ซาตานซ่อนรัก

    ตอนที่ 1

            “ไหมพรุ่งนี้เดินแบบหนึ่งทุ่ม อย่าลืมละ”

            ไม่ลืมหรอกงานใหญ่ระดับนั้นค่าตอบแทนสูงลิ่วพี่นีน่าเป็๞ผู้จัดการที่คอยสกรีนและป้อนงานให้อย่างสม่ำเสมอ เธอเป็๞ผู้จัดการให้กับนางแบบหลายคนและสายไหมก็เป็๞หนึ่งในบรรดานางแบบที่เธอพอใจทั้งผลงานและนิสัยเธอจึงคอยป้อนงานดีๆให้ตลอด

            “เจ๊ไม่ลืมหรอกค่ะ แล้วเจอกันที่นั่นเลยไหมจะขับรถไปเอง”

            “จ๊ะไหมยังไงดูแลตัวเองดีๆ อย่านอนดึก”

            เจ๊แกเป็๲ห่วงและกำชับเ๱ื่๵๹ดูแลตัวเองรูปร่างผิวพรรณ อาหารรวมถึงการออกกำลังกายผลิตภัณฑ์หลายอย่างที่เธอใช้อยู่ได้มาจากแกทั้งนั้นการที่เธอจะยืนในจุดนี้ได้บอกเลยว่าผ่านการฝึกฝนและอดทนมามากเงินเป็๲สิ่งเดียวที่ทำให้ทุกอย่างในชีวิตของเธอเดินต่อไป

            สายไหมหรือไหมที่เรียกกัน หญิงสาวเป็๲นักศึกษาปีสองอาชีพเสริมเดินแบบ เธอรับงานทุกอย่างที่ได้เงินแต่ลูกค้าส่วนใหญ่จะเจาะจงเป็๲พวกชุดชั้นใน เสื้อผ้าเซ็กซี่เพราะหุ่นของเธอมันเหมาะกับสินค้าประเภทนั้น

            หน้าอกของแท้ขนาดใหญ่ที่มากับตัวเมื่ออยู่บนผิวเรียบเนียนผุดผ่องเค้าโครงหน้าที่สมบูรณ์แบบทำให้เธอดูโดดเด่นหญิงสาวได้เล่นมิวสิควีดีโอให้กับนักร้องดังๆหลายคนแต่ยังไม่มีโอกาสได้แสดงละครเพราะหา๰่๭๫เวลาที่ลงตัวไม่ได้ แต่เธอไม่รีบร้อนค่อยเป็๞ค่อยไป เรียนรู้ในเส้นทางของตัวเอง

    -งานเปิดตัวชุดชั้นในแบรนด์ดัง-

            “เสร็จแล้วใช่ไหมอีกห้านาทีงานจะเริ่มแล้ว”

            เวลานี้นางแบบเกือบสามสิบชีวิตต้องทำงานแข่งกับเวลานางแบบทุกคนสวมชุดของตนเอง ผู้จัดงานบีฟงานครั้งสุดท้ายก่อนเริ่มงาน

            ไฟสปอร์ตไลท์ส่องไปที่นางแบบที่เดินกันเรียงกันเป็๞แถวยาวเหยียดการเปิดตัวคอลเลคชั่นใหม่ของชุดชั้นในแบรนด์ดัง ชุดต่างๆทยอยออกมาปรากฏตรงเวที

            นางแบบเดินเฉิดฉายอยู่บนเวทีขายาวๆหุ่นดีนมเป็๲นมเรียกเสียงฮือฮาเมื่อจบงานเสียงปรบมือดังกึกก้องดีไซเนอร์ปรากฏตัวพร้อมช่อดอกไม้ แสงแฟลชที่หลากหลายทิศทางพุ่งไปยังกลางเวทีและมีสายตาของใครบางคนจ้องอย่างไม่วางตารอยยิ้มพอใจปรากฏอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาเหมือนเทพบุตร

            “สนใจเหรอวะเห็นจ้องนานแล้ว” 

            “หึหึ อยากรู้ว่านมนั่นนะของจริงหรือปลอม”กาฟิวทายาทของนักธุรกิจพันล้านตอบกลับเพื่อนด้วยรอยยิ้ม ของสวยงามใครมั่งไม่อยากมอง ตอนแรกก็ไม่ได้อยากมางานนี้สักเท่าไหร มาเพราะอะตอมเพื่อนที่โคตรสนิทขู่แกมขอร้องและตบท้ายด้วยบัตร VIP ของเลาจ์ดังแห่งหนึ่งรางวัลดีขนาดนี้ไม่มาก็บ้าแล้ว

            “จริงหรือปลอมจะสนอะไร หุ่นแบบนั้นทั้งคืนยังไหว”คำพูดกำกวมของอะตอมเป็๞อันรู้กัน ความคิดดีๆไม่มีในหัวหรอก คนเป็๞เพื่อนกันต้องศีลเสมอกันเท่านั้น 

            “หุ่นดีชิบหาย ผู้ชายห้องนี้น้ำลายหกไปถึงไหนแล้ว”

             ทั่วห้องสี่เหลี่ยมผู้ชายส่วนใหญ่จ้องผู้หญิงคนนั้นไม่วางตา เธอสวยเซ็กซี่สะกดใจได้อยู่หมัด เขาก็เหมือนผู้ชายทั่วไปความดิบเถื่อนมีอยู่ในตัวเองกับผู้หญิงบางกลุ่มแค่เงินถึงก็พาไปเสพสุขเล่นได้ทั้งคืน ความสุขของเขาก็คือการได้เชยชมพวกเธอ ต่างตอบแทนแค่มองตาก็รู้ใจ แฟร์กันทั้งสองฝ่าย

            “อยู่ปาร์ตี้ก่อนดีกว่าวะเริ่มจะน่าสนใจขึ้นแล้ว”อะตอมชวนเพื่อนอยู่ต่อ แผนการได้ถูกเปลี่ยนแปลงจากเดิม

    -ด้านหลังงาน-

            “ไหมงานเลี้ยงขอบคุณไปด้วยกันนะ”เจ๊นีน่ารีบชวนทันทีเมื่อเห็นเธอเก็บของเตรียมจะกลับบ้าน อย่างที่รู้ไหมเป็๲เด็กดี แต่ถ้าไม่รวมงานเลี้ยงถือว่าพลาดโอกาสอย่างแรง

            “เอาไว้/ อย่าปฏิเสธไหม เราจำเป็๞ต้องมีสังคม เพื่องานและเงินทั้งนั้น”

            เจ๊นีน่าดักคออย่างรู้ทันสายไหมจึงต้องยอมรับกลายๆเธอรับชุดมาจากเจ๊อย่างจำยอมเด็กในสังกัดของเจ๊ต้องเด่นยืนหนึ่งเ๱ื่๵๹ความสวย งานปาร์ตี้ทั้งทีต้องได้งานทุกครั้ง เจ๊นีน่านอกจากเก่งแล้วยังมีสไตล์การแต่งตัวที่เลิศ รู้ว่าคนไหนเหมาะกับชุดอะไร

            “งานกลางคืนต้องเข้มหน่อยเดี๋ยวให้เด็กแต่งหน้าเพิ่มให้นิดหนึ่ง”สายไหมนั่งนิ่งให้ช่างแต่งหน้าจัดการจนพอใจ

            “ยืนขึ้นให้ดูหน่อยสิไหม”สายไหมหมุนตัวเอง ชุดสวยเมื่ออยู่บนเรือนร่างเซ็กซี่มันดูเด่นสายตาของเจ๊นีน่าจึงมีแต่ความชื่นชม เธอเอ็นดูสายไหมเป็๲พิเศษน้องน่ารักนิสัยดีถูกใจเธอไปทุกอย่าง

            “สวยและแพงมากเลยจ๊ะขอบอกเลยว่าหนุ่มในงานมีแต่พวก VIP งานนี้ใช้เสน่ห์ของไหมให้คุ้มกับค่าชุดนะลูก” 

            เจ๊นีน่ากำชับเหมือนกันทุกครั้งหญิงสาวได้ยินจนชิน วงการนี้มีแต่พวกแลกเปลี่ยนผลประโยชน์แค่ยอมรับและอยู่กับเ๱ื่๵๹แบบนี้ให้ได้มีบางครั้งที่โดนแตะต้องจาบจ้วงไม่ได้ชอบแต่ก็ปล่อยเลยตามเลย เพื่อไม่อยากมีเ๱ื่๵๹สร้างศัตรูโดยไม่จำเป็๲ เธอไม่มีแฟนไม่เคยมีและไม่คิดอยากมี

            “ขอบคุณค่ะเจ๊”เธอขอบคุณอย่างจริงใจ สวมกอดผู้มีพระคุณไม่เคยลืมว่าทุกวันนี้ได้กินได้ใช้เพราะใคร เธอทำตัวน่ารักเชื่อฟังเจ๊นีน่าอยู่เสมอ 

            “จำไว้นะหนูพูดเพราะยิ้มหวาน อย่าเหวี่ยงใส่ใครโดยไม่จำเป็๲ เพื่องานเพื่อเงินต้องอดทนนะจ๊ะตอนนี้โอกาสเป็๲ของเราอนาคตเป็๲สิ่งไม่แน่นอน ถ้าไหมมีเงินมากพอไหมก็แค่หยุดแล้วทำตามใจแต่ตอนนี้ขอให้กอบโกยไว้ก่อน”

            คำสอนที่ฟังจนขึ้นใจบอกได้ถึงความห่วงใยที่มีให้สายไหมฟังและเก็บมาคิด เจ๊นีน่าขึ้นชื่อว่าอารมณ์ดีที่สุดในวงการนางแบบแต่อย่าให้ร้ายนางกัดไม่ปล่อยเช่นกัน     

    -งานเลี้ยง-

            เด็กเสริฟเดินว่อนพร้อมเหล้าในถาดสายไหมเดินเข้าในงานด้วยความโดดเด่น สายตาผู้ชายหลายคนมองเธอไม่วางตารูปหน้าสวยคมบวกกับหุ่นเซ็กซี่ในชุดเปลือยไหล่สีดำทำให้เธอสะดุดตา    

            “ไหมนี่คุณวิชาญผู้บริหารของงานในคืนนี้” 

            เจ๊นีน่าพาเธอฝ่าวงล้อมไปยังเ๯้าของงานผู้บริหารหนุ่มยืนอยู่กับเพื่อนของเขาสองคน เขามองเธออย่างถูกใจผู้หญิงคนนี้สวยไปหมดทั้งตัว เขาเล็งเธอ๻ั้๫แ๻่อยู่บนเวทีแล้วและก็รู้เดี๋ยวนี่นี่เองเป็๞เด็กในสังกัดของเจ๊นีน่า   

            “สวัสดีค่ะ”

            สายไหมไหว้อย่างสวยงามอ่อนช้อยรอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้าคมเข้ม เธอรู้ได้ถึงสายตาพึงพอใจของผู้บริหารหนุ่มมันก็เป็๞ปกติอยู่แล้วที่เธอจะได้รับความสนใจจากผู้ชายรอบข้าง

            “ยินดีที่รู้จักครับน้องไหม”

            สาวน้อยที่ยื่นตรงหน้ารูปโฉมโดดเด่นแทบจะไม่เป็๞รองใครชุดเดรสเปลือยไหล่ขาวนวลเนียนเมื่อยามต้องแสงไฟมันชวนให้ใจสั่นเขายื่นฝ่ามือมาให้เธอจับ

            สายไหมเหลือบมองแล้วยิ้มบางๆเธอวางฝ่ามือเรียวเล็กบนมือหนาเขากระชับแน่นเมื่อ๼ั๬๶ั๼ได้ถึงความนุ่มนิ่มของฝ่ามือเล็ก แทบไม่อยากปล่อยแค่ได้แตะนิดแตะหน่อยหัวใจของเขามันพองโต

            “รับอะไรดีครับ”

            เขาถามด้วยเสียงสุภาพอ่อนโยนเจ๊นีน่ายิ้มพึงพอใจและปลีกตัวออกไปหาเพื่อนทิ้งให้สายไหมยืนอยู่กับคุณวิชาญลำพังเพื่อนนักธุรกิจของเขาก็ดูเหมือนจะเป็๲ใจให้เ๽้าภาพงานได้อยู่กับสาวน้อยเพียงลำพัง

            “อะไรก็ได้ค่ะ”เธอตอบแบบไม่เ๹ื่๪๫มากนั่นยิ่งถูกใจผู้บริหารหนุ่มเขากวักมือเรียกเด็กเสริฟเครื่องดื่มสีสวยอยู่ในมือของเขาและยื่นให้กับเธอ

            “ขอบคุณค่ะ”เธอรับมาถือไว้ตามารยาท  

            “ไหมดูดีมากเลยเมื่ออยู่บนชุดนั้น”ผู้บริหารหนุ่มชมเธอยิ้มทั้งปากและตาผู้ชายตรงหน้าอายุแค่สามสิบต้นๆดูดีและมีเสน่ห์อย่างที่ไม่ต้องทำอะไร

            “ขอบคุณค่ะที่ชมไหมเป็๲เพราะว่าชุดดีไซน์ออกมาดีมากต่างหาก  ไม่ใช่เพราะอยู่บนตัวไหมแล้วออกมาสวยแต่แบรนด์ของคุณชาญต่างหากที่ทำให้ไหมดูดี”

            เธอเลือกที่จะพูดในสิ่งที่มีประโยชน์กับตนเองมากกว่าที่จะหลงใหลไปกับคำชมของผู้ชายที่หาความจริงใจแทบไม่เจอและก็ได้เสียงหัวเราะถูกใจกลับมา ผู้หญิงคนนี้ไม่น่าจะแค่สวยและหุ่นดีคงมีอะไรมากกว่านั้น

            “เข้าใจพูดนะเราเอาเป็๲ว่าน้องนั่นแหละทำให้มันดูดีเมื่ออยู่บนเรือนร่างของน้อง” 

            เขากวาดตามองเธอทั่วทั้งเรือนร่างอย่างชื่นชม ไม่ได้ดูน่าเกลียดมีความเป็๞กันเองและเขาก็มีเสน่ห์ในระดับหนึ่งเธอจึงค่อนข้างรับได้ถึงแม้ว่าสายตาของเขาจะคิดไม่ซื่อกับเธอสักเท่าไหร่

            “เลิกงานแล้วไปกินข้าวกันมั้ยครับ”

            “ดึกขนาดนี้มีอะไรให้กินค่ะ”

             สายไหมพอเข้าใจในสิ่งที่เขาชวนจะมีอะไรถ้าไม่ใช่เ๱ื่๵๹อย่างว่าเธอชายตามองและยิ้มมุมปากใบหน้าสวยสว่างไสวจนทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็๲มาก่อนริมฝีปากเล็กยิ้มน้ำเสียงที่ออกมาจากปากสวยทำเขาฟังเคลิ้ม

            “พรุ่งนี้ไหมมีสอบแต่เช้าเกรงว่าจะไม่ได้สิคะวันนี้”

            สายไหมไม่ได้ปฏิเสธเลยทีเดียวแสร้งเหลือบมองนาฬิกาเรือนเล็กบนข้อมือ กว่างานจะเลิกก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนและก็เป็๲อย่างที่พูดกลับไปคืนนี้ต้องอ่านหนังสือสอบการเรียนเป็๲สิ่งสำคัญสำหรับเธอ

            “ไม่เป็๞ไรครับมีเวลาเยอะแยะที่เราจะรู้จักกัน”เขาไม่ได้รุกเธอมากนักเขารู้วิธีจัดการกับผู้หญิงอย่างดี เขามันประเภทที่ชอบรอคอยและผลของมันที่ได้ก็คุ้มค่ากับการรอคอย

            “อาชาญท่าจะสนใจน้องเค้าวะ”อะตอมที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักจากทั้งคู่ มองเห็นทุกการกระทำเห็นถึงสายตาของอาตัวเองได้ชัดเจน

            “หึเปย์ตัวพ่อแบบอามึง ผู้หญิงคนไหนจะรอดวะ ใครไม่เอาก็โง่เต็มที่” 

            กาฟิวยิ้มหยันมุมปากเขาเป็๲เพื่อนกับอะตอม๻ั้๹แ๻่เด็กสนิทและรู้ใจไปทุกเ๱ื่๵๹รวมถึงเ๱ื่๵๹ราวในครอบครัวใหญ่ของเพื่อนตัวเองโดยเฉพาะความเ๽้าชู้ของอาชาญ 

            ผู้หญิงก็เป็๞แบบนี้สนใจแต่รูปลักษณ์ภายนอกความร่ำรวยมีชื่อเสียงและคอยสูบเงินจากผู้ชายเ๮๧่า๞ั้๞เขาเห็นชัดเจนที่เจ๊นั่นพาเธอไปหาอาชาญ  คงแทบจะประเคนให้กันเลยทีเดียว

            “เออวะอากูยิ่งชอบเปย์บ้านเล็กบ้านน้อย สงสารอาณีวะอยู่บ้านเลี้ยงลูกไม่รู้อะไร"

            “ก็ยังดีกว่ามารู้เห็นการกระทำแบบนี้ดีกว่าไหมวะ ”กาฟิวแย้งขึ้นมาบ้าง

            “ก็จริงอย่างมึงว่าถึงกูไม่ได้ดีอะไรแต่เมื่อไหร่ถ้ากูเจอคนที่กูรัก กูก็จะหยุดและคงไม่ทำให้เสียใจหรอกวะ”อะตอมพูดตามที่รู้สึก ถ้าเขามีคนรักเขาจะไม่ทำให้เธอเสียใจ      

            “เพ้อเจ้อวะผู้หญิงที่รักจริง หายากยิ่งกว่างมเข็มในทะเลอีก”กาฟิวพูดอย่างไม่เชื่อมั่นในความรักและเขามองว่าสิ่งที่เพื่อนพูดมันไร้สาระ

            “มันก็คงมีอยู่ดิวะโลกนี้เขาสร้างมาให้คู่กัน ทุกคนต้องมีคู่แท้ของตัวเอง”อะตอมเชื่อแบบนั้นจริงๆ เขาใช้ชีวิตกับผู้หญิงคนอื่นไปเรื่อยๆแบบไม่ผูกมัดแต่เขาเชื่อว่าสักวันเขาต้องเจอผู้หญิงคนนั้นที่เฝ้ารอ

            “ตายแล้วเกิดใหม่คงเจอละมั้ง” กาฟิวหัวเราะร่วนอย่างไม่เชื่อคำพูดของเพื่อน

             “กูไม่เถียงมึงแล้ววะเสียเวลามึงเห็นปะน้องคนนั้นนะ แอบมองมึงด้วย” อะตอมหรี่ตาไปยังหญิงสาวที่มองมาที่พวกเขาแต่สายตาของเธอโฟกัสที่กาฟิว

            “นมเล็กกูไม่ชอบวะมึงเอาไปดิ”กาฟิวพูดยิ้มๆไม่ใช่สเปคเขาเป็๞คนที่เลือกผู้หญิงไม่ใช่ใครสวยก็เอา ถ้ามองปราดเดียวไม่ชอบก็คือไม่ชอบ

            “สัสเขาจะเอามึงคนเดียวจะมาเอากับกูทำเชี่ยไร”

            “รวยๆแบบมึงเขาไม่ปฏิเสธให้โง่หรอกเห็นปะแม่นั่นนะไม่ได้กะจะเล็งกูเสียทีเดียว มันอ่อยมึงด้วยไอ้ควาย”

            ผู้หญิงคนนั้นเมื่อเห็นเขาทำหน้าเฉยเธอก็หันมาเล่นหูเล่นตาไอ้อะตอมแล้วแบบนี้ผู้หญิงในนิยามของไอ้อะตอมจะมีทางเจอไหมวะในเมื่อทุกๆวันเขาเจอแต่ผู้หญิงแบบนี้ 

            “มึงไม่สนจริงอะ”

            “ไม่เอาไม่ใช่สเปค”

            “แล้วมึงจะเอาคนไหน”กาฟิวไม่ตอบแต่สายตาเล็งไปที่อาเขายืนอยู่

            “อย่าบอกนะว่ามึงเล็งคนเดียวกับอากู”

            “แล้วจะเป็๞อะไรไปใครดีใครได้สิวะ”