สายฝนด้านนอกคฤหาสน์หรูยังคงกระหน่ำตกลงมาอย่างหนักหน่วงรุนแรงปานแผ่นฟ้าจะถล่มทลายลงมา เสียงซ่าของเม็ดฝนพัดสาดกระทบหลังคาและกระจกหน้าต่างสลับกับแสงแฟลชฟ้าแลบแปลบปลาบสีขาวสว่างวาบและเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องะเืดิน คฤหาสน์หลังใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางพายุเงียบสงบ ไร้ซึ่งร่องรอยการทำงานของคนงานและคนรับใช้เนื่องจากวันหยุดพิเศษที่ภพมอบให้เพื่อสร้างความโรแมนติกและความอบอุ่นในค่ำคืนวันครบรอบแต่งงานของพวกเขาอย่างเป็ส่วนตัวที่สุดโดยไม่มีใครมาขัดขวาง
ภพขับรถยนต์หรูคู่ใจเดินทางกลับมาถึงคฤหาสน์เร็วกว่ากำหนดการเดิมมากเนื่องจากความตื่นเต้นและดีใจสูงสุดที่จะได้ทำเซอร์ไพรส์วันครบรอบแต่งงานให้แก่ภรรยาแสนดี ชายหนุ่มปฏิเสธงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จกับคู่ค้ารายใหญ่หลังจากเซ็นสัญญาร่วมทุนเสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่นใน่บ่ายที่บริษัท ภพเลือกที่จะขับรถฝ่าพายุฝนสายฟ้ากลับมาฉลองที่บ้าน ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์รีบก้าวลงมาจากรถท่ามกลางลมพายุฝนพัดกรรโชกจนสูทเปียกปอนเล็กน้อย ชายหนุ่มไขกุญแจประตูรั้วและย่างก้าวเข้าประตูบ้านใหญ่ชั้นล่างที่พบว่าประตูกระจกบานเลื่อนไม่ได้ลงสลักกลอนล็อกไว้ ในมือหนาของเขาโอบอุ้มถือกล่องของขวัญหรูบุกำมะหยี่สีแดงสดที่บรรจุสร้อยคอทองคำขาวโบราณฝังเพชรน้ำงามมูลค่าหลายล้านบาทที่เขาสั่งทำพิเศษจากร้านอัญมณีมีชื่อเสียงระดับแนวหน้าของเมืองไทย
สร้อยคอเส้นนี้ภพตั้งใจเลือกสรรด้วยตนเอง โดยพยายามออกแบบให้มีสไตล์คลาสสิกที่พิมพ์เคยเปรยว่าชื่นชอบยามออกงานสังคม ชายหนุ่มตระเตรียมของขวัญชิ้นนี้มานานกว่าสามเดือนเพื่อแสดงให้พิมพ์เห็นว่าเขายังคงรักและเทิดทูนเธอเสมอ แม้งานจะหนักหนาเพียงใด ชายหนุ่มหวังว่าเครื่องประดับหรูหราชิ้นนี้จะลบรอยร้าวและชดเชยวันเก่าๆ ที่ละเลยไปได้บ้าง และทำให้ชีวิตคู่ของพวกเขากลับมาดีดังเดิมตลอดไป
ทว่า... ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามาในโถงบ้านใหญ่ที่มืดสลัวและเงียบสงัดไร้แสงไฟส่องสว่าง ภพกวาดสายตามองและต้องสะดุดใจเมื่อพบว่ารองเท้าส้นสูงคู่สวยของแพรพิมพ์และรองเท้าลำลองหนังสีดำของภัทร์วางถอดเคียงคู่กันอย่างชะล่าใจไม่ได้เก็บเข้าตู้ที่ห้องโถงหน้าบ้าน สร้างความฉงนใจเบื้องแรกให้แก่เขาเพราะคิดว่าน้องชายต้องไปต่างจังหวัดช่วยงานป้าสมศรีสะสางคฤหาสน์พักร้อน ก่อนที่หูของภพจะแว่วได้ยินเสียงแปลกประหลาดที่ดังลอยมาจากห้องนอนใหญ่ชั้นสองของบ้าน
เสียงครวญครางสะอื้นหวานแ่ชวนสยิวซ่านสะท้านทรวงสลับกับเสียงเตียงไม้ขยับโยกเอี๊ยด... อ๊าด... ขยับเป็จังหวะหนักหน่วงรวดเร็วสม่ำเสมอสะท้อนลึกเข้าโสตประสาท
หัวใจของภพกระตุกวูบสั่นระริกด้วยความรู้สึกสังห่รณ์ประหลาดสะท้านทรวงสลายความยินดีก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น ชายหนุ่มค่อยๆ วางกล่องของขวัญลงชั่วคราวและก้าวเดินขึ้นบันไดวนใหญ่ไปยังชั้นสองอย่างเงียบเชียบที่สุดฝีเท้า ลมหายใจเริ่มติดขัดก้าวผ่านความมืดสลัวปะทะเสียงขยับของเตียงไม้และเสียงหวานรัญจวนใจที่ดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวเดินขึ้นบันไดวนวนขึ้นสู่ปีกห้องนอนใหญ่ของตนเองเพื่อค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่เื้ั
เมื่อก้าวเดินมาหยุดลงที่หน้าประตูห้องนอนใหญ่ของตนเอง ภพพบว่าบานประตูไม้สักแกะสลักหรูหราไม่ได้ปิดล็อกสนิท หากแต่แง้มอ้าค้างไว้เล็กน้อยจนแสงไฟสีส้มเหลืองที่ปลายเตียงและแสงแฟลชจากสายฟ้าภายนอกหน้าต่างกระจกสาดลอดออกมา ชายหนุ่มสูดลมหายใจสั่นสะท้าน โน้มใบหน้ายื่นสายตามองลอดผ่านช่องประตูแง้มเพื่อสำรวจความจริงเบื้องหน้าด้วยหัวใจระทึกสั่นไหวและตื่นตระหนกใอย่างยิ่งยวดจนตัวชาดิก
และภาพที่ปรากฏเื้ับานประตูไม้สักทองบานนั้น... เปรียบเสมือนอสนีบาตฟาดตรงเข้ากลางศีรษะและผ่าอกซ้ายของเขาจนแหลกสลายพินาศพริบตาเดียวไร้ชิ้นดีและไร้ทางเยียวยาใดๆ ในชีวิตสมรสอีกต่อไปชั่วนิรันดร์พังทลาย
แพรพิมพ์... ภรรยาแสนเรียบร้อยเยือกเย็นและแสนซื่อสัตย์ที่เขาภาคภูมิใจและวางใจสูงสุด นอนเปลือยกายล่อนจ้อน แผ่นหลังบางบดเบียดนวดฟูกนอนหนานุ่ม ขาเรียวสวยขาวผ่องสองข้างกางออกกว้างเกี่ยวกระหวัดรัดรอบเอวสอบหนาแกร่งของภัทร์... น้องชายแท้ๆ ที่เขารักและไว้ใจที่สุดในชีวิต ทั้งสองคนกำลังร่วมรักร่วมประเวณีกันอย่างเร่าร้อน ดุดัน และรุนแรงสูงสุดบนเตียงสมรสและผ้าห่มผืนเดียวกันกับของเขา ภัทร์กุมกอดบีบเค้นสะโพกมนของพิมพ์ไว้แ่าและซอยสะโพกสอบกระแทกกระทั้นแกนกายใหญ่โตเข้าใส่ร่องรักของพี่สะใภ้อย่างดุดันถี่ระรัวสู้เสียงฝนเม็ดใหญ่ภายนอกอาคารคฤหาสน์หรูหราตระการตาและเต็มไปด้วยบาปกรรม
ภาพถ่ายงานแต่งงานในโบสถ์หรูที่เธอกับเขายิ้มหวานให้กันตั้งตระหง่านอยู่ข้างหัวเตียง แต่บัดนี้ภาพเบื้องล่างกลับกลายเป็การทรยศที่เ็ปลึกซึ้งที่สุดที่คอยจ้องมองลงมาดูบทรักบาปกรรมนี้และท้าทายศีลธรรมของคู่ครองอย่างเงียบเชียบเจ็บกระดองใจสั่นระริก
เสียงครวญครางกระเส่าหวานและบทสนทนาที่เปล่งออกมาสะท้อน ก้องหูของภพอย่างชัดเจนเปรียบเสมือนเครื่องบันทึกเสียงบีบคั้นิญญาและความผิดศีลธรรมกระแทกหูสะท้านประสาทสั่นคลอนระลอกคลื่นคัดค้านเด็ดขาด:
พิมพ์: “อ๊า... ภัทร์... น้องภัทร์จ๋า... กระแทกกระทั้นเข้ามาแรงๆ เลยค่ะ... มันเสียวซ่านคับแน่นจนล้นร่องไปหมดแล้ว... อูยยย... แทรกกายสอดเข้ามาให้ลึกที่สุดเลยค่ะ... พี่เสียวจะขาดใจอยู่แล้ว...”
ภัทร์: “พี่พิมพ์ชอบตัวตนแกร่งของผมมากกว่าพี่ภพไหมครับ ร่องรักของพี่ตอดรัดเนื้อตัวผมแน่นดีเหลือเกิน”
พิมพ์: “อื้อ... ชอบค่ะ... ของน้องภัทร์ทั้งใหญ่ทั้งแข็งแกร่งกว่ามาก... สอดประสานเข้ามาลึกๆ เลยค่ะ...”
คำพูดตอบรับที่เปี่ยมไปด้วยตัณหาและความสุขสมรัญจวนใจของภรรยาแสนรักและน้องชายร่วมสายเืทุบลงกลางหน้าอกของภพจนร่างสูงสั่นสะท้านระริก ความเ็ปแสนสาหัสจากการหักหลังลักลอบรักลับหลังและความอับอายประดังประเดเข้ามาเกาะกุมิญญาจนแหลกสลาย ทว่า... ในความเจ็บช้ำน้ำตาคลอเบ้าตาที่ร้อนผ่าวนั้น จิตใต้สำนึกส่วนลึกที่ซ่อนเร้นและมืดดำกิเลสตัณหาของภพกลับตอบสนองต่อภาพร่วมรักเสี่ยงบาปบัดสีตรงหน้าอย่างบ้าคลั่งป่าเถื่อนโดยไม่ตั้งใจและปฏิเสธไม่ได้เลยทางชีวภาพของความเป็ชายแกร่งกล้าล่าช้า
แกนกายใหญ่โตของภพภายใต้กางเกงสแล็กสูททำงานกลับตื่นตัวสั่นกระตุก แข็งขึงแน่นปวดตึงขึ้นมาอย่างรวดเร็วสูงสุดทันตาเห็นด้วยแรงขับตัณหาทางเพศที่พวยพุ่งสูงปรี๊ดเมื่อเห็นภรรยาแสนดีร่าครางและขยับรับแรงกระแทกจากน้องชายแท้ๆ ของเขา น้ำรักอุ่นชื้นไหลเยิ้มออกมาซึมเปื้อนเปียกหน้ากางเกงสูททำงานของเขาจนเปียกชื้นเหนียวเหนอะหนะสร้างความตึงเครียดทางกายสูงสุดและสับสนจนแทบบ้าคลั่งปนเสียวไส้ระทึกขวัญสะท้านใจเจ็บแค้น
ปมจิตวิทยาความสับสนและความ้าลึกซึ้งดึงรั้งจิตใจของภพให้แตกออกเป็สองเสี่ยงอย่างบ้าคลั่งระคนปวดร้าวสะท้านิญญาสั่นคลอนลึกซึ้ง:
ใจหนึ่งเขาอยากกระชากประตูไม้บานนั้นเปิดออกกว้างและก้าวเดินเข้าไปร่วมวงรักสามคน อยากใช้ปากร้อนชื้นโลมเลียทรวงอกอวบอัดของพิมพ์ และใช้ฝ่ามือหนาบีบเค้นเนื้อสะโพกก้นงอนของเธอป้อนััรักประสานไปกับจังหวะสะโพกของภัทร์ที่กำลังซอยรบเร้ากระแทกกระทั้นตัวตนสวมใส่เธออยู่บนเตียงสมรสของพวกเขา เขา้าสยบยอมต่อรสรักแบบวิปริตนี้และลิ้มลองความเ็ปอันแสนหวานปนสุขสมตัณหาและจูบปลอบโยนร่างระหงของภรรยาและอยากโชว์ความเป็เ้าของร่วมกับน้องชายบนเรือนร่างสะใภ้สาวแสนดีของตระกูลดังชอกช้ำ
แต่อีกเสียงในหัว ความเป็พี่ชายคนโต เกียรติยศวงศ์ตระกูลดัง และความขยะแขยงรังเกียจความ้าอันดิบเถื่อนวิปริตของตนเองกลับแล่นเข้ามาฉุดรั้งขัดขวางจิตสำนึกของภพไว้แ่า เขาเกลียดตัวเองที่รู้สึกตื่นตัวทางเพศและมีน้ำรักไหลเปียกต่อภาพบัดสีชู้รักตรงหน้า เ็ปจนน้ำตาไหลซึมอาบแก้มด้วยความสมเพชและขยะแขยงตบหน้าตีกายตนเองในจินตนาการพังพินาศจนแทบหมดเรี่ยวแรงยืนสั่นสะท้านระย่อและสมเพชความคิดอันดำมืดวิปริตของตนเองอย่างรุนแรงแสนสาหัสที่สุด
ภพทรุดกายพิงผนังโถงทางเดินชั่วขณะเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์บ้าคลั่ง ชายหนุ่มกัดริมฝีปากแน่นจนได้กลิ่นคาวเืจางๆ ปล่อยมืออันสั่นเทาจากขอบประตูไม้ แสร้งหันหลังกลับอย่างแ่เบาไร้เสียงฝีเท้า ค่อยๆ ก้าวเดินถอยหลังลงจากบันไดวนชั้นสอง ย่องลอบออกจากคฤหาสน์ใหญ่โตเงียบเชียบโดยไม่ยอมแสดงตัวหรือส่งเสียงให้คนทั้งสองล่วงรู้ความจริงแต่อย่างใด ชายหนุ่มคว้ากล่องของขวัญและเปิดประตูก้าวออกไปเผชิญหน้ากับพายุฝนฟ้าผ่าและอากาศอันหนาวเหน็บภายนอกตึก ทิ้งความลับอันมืดมิดพร้อมรอยแผลทางใจไว้ ชายหนุ่มขึ้นรถยนต์หรูกระชากขับออกไปจมดิ่งกลางพายุฝนอย่างสิ้นคิดพ่ายแพ้เพื่อหนีจากนรกในบ้านของตนเอง ไปจอดพักริมถนนใหญ่และกอดพวงมาลัยร้องไห้ออกมาอย่างโดดเดี่ยวแสนสาหัสกับความลับอันโหดร้ายวิปริตที่ทำลายชีวิตสมรสของเขาลงอย่างถาวรโดยไม่อาจย้อนคืนกลับไปได้อีกครั้ง
(จบตอนที่ 29)