ณ หมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
ภายในบ้านตระกูลเฉิน
ลมหนาวพัดผ่านเข้ามาในบ้านหลังเล็ก เหมยฮวานั่งเหม่อลอยมองท้องฟ้ายามค่ำด้วยความคิดถึง พร้อมกอดอกแน่นเพื่อไล่ความหนาว และเพื่อปลอบใจตัวเองในคืนที่เงียบเหงาเกินไป
‘อีกนานไหมนะ กว่าท่านพี่จะกลับมาหาข้า’
นางนั่งครุ่นคิดในใจถึงผู้เป็สามี เฉินฮ่าว ที่ได้เดินทางไปค้าขายในตัวเมืองได้หลายเดือนแล้ว ่แรก ๆ ยังพอมีจดหมายส่งมาหานางบ้าง ทว่า่หลังมานี้เขากลับเงียบอย่างไร้ร่องรอย
เขาทิ้งให้ภรรยาสาวอยู่อย่างเหงาใจภายในหมู่บ้านแห่งนี้ พร้อมความรู้สึกที่กักเก็บมานาน และยิ่งนานวันมันก็ยิ่งรู้สึก้ามากขึ้น ทำให้เหมยฮวารู้สึกเหมือนมีบางอย่างร้อนรุ่มในกาย
ในยามกลางวันนางยังพอทนได้ ทว่าเมื่อยามค่ำมาถึงเช่นนี้ นางก็อดมิได้ที่น้ำตาจะเอ่อคลอ
เหมยฮวาถอนหายใจเบา ๆ ก่อนลุงขึ้นไปปิดประตู จากนั้นจึงจุดตะเกียงข้างเตียงนอน มันทำให้เกิดแสงสีเหลืองสลัว ๆ ภายในห้อง พอให้นางได้เห็นเงาของตัวเองซ้อนอยู่บนผนังไม้
นางนั่งลงบนที่นอนช้า ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดสายเสื้อที่ผูกไว้หลวม ๆ ทำให้เสื้อหลุดจากไหล่เผยผิวขาวเนียนที่รอคอยใครสักคนให้มาัั
มือซ้ายเลื่อนไปแตะอกตนเองเบา ๆ ปลายนิ้วไล้วนตรงจุดที่เคยได้รับการััจากสามีเมื่อครั้งที่ยังอยู่ด้วยกัน เพียงนึกถึงใบหน้าของเขาและเลื่อนไปนิ้วไปแตะผ่านยอดถัน เหมยฮวาก็รู้สึกวาบหวิวไปทั่วร่าง
“อืม... อ๊า...”
นางครางออกมาเบา ๆ พร้อมบิดร่างเล็กน้อยใต้ผ้าห่ม ปลายนิ้วของนางค่อย ๆ ไล้ลงต่ำ ผ่านหน้าท้องที่หดเกร็งเล็กน้อย ก่อนจะแทรกเข้าสู่กางเกงนอนเนื้อบาง
ความชื้นอุ่นที่ปลายนิ้วทำให้หัวใจของนางเต้นแรงขึ้น นิ้วเรียวไล้วนช้า ๆ รอบกลีบนุ่มที่สั่นระริกด้วยความเหงา
จากนั้นค่อย ๆ สอดปลายนิ้วเข้าไปััความอ่อนนุ่มด้านใน เพียงเข้าไปนิดเดียวก็ทำให้ร่างกายของหญิงสาวที่ขาดหายจากการทำเช่นนี้มาพักใหญ่กระตุกเบา ๆ
“อ๊า... อื้อ... ท่านพี่”
เหมยฮวาหลับตาแน่น นางจินตนาการถึงใบหน้าของสามีที่หล่อเหลา กล้ามเนื้อกำยำจากการตรากตรำทำงานหนัก และกลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ จากอกอุ่น นี่ทำให้นางรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว
ปลายนิ้วที่สอดเข้าออกในรูรักเริ่มขยับเร่งจังหวะตามจินตนาการของนางที่ทวีความร้อนแรงขึ้น
เสียงครางแ่เบาเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็เสียงหวานที่สะท้อนไปทั่วห้อง
“อื้อ... อ๊า... เร็วอีก ท่านพี่เร็วขึ้นอีก”
เหมยฮวาบิดกายถูต้นขาเข้าหากัน นางรู้สึกว่าความร้อนลามไปทั่วร่าง ริมผีปากเผยอหอบหายใจด้วยเสียงสั่น ปลายนิ้วขยับถี่ขึ้นเมื่อความเสียวแล่นพล่าน
“อ๊าสสส...”
ร่างกายของเหมยฮวากระตุกแรงขณะที่ถึงจุดปลดปล่อย น้ำหวานสีใสหลั่งออกมาจนชุ่มฝ่ามือ นางนอนหายใจหอบแล้วทิ้งตัวลงนอนด้วยความสุขสมที่ได้ปลดปล่อยอารมณ์ออกมา
ในอีกด้าน ภายในห้องหนึ่งที่อยู่มิไกลจากห้องนอนของนางและสามี ขณะที่เหมยฮวากำลังส่งเสียงครางที่เต็มไปด้วยความเสียวซ่านออกมานั้น เสียงนั้นก็ได้แว่วไปถึงหูของบุรุษผู้หนึ่ง
เฉินเทา น้องชายของสามีผู้เพิ่งกลับมาจากการทำงานที่สวนได้ไม่นาน ในขณะที่เขากำลังจะเข้านอน เขาก็บังเอิญได้ยินเสียงครางของพี่สะใภ้ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความสุข แต่ก็มีความเศร้าเจือปนอยู่ ทำให้เฉินเทารู้สึกเศร้าไปกับนางด้วย
‘พี่สะใภ้...’
เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ มือที่จับผ้าห่มเริ่มสั่น เมื่อเขาเผลอจินตนาการถึงภาพของหญิงสาวผู้มีเรือนร่างบอบบางกำลังเปลือยกายอยู่ตรงหน้า ทว่าขอบตาของนางกลับดูเศร้า และนางก็กำลังส่งเสียงครางที่สามารถปลุกความเป็ชายออกมา
มือของเฉินเทาเลื่อนลงใต้เอว เขาปลดกางเกงหยาบออก และคว้าส่วนที่แข็งแกร่งขึ้นมาทั้งที่ยังหายใจหอบแรง
หลังจากนั้นเฉินเทาก็หลับตาลงพร้อมจินตนาการว่า เสียงครางนั้นไม่ใช่เสียงที่อยู่อีกห้อง แต่เป็เสียงที่อยู่ใกล้ ๆ หูของเขา
“อ๊า... อื้อ... เร็วอีกนิด ”
“อึ่ก!! พี่สะใภ้แบบนั้นแหละ”
มือของเขาเร่งจังหวะขึ้นตามเสียงในหัว จนในที่สุดเขาก็กระตุกแรงและปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาจนชุ่มมือ
เมื่อได้ปลดปล่อย เขาก็นอนนิ่งหายใจแรง ก่อนจะหันหน้าไปทางห้องที่เหมยฮวากำลังนอนอยู่ แววตาของเขานิ่ง ทว่าภายในใจกลับเดือดพล่าน
“หากท่านพี่ไม่รู้จักอยู่ดูแลภรรยาที่งดงามเช่นนี้ให้ดี จนทำให้นางรู้สึกเหงาและเศร้าใจ ข้าก็จะช่วยท่านดูแลพี่สะใภ้เอง”
เฉินเทาพึมพำกับตนเองเบา ๆ ก่อนจะผล็อยหลับไป