“ไหมพรุ่งนี้เดินแบบหนึ่งทุ่ม อย่าลืมละ”
ไม่ลืมหรอกงานใหญ่ระดับนั้นค่าตอบแทนสูงลิ่วพี่นีน่าเป็ผู้จัดการที่คอยสกรีนและป้อนงานให้อย่างสม่ำเสมอ เธอเป็ผู้จัดการให้กับนางแบบหลายคนและสายไหมก็เป็หนึ่งในบรรดานางแบบที่เธอพอใจทั้งผลงานและนิสัยเธอจึงคอยป้อนงานดีๆให้ตลอด
“เจ๊ไม่ลืมหรอกค่ะ แล้วเจอกันที่นั่นเลยไหมจะขับรถไปเอง”
“จ๊ะไหมยังไงดูแลตัวเองดีๆ อย่านอนดึก”
เจ๊แกเป็ห่วงและกำชับเื่ดูแลตัวเองรูปร่างผิวพรรณ อาหารรวมถึงการออกกำลังกายผลิตภัณฑ์หลายอย่างที่เธอใช้อยู่ได้มาจากแกทั้งนั้นการที่เธอจะยืนในจุดนี้ได้บอกเลยว่าผ่านการฝึกฝนและอดทนมามากเงินเป็สิ่งเดียวที่ทำให้ทุกอย่างในชีวิตของเธอเดินต่อไป
สายไหมหรือไหมที่เรียกกัน หญิงสาวเป็นักศึกษาปีสองอาชีพเสริมเดินแบบ เธอรับงานทุกอย่างที่ได้เงินแต่ลูกค้าส่วนใหญ่จะเจาะจงเป็พวกชุดชั้นใน เสื้อผ้าเซ็กซี่เพราะหุ่นของเธอมันเหมาะกับสินค้าประเภทนั้น
หน้าอกของแท้ขนาดใหญ่ที่มากับตัวเมื่ออยู่บนผิวเรียบเนียนผุดผ่องเค้าโครงหน้าที่สมบูรณ์แบบทำให้เธอดูโดดเด่นหญิงสาวได้เล่นมิวสิควีดีโอให้กับนักร้องดังๆหลายคนแต่ยังไม่มีโอกาสได้แสดงละครเพราะหา่เวลาที่ลงตัวไม่ได้ แต่เธอไม่รีบร้อนค่อยเป็ค่อยไป เรียนรู้ในเส้นทางของตัวเอง
-งานเปิดตัวชุดชั้นในแบรนด์ดัง-
“เสร็จแล้วใช่ไหมอีกห้านาทีงานจะเริ่มแล้ว”
เวลานี้นางแบบเกือบสามสิบชีวิตต้องทำงานแข่งกับเวลานางแบบทุกคนสวมชุดของตนเอง ผู้จัดงานบีฟงานครั้งสุดท้ายก่อนเริ่มงาน
ไฟสปอร์ตไลท์ส่องไปที่นางแบบที่เดินกันเรียงกันเป็แถวยาวเหยียดการเปิดตัวคอลเลคชั่นใหม่ของชุดชั้นในแบรนด์ดัง ชุดต่างๆทยอยออกมาปรากฏตรงเวที
นางแบบเดินเฉิดฉายอยู่บนเวทีขายาวๆหุ่นดีนมเป็นมเรียกเสียงฮือฮาเมื่อจบงานเสียงปรบมือดังกึกก้องดีไซเนอร์ปรากฏตัวพร้อมช่อดอกไม้ แสงแฟลชที่หลากหลายทิศทางพุ่งไปยังกลางเวทีและมีสายตาของใครบางคนจ้องอย่างไม่วางตารอยยิ้มพอใจปรากฏอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาเหมือนเทพบุตร
“สนใจเหรอวะเห็นจ้องนานแล้ว”
“หึหึ อยากรู้ว่านมนั่นนะของจริงหรือปลอม”กาฟิวทายาทของนักธุรกิจพันล้านตอบกลับเพื่อนด้วยรอยยิ้ม ของสวยงามใครมั่งไม่อยากมอง ตอนแรกก็ไม่ได้อยากมางานนี้สักเท่าไหร มาเพราะอะตอมเพื่อนที่โคตรสนิทขู่แกมขอร้องและตบท้ายด้วยบัตร VIP ของเลาจ์ดังแห่งหนึ่งรางวัลดีขนาดนี้ไม่มาก็บ้าแล้ว
“จริงหรือปลอมจะสนอะไร หุ่นแบบนั้นทั้งคืนยังไหว”คำพูดกำกวมของอะตอมเป็อันรู้กัน ความคิดดีๆไม่มีในหัวหรอก คนเป็เพื่อนกันต้องศีลเสมอกันเท่านั้น
“หุ่นดีชิบหาย ผู้ชายห้องนี้น้ำลายหกไปถึงไหนแล้ว”
ทั่วห้องสี่เหลี่ยมผู้ชายส่วนใหญ่จ้องผู้หญิงคนนั้นไม่วางตา เธอสวยเซ็กซี่สะกดใจได้อยู่หมัด เขาก็เหมือนผู้ชายทั่วไปความดิบเถื่อนมีอยู่ในตัวเองกับผู้หญิงบางกลุ่มแค่เงินถึงก็พาไปเสพสุขเล่นได้ทั้งคืน ความสุขของเขาก็คือการได้เชยชมพวกเธอ ต่างตอบแทนแค่มองตาก็รู้ใจ แฟร์กันทั้งสองฝ่าย
“อยู่ปาร์ตี้ก่อนดีกว่าวะเริ่มจะน่าสนใจขึ้นแล้ว”อะตอมชวนเพื่อนอยู่ต่อ แผนการได้ถูกเปลี่ยนแปลงจากเดิม
-ด้านหลังงาน-
“ไหมงานเลี้ยงขอบคุณไปด้วยกันนะ”เจ๊นีน่ารีบชวนทันทีเมื่อเห็นเธอเก็บของเตรียมจะกลับบ้าน อย่างที่รู้ไหมเป็เด็กดี แต่ถ้าไม่รวมงานเลี้ยงถือว่าพลาดโอกาสอย่างแรง
“เอาไว้/ อย่าปฏิเสธไหม เราจำเป็ต้องมีสังคม เพื่องานและเงินทั้งนั้น”
เจ๊นีน่าดักคออย่างรู้ทันสายไหมจึงต้องยอมรับกลายๆเธอรับชุดมาจากเจ๊อย่างจำยอมเด็กในสังกัดของเจ๊ต้องเด่นยืนหนึ่งเื่ความสวย งานปาร์ตี้ทั้งทีต้องได้งานทุกครั้ง เจ๊นีน่านอกจากเก่งแล้วยังมีสไตล์การแต่งตัวที่เลิศ รู้ว่าคนไหนเหมาะกับชุดอะไร
“งานกลางคืนต้องเข้มหน่อยเดี๋ยวให้เด็กแต่งหน้าเพิ่มให้นิดหนึ่ง”สายไหมนั่งนิ่งให้ช่างแต่งหน้าจัดการจนพอใจ
“ยืนขึ้นให้ดูหน่อยสิไหม”สายไหมหมุนตัวเอง ชุดสวยเมื่ออยู่บนเรือนร่างเซ็กซี่มันดูเด่นสายตาของเจ๊นีน่าจึงมีแต่ความชื่นชม เธอเอ็นดูสายไหมเป็พิเศษน้องน่ารักนิสัยดีถูกใจเธอไปทุกอย่าง
“สวยและแพงมากเลยจ๊ะขอบอกเลยว่าหนุ่มในงานมีแต่พวก VIP งานนี้ใช้เสน่ห์ของไหมให้คุ้มกับค่าชุดนะลูก”
เจ๊นีน่ากำชับเหมือนกันทุกครั้งหญิงสาวได้ยินจนชิน วงการนี้มีแต่พวกแลกเปลี่ยนผลประโยชน์แค่ยอมรับและอยู่กับเื่แบบนี้ให้ได้มีบางครั้งที่โดนแตะต้องจาบจ้วงไม่ได้ชอบแต่ก็ปล่อยเลยตามเลย เพื่อไม่อยากมีเื่สร้างศัตรูโดยไม่จำเป็ เธอไม่มีแฟนไม่เคยมีและไม่คิดอยากมี
“ขอบคุณค่ะเจ๊”เธอขอบคุณอย่างจริงใจ สวมกอดผู้มีพระคุณไม่เคยลืมว่าทุกวันนี้ได้กินได้ใช้เพราะใคร เธอทำตัวน่ารักเชื่อฟังเจ๊นีน่าอยู่เสมอ
“จำไว้นะหนูพูดเพราะยิ้มหวาน อย่าเหวี่ยงใส่ใครโดยไม่จำเป็ เพื่องานเพื่อเงินต้องอดทนนะจ๊ะตอนนี้โอกาสเป็ของเราอนาคตเป็สิ่งไม่แน่นอน ถ้าไหมมีเงินมากพอไหมก็แค่หยุดแล้วทำตามใจแต่ตอนนี้ขอให้กอบโกยไว้ก่อน”
คำสอนที่ฟังจนขึ้นใจบอกได้ถึงความห่วงใยที่มีให้สายไหมฟังและเก็บมาคิด เจ๊นีน่าขึ้นชื่อว่าอารมณ์ดีที่สุดในวงการนางแบบแต่อย่าให้ร้ายนางกัดไม่ปล่อยเช่นกัน
-งานเลี้ยง-
เด็กเสริฟเดินว่อนพร้อมเหล้าในถาดสายไหมเดินเข้าในงานด้วยความโดดเด่น สายตาผู้ชายหลายคนมองเธอไม่วางตารูปหน้าสวยคมบวกกับหุ่นเซ็กซี่ในชุดเปลือยไหล่สีดำทำให้เธอสะดุดตา
“ไหมนี่คุณวิชาญผู้บริหารของงานในคืนนี้”
เจ๊นีน่าพาเธอฝ่าวงล้อมไปยังเ้าของงานผู้บริหารหนุ่มยืนอยู่กับเพื่อนของเขาสองคน เขามองเธออย่างถูกใจผู้หญิงคนนี้สวยไปหมดทั้งตัว เขาเล็งเธอั้แ่อยู่บนเวทีแล้วและก็รู้เดี๋ยวนี่นี่เองเป็เด็กในสังกัดของเจ๊นีน่า
“สวัสดีค่ะ”
สายไหมไหว้อย่างสวยงามอ่อนช้อยรอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้าคมเข้ม เธอรู้ได้ถึงสายตาพึงพอใจของผู้บริหารหนุ่มมันก็เป็ปกติอยู่แล้วที่เธอจะได้รับความสนใจจากผู้ชายรอบข้าง
“ยินดีที่รู้จักครับน้องไหม”
สาวน้อยที่ยื่นตรงหน้ารูปโฉมโดดเด่นแทบจะไม่เป็รองใครชุดเดรสเปลือยไหล่ขาวนวลเนียนเมื่อยามต้องแสงไฟมันชวนให้ใจสั่นเขายื่นฝ่ามือมาให้เธอจับ
สายไหมเหลือบมองแล้วยิ้มบางๆเธอวางฝ่ามือเรียวเล็กบนมือหนาเขากระชับแน่นเมื่อััได้ถึงความนุ่มนิ่มของฝ่ามือเล็ก แทบไม่อยากปล่อยแค่ได้แตะนิดแตะหน่อยหัวใจของเขามันพองโต
“รับอะไรดีครับ”
เขาถามด้วยเสียงสุภาพอ่อนโยนเจ๊นีน่ายิ้มพึงพอใจและปลีกตัวออกไปหาเพื่อนทิ้งให้สายไหมยืนอยู่กับคุณวิชาญลำพังเพื่อนนักธุรกิจของเขาก็ดูเหมือนจะเป็ใจให้เ้าภาพงานได้อยู่กับสาวน้อยเพียงลำพัง
“อะไรก็ได้ค่ะ”เธอตอบแบบไม่เื่มากนั่นยิ่งถูกใจผู้บริหารหนุ่มเขากวักมือเรียกเด็กเสริฟเครื่องดื่มสีสวยอยู่ในมือของเขาและยื่นให้กับเธอ
“ขอบคุณค่ะ”เธอรับมาถือไว้ตามารยาท
“ไหมดูดีมากเลยเมื่ออยู่บนชุดนั้น”ผู้บริหารหนุ่มชมเธอยิ้มทั้งปากและตาผู้ชายตรงหน้าอายุแค่สามสิบต้นๆดูดีและมีเสน่ห์อย่างที่ไม่ต้องทำอะไร
“ขอบคุณค่ะที่ชมไหมเป็เพราะว่าชุดดีไซน์ออกมาดีมากต่างหาก ไม่ใช่เพราะอยู่บนตัวไหมแล้วออกมาสวยแต่แบรนด์ของคุณชาญต่างหากที่ทำให้ไหมดูดี”
เธอเลือกที่จะพูดในสิ่งที่มีประโยชน์กับตนเองมากกว่าที่จะหลงใหลไปกับคำชมของผู้ชายที่หาความจริงใจแทบไม่เจอและก็ได้เสียงหัวเราะถูกใจกลับมา ผู้หญิงคนนี้ไม่น่าจะแค่สวยและหุ่นดีคงมีอะไรมากกว่านั้น
“เข้าใจพูดนะเราเอาเป็ว่าน้องนั่นแหละทำให้มันดูดีเมื่ออยู่บนเรือนร่างของน้อง”
เขากวาดตามองเธอทั่วทั้งเรือนร่างอย่างชื่นชม ไม่ได้ดูน่าเกลียดมีความเป็กันเองและเขาก็มีเสน่ห์ในระดับหนึ่งเธอจึงค่อนข้างรับได้ถึงแม้ว่าสายตาของเขาจะคิดไม่ซื่อกับเธอสักเท่าไหร่
“เลิกงานแล้วไปกินข้าวกันมั้ยครับ”
“ดึกขนาดนี้มีอะไรให้กินค่ะ”
สายไหมพอเข้าใจในสิ่งที่เขาชวนจะมีอะไรถ้าไม่ใช่เื่อย่างว่าเธอชายตามองและยิ้มมุมปากใบหน้าสวยสว่างไสวจนทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนริมฝีปากเล็กยิ้มน้ำเสียงที่ออกมาจากปากสวยทำเขาฟังเคลิ้ม
“พรุ่งนี้ไหมมีสอบแต่เช้าเกรงว่าจะไม่ได้สิคะวันนี้”
สายไหมไม่ได้ปฏิเสธเลยทีเดียวแสร้งเหลือบมองนาฬิกาเรือนเล็กบนข้อมือ กว่างานจะเลิกก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนและก็เป็อย่างที่พูดกลับไปคืนนี้ต้องอ่านหนังสือสอบการเรียนเป็สิ่งสำคัญสำหรับเธอ
“ไม่เป็ไรครับมีเวลาเยอะแยะที่เราจะรู้จักกัน”เขาไม่ได้รุกเธอมากนักเขารู้วิธีจัดการกับผู้หญิงอย่างดี เขามันประเภทที่ชอบรอคอยและผลของมันที่ได้ก็คุ้มค่ากับการรอคอย
“อาชาญท่าจะสนใจน้องเค้าวะ”อะตอมที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักจากทั้งคู่ มองเห็นทุกการกระทำเห็นถึงสายตาของอาตัวเองได้ชัดเจน
“หึเปย์ตัวพ่อแบบอามึง ผู้หญิงคนไหนจะรอดวะ ใครไม่เอาก็โง่เต็มที่”
กาฟิวยิ้มหยันมุมปากเขาเป็เพื่อนกับอะตอมั้แ่เด็กสนิทและรู้ใจไปทุกเื่รวมถึงเื่ราวในครอบครัวใหญ่ของเพื่อนตัวเองโดยเฉพาะความเ้าชู้ของอาชาญ
ผู้หญิงก็เป็แบบนี้สนใจแต่รูปลักษณ์ภายนอกความร่ำรวยมีชื่อเสียงและคอยสูบเงินจากผู้ชายเ่าั้เขาเห็นชัดเจนที่เจ๊นั่นพาเธอไปหาอาชาญ คงแทบจะประเคนให้กันเลยทีเดียว
“เออวะอากูยิ่งชอบเปย์บ้านเล็กบ้านน้อย สงสารอาณีวะอยู่บ้านเลี้ยงลูกไม่รู้อะไร"
“ก็ยังดีกว่ามารู้เห็นการกระทำแบบนี้ดีกว่าไหมวะ ”กาฟิวแย้งขึ้นมาบ้าง
“ก็จริงอย่างมึงว่าถึงกูไม่ได้ดีอะไรแต่เมื่อไหร่ถ้ากูเจอคนที่กูรัก กูก็จะหยุดและคงไม่ทำให้เสียใจหรอกวะ”อะตอมพูดตามที่รู้สึก ถ้าเขามีคนรักเขาจะไม่ทำให้เธอเสียใจ
“เพ้อเจ้อวะผู้หญิงที่รักจริง หายากยิ่งกว่างมเข็มในทะเลอีก”กาฟิวพูดอย่างไม่เชื่อมั่นในความรักและเขามองว่าสิ่งที่เพื่อนพูดมันไร้สาระ
“มันก็คงมีอยู่ดิวะโลกนี้เขาสร้างมาให้คู่กัน ทุกคนต้องมีคู่แท้ของตัวเอง”อะตอมเชื่อแบบนั้นจริงๆ เขาใช้ชีวิตกับผู้หญิงคนอื่นไปเรื่อยๆแบบไม่ผูกมัดแต่เขาเชื่อว่าสักวันเขาต้องเจอผู้หญิงคนนั้นที่เฝ้ารอ
“ตายแล้วเกิดใหม่คงเจอละมั้ง” กาฟิวหัวเราะร่วนอย่างไม่เชื่อคำพูดของเพื่อน
“กูไม่เถียงมึงแล้ววะเสียเวลามึงเห็นปะน้องคนนั้นนะ แอบมองมึงด้วย” อะตอมหรี่ตาไปยังหญิงสาวที่มองมาที่พวกเขาแต่สายตาของเธอโฟกัสที่กาฟิว
“นมเล็กกูไม่ชอบวะมึงเอาไปดิ”กาฟิวพูดยิ้มๆไม่ใช่สเปคเขาเป็คนที่เลือกผู้หญิงไม่ใช่ใครสวยก็เอา ถ้ามองปราดเดียวไม่ชอบก็คือไม่ชอบ
“สัสเขาจะเอามึงคนเดียวจะมาเอากับกูทำเชี่ยไร”
“รวยๆแบบมึงเขาไม่ปฏิเสธให้โง่หรอกเห็นปะแม่นั่นนะไม่ได้กะจะเล็งกูเสียทีเดียว มันอ่อยมึงด้วยไอ้ควาย”
ผู้หญิงคนนั้นเมื่อเห็นเขาทำหน้าเฉยเธอก็หันมาเล่นหูเล่นตาไอ้อะตอมแล้วแบบนี้ผู้หญิงในนิยามของไอ้อะตอมจะมีทางเจอไหมวะในเมื่อทุกๆวันเขาเจอแต่ผู้หญิงแบบนี้
“มึงไม่สนจริงอะ”
“ไม่เอาไม่ใช่สเปค”
“แล้วมึงจะเอาคนไหน”กาฟิวไม่ตอบแต่สายตาเล็งไปที่อาเขายืนอยู่
“อย่าบอกนะว่ามึงเล็งคนเดียวกับอากู”
“แล้วจะเป็อะไรไปใครดีใครได้สิวะ”