Oh baby! แม่จ๋าหนูอยากเกิดแล้ว

17.30 น.“แม่กลับก่อนนะลูก ไว้แม่จะมาใหม่นะ แม่รักลูกนะไค”“ครับแม่ ไคก็รักแม่ครับ เดินทางดีๆ นะแม่”“จ้าลูก” ไคยืนมองดูแม่ขึ้นรถประจำทางจนรถลับตาก่อนจะกลับเข้าไปในบ้านเห็นเจสสิก้ายืนรออยู่ แต่เธอไม่ได้ยืนอยู่คนเดียวน่ะสิ นิต้าก็ยืนอยู่กับเจสสิก้าด้วยแต่ไคมองไม่เห็นเด็กสาว“หมูน้อย ไม่ร้องไห้แงๆ นะ เดี๋ยวแม่ก็กลับ โอ๋เอ๋” เจสสิก้าล้อเลียนไค จนนิต้าเองอดขำไม่ได้“นี่ยัยตัวแสบ เธอมาเรียกชั้นแบบนี้ได้ยังไงหืม”“ทำไมเหรอ หมูน้อย อู้ดๆ ”“เจส ถ้าเธอเรียกชั้นแบบนี้อีกนะ”“จะทำไม” เธอแลบลิ้นใส่เขาไปที“ฉันจะจูบเธอ”“.....” เจสสิก้าอึ้งจนพูดไม่ออก นิต้าก็เช่นกัน“ฮ่า จ๋อยไปเลยอะดิ ไม่แน่จริงนี้”“หึ ไอ้ หมู น้อย อื้ออ” พูดไม่ทันขาดคำ เขาเข้ามาประชิดตัวเองเธอแล้วบรรจงจูบไปที่ปากของเธออย่างแผ่วเบา ราวกับโลกหยุดหมุน นิต้าเห็นสิ่งที่อยู่ต้องหน้าถึงกับต้องเอามือขึ้นมาปิดตา แต่เด็กสาวก็แอบมีความสุขไม่ได้“อื้ออ ปล่อยชั้นนะ ไอ้ไคบ้า” ไคถอนจูบออก“ก็เธอมายั่วชั้นเอง”“ก็แกท้าชั้นอะ และนี้มันก็หน้าบ้านของแกด้วย อายคนอื่นเค้า”“งั้นถ้าทำในบ้าน แกก็ไม่ขัดขืนอะดิ” ว่าแล้วเขาก็อุ้มเธอขึ้นบ่าเข้าบ้าน ตีก้นเธอไปหนึ่งที่ก่อนจะว่าเธอลงบนโซฟา ร่างบางหน้าแดงร้อนวูบวาบ เอาอีกแล้วเหรอ วันนี้เธอโดนมาสองรอบแล้วนะ บ้าจริง เขาบรรจงจูบอีกครั้ง ทำเอาร่างบางอ่อนระทวยไปกับรสจูบที่เขามอบให้ มือหนาเริ่มอยู่ไม่สุข สัมผัสไปทั่วร่างกายของเธอ ก่อนจะถอดเสื้อยืดของเขาที่เธอใส่อยู่ออก ต่อจากนั้นก็กางเกง ร่างบางเริ่มทนไม่ไหว ผลักให้เขานอนลงและถอดเสื้อของเขาออก ก้มลงจูบเขาเหมือนกับที่เขาจูบเธอ ทั้งสองจูบกันอยู่นาน ก่อนจะ..........21.19 น.“อื้อ” เจสสิก้าทำเสียงในลำคอ เธอรู้สึกว่ามีอะไรมาโดนตัวเธอ“ไค.. ทำอะไรอะ”“กินนม” พูดจบเขาจึงก้มลงไปกินต่อ ทำเอาสาวเจ้าอยู่ไม่นิ่ง จะนอนก็นอนไม่ได้ แต่ก็เหนื่อยเหลือเกิน ไม่รู้มันไปเอาแรงมาจากที่ไหน เธอทำได้แค่หลับตา ปล่อยให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรเธอต่อไป18 กรกฎาคม 2017 08.30 น.“อือออ.. เช้าแล้วเหรอ” เธอมองไปรอบๆ ห้องที่มีแสงสว่างลอดผ่านทางหน้าต่างมาจากทุกมุมห้อง เธอลุกจากเตียงนั่งมึนๆ อยู่สักพัก ก็หันไปเจอคนที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไงกับเขา แค่รู้สึกว่าอยากมีเขาอยู่ไปเรื่อยๆ เธอย้อนกลับถึงเรื่องของเขากับเธอคิดแล้วยังนึกขำตัวเอง ไม่คิดว่าคนที่ไม่ถูกกันจะมามีอะไรกันแล้วเกิดเป็นความรู้สึกดีๆ แบบนี้ได้ เธอนั่งคิดอะไรเพลินๆ จู่ๆ ก็มีมือเอื้อมมากอดเอวเธอจากด้านหลัง “อุ๊ย ไค ตกใจหมด” “คิดอะไรอยู่คุณ” “คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะไม่มีอะไรหรอก เอ๊ะเมื่อกี้แกเรียกฉันว่าอะไรนะ” “ก็เรียกว่าคุณ..เอ่อไม่ได้เหรอ” “ได้ๆ มันไม่ชินเฉยๆอะ..คุณ” เธอพูดไปเขินไป คุณงั้นเหรอไม่ชินเลยแฮะ “เอ่อวันนี้ต้องเข้าบริษัทไม่ใช่เหรอรีบไปอาบน้ำแต่งตัวเร็วเข้า เดี๋ยวไปสายนะ” เจสสิก้าเตือนไคกลัวว่าจะไปทำงานไม่ทัน“คุณก็ไปกับผมสิ นะๆ เดี๋ยวผมถูหลังให้” เขาพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก “หืม แค่ถูหลังจริงอะ” “ไม่รู้สินะ” พูดจบไคก็อุ้มเจสสิก้าไปที่ห้องอาบน้ำ จัดการถูสบู่ทุกสัดส่วนของร่างกาย และเป็นอย่างที่เจสสิก้าคิดจริงๆ เขาไม่ทำแค่ถูหลัง ทำเอาเจสสิก้าเหนื่อยแต่เช้า คนอะไรไม่รู้จักเพลียบ้างเลย10.30 น.จนได้...เจสสิก้ากับไคไปทำงานสายจนได้ เพราะกว่าจะออกมาจากห้องน้ำก็ปาไปเป็นชั่วโมง และกว่าเจสสิก้าจะแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมเสร็จอีก“คุณไปเร็ว สายจนได้” “เพราะคุณอะแหละ แต่งหน้านานมาก” “เพราะคุณอะแหละ ไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหน ฉันเพลียฉันเหนื่อยไปหมดแล้วเนี่ย งดไปเลยอาทิตย์หนึ่ง” “โห คุณอะ ไม่ให้ทำกับเมียแล้วจะให้ผมไปทำกับใครแล้วงดตั้งอาทิตย์หนึ่ง โหคุณใจร้าย” “ไม่รู้แหละ ถ้าทำตัวดีแล้วค่อยว่ากัน” พูดจบเธอก็ขึ้นรถไปนั่งข้างคนขับ ตามมาด้วยเขาและสตาร์ทรถออกจากบ้านมุ่งหน้าไปบริษัท

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter 4

นิยายแนะนำ

Oh baby! แม่จ๋าหนูอยากเกิดแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter 4

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้