ติวเข้มรอบดึกกับอาจารย์ต่างชาติ

   นักศึกษาปีสองค่อยๆทะยอยลงมาจากตึกเรียน เสียงเจื้อยแจ้วดังกระหึ่มลงมาตามบันได หลังจากที่เข้าเรียน๻ั้๹แ๻่ภาคบ่าย ตอนนี้ก็ล่วงเลยมาถึง๰่๥๹เย็น หลายคนชักชวนกันออกไปทานอาหารก่อนกลับหอ หรือไม่ก็ไปต่อที่ร้านเกมใกล้ๆ แต่สำหรับเด็กหนุ่มบางคน ชีวิตหลังเลิกคลาสมันมีอะไรน่าตื่นเต้นมากกว่าคนอื่นหลายเท่า!

   “ทิม ไปด้วยกันมั้ย”

   “ไม่เป็๲ไร เรามีเรียนพิเศษน่ะ”

   นักศึกษาหนุ่มหันมาบอก

   ร่างกายบอบบางสะพายกระเป๋าขนาดใหญ่ขึ้นบ่า ทิมเป็๲นักศึกษาปีสองคณะมนุษย์ศาสตร์ ผิวกายละเอียดเนียนนิ่มเหมือนกับสีน้ำนมเคลื่อนที่ ใบหน้าหล่อเหลาจิ้มลิ้มออกไปทางหวาน ริมฝีปากอวบอิ่มชุ่มฉ่ำน้ำตลอดเวลา รูปร่างสมส่วนบอบบาง แต่ก็ยังเตี้ยกว่ามาตรฐานเมื่อเทียบกับชายรุ่นเดียวกัน หลังจากที่เก็บสัมภาระเข้ากระเป๋าได้นั้น เด็กหนุ่มก็บอกลาเพื่อนๆเพื่อไปยังสถาบันสอนพิเศษด้านภาษาต่อทันที

   “นี่แกยังไม่เลิกเรียนภาษาอังกฤษอีกหรอ” เพื่อนสาวหันมาถามเสียงสูง

   ทิมลงเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติมมา๻ั้๹แ๻่ปีหนึ่ง แม้ว่าจะมีพื้นฐานพูดคุยกับชาวต่างชาติรู้เ๱ื่๵๹บ้าง แต่พื้นฐานด้านแกรมม่าก็ถูไถไปตามมีตามเกิด นั่นจึงเป็๲เหตุผลที่เด็กหนุ่มบอกเพื่อนๆทุกคนเมื่อถูกยิงคำถาม 

   “อืม ทำไม”

   “เปล่า ตอนแรกนึกว่าจะเรียนพอให้สอบผ่าน ไม่คิดว่าแกจะเรียนนานขนาดนี้”

   “ก็…ไหนๆก็เรียนแล้ว ก็อยากเรียนให้ครบหลักสูตรไปเลยไง”

   “เออๆ ไว้นัดกันคราวหลังก็ได้”

   เพื่อนๆทุกคนตัดพ้อ บางคนก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เนื่องจากภาษาอังกษาของเด็กหนุ่มไม่ได้แย่ขนาดนั้น ๻ั้๹แ๻่ที่ทิมเข้าไปเรียนเสริมที่สถาบันกวดวิชาชื่อดัง กิจวัตรประจำวันของวัยรุ่นชอบเที่ยวกลางคืนก็เปลี่ยนไปทันที พักหลังมานี้เขาแทบจะไม่ได้ไปปาร์ตี้กับเพื่อนๆเลยสักหน วันๆเอาแต่อ้างว่าติดเรียนพิเศษ แถมยังดูมุ่งมั่นที่จะอยากไปเรียนผิดปกติ

   ณ สถาบันกวดวิชา

   ตึกแถวสี่ห้องขนาดใหญ่ถูกทุบรวบกันเป็๲ตึกเดียว สถาบันกวดวิชาแห่งนี้โด่งดังในหมู่นักเรียนเป็๲อย่างมาก ส่วนนักศึกษามหาลัยก็มีบ้างแต่ก็ยังคงน้อย ทิมใช้เวลาเดินทางมาที่สถาบันแห่งนี้ได้ครึ่งชั่วโมง ซึ่งดวงตะวันก็ได้ลับขอบฟ้าเข้าสู่๰่๥๹หัวค่ำเป็๲ที่เรียบร้อย

   “อ้าวทิม มานานหรือยัง”

   “พึ่งมาถึงน่ะ”

   เด็กหนุ่มหันไปตอบเพื่อนร่วมวิชา

   ไม่ได้มีแค่เขาที่เป็๲นักศึกษาที่อยากมาเรียนภาษาเพิ่มเติม ยังมีคนอื่นๆที่อยากสอบชิงทุนไปเรียนต่างประเทศก็มาเรียนเสริมเพิ่มเติมด้วย หรือแม้กระทั่งวัยทำงานที่ต้องย้ายไปประจำฐานที่ต่างประเทศก็มี ทิมใช้เวลานั่งแกว่งขาในห้องรับแขกได้สักพัก เมื่อเหล่านักเรียนนับยี่สิบคนกรู่ออกมา มันก็ถึงเวลาที่เขาและเพื่อนร่วมวิชาอีกสองสามคนจะต้องเข้าไปเรียน

   เด็กหนุ่มเดินขึ้นไปตามบันได ห้องเรียนพิเศษรอบค่ำอยู่ชั้นสามทางด้านมุมซ้ายแทบจะไม่มีใครมองเห็น รอยยิ้มเล็กๆผุดขึ้นมาบนใบหน้าจิ้มลิ้ม เมื่อเปิดประตูเข้าไปด้านในก็เห็นร่างสูงใหญ่ของชายต่างชาติยืนรออยู่ เสียงทุ้มต่ำเข้มขรึมกล่าวทักทายทุกคนเป็๲ภาษาอังกฤษ เมื่อถึงคราวของทิม อาจารย์คนนั้นกลับเลือกที่จะส่งยิ้มเป็๲เลศนัยมาให้เขาแทน!