมนท์พูดคุยกันได้นะ 0.<