“พี่เซียวถิงต้วนข้าขอโทษท่านปล่อยข้าลงเถอะนะ”
เซี่ยอันผิงกล่าวขอโทษแต่ในใจของนางหาได้รู้สึกผิดเพียงแต่ตอนนี้นางต้องขอโทษไปก่อนเพื่อความอยู่รอดนี่เป็ครั้งแรกั้แ่รู้จักกัน นางไม่เคยเห็นเขาแสดงถึงอารมณ์โกรธหรือโมโหมาก่อนครั้งนี้แม้จะยังไม่เห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าเช่นใดแต่นางก็ััได้ถึงความเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวเขาความเยือกเย็นบวกกับบรรยากาศยามค่ำคืนที่มีแสงจันทร์เพียงครึ่งเสี้ยว ทำให้เซี่ยอันผิงอดขนกายลุกชันขึ้นมาไม่ได้
นางถูกแบกห้อยหัวนอกจากแผ่นหลังกว้างแล้วเซี่ยอันผิงก็มองไม่เห็นอะไรอีกศีรษะของนางโยกตามจังหวะการเดินของเขาจนทำให้รู้สึกเวียนหัวไปหมด เขาจะพานางไปไหน คงไม่ฆ่านางหมกป่าหรอกนะ
ท่านเทพใหนท่านบอกว่าชายผู้นี้เป็ด้ายแดงของนางแล้วเหตุใดชายผู้เป็เนื้อคู่ถึงได้แบกนางเข้าไปฆ่าในป่าได้เล่า
ในที่สุดความทรมานของเซี่ยอันผิงก็จบลงนางััได้ว่าแผ่นหลังของนางกำลังปะทะเข้ากับความเย็น เขากำลังวางนางลงบนโขดหินข้างลำธารความเย็นของหินกับหยดน้ำที่สาดกระเซ็นมากระทบผิวเล็กน้อยทำให้กายของนางสั่นสะท้านขึ้นมาทันที
สถานที่แบบนี้บรรยากาศแบบนี้ มันเป็บรรยากาศเสียตัวเหมือนในหนังอีโรติกที่นางชอบดูแต่ว่านางควรจะตื่นกลัวสิแล้วทำไมนางถึงได้รู้สึกตื่นเต้นไปเสียเล่า
“คำของโทษของเ้าไม่มีความจริงใจสักนิดเห็นทีข้าควรจะลงโทษเ้านะเซี่ยอันผิง เ้าจะได้จำให้ขึ้นใจว่าไม่ควรขัดคำสั่งของสามี”
เซียวถิงต้วนโผเข้ามากดทับร่างที่เขาวางเอาไว้บนโขดหินทันทีหากเป็ด้วยแรงอารมณ์โมโหเขาควรจะฉีกกระชากเสื้อผ้าของนางออกเพื่อระบายอารมณ์เสียด้วยซ้ำ
แต่สถานที่เช่นนี้ไม่สามารถทำได้ดังที่ใจคิดเขาเพียงแค่ดึงสายคาดเอวของนางออกและปลดสายเกงของนางเพียงเท่านั้นจากนั้นก็จับขาเรียวทั้งสองข้างของนางแยกออกจากกันและแทรกตัวเข้าไประหว่างกลางทันที
“พี่เซียวถิงต้วนอย่านะเ้าคะ”
เซี่ยอันผิงกล่าวห้ามสถานที่แบบนี้มันใช่หรือหากมีคนมาเห็นเข้าจะทำอย่างไรนางเอ่ยปากห้ามแต่ก็ไม่เป็ผล เซี่ยอันผิงรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่กระแทกลงมาในตัวของนางจนร้องไม่ออกนางลืมแม้กระทั้งว่าจะเอ่ยปากขอร้องให้เขาหยุดได้อย่างไร
จันทร์เสี้ยวที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้ายิ่งตอกย้ำความน่าละอายที่กำลังเกิดขึ้นไม่ใช่สิมันเกิดขึ้นแล้วต่างหาก ถึงแม้ว่ารอบด้านจะมืดมิดแต่กิจกรรมกลางแจ้งเช่นนี้ทำให้เซี่ยอันผิงกลัวนางกลัวว่าจะมีคนเดินผ่านมาแล้วเห็น แต่อีกความรู้สึกหนึ่งที่เกิดขึ้นมันช่างขัดแย้งนักคือนางกลับรู้สึกตื่นเต้น ความตื่นเต้นที่ว่ากำลังปลุกอารมณ์หวามในกายของนาง
แต่กระนั้นเซี่ยอันผิงก็ยังมีสติมากพอไม่หลงไปกับอารมณ์วาบหวามนั้นโดยง่ายนี่มันกลางป่านะหากว่าเป็ห้องหับมิดชิดนางจะไม่ว่าสักคำเลยยิ่งเสียงจิ้งหรีดร้องดังมาเท่าไหร่ยิ่งย้ำเตือนว่าไม่ควรทำเื่แบบนี้เลยสักนิด
“พี่เซียวถิงต้วนข้าขอร้อง”
มีหรือที่เซียวถิงต้วนจะรับฟังเขาไม่เพียงแค่ไม่หยุดแต่ยังเคลื่อนกายเข้าออกอย่างรุนแรงไม่หลงเหลือคราบของความอ่อนโยนเหมือนดังเช่นคืนเข้าหอแม้แต่น้อยสตรีร่างบางที่นอนแผ่อยู่บนแผ่นหินขนาดใหญ่ขาทั้งสองข้างถูกจับแยกออกจากกันอาจเป็เพราะเขากระแทกนางแรงจนเกินไปทำให้ร่างของนางขยับขึ้นสูงไปเรื่อยๆ จนเขาต้องจับร่างนางให้พลิกคว่ำแทน
เซี่ยอันผิงตอนนี้ยืนกึ่งหมอบอยู่บนโขดหินบั้นท้ายงอนงามช่างเชิญชวนจนเซียวถิงต้วนควบคุมตัวเองไม่ได้เขากระแทกความแข็งขึงเข้าไปในเนื้อนุ่มอีกครั้งโดยไม่คิดจะออมแรงแม้แต่น้อย เซี่ยอันผิงเองต้องยกมือขึ้นปิดปากของตนเองเพื่อไม่ให้เสียงน่าอายของตนนั้นดังออกไปจนคนได้ยิน
นางรู้สึกได้ถึงความเสียวซ่านและแรงปรารถนาที่เกิดขึ้นกับตัวเองทุกครั้งยามที่แท่งหยกของสามีเคลื่อนเข้าออกมีบ้างบางครายามที่นางได้สติจะก่นด่าเขาในใจ หนีก็หนีไม่ได้ตอนนี้นางไม่ต่างอะไรกับแมวตัวน้อยที่เดี๋ยวครางต่ำอีกเดี๋ยวครางสูงฟังแล้วดูเย้ายวนมากกว่าเดิม
เซียวถิงต้วนได้ยินเสียงหวานที่ครวญครางร้องขอและแฝงไปด้วยความออดอ้อนยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งอย่างห้ามไม่อยู่เขายกขาข้างหนึ่งขึ้นมาวางไว้บนโขดหินส่วนอีกข้างหนึ่งตั้งมั่นอยู่บนพื้น ด้วยลักษณะนี้ทำให้เขาออกแรงและกำหนดทิศทางได้อย่างที่ใจของตนปรารถนาไม่ว่าจะช้าหรือเร็วเขาก็สามารถทำมันออกมาได้ดีและสามารถสร้างความทรมานให้กับผู้เป็ภรรยาอย่างดีเช่นกัน
เซียงเซียวถิงต้วนรับรู้ได้ว่าเนื้อนุ่มของภรรยากำลังบีบรัดตัวอย่างแรงทำให้ความขึงขังของเขาที่อยู่ด้านในของนางถูกบีบรัดแน่นขึ้นไม่นานนักน้ำหวานก็ไหลทะลักออกมาจากกลีบเกสร เซี่ยอันผิงร้องครวญครางออกมาด้วยความเสียวซ่านจนฟังไม่ได้ศัพท์เซียวถิงต้วนไม่รีบร้อนรอให้่เวลาที่เซี่ยอันผิงถึงจุดสุดยอดผ่านพ้นไป จึงค่อยจับร่างนางพลิกหงายอีกครั้งเขายกขาทั้งสองข้างของนางขึ้นพาดเอาไว้ที่แขนแล้วออกแรงกระแทกอีกครั้งจนส่วนปลายแทรกเข้าสู่ส่วนลึกที่สุด
“สัญญาสิเซี่ยอันผิงว่าจะไม่ดื้อกับข้าอีก”
เซียวถิงต้วนกัดฟัดพูดออกมาในขณะเดียวกันเขาก็ถอนกายออกมาจนสุดแล้วกระแทกเข้าไปให้ทำเช่นนั้นซ้ำๆ อยู่หลายครั้ง เซี่ยอันผิงพูดไม่ออกเพราะกำลังถูกจู่โจมด้วยความรู้สึกเสียวระลอกใหม่นางเพียงพยักหน้าให้กับผู้เป็สามี แม้เขาไม่บอกนางก็จะไม่ทำอีกแล้ว บทลงโทษของเขาครั้งนี้มันเกินจะบรรยายออกมาเป็คำพูด
“พูดออกมา”แรงกระแทกของเซียวถิงต้วนทำให้ร่างของเซี่ยอันผิงแอ่นขึ้นนางอ้าปากส่งเสียงร้อง “อ๊า...” ออกมาแทนที่จะเป็คำตอบ เมื่อเห็นว่าภรรยาเอ่ยออกมาไม่เป็ภาษาเขาก็เริ่มต้นทรมานนางอีกครั้ง
“พี่เซียวถิงต้วนข้าขอร้องล่ะ..ข้าสัญญาต่อไปจะเชื่อฟังท่านอ๊า...”