ลิฟต์ส่วนตัวที่ต้องใช้บัตรผ่านระดับวีไอพีสูงสุดเคลื่อนตัวขึ้นสู่ชั้นเพนท์เฮาส์บนยอดตึกระฟ้าใจกลางย่านสาทรอย่างเงียบกริบ เมื่อประตูลิฟต์สีทองเหลืองรมดำเปิดออก กลิ่นอายแรกที่ััได้คือกลิ่นหอมอบอวลที่ผสมผสานอย่างลงตัวระหว่างน้ำมันหอมระเหยดอกลาเวนเดอร์ป่าและแก่นไม้จันทน์หอม (Sandalwood) มันเป็กลิ่นที่จงใจออกแบบมาเพื่อลดทอนระดับความตึงเครียดของระบบประสาทส่วนกลางในทันทีที่คนไข้ก้าวเหยียบเข้ามาในพื้นที่แห่งนี้
ที่นี่คือ "Secret Trance Therapy" คลินิกบำบัดจิตเวชทางเลือกเฉพาะกลุ่มระดับ Ultra-Luxury ของ ดร.น้ำฟ้า
การตกแต่งภายในทั้งหมดเน้นโทนสีเทาเข้ม สีดำ และขลิบประกายทองสไตล์โมเดิร์นคลาสสิก ผนังห้องบุด้วยวัสดุกันเสียงและซับเสียงเกรดเดียวกับห้องอัดเสียงระดับโลก เพื่อรับประกันความเป็ส่วนตัวขั้นสูงสุดและป้องกันไม่ให้มีเสียงรบกวนใด ๆ เล็ดลอดผ่านเข้ามาทำลายสมาธิ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นผ่านการคัดสรรอย่างพิถีพิถัน โดยเฉพาะเก้าอี้บำบัดปรับนอนทำจากหนังแกะแท้สีชาร์โคล และเตียงกำมะหยี่หนานุ่มขนาดั์สีเทาเข้มกลางห้องบำบัดพิเศษ ซึ่งตั้งเด่นตระหง่านราวกับแท่นบูชาแห่งราคะสวาท
แสงไฟในคลินิกแห่งนี้ไม่ใช่แสงสว่างจ้าแบบโรงพยาบาลทั่วไป ทว่ามันเป็แสงสว่างสลัวที่สามารถควบคุมความเข้มของแสงและโทนสีได้อย่างละเอียด โดยปกติแล้วจะถูกตั้งค่าไว้ที่โทนสีส้มอุ่นอมพีชที่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายและเย้ายวนใจเบา ๆ นอกเหนือจากนี้ ผนังด้านหนึ่งของห้องทำงานส่วนตัวของน้ำฟ้ายังติดตั้งกระจกเงาด้านเดียว (One-way Mirror) ขนาดใหญ่ที่สามารถมองทะลุเข้าไปในห้องบำบัดหลักได้อย่างชัดเจน ซึ่งเธอจงใจออกแบบไว้เพื่อรองรับการบำบัดในเคสพิเศษที่ต้องอาศัยการมองเห็นทางจิตวิทยาและการกระตุ้นอารมณ์ด้วยสายตา
ดร.น้ำฟ้า ยืนกอดอกอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊กสีดำสนิท สายตาจับจ้องไปที่เอกสารประวัติคนไข้บนหน้าจอแท็บเล็ต
วันนี้เธอแต่งกายด้วยชุดสูทกางเกงเข้ารูปสีดำสนิทที่สั่งตัดพิเศษ ตัวเสื้อสูทตัวในคว้านคอค่อนข้างลึก เผยให้เห็นเนินอกขาวผ่องเต่งตึงอวบอัดที่เบียดชิดกันจนเห็นร่องอกลึกชัดเจน กางเกงผ้าเนื้อดีเข้ารูปเน้นสะโพกกลมกลึงผึ่งผายและขาเรียวยาวที่ดูสง่างามทว่าทรงเสน่ห์เย้ายวนใจอย่างร้ายกาจ เส้นผมยาวสีดำขลับถูกรวบขึ้นเป็มวยอย่างเรียบร้อย เผยให้เห็นลำคอขาวระหงและต่างหูเพชรเม็ดเล็กที่ส่องประกายวับแวมยามต้องแสงไฟ
ใบหน้าของเธอนิ่งสงบ ทว่าริมฝีปากอิ่มสีแดงชาดกลับประดับรอยยิ้มจาง ๆ ยามกวาดสายตาอ่านประวัติคนไข้รายแรก
"กวินทร์ อัครเดโช..." เธอนึกชื่อนั้นในใจ
กวินทร์เป็ทายาทคนเดียวของตระกูลอสังหาริมทรัพย์ระดับแสนล้าน อายุ 30 ปี รูปร่างสูงใหญ่ถึง 185 เิเ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายคมเข้มสไตล์หนุ่มไทยผสมเชื้อสายจีน มีบุคลิกเด็ดเดี่ยว ดุดัน และชอบการควบคุมในทุกตารางนิ้วของชีวิต เขาเป็นักธุรกิจรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จสูงสุด ทว่าเื้ัภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบนั้น กวินทร์กำลังเผชิญหน้ากับความล่มสลายในฐานะชายชาตรี
ประวัติการรักษาทางการแพทย์ระบุชัดเจนว่า เขาเป็ภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศอย่างรุนแรงอันเนื่องมาจากจิตใต้สำนึก (Psychological Erectile Dysfunction) ตัวตนชายของเขาไม่สามารถแข็งขึงได้เลยมาร่วมหนึ่งปีเต็มหลังจากผ่านเหตุการณ์ที่ถูกคู่หมั้นสาวคนรักและเพื่อนสนิททรยศหักหลังในเื่ธุรกิจพร้อมกับแอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งลับหลังเขา ความผิดหวังและแรงกดดันในการรักษาผลประโยชน์ของบริษัททำให้จิตใต้สำนึกของกวินทร์ปิดกั้นความรู้สึกทางเพศอย่างเด็ดขาดเพื่อป้องกันตนเองจากความเ็ป
เขาพยายามรักษามาทุกวิธีแล้ว ทั้งการกินยาขยายหลอดเืสารพัดชนิด ยาฉีดกระตุ้นฮอร์โมน หรือแม้กระทั่งหาสาวสวยระดับนางแบบมารายล้อมเปลือยกายต่อหน้า ทว่าแก่นกายของเขากลับนิ่งสนิทปวกเปียกไร้ความรู้สึก ราวกับมันตายไปแล้วพร้อมกับความเชื่อใจของเขา คลินิกบำบัดของ ดร.น้ำฟ้า จึงเป็ฟางเส้นสุดท้ายที่เขายอมจ่ายเงินค่ารักษานับล้านบาทเพื่อมาเสี่ยงดู
*ก๊อก ก๊อก...*
เสียงเคาะประตูไม้เนื้อแข็งดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่เลขานุการสาวส่วนตัวจะก้าวเข้ามาและรายงานน้ำเสียงสุภาพ
"ดร.น้ำฟ้าคะ คุณกวินทร์เดินทางมาถึงแล้วค่ะ"
"ให้เขาเข้ามาได้เลยค่ะ" น้ำฟ้าเอ่ยเสียงนุ่มนวล ทว่าแววตากลับสว่างวาบขึ้นด้วยความสนใจ
ไม่กี่อึดใจ ร่างสูงใหญ่ของกวินทร์ก็ก้าวเข้ามาในห้องทำงาน เขาอยู่ในชุดสูทสีกรมท่าไร้เนกไท ปลดกระดุมคอเสื้อเม็ดบนออก เผยให้เห็นแผงอกตึงแน่นและผิวกายสีเข้ม ใบหน้าของเขาหล่อเหลาคมคายทว่าบูดบึ้ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่น สายตาของเขาจับจ้องมาที่น้ำฟ้าด้วยความคลางแคลงใจและอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด
"สวัสดีค่ะคุณกวินทร์ เชิญนั่งก่อนสิคะ" น้ำฟ้าผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล ทุ้มต่ำ และมีจังหวะจะโคนสม่ำเสมอ ซึ่งทำหน้าที่เหนี่ยวนำระบบประสาทของเขาในทันที
กวินทร์นั่งลงบนเก้าอี้หรูหราอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก เขาวางท่าทีหยิ่งทะนงและกอดอกแน่นเพื่อป้องกันตัว
"ผมคิดว่าผมสืบประวัติคุณมาดีพอ ดร.น้ำฟ้า" กวินทร์เปิดประเด็นเสียงห้าวต่ำ "คุณเคยเป็ไฮโซดัง ที่เคยมีข่าวซุบซิบ ก่อนจะหายไปสวิตเซอร์แลนด์หลายปีแล้วกลับมาเปิดคลินิกสะกดจิตบำบัดนี้... บอกตามตรงนะ ผมไม่ค่อยเชื่อเื่การสะกดจิตเท่าไหร่ มันดูเหมือนการแสดงปาหี่มากกว่าการรักษาทางการแพทย์"
น้ำฟ้ายิ้มรับคำปรามาสนั้นอย่างไม่ถือสา เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงาน สบตาคมปลาบของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไร้ความเกรงกลัว แววตาของเธอนิ่งสนิทจนกวินทร์รู้สึกสะท้านวูบอย่างประหลาดในอก
"ถ้ามันเป็การแสดงปาหี่ คุณคงไม่ยอมก้าวเข้ามาในเพนท์เฮาส์แห่งนี้และยอมจ่ายเงินล้านเพื่อซื้อสิทธิ์ในการรักษาหรอกค่ะ จริงไหมคะ?" น้ำฟ้าเอ่ยเสียงเรียบพริ้ว "คุณลองมาทุกวิธีแล้ว ยาระดับโลกตัวไหนที่คุณว่าดีก็ไม่สามารถทำให้แก่นกายของคุณขยับเขยื้อนได้แม้แต่เิเเดียว นั่นเป็เพราะปัญหาของคุณไม่ได้อยู่ที่สรีรวิทยา แต่มันอยู่ที่จิตใต้สำนึกของคุณที่เกร็งแน่นและสร้างกำแพงป้องกันตัวเองขึ้นมาต่างหาก"
กวินทร์เม้มริมฝีปากแน่น แววตาสั่นไหวด้วยความโกรธปนอับอายที่ถูกหญิงสาวตรงหน้าจี้จุดอ่อนอย่างตรงไปตรงมา
"ในห้องบำบัดแห่งนี้..." น้ำฟ้าโน้มตัวมาข้างหน้า ประสานมือไว้บนโต๊ะ เน้นน้ำเสียงให้หนักแน่นและทรงอำนาจมากขึ้น "กฎเหล็กข้อแรกและข้อเดียวคือ คุณต้องถอดหัวโขนของนักธุรกิจแสนล้านออกไป คุณต้องละทิ้งความ้าที่จะควบคุมทุกอย่างในชีวิต และยอมรับบทบาทเป็คนไข้ผู้สยบยอมต่อคำสั่งบำบัดของฉันแต่เพียงผู้เดียว... ถ้าคุณตกลง เราจะเริ่มเซสชั่นการประเมินประสาทััเบื้องต้นกันทันที"
ความเงียบงันแผ่ซ่านระหว่างคนทั้งสอง กวินทร์จ้องมองดวงตาคู่สวยที่ลึกลับดั่งห้วงเหวของน้ำฟ้า จิตใต้สำนึกของเขาที่เคยต่อต้านกลับรู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงดูดด้วยแรงดึงดูดมหาศาล เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าน้ำเสียงและท่าทางบงการของเธอมันช่างทรงเสน่ห์และเย้ายวนใจเกินกว่าจะต่อต้านได้
"ตกลง..." กวินทร์พ่นลมหายใจยาวออกคำพูดเสียงต่ำ "ผมจะยอมทำตามวิธีของคุณดูสักครั้ง... แต่อย่าให้ผมรู้ว่ามันไม่ได้ผลล่ะ"
"รับรองว่าคุณจะได้เห็นผลลัพธ์ที่คุณคาดไม่ถึงค่ะ" น้ำฟ้ายกยิ้มหวาน "เชิญคุณกวินทร์ย้ายไปที่ห้องบำบัดพิเศษด้านในเลยค่ะ"
---
น้ำฟ้านำพากวินทร์ก้าวเข้ามาในห้องบำบัดพิเศษที่สว่างสลัวด้วยแสงไฟโทนพีชอ่อนโยน บรรยากาศเงียบสงัดไร้เสียงรบกวนภายนอกช่วยดึงให้สมาธิของชายหนุ่มเริ่มจดจ่ออยู่กับสิ่งรอบตัวมากขึ้น
"กรุณาถอดเสื้อสูทและรองเท้าออกนะคะ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้บำบัดตัวใหญ่ตัวนั้น" น้ำฟ้าสั่งการน้ำเสียงเรียบเรื่อย
กวินทร์ทำตามอย่างช้า ๆ เขาถอดสูทสีกรมท่าออกโยนไว้ที่โต๊ะข้าง ๆ ปลดรองเท้าหนังแท้แบรนด์ดัง แล้วเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้หนังแกะแท้สีชาร์โคล ตัวเก้าอี้โอบอุ้มสรีระของเขาได้อย่างพอเหมาะจนเขารู้สึกถึงความผ่อนคลายที่แผ่เข้ามาในร่างกายอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
น้ำฟ้าเดินอ้อมไปยืนด้านหลังเก้าอี้บำบัด ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนกวินทร์ได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นดอกลาเวนเดอร์และไม้จันทน์จากผิวกายของหญิงสาวชัดเจน ลมหายใจของเขาเริ่มไม่เป็จังหวะเมื่อรู้สึกถึงความใกล้ชิดนี้
"ก่อนจะเริ่มการสะกดจิตลึกในครั้งต่อไป... วันนี้ฉันจำเป็ต้องทำความเข้าใจแผนผังระบบประสาทััภายนอก (Sensory Mapping) ของคุณก่อน" น้ำฟ้าเอ่ยด้วยเสียงกระซิบแ่ต่ำที่ข้างหูของเขา จังหวะคำพูดของเธอนุ่มนวลช้าลงเรื่อย ๆ "หลับตาลงนะคะคุณกวินทร์... ปล่อยวางความเครียดทั้งหมด... ปล่อยให้จิตใจรับรู้เพียงแค่ััจากนิ้วของฉันเท่านั้น"

กวินทร์หลับตาลงอย่างว่าง่าย จิตใจของเขาเริ่มสงบลงตามเสียงชี้นำ ทว่าระบบประสาทััภายนอกกลับตื่นตัวขึ้นอย่างเฉียบพลัน
น้ำฟ้าก้าวมาด้านหน้าเล็กน้อย ยืนเคียงข้างเก้าอี้บำบัด เธอค่อย ๆ ยื่นมือเรียวขาวนุ่มลากปลายนิ้วผ่านขมับทั้งสองข้างของกวินทร์ ััอุ่นร้อนจากนิ้วของเธอทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งน้อย ๆ แต่เขาก็ยอมรับมัน ปลายนิ้วของน้ำฟ้าลากไล้ผ่านแก้มสากที่มีหนวดเคราจาง ๆ ลงมาตามแนวขากรรไกรอย่างเชื่องช้า เน้นย้ำจังหวะหนักเบาเพื่อสังเกตการเกร็งตัวของกล้ามเนื้อ
"เกร็งมากเลยนะคะ..." เสียงหวานกระซิบชิดใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอเป่ารดซอกคอของเขาจนขนลุกซู่ "ผ่อนคลายลงค่ะ... ปล่อยให้ความเกร็งนั้นไหลละลายออกไปตามเสียงของฉัน..."
ปลายนิ้วของน้ำลากต่ำลงมาตามลำคอแกร่ง ลูบไล้ผ่านหลุมไหปลาร้าและแนวชีพจรที่เต้นกระหน่ำ กวินทร์หอบหายใจสะท้านรุนแรงขึ้นเมื่อมือนุ่มของหญิงสาวสอดผ่านคอเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมออก ลากนิ้วชี้และนิ้วกลางบดคลึงผ่านยอดอกและแผงอกตึงแน่นปูดโปนของเขา ผิวกายของกวินทร์เริ่มร้อนระอุขึ้นมาอย่างฉับพลัน ความเป็ชายที่หลับใหลไร้ความรู้สึกมานานปีเริ่มมีอาการสั่นไหวและตึงตัวขยับขยายขึ้นเล็กน้อยใต้กางเกงสแล็กสีเข้มของเขา
"คุณรู้สึกอย่างไรบ้างคะ?" น้ำฟ้าเอ่ยถามในขณะที่ปลายนิ้วยังลากนวดเฟ้นวนรอบแผงอกของเขาช้า ๆ
"ผม..." กวินทร์เอ่ยเสียงแหบพร่าครางต่ำ ลมหายใจสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ "ผมรู้สึก... ร้อน... และมันไวต่อััมากกว่าปกติ..."
"นั่นแหละค่ะคือสิ่งที่เรา้า..." น้ำฟ้ากระซิบเสียงหวานแหบเสน่ห์ แววตาของเธอมองต่ำลงไปยังเป้ากางเกงของเขาที่เริ่มปรากฏรอยนูนขึ้นมาจาง ๆ รอยยิ้มอย่างผู้ชนะปรากฏบนใบหน้างดงาม "ระบบประสาทของคุณไม่ได้ตายค่ะกวินทร์... มันแค่้าผู้ควบคุมที่ถูกต้องในการสะกดนำทางมันออกมา..."
เธอลากมือออกจากแผ่นอกของเขาช้า ๆ ปล่อยให้ชายหนุ่มหอบหายใจแรงด้วยความเสียดายและซ่านกระสันที่พุ่งพล่านอยู่ในระบบประสาท กวินทร์ตระหนักได้ในทันทีว่า... ผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่แค่แพทย์ธรรมดา แต่เธอคือแม่มดสาวที่จะเข้ามาบงการชีวิตและความเสียวซ่านทั้งหมดในร่างกายของเขาต่อจากนี้!