รักข้ามรั้ว

ปุณณ์มองทินเเล้วยิ้มๆ

"มองไร เเล้วมึงยิ้มทำไมเนี่ย

"ชอบเหรอครับที่กินอยู่อะ"

"ไอ้เนี่ยนะ"เขายื่นเเก้วให้ดู

"อืม"

"ไม่ได้ชอบ"ทินเอ่ยปุณณ์ถึงกับหุบยิ้มหน้าเศร้าลงทันที

"ไม่ได้ชอบเเต่..."

"เเต่อะไรครับ"ปุณณ์เลิกคิดถาม

"เเต่กูติด กินข้าวไปได้เเล้ว"ทินเอ่ยเลี่ยงๆเขินเเต่พยายามไม่เเสดงอาการอะไรออกมามากเกินไปปุณณ์ยิ้มกว้างตักข้าวเข้าปากอารมณ์ดีทินมองเเล้วยิ้มที่มุมปาก

ระหว่างทานข้าวเสร็จ

"พี่ทินยังไม่กลับบ้านได้มั้ยครับ"

"ทำไมหละมืดเเล้วนะ"

"ผมอยากไปที่ๆนึง"

"ไปไหนอะพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้านะ"

"ผมขับรถให้"

"เดี๋ยวมึงขับเป็นเหรอ"

"ก็พอได้นะครับ"

"ไว้ใจมึงได้ใช่มะ"

"อืม"

"เออๆดีๆนะเว้ย"ทินเอ่ยก่อนส่งกุญเเจรถให้ปุณณ์ยิ้มๆเเล้วทั้งคู่ก็ขึ้นรถ

รถสุดหรูเเล่นมาจอดใต้สะพานเเขวนรถจอดสนิท

"พากูมาดูน้ำเนี่ยนะ"เขาเดินลงมาไม่วายบ่น

"พามาดูวิวมานั่งตรงนี้สิครับ"ปุณณ์ลากเขามานั่งลงด้วยกัน

"วิวไรมึงกูไม่เห็นจะมีอะไรเลย"

"ทันพอดี ดูนะครับข้างหน้าฝั่งนู้น3 2 1 "พอปุณณ์นับถอยหลังไฟฝั่งตรงข้ามก็ติดขึ้นมาสะท้อนกับน้ำสวยมากืจนทินหันมามอง

"เจ๋งหวะ"

"สวยใช่มั้ยหละครับ"

"เออ กูไม่รู้เลยนะว่ามีที่เเบบนี้"

"ผมอยากให้เป็นคืนพิเศษสำหรับเราครับถ้าพี่ชอบผมก็ดีใจ"ปุณณ์เอ่ยหันหลังเเล้วเอาหัวพิงบ่าเขาทินเเอบมองยิ้มๆ

"จำเป็นต้องทำอะไรเเบบนี้ให้กูด้วยเหรอไอ้ปุณณ์"

"ครับก็พี่ทินสำคัญกับผมนี่ครับเเต่รองจากเเม่นะ"

"เออ...ใต้นี้นี้วิวดีอากาศดีนะเหมือนมานั่งดูไฟสวยๆเลยยิ่งสะท้อนน้ำยิ่งสวย"

"ครับ"ทินมองไปข้างหน้าเเล้วมาหยุดที่คนตัวเล็กอีกครั้ง"

"ผมรักพี่ทินนะ"ปุณณ์หันมาซบบ่าเขากอดริบเอวไว้หลวมๆทินถึงกับนิ่งไปก่อนจะหันไปยีผมคนตัวเล็ก

"พูดบ่อยไปเเล้ว"

"ถ้ารู้ว่าผมพูดบ่อย พี่ลองพูดให้ผมฟังหน่อยสิครับว่าพี่รักผม"

"ไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้หรือเปล่าวะมึงมองกูไม่ออกเหรอว่าที่กูทำอยู่สื่อถึงอะไร"

"รู้เเต่ไม่100%อะอยากได้ยิน"ปุณณ์เอาคางเท้าบ่าทินหน้าใกล้กันมากทั้งคู่มองหน้ากันสายตาที่ส่งไปบอกอะไรมากมาย คนตัวเล็กเลื่อนหน้ามาใกล้ๆจนกระทั่งริมฝีปากนุ่มประกบปากเรียบเป็นกระจับได้รูปทินจูบตอบโน้มคอคนตัวเล็กเข้าหาตัวความละมุนนุ่มลึกของริมฝีปากทำให้ทินไม่อาจละริมฝีปากได้เลยกดบดจูบอย่างดูดดื่มเล่นเอาคนตัวเล็กหายใจเเทบไม่ทันทินจึงละริมฝีปากออก

"ออ่ยดีนักงัยมึง"

"ไม่ได้ออ่ยซะหน่อย พี่จูบตอบผมทำไมหละ"

"กูเสียเปรียบคนเดียวไม่ได้หรอก"

"ปากผมนิ่มมั้ยครับ"

"ถามอะไรเนี่ย ไม่ตอบเว้ยกลับบ้านกัน"ทินเอ่ยลุกเดินไปเเบบดื้อๆ

"เอ้าพี่ทินอะ ไม่มีความอ่อนโยนกับผมเลยจริงๆรอด้วยครับ"ปุณณ์รีบเดินตามไปที่รถคนพี่เดินยิ้มมาที่รถ...ไม่เห็นต้องถามถ้าปากมึงไม่นิ่มกูจะจูบมึงมั้ย...เขาคิดทำหน้าเหนือสุดๆ

1ช.มต่อมา

หน้าบ้านทิน

เขาถอยรถเข้าบ้านเเล้วเดินมาส่งปุณณ์หน้าบ้านปุณณ์

"เข้าบ้านได้เเล้ว"

"ครับ ฝันดีนะครับพี่ทิน"

"พรุ่งนี้เจอกันนะมึง"ทินเอ่ยจะเดินเข้าบ้าน

"เดี๋ยวครับพี่ทิน"ปุณณ์เดินมายืนตรงกน้าเขา

"อะไรเหรอ"ทินมองงงๆปุณณ์เดินเข้ามาหาเขาพร้อมหอมเเก้มฟอดใหญ่จนทินต้องก้าวขาถอยออกมา1ก้าว

"ทำไร"

"หอมเเก้ม"

"เดี๋ยวถูกเตะไปนอนได้เเล้วไป"

"พี่ทินไม่หอมคืนเหรอครับ"

"ยังไม่ไปอีก"ปุณณ์ส่งยิ้มมาให้

"ไปเองก็ได้วะ"สุดท้ายคนหน้าตึงก็เขินก้าวฉับๆๆเข้าบ้านไปปุณณ์ยิ้มกว้างก่อนจะเดินเข้าบ้านไปทินเเอบมองที่ประตูหน้าตึงๆของเขาไม่มีอีกเเล้วมีเเต่ยิ้มเเก้มเเทบปริอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน