“มิโฮช่วยหน่อยสิยิงไม่ทันแล้ว”
เมอบิอุสขอความช่วยเหลือจากคู่หูของเขาที่กลับไปใช้ร่างจิ้งจอกแล้ว เมื่อฝูงมอนสเตอร์ขนาดใหญ่เดินขบวนมาถึงหน้าเขา
(หมอบลงเมอบิอุส)
จิ้งจอกสาวรีบเข้ามาแทรกการต่อสู่ทันทีขณะคิดว่าทำไมมอนสเตอร์ถึงได้มีปริมาณเยอะขนาดนี้ ตอนที่เธอวิ่งมาเธอไม่เห็นว่ามันจะมีมอนสเตอร์เยอะขนาดนี้เลยแต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลาคิดเื่นั้นแล้วกูมิโฮปล่อยไฟออกมาจากหางสีทองของเธอเข้าใส่กลุ่มของมอนสเตอร์ด้านหน้าเมอบิอุสทันที
ไฟจำนวนมากที่ออกมาจากหางของจิ้งจอกสาวเข้าไปเผาผลาญฝูง่มอนสเตอร์กลุ่มใหญ่ตรงหน้าเมอบิอุสจึงมีเวลาใส่ะุและพักหายใจสักครู่ ตอนนี้ในถ้ำแห่งโชคชะตาส่วนนี้เหลือเพียงแค่เขากับกูมิโฮ แต่มอนสเตอร์นั้นมีมากขึ้นเรื่อยๆแม้ว่ามันจะมาอย่างช้าๆแต่ด้วยจำนวนที่มากพอที่จะทำให้ทางเดินตรงหน้าเขาไม่เหลือช่องว่างก็ทำให้เขาต้องขอความช่วยเหลือจากคู่หูของเขาเป็ระยะๆ
เมอบิอุสคาดว่าอาจจะเป็เพราะว่า เวลานี้เกือบจะเที่ยงคืนแล้วจึงทำให้มอนสเตอร์พวกนี้ออกมามากผิดปกติ โชคดีที่ข้างหน้ามีห้องโถงให้พักพอดีเมอบิอุสจึงวิ่งไปสาดะุไปข้างหน้าเพื่อพาตัวเองและคู่หูไปสู่ที่พักที่ต่อไป
“ขอบใจนะมิโฮ”
เมอบิอุสที่ตอนนี้นั่งหอบอยู่บนหินก้อนหนึ่งอย่างหนัก ส่วนมือก็ค่อยๆใส่ะุปืนอยู่หันไปขอบคุณจิ้งจอกสาวที่ช่วยเขาหลายต่อหลายครั้งก่อนที่จะมาถึงเขตที่พักนี้
(ไม่เป็ไรจ้า~ เพราะถ้านายเป็อะไรไปเราก็แย่สิอาหารกล่องน่ะต้องรักษาเอาไว้ให้ดีๆเลยท่านแม่ต้องดีใจมากแน่ๆที่เราพาของอร่อยแบบนายกลับไปด้วย แต่ว่าตอนเรามาพวกมอนสเตอร์มันไม่เยอะขนาดนี้นะแล้วเรารู้สึกว่าพวกข้างหน้ามันน่าจะมีตัวที่เก่งกว่านี้ด้วยสิ)
กูมิโฮเผลอความในใจออกมาอย่างไม่ปิดบังด้วยสีหน้าร่าเริงก่อนแสดงสีหน้าเอาจริงขึ้นเล็กน้อย เมื่อได้กลิ่นบางอย่างที่ผิดปกติกลิ่นสาบของสัตว์นักล่าที่ไม่ควรมีอยู่ในถ้ำนี้เลย
ส่วนชายหนุ่มก็ได้แต่ถอนหายใจไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายที่กูมิโฮกินเขาไม่ได้ แต่กลับจะเอาเขาไปฝากแม่ของเธอแทนก่อนจะนั่งตรวจสอบอาวุธของเขาให้พร้อม และเอากระโจมสำหรับ 2 คนออกมากาง
“ไม่ต้องห่วงหรอกมิโฮ ตอนนี้เราระดับ 17แล้วแล้วของที่ได้ก็ไม่ใช่น้อยๆ ถ้าไม่นับว่าพวกมอนสเตอร์ออกมาเยอะเกินไปแล้ว เข้ามาในกระโจมก่อนไหมครับ”
เมอบิอุสส่งสัญญาณให้จิ้งจอกสาวมานอนในกระโจมที่เพิ่งตั้งเสร็จซึ่งเธอก็ทำตามเพราะเธอเกลียดที่จะต้องนอนบนพื้นแข็งๆและเย็นๆมากๆ แม้ว่าสำหรับร่างจิ้งจอกตัวใหญ่ที่มีหางสีทองถึงเก้าหางจะทำให้กระโจมนี้ดูแคบไปถนัดตาก็ตามแน่นอนว่าเธอเอาหัวทับตักของชายหนุ่มเอาไว้ เพื่อกันเขาหนีอีกด้วย
(แล้วะุปืนเหลือเท่าไรเหรอ ในป่ามายาไม่มีที่ขายหรอกนะ)
กูมิโฮนอนลงบนตักของชายหนุ่มก่อนที่จะถามเขาด้วยความเป็ห่วงเพราะว่าถ้าไม่มีะุเมอบิอุสคงได้แต่เอาปืนไปไล่ฟาดมอนสเตอร์พวกนั้นเท่านั้นพักสักเธอก็รู้สึกมีอะไรมาลูบที่หางของเธออย่างอ่อนโยน
“ไม่ต้องห่วงมิโฮ ะุปืนกลเหลือ เจ็ดพัน ปืนลูกซองเหลือ สามร้อยน่าจะพอใช้ไปอีกนานนะ”
เมอบิอุสหยิบหวีไม้ที่เขาซื้อจากตลาดมาแปรงขนหางให้กูมิโฮ โดยไม่ได้บอกว่าเขากังวลใจในเื่ความทนคงของปืนลูกซองที่น่าจะเหลือไม่พอยิงะุที่เหลือก็ตาม แม้จิ้งจอกสาวจะตั้งใจพาเขาไปให้แม่ของเธอกินก็ตาม แต่โดยส่วนตัวแล้วเขาไม่กลัวเลยแม้แต่นิดหน่อยเพราะคิดว่าแม่ของเธอก็คงเป็คนน่ารักเหมือนเธอเช่นกัน
(อิอิ...รู้สึกดีจังเลย เมอบิอุสทำอะไรน่ะ)
กูมิโฮหันมาเห็นหวีไม้ในมือของเมอบิอุสที่กำลังแปรงขนที่หลังของเธออย่างแ่เบาจิ้งจอกสาวจึงปล่อยให้เมอบิอุสทำต่อไปก่อนจะหลับสนิทจากความอ่อนล้าเนื่องจากการเดินทาง ส่วนเมอบิอุสเมื่อเห็นกูมิโฮหลับแล้วเขาก็นั่งคิดว่าจะแก้ไขเื่ใส่ะุให้ทอมสันและความคงทนของช็อตกันยังไงดีก่อนจะหลับไปอีกคน
‘คุณเมอบิอุสระดับความสัมพันธ์ของคู่หูเพิ่มเป็ 45/100 ค่ะ’
รุ่งเช้าของวันต่อมา
เมอบิอุสตื่นขึ้นมาเพราะเสียงประหลาดที่ดัง ก๋องแก๊ง อยู่ข้างนอกกระโจมที่เขานอนอยู่เมื่อมองไปข้างๆตัวก็ไม่พบจิ้งจอกสาวนอนอยู่เขาจึงออกมาจากกระโจมเพื่อดูที่มาของเสียง
“อรุณสวัสดิ์ เมอบิอุส กินข้าวก่อนน่าจะกินได้แล้วนะ”
จิ้งจอกสาวที่ตอนนี้อยู่ในร่างมนุษย์สาวสวยกำลังต้มสิ่งที่เธอคิดว่าเป็โจ๊กจากข้าวสารที่เมอบิอุสซื้อมาตอนก่อนเข้าถ้ำมือนึงก็คนโจ๊กอีกมือก็ถือน้ำยาขวดที่ฟ้าที่ยกขึ้นจิบเป็ระยะ ก่อนจะเทน้ำยาสีฟ้าในมือลงไปในหม้อจนหมดขวดแล้วคนสักพัก แล้วจึงตักโจ๊กใส่ในชามให้เมอบิอุส
“อือ ขอบคุณนะมิโฮ....”
เมอบิอุสที่ยังงัวเงียอยู่รับโจ๊กจากมือจิ้งจอกสาวมาก่อนจะก้มมองโจ๊กในถ้วยนั้นมันคงจะดีมากที่มีสาวสวยมาทำข้าวให้กิน แล้วเช้านี้คงเป็เช้าที่สดใสมากถ้าโจ๊กในถ้วยที่เขาถืออยู่มันไม่เป็สีเขียว แถมมีเห็ดสีแดงที่มีจุดสีขาวลอยเต็มชามอีกด้วย
“เราตื่นมาลองทำดูเลยนะโจ๊กนี่แก้เหนื่อยแล้วก็เพิ่มพลังเวทมนตร์ได้ในตัวได้ด้วยใส่เห็ดเพื่อเพิ่มคุณค่า แถมทำจากน้ำต้มกระดูกอีกด้วยนะ”
จิ้งจอกสาวพูดขึ้นด้วยความภาคถูมิใจ ส่วนเมอบิอุสคาดเดาส่วนผสมของสิ่งที่เรียกว่าโจ๊กนี่ได้ทันทีว่ามีอะไรบ้างได้แต่มองโจ๊กในมือตาปริบ ปริบ
“แล้วมิโฮไม่กินด้วยกันเหรอ”
เมอบิอุสพยายามถ่วงเวลาเพื่อให้เขามีชีวิตต่ออีกสักนิดก็ยังดีก่อนจะได้คำตอบ
“จิ้งจอกที่ไหนกินข้าวกัน นอกจากของหวานแล้วเรากินแต่เนื้อเท่านั้นแหละ”
กูมิโฮส่วนหน้าไปมาทำให้ตอนนี้ไม่มีอะไรที่กั้นขวางระหว่างเขากับโจ๊กสีเขียวที่ประดับด้วยเห็ดสีแดงลายจุดที่น่าตื่นเต้นอีกแล้วเมอบิอุสได้แต่คิดในใจว่าต่อไปเขาจะไม่นอนตื่นสายอีกแล้วอย่างน้อยก็ต้องตื่นก่อนกูมิโฮให้ได้ แล้วเขาจะกลั้นใจกินโจ๊กนั้นเข้าไป
อืม... รสชาติไม่เหมือนโจ๊กเลย เขาคิดว่ามันเหมือนสับปะรสผสมบูลเบอร์รี่ แล้วใส่เห็ดหอมรวมกันในน้ำต้มกระดูกเท่านั้นเองเมอบิอุสได้แต่คิดขอบคุณระบบที่ทำให้อาหารมื้อนี่ของเขายังพอกินได้
“เป็ไงอร่อยไหม”
จิ้งจอกสาวสวยเอียงคอมาถามอย่างน่ารักเมอบิอุสที่ตอนนี้กินโจ๊กอย่างรวดเร็ว ก่อนจิ้งจอกสาวจะเอาโจ๊กที่ตัวเองทำขึ้นมาชิมบ้าง
“อืมก็อร่อยดีน้า~~”
จิ้งจอกสาวยิ้มพร้อมกับตักโจ๊กใส่ถ้วยมานั่งกินข้างๆเมอบิอุสถ้วยใหญ่
“ไหนว่านอกจากเนื้อแล้วไม่กินไง”
เมอบิอุสถามกูมิโฮเพราะเขาไม่อยากให้เธอเป็อะไรไปถ้าเป็แค่ตัวเขาเองฆ่าตัวตายให้เกิดใหม่ก็หายทรมานแล้วก่อนจะได้คำตอบชวนหงายหลังว่า
“นี่นับเป็ของหวานดังนั้นไม่ใช่เนื้อก็กินได้ส่วนเนื้อน่ะก็นั่งกินโจ๊กอยู่ตรงนี้แล้วไง”
จิ้งจอกสาวตอบ พร้อมกับนั่งยิ้มมองเขาอย่างไม่น่าไว้ใจที่ทำให้เมอบิอุสรีบกินของในมืออย่างรวดเร็ว เพื่อจะได้รีบออกเดินทางต่อ เนื่องจากไม่รู้ว่าถ้าเกิดช้าแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับเขาบ้าง
“มิโฮอีกไกลไหมกว่าจะถึงแล้วข้างหน้าเป็ยังไงบ้าง”
มอบิอุสชวนคู่หูของเขาคุยเมื่อทานเสร็จส่วนจิ้งจอกสาวก็หลับตาลงทำท่าสูดกลิ่น ฟุดฟิด ฟุดฟิด แล้วหันมาบอกเมอบิอุสว่า
“ใกล้จะถึงแล้วล่ะ เหมือนว่าถ้ำมันจะหดสั้นลงเลย”นั้นนับเป็ข่าวดีของเมอบิอุส
“แต่เหมือนข้างหน้าเหมือนจะมีตัวอะไรที่แข็งแรงพอตัวเลยต้องระวังเอาไว้นะ”
นั้นเป็ข่าวร้ายมากๆของเมอบิอุสเช่นกันถ้ำแห่งโชคชะตานี่จะพาผู้ที่เข้ามาในถ้ำไปยังทางออกที่ผู้เข้ามาหวังเอาไว้จริงๆแต่บางทางออกที่ไม่ใช่เมืองนั้นจะมีบอสเฝ้าทางออกอยู่เหมือนเป็การเตือนให้ผู้เล่นกลับไปทางอื่นนั่นเองซึ่งพวกเมอบิอุสไม่รู้เื่นี้เลยขณะที่เขากำลังลุกขึ้นเพื่อเดินทางต่อก็มีเสียงจากระบบดังขึ้น
‘ท่านและคู่หูได้ความสามารถต้านพิษระดับ5 ค่ะ’
เมอบิอุสชะงักทันทีก่อนจะคิดว่าไอ้ที่กินไปเมื่อกี้มันมีพิษระดับ 5เลยเหรอเนี่ยที่เขากับกูมิโฮไม่เป็อะไรเลยนับว่าเป็ความกรุณาจากความยุติธรรมของระบบจริงๆก่อนจะเดินตามจิ้งจอกสาวเพื่อเดินทางต่อ
เสียงปืนดังตลอดทางที่เมอบิอุสเดินผ่านวันนี้เหมือนเป็วันดีของเขาจริงๆไม่ว่าจะเป็lucky shot ที่ติดบ่อยกว่าปกติมอนสเตอร์ที่ออกมากำลังดีไม่น้อยเกินไปไม่มากเกินไป เงินกับของต่างๆก็ดรอบเป็ปริมาณมากตอนนี้เขาระดับมากกว่าพวกมอนสเตอร์ในถ้ำแล้ว
วันนี้เมอบิอุสได้เลื่อนมาเป็ระดับ 18 ส่วนกูมิโฮก็ยังคงอยู่ที่ระดับ30 เหมือนเดิม และตอนนี้ข้างหน้าเขาก็สว่างขึ้นเรื่อยๆเป็เหมือนสัญญาณที่บอกว่าใกล้ถึงทางออกแล้วนั่นเองก่อนเมอบิอุสจะเดินไปถึงห้องที่กว้างประมาณครึ่งเดียวของห้องที่พักแต่ก่อนที่เท้าของเขาจะเหยียบลงในห้องนั้นมิโฮก็แปลงร่างเป็หมาจิ้งจอกเข้ามาคาบคอเสื้อของเขา
(ระวัง เมอบิอุส)
จิ้งจอกสาวที่มีประสาทััไวกว่าเมอบิอุสมากรีบคาบคอเสื้อของเมอบิอุสให้ถอยมาจากตรงนั้นทันทีก่อนที่เสียงของมอนสเตอร์จะดังขึ้น
“โฮก...!!!”
เบี้องหน้าของเมอบิอุสดวงตาสีเหลืองที่ส่องประกายในความมืดโผล่ออกมาทางขวาที่เป็ซอกของก้อนหิน2ก้อนก่อนเ้าของดวงตาคู่นั้นจะออกมาก็เห็นเสือสีแดงที่โตเต็มวัยบนตัวมีลายรูปเปลวเพลิงสีเหลืองอยู่ทั่วเดินออกมาพร้อมกับส่งเสียงร้องที่ดังสะท้อนไปทั้งถ้ำจนเมอบิอุสรู้สึกปวดหู
“น่าจะไหวนะ”
เมอบิอุสพูดกับตัวเองเพราะว่าดูไปแล้วเสือข้างหน้าของนั้นก็ดูไม่เก่งกว่าหมูป่าเขี้ยวตันที่เขาเคยสู้แถมตอนนี้เขาเลเวล18 มีอาวุธครบมือและกูมิโฮก็พร้อมสู้ด้วยแล้วนั้นดูยังไงก็น่าจะไหวแต่ทว่าเื่มันไม่ได้ง่ายแบบนั้นเพราะว่า
“โฮก...!!!”
ภาพเดิมปรากฏขึ้นอีกครั้งแต่คราวนี้ทางซ้ายเสือที่เหมือนตัวทางขวาไม่มีผิด ยกเว้นสีบนตัวของมันเป็สีเหลืองมีลายรูปเปลวเพลิงสีแดงออกมาจากซอกหินทางซ้ายอีกตัว
‘ท่านได้พบเสือลายอัคคีคู่ระดับ 30 มอนสเตอร์ระดับมินิบอสคะ’
“ยังคงจะไหวละ...มั้ง”
เมอบิอุสที่คาดไม่ถึงว่าไอ้เสือสองตัวมันจะอยู่ในถ้ำเดียวกันได้แบบนี้แค่ตัวเดียวก็จะแย่แล้วแต่นี่มีถึงสองตัว จะไหวไหมนี่มิน่าจะวันนี้ทั้งวันเื่ราวทุกอย่างมันถึงได้ราบรื่นแบบนี้เพราะระบบความยุติธรรมกะเล่นเขาหนักๆทีเดียวเลยนั่นเอง
ตอนนี้เสือทั้งสองตัวที่อยู่ตรงกลางของห้องนั้นค่อยๆเดินเข้าอย่างช้าๆมาทางเมอบิอุสและกูมิโฮที่อยู่ในร่างของหมาจิ้งจอก ดวงตาที่จับจ้องเหยื่อของมันวาวโรจน์เพราะกับได้เหยื่อที่ถูกใจชายหนุ่มที่รู้ว่าศัตรูตัวนี้ไม่สามารถสู้ด้วยพละกำลังเพียงอย่างเดียวได้รีบคิดแผนการต่อสู้อย่างอย่างรวดเร็วแม้ว่าแผนนี้จะเสี่ยงมากก็มาแต่ในเวลาคับขันแบบนี้เขาไม่มีทางเลือกแล้วเมอบิอุสรีบส่งกระแสจิตบอกแผนจิ้งจอกสาวข้างๆเขาในทันที
กูมิโฮที่เมื่อฟังแผนของเมอบิอุสก็หันมาพยักหน้าให้คนคิดแผนในที่แห่งนี้ในสถานการณ์แบบนี้แผนที่เขาเสนอมาเป็วิธีที่ดีที่สุดจริงๆโชคดีที่วันนี้เธอยังไม่ต้องพ่นไฟช่วยเมอบิอุสเลย ทำให้พลังของเธอยังคงเต็มอยู่
เมอบิอุสเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองและคู่หูออกมาเช็คด้วยความรวดเร็ว
หน้าต่าง : สถานะ(ย่อ)
ชื่อ
เมอบิอุส
ระดับ,อาชีพ
18,มือปืน
พลังชีวิต,พลังเวทมนต์
650/650,280/280
หน้าต่างคู่หู
ชื่อ,เผ่าพันธุ์
กูมิโฮ , ???(จิ้งจอกเทพ)
ระดับ,อายุ
30 , 183ปี
พลังชีวิต,พลังเวทมนตร์
2500/2500 , 1500/1500
ระดับความสัมพันธ์
45/100
1K
