"เ้าแน่ใจนะว่าเ้าจะเลือกอันนี้นะเ้าหนู เ้าไม่ได้ยินสิ่งที่ข้าพูดไปก่อนหน้านี่งั้นเหรอ"
สายตาของซีหานมุ่งมั่นอย่างประหลาด
มือมันชี้ไปที่รูนบริสุทธิ์ธาตุดิน ที่เคอซวนแนะนำอย่างเสียไม่ได้ มันมีสิ่งนี้หลายอันแต่ก็ขายไม่ออก จะมอบให้ใครก็เสียดาย เป็ที่รู้กันรูนธรรมชาติระดับต่ำๆ นั้นหาง่าย แต่ในระดับสูงนั้นแตกต่างกัน มันมีประโยชน์อย่างอื่นแฝงอยู่ จึงทำให้มีราคาแพง แต่ในรูนธาตุบริสุทธิ์ระดับต่ำๆ นั้นราคาถูกเกินบรรยาย
แต่เซี่ยซีหานเขากลับเลือกมัน
ทำไมกัน!!!
นั่นเพราะก่อนนี้เคอซวนแนะนำข้อดีของรูนธาตุบริสุทธิ์เอาไว้ นั่นคือธาตุดินช่วยเื่อายุขัยและร่างกายที่แข็งแกร่งได้มาก ว่ากันว่าธาตุดินคือจุดกำเนิดของชีวิต เวลานี้ซีหานใกล้ตายเต็มที อายุขัยคือสิ่งที่จำเป็ที่สุด นอกจากนั้นต้นทุนในการบ่มเพาะธาตุบริสุทธิ์นี้ยังถูกมาก มันไม่มีความ้าพิเศษ แต่สิ่งสุดท้ายที่ทำให้ซีหานเลือกได้ในทันที คือรูนธรรมชาติตัวมันไม่ต้องถูกทรมานจากลักษณะพิเศษจากจิติญญาของเ้าของรูนเดิม
นี่คือสิ่งที่ดีและน่ายอมรับที่สุดสำหรับเซี่ยซีหานที่แสนจะขี้ขลาด
ส่วนจุดอ่อนเื่บ่มเพราะช้า หรือไม่อาจจะบรรลุเป็ผู้วิเศษได้นั้น ตอนนี้ซีหานช่างมันไปก่อน ตอนนี้ต้องแก่ไขปัญหาเฉพาะหน้าเลือกรูนอะไรซักอย่างไปศึกษา
เพราะหากเซี่ยซีหานเลือกรูนอื่นที่มีราคาแพง เซี่ยซีหานจำต้องทำตามเงื่อนไข ซึ่งไม่ทรมานอย่างสาหัสก็ต้องใช้เงินจำนวนมาก
ตัวเซี่ยซีหานผู้ข้ามมิติจนกรอบขนาดจะไม่มีข้าวแดกแบบนี้เซี่ยซีหานจะไปหาเงินจากที่ไหน ตอนนี้ได้ของฟรีมาอย่างไรก็ต้องเอาไว้ก่อน ฝึกได้ไม่ได้ก็ช่างมัน
ถ้าหากฝึกผิดพลาดสิ่งที่ต้องทำคืออะไร ทำลายรูนเก่าในร่างแล้วฝึกใหม่ หรือหารูนเพิ่มที่มีธาตุเดียวกันที่สอดคล้อง แน่นอนว่าเซี่ยซีหานจะเลือกอย่างหลัง
ส่วนเจียตัวนั้นนอกจากเคยมีรูนธรรมชาติแล้ว ตัวของเจียตัวก็เคยหารูนสัตว์อสูรที่สอดคล้องมาบ่มเพราะแล้ว แต่ปัญหาของเจียตัวคือสติปัญญาที่ต่ำเตี้ยเกินไป สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้ติดอยู่ที่ 'ย่างก้าวแรก' ของผู้วิเศษฝึกหัดไปตลอดชีวิต
แต่เส้นทางนี้ก็ไม่เหงานัก 9 ใน 10 ของคนที่้าเป็ผู้วิเศษก็ติดอยู่ที่ตรงนี้เหมือนกัน ไม่เช่นนั้นโลกใบนี้ก็มีผู้วิเศษมากมายเต็มไปหมดแล้ว ไม่มีคนธรรมดาให้เห็น
เจียตัวไม่เหงาจนเกินไปและก็ไม่ได้คิดว่าตัวมันจะต้องเป็ผู้วิเศษอีกแล้ว เจียตัวทำใจได้นานแล้ว เสียงเหล็กและไฟสุ่มในห้องหลอมยุทธภัณฑ์ช่างทำให้เจียตัวมีความสุข
"ขอรับท่านปรมาจารย์ผู้วิเศษที่ยิ่งใหญ่ ที่ข้าเลือกเช่นนี้ ส่วนหนึ่งย่อมเกิดจากการไตร่ตรองคำชี้แนะที่แสนวิเศษจากท่านปรมาจารย์ผู้วิเศษ ที่ทำให้ข้าเกิดการรู้แจ้ง ซีหานไม่ได้มองว่าตัวเองมีสติปัญญาเช่นศิษย์ของเหล่ามหาปราชญ์ แต่จากข้อดีข้อเสียที่ท่านปรมาจารย์ผู้วิเศษชี้แนะ ทำให้ข้าน้อยผู้เยาว์วัยเกิดการตระหนักรู้ ซีหานนั้นยากจน ไม่มีเงินบูลนี่แม้แต่เหรียญเดียว และด้วยความยากจนนี้ข้าน้อยจำต้องเลือกเส้นทางที่อาจหาญเช่นการบ่มเพาะโอน่าในเส้นทางธาตุบริสุทธิ์ แม้จะเป็เส้นทางที่ยากลำบาก แต่ก็เหมาะสมกับผู้ยากจนเช่นข้าน้อยขอรับ แม้วันหน้าไม่อาจจะบรรลุเป็ผู้วิเศษที่แท้จริงได้ แต่การได้พบท่านหมาปรมจารย์ผู้วิเศษเช่นท่านเคอซวนก็นับเป็วาสนาของข้าน้อยผู้เยาว์แล้ว" ซีหานพูดไปร่างกายยก็โค้งต่ำแสดงออกอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวอย่างถึงที่สุด
เคอซวนรู้สึกราวกับตัวลอย มันมองจ้องสายตาของซีหานไม่กระพริบ ไม่รู้ทำไมมันรู้สึกว่าสายตาและสีหน้าของซีหานแมร่งโครตจริงใจ ทำขนแขนสองข้างมันลุกตั้ง มือของเคอซวนสั่นระริก นึกถึงความหลังของตัวเองเมื่อเยาว์วัย ต่อสู้บนเส้นทางผู้วิเศษบากปั่นกว่าจะมาถึงจุดนี้ไม่ง่ายเลย
อาจจะเพราะรู้สึกว่าเซี่ยซีหานมีบางส่วนคล้ายตัวเอง เคอซวนเริ่มรู้สึกประทับใจเซี่ยซีหานอย่างล้ำลึก
แต่เคอซวนหารู้ไม่ เซี่ยซีหานไม่เหมือนมันเลยแม้แต่น้อย มันไม่ได้มีความมุ่งมั่น หรืออาจหาญในเส้นทางผู้วิเศษนี้เลย แต่มันเลือกสิ่งนี้เพราะขี้ขลาด!!!
มันก็แค่ความกลัวตายและกลัวเจ็บ ไม่อยากตายอนาถ จึงได้ใช้สาริกาลิ้นทองของตัวเองเลียเท้าคนอื่นไปวันๆ
แต่เคอซวนเข้าใจผิดดันมองว่าซีหานมันมีความมุ่งมั่น รู้จักพูดและสติปัญญาเกินเด็ก
มือของซีซวานล้วงเข้าไปในเสื้ออย่างไม่อาจจะห้ามใจ
รูนระดับสามปรากฏ นี่คือรูนธาตุบริสุทธิ์หายากประเภทหนึ่ง
"นี่นับเป็รูนธาตุบริสุทธิ์อย่างหนึ่ง มันคือธาตุไม้ แม้ไม่อยู่ในแม่ธาตุพื้นฐานทั้งห้า แต่ก็นับเป็ธาตุบริสุทธ์เช่นกัน ธาตุไม้มันเกิดจากห้าธาตุสรรค์สร้าง ด้วยธาตุไม้นี้ผู้บ่มเพราะมันทำให้มีอายุขัยมากขึ้น ข้าได้มันมาเมื่อหลายปีแล้ว และข้าเคยตั้งใจใช้มัน แต่มันไม่เหมาะสมกับธาตุพื้นฐานของข้าที่เป็เหล็กทองและไฟ เ้าเอามันไปเถอะเด็กดี"
ซีหานอื้ออึงเล็กน้อย
นี่สินะพลังแห่งการชะเลียและการเป็เด็ก
!!!มันได้ผล
ไม่เพียงเท่านั้นเคอซวนยังมอบหนังสือให้ซีหานอีกหลายเล่ม นี่คือหนังสือพื้นฐานเส้นทางสู้ผู้วิเศษ เคอซวนถามซีหานว่าเ้าอ่านออกไหม
ตอนแรกเซี่ยซีหานก็กังวล นี่มันมาต่างโลก ตัวมันจะอ่านภาษาของโลกใบนี้ออกหรือไม่ แต่เมื่อลองจ้องมองดีๆ มันกลับพบว่ามันอ่านออกทั้งหมด
ั์ตาเซี่ยซีหานสว่างจ้า
เคอซวนพอใจ มันคิดว่าวันนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร แม้จะเสียรูนไปสองรูน แต่มอบให้กับหินอัญมณีที่ในอนาคตจะส่องประกายเจิดจรัส คิดแบบนี้มันก็มีความสุขดี
"ไปกันได้แล้ว" เสียงชายหน้าชราแก่ก่อนวัยเคอซวนพูดดัง ก่อนทำมือไล่เซี่ยซีหานและเจียตัวออกมาไปคล้ายตัวเองยุ่งหรือมีบางอย่างต้องรีบทำ
ในขณะที่ถูกไล่ออกมาด้วยความที่เซี่ยซีหานพบว่าตัวเองอ่านอักษรทั้งหมดในหนังสือได้พอตั้งใจอ่านดีๆ แบบนี้ตัวมันจึงลองอ่านอักษรประหลาดต่างๆ รอบบ้านที่ถือกำเนิดจากต้นไม้หลังนี้ ลองความสามารถพิเศษของตัวเอง
เซี่ยซีหานพบว่าตัวเองอ่านออกทั้งหมดและนั่นทำให้ตัวเซี่ยซีหานมองเห็นอักษรที่เขียนบนแผ่นหนังที่ขึงไว้กลางบ้านมันดูโดดเด่นเป็พิเศษ สารหนังมันคล้ายวงเวทอะไรสักอย่าง มีหลายจุดที่เซี่ยซีหานอ่านออกและพบว่ามันเป็อักษรมีความหมาย ไม่ใช่ภาพวาดเพียงอย่างเดียว และมันก็น่าสนใจอยู่ไม่น้อย
-[การฆ่าุ์ผู้ไม่ตาย , พิธีบูชาเื , อาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ในการฆ่า... ฯลฯ]-
นี่คือหัวข้อที่เขียนเป็อักษรประหลาดบนแผ่นหนังที่ขึงไว้กลางบ้าน โดยที่เซี่ยซีหานไม่รู้เลยว่าอักษรที่ตัวเองอ่านนั้นคืออักษรโบราณที่แม้แต่เคอซวนก็อ่านไม่ออก
ทำไมเคอซวนมีมัน?
ซีหานไม่สนใจสิ่งนี้มากนัก แต่พอรับรู้ว่าโลกนี้มีสัตว์ประหลาดที่เหนือกว่าสัตว์ประหลาดที่ตัวเองไม่รู้จัก ตัวมันก็แอบหวาดกลัวขึ้นไปอีก
ร่างเซี่ยซี่หานสั่นระริกเบาๆ
'ไม่ได้การโลกนี้มันน่าหวาดกลัวเกินไปแล้ว นอกจากมีสัตว์ปีศาจ มันยังมีพวกุ์ที่ฆ่าไม่ตายด้วยงั้นเหรอ เวรละแล้วแบบนี้บิดาจะใช้ชีวิตสงบสงบดุจตัวมอดในถังข้าวสารได้ยังไง ไม่ได้การบิดาต้องหาวิธีเอาตัวรอดจากโลกใบนี้ให้ได้ อย่างน้อยๆ ก็ขอแก่ตายอย่างสงบตอนอายุแปดสิบ สิ่งสำคัญคือตัวเราต้องไม่เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเื่น่ากลัวทั้งหลาย แค่สัตว์ปีศาจเห็นแล้วก็แทบกลัวจนจะฉี่ราดอยู่แล้ว นี่ไม่ต้องพูดถึงุ์ แค่ภาพวาดจากสารหนัง เห็นแล้วและลองจินตนาการดูก็... น่ากลัวสุดๆ ไปเลย'
ใต้อักษรโบราณ เป็ภาพมนุษย์ที่ถูกตัดคอ แต่แผลที่คอที่ถูกตัดนั้นกลับมีก้องเนื้อที่บูดเบี้ยวงอกออกมาพร้อมดวงตาและปากจำนวนมาก มันน่าขยะแขยงและดูมืดหม่น ถ้าเป็คนกลัวรู เซี่ยซีหานมั่นใจ คนคนนั้นจะเป็ลมได้แค่มองภาพวาดที่น่าสยดสยองนี้
1K
