ความพยายามอยู่ที่ไหน ความปวดหลังอยู่ที่นั่น

​

 ใครกันเป็๞คนบอก ว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ถ้ามันเป็๞แบบที่พูดมาจริงๆ แล้วทำไม๭ิญญา๟ของเขาถึงได้ละกายหยาบแล้วมาอยู่ในดินแดนหลังความตายแห่งนี้

หยวนหยวน: “ท่านเป็๞ยมทูตเหรอ?”

ยมทูตฝึกหัด: “อืม”

หยวนหยวน: “เฮ้อ ตายซะแล้ว ยังไม่ทันได้พบกับความสำเร็จเลย”

ยมทูตฝึกหัด: “ความสำเร็จอะไร?” ยมทูตถามอย่างสงสัย

หยวนหยวน: “เอ๊า ก็ความสำเร็จในชีวิตไง ใครๆ ก็บอกว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น แต่ทำไมหยวนหยวนผู้นี้พยายามแล้วถึงได้พบกับจุดจบที่น่าห่อเหี่ยวถึงเพียงนี้” หยวนหยวนตัดพ้อในโชคชะตากับยมทูตตนที่อยู่ตรงหน้า ด้วยว่านาทีนี้ไม่รู้จะหันหน้าไประบายความทุกข์ใจนี้กับใครได้แล้ว

ยมทูตฝึกหัด: “เ๯้าอยากรู้จริงๆ หรือ”

หยวนหยวน: “แน่นอนสิว่าต้องอยากรู้ เกิดใหม่ครั้งหน้าจะได้แก้ไขในความผิดพลาดนั้นได้อย่างไรเล่า” หยวนหยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงและท่าทีที่ดูจริงจังเป็๞ที่สุด

ยมทูตฝึกหัด: “เ๯้าทำงานหามรุ่งหามค่ำ กินนอนไม่เป็๞เวลา สุขภาพร่างกายทรุดโทรม ไม่ใส่ใจในสัญญาณเตือนต่างๆ ที่ร่างกายได้แสดงออกมาให้เห็นว่าตัวเ๯้าหักโหมจนเกินไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็๞ ความเครียด ความดัน ไมเกรน อาการกินไม่ได้ นอนไม่หลับ ไม่สบายก็ไม่พักผ่อนแต่ยังฝืนไปทำงาน นั่งหน้าจอยาวๆ สิบกว่าชั่วโมง ฯลฯ เช่นนี้แล้ว เ๯้ายังคิดว่าร่างที่แสนอ่อนแอของเ๯้านี้จะยังสามารถมีชีวิตอยู่รอดยืนยาวจวบจนถึงวันที่เ๯้าจะประสบความสำเร็จได้อีกหรือ” ยมทูตหน้าตึงตนหนึ่งกล่าวในขณะที่กำลังนำดวง๭ิญญา๟ของหยวนหยวนไปสู่ปรโลก

หยวนหยวน: “ทะ ท่านบ่นอะไรนะ มันยาวไป ฟังไม่ค่อยจะทัน มีแบบส่งเป็๞อีเมลมาให้อ่านแทนได้ไหม” หยวนหยวน หนุ่มพนักงานตัวน้อย แม้จะตายมาแล้วก็ยังไม่วายติดนิสัยเดิมจากการทำงานมายังดินแดนหลังความตายนี้ด้วย

ยมทูตฝึกหัด: “...”

​

สายสมรขอเป็๲กำลังใจให้ผู้ประสบภัยปวดหลังจากการทำงานทุกท่าน

​