พอชายวัยกลางคนเข้ามากอด ออสก็ยืนงงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
“เข้าบ้านเถอะเรามีเื่ต้องคุยกันเยอะเลยครับ”ออสเองก็กังวลว่าจะโดนหลอกรึปล่าวหรือถ้าเข้าไปในบ้านกับเขาจะโดนทำร้ายเอาหรือไม่
พอหันมองไปมองรอบๆที่มีพวกสูทดำล้อมนับสิบต่อให้จะหนีก็ไม่มีทางหนีได้เลยจึงได้แต่เปิดประตูเดินนำเข้าไป
พอเดินเข้ามาก็มีชายสองคนเดินไปทั่วบ้านก่อนจะรายงานว่าปลอดภัย
‘คิดว่าจะมีะเิในบ้านรึไงกัน’ออสคิดในใจ
ชายวัยกลางคนนั่งลงที่เก้าอี้ในห้องรับแขก ส่วนออสก็เดินไปนั่งฝั่งตรงกันข้าม
พอนั่งลงชายคนหนึ่งก็หยิบจานและนำผลไม้อะไรซักอย่างมาเรียงวางตรงหน้าเขาก่อนจะรินน้ำใส่แก้วมาวางให้
“ก่อนอื่นเลยผมขอแนะนำตัวก่อนผมชื่อชุนเป็พ่อบ้านของท่านจ้าวเฉิน หู่ คุณปู่คุณ”
“หา คุณเข้าใจอะไรผิดรึป่าวครับ หาผิดบ้านแล้วมั้ง”ออสตอบกลับทันที ในชีวิตเขาก็มีแต่พ่อกับแม่ พอทั้งสองคนเสียไปก็ไม่เหลือใครแล้ว จะญาติไม่ว่าฝั่งพ่อหรือแม่เขาก็ไม่เคยเจอทั้งนั้น แล้วอยู่ๆมีคนมาบอกว่าเป็คนของปู่เขาเนี่ยจะเชื่อได้ยังไง
“พ่อคุณไม่เคยเล่าอะไรเกี่ยวกับครอบครัวเลยหรือครับ”
พอชายที่เรียกตัวเองว่าพ่อบ้านชุนถามออสก็ลองทบทวนที่พ่อและแม่ตนเคยเล่าให้ฟัง แม่ออสเป็เด็กกำพร้าสอบได้ทุนเรียนจนจบวิศวะและมาเจอกับพ่อตอนเดินทางไปดูงานที่ประเทศบ้านเกิดของพ่อ เพราะงั้นเื่ญาติฝั่งแม่ไม่มีแน่นอน ส่วนพ่อเท่าที่จำได้ ก็เคยเล่าแค่ว่าพ่อย้ายมาจากต่างประเทศเพราะทะเลาะกันกับครอบครัวอย่างรุนแรงหลังจากแต่งกับแม่ได้ไม่นาน
“แค่เล่าว่าทะเลาะกับครอบครัว ผมยังเด็กเลยลืมไปสนิทเลย แต่ไม่เคยเล่าอะไรเกี่ยวกับปู่เลยนะครับ”ออสตอบกลับ พอคิดดูดีดีแล้วถึงขนาดมีพ่อบ้านเนี่ยฐานะครอบครัวพ่อน่าจะดีระดับนึงแน่ๆหรือว่า..
“พ่อบอกย้ายมาหลังจากแต่งกับแม่ไม่นาน หรือปู่จะไม่ชอบแม่กัน”พอคิดได้แบบนั้นจึงถามออกไปทันทีแววตาสีหน้าเขาก็เริ่มแสดงความไม่เป็มิตร พ่อและแม่รักเขามากเพราะงั้นต่อให้เป็เ้าคุณปู่มาจากไหนเขาก็ไม่สน
“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่เลยท่านจ้าวไม่ได้รังเกียจแม่คุณเลยตรงข้ามท่านค่อนข้างชื่นชมเสียด้วยซ้ำไป”พ่อบ้านชุนปฏิเสธทันที
“แล้วเกิดอะไรขึ้นครับ”ออสถามกลับถ้าไม่ใช่พล็อตโง่ๆแบบในละครแล้วมันเกิดอะไรขึ้นทำไมพ่อถึงขนาดย้ายออกจากบ้านเปลี่ยนชื่อ ขนาดย้ายประเทศเลยด้วยซ้ำ
“ผมบอกไม่ได้ เื่นี้คุณต้องถามคุณปู่เอง ผมบอกได้แค่มันเป็เื่ค่อนข้างใหญ่ไม่ใช่เื่ดราม่าเล็กๆน้อยๆแบบในละครแน่นอน”พ่อบ้านชุนตอบกลับ
“ผมขออธิบายฐานะจริงๆของครอบครัวพ่อคุณดีกว่าคุณจะได้เข้าใจสถานะการณ์มากขึ้น ก่อนอื่นเลยพ่อของคุณ ชื่อจริงๆคือเฉิน เฟิง พอย้ายมาอยู่ที่นี่ก็เปลี่ยนชื่อเป็นาย กุศล บุญดี”
หลังจากนั้นพ่อบ้านชุนก็ค่อยๆเล่าเื่ฐานะจริงๆของออสให้เขาฟัง เฉิน หู่ ปู่เขาเป็ผู้นำรุ่นที่3 ของตระกูลโดยตระกูลเขานั้นเป็ตระกูลที่ร่ำรวยและมีอำนาจมากที่สุดในโลก แต่ไม่เปิดเผยตัวตน รวยขนาดเอาอันดับความรวยของมหาเศรษฐีอันดับ1-10ของโลกมารวมกันก็ยังไม่เท่า และยังมีเส้นสายอยู่ในทุกประเทศทั่วโลก ยิ่งได้ฟังออสก็ยิ่งอ้าปากค้าง เื่แบบนี้มันเป็ไปได้ด้วยหรอ
“เดี๋ยวก่อนครับ”ออสขัดออกไปหลังจากได้ฟังเื่ราวมาซักพัก
“มันเป็ไปได้หรอรวยกว่า10อันดับแรกของโลกรวมกันเนี่ย ลุงผมบอกก่อนนะถ้าลุงเป็พวกต้มตุ๋นผมไม่มีอะไรจะให้ลุงหลอกเอาไปหรอกนะ บ้านหลังนี้เองก็ราคาไม่ได้แพงขนาดนั้น ที่ดินตรงนี้ก็ตาบอดแทบจะอยู่ในหลืบด้วยซ้ำ”ออสรีบบอกทันที เพราะดูมันไม่น่าเชื่ออยู่แล้ว ฐานะขนาดนั้น ต่อให้จริงก็อาจจะผิดตัวก็ได้เขาเนี่ยนะทายาทโคตรมหาเศรษฐี
“ลองดูเงินในบัญชีสิครับ”
ออสใรีบเปิดโทรศัพท์ดูทันทีเพราะเขาเหลือเงินอยู่แค่พันกว่าเท่านั้นถ้าชายตรงหน้าเอาไปอีกเขาคงต้องอดข้าวแล้วปรากฏว่า
เฮ้ย
/มียอดโอนเงินเข้าจำนวน 1,000ล้าน/ ระบบธนาคารมีข้อความแจ้งเตือนนี้ขึ้นมาพอเปิดดูออสก็ตะลึงเพราะในบันชีเขามีเงินอยู่ 1000ล้านกับเศษอีกพันนิดๆจริงๆ
“เป็ยังไงครับถ้าไม่รวยจริงทำไม่ได้ใช่ไหมหละครับ”พ่อบ้านวัยกลางคนพูดขึ้น ออสเองก็ยังงงๆอยู่แต่เงินในบันชีโชว์หลาอยู่ตรงหน้าจะไม่ให้เชื่อก็ยังไงๆอยู่
“คุณไม่ได้มาหาผิดคนแน่นะ”ออสถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ
พ่อบ้านชุนจึงหยิบรูปออกมาใบหนึ่งก่อนจะพูดขึ้น
“นี่เป็รูปถ่ายเก่าๆของพ่อคุณ”
ในรุปมีรูปพ่อของออสถ่ายคู่กับชายอีกคน พ่อของเขาดูแทบไม่แตกต่างจากตอนที่เสียไปเมื่อ3ปีก่อนเลยเพียงแต่ในรูปดูสดใสและมีท่าทางแข็งแรงกว่า
“ใช่ แล้วคนข้างๆนี่ใครหละครับ”ออสถามหลังจากดูรูปเพราะชายคนข้างๆพ่อของเขาดูแล้วอายุน่าจะใกล้เคียงกับพ่อของออส ดูหน้าตามีส่วนที่คล้ายๆกันพอดูแล้วรู้สึกอบอุ่นแปลกๆไม่ต่างจากตอนมองรูปของพ่อเลย
“ปู่คุณไง คุณชาย”
“เอ๊ะ จริงหรอถึงจะบอกว่ารูปนี้ถ้ามานานแล้วแต่ปู่อายุดูไม่ต่างจากพ่อผมเลยนะ”
พ่อบ้านชุนก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
“เท่านี้ก็มั่นใจนะครับว่าไม่ผิดตัว”
“แล้วทำไมถึงมาหาผมหลังจากที่พ่อผมเสียไปตั้ง3ปีหละครับ”ออสถาม
“ไม่ใช่ไม่อยากมาหาครับแต่พ่อของคุณขอเอาไว้ว่าไม่ว่ายังไงก็อยากให้คุณเรียนจบก่อนให้รู้ว่าชีวิตคนธรรมดาเป็ยังไง หลังจากนั้นพ่อคุณจะเล่าทุกอย่างให้ฟังเอง ถึงพ่อคุณจะเสียไปแล้วแต่เราก็ตัดสินใจดูอยู่ห่างๆรอคุณเรียนจบก่อนตามที่ได้รับปากไว้ เราเองก็ไม่รู้ว่าพ่อคุณหมายถึงจบแค่มัธยมหรือมหาวิทยาลัยแต่ดูจากสถานะการณ์ที่ไม่ค่อยดีเราเลยตัดสินใจว่าจะมาหาตอนจบมัธยมนี่แหละ”
ออสพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“แล้วผมต้องย้ายไปอยู่กับปู่หรือ”
“เื่ย้ายไป ปู่คุณบอกให้เรียนจบป.ตรีก่อนก็ได้หรือถ้าอยากย้ายไปเลยก็ไม่มีปัญหา คุณว่ายังไงดีหละครับ"
“ผมจะเรียนครับ”ออสตอบแทบจะทันทีเขาเองก็เรียนไม่ได้เก่งอะไรเลยต้องพยายามหนักมากเพื่อที่จะเข้ามหาลัยที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงเขาเลยไม่อยากให้ความพยายามเป็หมันไป แถมจะให้ย้ายไปทันทีก็ยังไงอยู่ขอค่อยปรับตัวกับฐานะใหม่นี้ก่อนดีกว่า ไหนจะกลัวว่าทางโน้นจะเข้าใจเื่ตัวตนเขาผิดด้วย
“งั้นก็ไม่มีปัญหา ผมจะรีบให้คนเตรียมซื้อบ้านใกล้มหาลัยในเมืองหลวงให้คุณทันที”พ่อบ้านชุนหันไปสั่งชายที่ดูเหมือนบอดี้การ์ด เขาพยักหน้าก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาโทรไปที่ไหนสักแห่ง
“เดี๋ยวก่อนครับผมจองหอในของมหาลัยไว้แล้ว”ออสรีบบอก
“หอในของมหาลัยมันเล็กจะตายไปครับ ผมจะเตรียมแม่บ้านคนสวนคนขับรถ ไว้ด้วย ไหนจะบอดี้การ์ดอีก หอในยกเลิกไปเถอะครับ ถ้าโดนปรับก็จ่ายไปไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร” พ่อบ้านชุนตอบกลับแบบไม่คิดอะไร
“เงินที่ให้คุณไปใช้หมดได้เลยนะครับ ถ้าหมดแล้วจะเบิกเพิ่มเมื่อไหร่ก็ได้”กี่รอบแล้วก็ไม่รู้ที่พ่อบ้านตรงหน้าทำเขาตกตะลึงเงิน1พันล้านแถมถ้าไม่พอยังบอกได้อีก
เค้าหยิบแฟรชไดฟ์ขึ้นมา "คุณปู่คุณโอนสิทธิการจัดการในประเทศนี้ให้คุณทั้งหมด ที่เป็ไฟล์ข้อมูลทรัพย์สินที่เป็อสังหาและกิจการของตระกูลของคุณในประเทศนี้ หากอนาคตผมกลับไปรับใช้ท่านจ้าวแล้วคุณ้าใช้เงินคุณติดต่อธนาคารที่เราเป็เ้าของให้โอนเงินให้คุณได้เลย แฟรชไดฟ์นี้เป็เหมือนกุญแจไว้ผ่านเข้าไปดูเฉยๆข้อมูลจริงๆมันออนไลน์เพราะงั้นไม่ต้องกลัวมันจะไม่อัพเดท ส่วนพวกชื่อคนสีแดงคือคนของเราโดยตรง สีเหลืองคือเคยได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลเราสามารถใช้งานพวกเขาได้ในระดับนึง ”
“ในนี้มีรายชื่อคนของเราที่อยู่ในประเทศนี้ราวๆ2แสนคน คนพวกนี้ถ้าคุณ้าสามารถใช้งานพวกเค้าได้เลย ต่อให้คุณสั่งเค้าไปตายเค้าก็จะทำตาม”
“2แสนเลยหรอครับไม่เยอะไปหรอ”
“ไม่เยอะครับ ประเทศนี้มีประชากร70ล้านแค่นี้ไม่เยอะหรอกครับจริงๆคุณปู่คุณสั่งให้เราทยอยเข้ามาสร้างเครื่อข่ายให้มากขึ้นเมื่อราวๆ10ปีก่อนผมว่านี่มันยังไม่ถึงเป้าด้วยซ้ำแต่อาจจะมีเด็กๆเกิดใหม่ที่ยังไม่ได้อัพเดทอยู่อีก”
พอพูดจบเขาก็หยิบสร้อยเส้นหนึ่งขึ้นมา จี้ที่ตรงกลางมีเพรชสีนิลสลักรูปต้นไม้ที่มีแต่กิ่งก้านมากมายแต่ไม่มีใบไว้
“นี่ครับเป็สัญลักษณ์ของทายาทผู้สืบทอดพกติดตัวไว้นะครับ และ…”พอพ่อบ้านพูดจบก็หยิบเครื่องมือทรงสี่เหลี่ยมมาจ่อที่ตาผม
/เก็บข้อมูลเรียบร้อย/มีแสงสีแดงปาดผ่านตาผมช้าๆก่อนจะมีเสียออกมา
“สแกนม่านตาหรือครับ”
“ใช่ครับแฟรชไดฟ์ที่ให้ไปต้องสแกนก่อนจะเปิดนะครับ กรุณาใช้คอมที่มีกล้องสำหรับสแกนด้วย
“เอาหละครับวันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน คุณชาย ผมขอพูดให้ชัดๆนะครับ คุณต้องค่อยๆปรับตัวให้เข้ากับตัวตนใหม่นะครับ ต่อไปนี้คุณจะไม่ต้องลำบากแล้ว และอะไรก็ตามที่แก้ปัญหาด้วยเงินได้จะไม่ถือว่าเป็ปัญหา หรือถ้าคุณ้าอะไร ไม่ว่าจะเป็ สิ่งของ อำนาจ ตำแหน่ง แม้แต่ผู้หญิงคุณจะต้องได้ จำคำของผมไว้ นับแต่นี้คุณคือว่าที่ผู้สืบทอด ขององค์กร อิกดราซิล ของพวกเรา”
ตอนนี้ออสไม่ได้แปลกใจหรือตะลึงอะไรอีกแล้ว
“เดี๋ยวแล้วผมมีหน้าที่อะไรหละครับ”
“หน้าที่หรือครับ ก็คงจะเป็ใช้ชีวิต หาความสุขใส่ตัวมั้งครับ”พ่อบ้านชุนตอบกลับทำเอาออสนิ่งไป
“อ่อใช่เกือบลืมถึงแม้ผมจะบอกต่อไปคุณอยากได้อะไรต้องได้แต่อย่าไปยุ่งกับยาเสพติดเชียวนะครับปู่คุณเกลียดยาพวกนี้เข้าไส้เลยหละ”
“เอ๊ะ ทำไมหละครับ”ออสถามแต่พอเห็นสีหน้าแปลกใจของพ่อบ้าน ก็กลัวว่าจะเข้าใจผิดเลยรีบพูดต่อ
“ผมไม่คิดจะยุ่งอยู่แล้ว แค่อยากรู้ว่าทำไมปู่ถึงเกลียดยาเสพติดหนะครับ”
“เื่นี้ผมตอบไม่ได้ไว้มีโอกาสถามคุณปู่คุณเองดีกว่าครับ”
“จะว่าไปจะให้ผมทำอะไรกับผู้หญิงงี่เง่าที่หลอกคุณด้วยเลยไหม รวมทั้งไอ้เด็กเกเรพวกนั้นด้วย”พ่อบ้านชุนถามเพื่อเปลี่ยนเื่ทันทีเหมือนเขาไม่อยากพูดเื่นั้นต่อ
“ถ้าผมบอกว่าให้คุณจัดการ คุณคงเล่นงานพวกนั้นหนักแน่ๆ ผมว่าปล่อยไปดีกว่าครับผมไม่อยากจะยุ่งกับเขาแล้วอีกไม่กี่วันผมก็ย้ายเข้าเมืองหลวงมีสังคมใหม่ๆแล้ว เื่ที่ผ่านมามันแค่เด็กๆแกล้งกันคุณไม่ต้องสนใจดีกว่า” ออสไม่แปลกใจอะไรที่ชายตรงหน้ารับรู้เื่ที่เกิดขึ้นหากมีเส้นสาย เงินทองขนาดนั้น แค่ให้คนไปตามสืบเื่ของเขาคงไม่ยากนัก
ถึงออสจะบอกไม่ให้ไปทำอะไรแต่พอคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ก็อดรู้สึกแย่ๆขึ้นมาอีกไม่ได้
“นี่เป็นามบัตรผม แต่ผมอาจจะไม่ได้อยู่ในประเทศนี้ตลอดถ้าติดต่อไม่ได้ให้โทรไปที่เบอร์นี้แทนนะครับเค้าจะจัดการปัญหาให้คุณได้ผมฝากเื่ไว้กับเข้าแล้ว”พอพูดจบเขาก็ส่งนามบัตรมาให้ออส2ใบ นอกจากของตัวพ่อบ้านชุนเองแล้ว อีกใบเขียนว่า ผู้กำกับสน เหมือนจะเป็ผู้กำกับ สน. ในพื้นที่นี้
“งั้นผมไปนะครับ ผลไม้นั่นทานให้หมดนะครับอย่าทิ้ง พันธุ์หายากหนะครับทิ้งไปเสียดายแย่”พอพูดจบออสก็หยิบชิ้นสุดท้ายมาเข้าปากให้ดู
พอเห็นแบบนั้นพ่อบ้านชุดก็ยิ้มก่อนจะล่ำลากันเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากบ้านไปพร้อมชายอีก2คน
“ไปไหนต่อครับ”หลังจากขึ้นรถบอดี้การ์ดที่ขึ้นไปทำหน้าที่คนขับถามขึ้น
“โรงเรียน โทรนัดผู้อำนวยการให้ด้วย”พ่อบ้านตอบกลับ
“เอ๊ะ แต่ไม่ใช่ว่าคุณชายไม่ให้เข้าไปยุ่งหรือครับ”
“เด็กหนะใช่ แต่ไอ้ครูที่มันหาเื่คุณชายั้แ่เทอมแรกที่เข้าเรียนม.ปลาย ฉันไม่เอาไว้แน่ ถ้าไม่ใช่เพราะมันคุณชายคงไม่กลายเป็เป้าให้เพื่อนๆแกล้งหรอก" พ่อบ้านชุนตอบกลับด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด ใช่แล้วแรกที่เริ่มทำให้เพื่อนๆออสเกลียดก็คืออาจารย์นี่แหละ เขาบังคับให้ออสช่วยงานแต่ออสไม่ยอมทำจึงด่าออสเสียๆหายๆจนนักเรียนคนอื่นค่อยๆซึมซับไปที่ละนิดๆจนกลายว่าแทบไม่มีใครอยากคบออสเลย
พอพูดจบรถก็ค่อยๆเคลื่อนออกไป หลังจากนั้นครูคนที่ว่าก็ไม่เคยได้กลับไปสอนที่โรงเรียนอีกเลย
1K
