Ep 18 : อสูรแห่งพันธโบราณลำดับที่ 2
“แล้ว อิมพีเรียล สไลม์ อยากได้น้องแบบไหนกันล่ะ” ผมตัดใจยอมแพ้ต่อความ้าของเด็กสาว ซึ่งก็ดีเหมือนกันที่เธอจะได้มีเพื่อนคุยและเล่นได้ตลอดเวลา
อิมพีเรียล สไลม์เอียงคอพลางคิดอยู่ชั่วครู่เล็กน้อย
“หนูอยากได้น้องที่มีความสามารถในการทำเกษตร ดูแลเกี่ยวกับพืชพรรณได้ ประมาณว่าปะป๊าอยากทำเกษตรใช่ไหมล่ะ หนูอยากได้แบบนั้น ซึ่งคิดว่าเอลฟ์ก็น่าจะดี แต่ยังมันไม่ตอบโจทย์เื่คุณภาพผลผลิตที่ออกมาแล้วอยู่ในระดับยอดเยี่ยมเนี่ยสิ”
อิมพีเรียล สไลม์พูดออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย เหมือนกับว่าสิ่งที่ผมพูดกับพวกดวอร์ฟและคนในหมู่บ้านนั้น เธอรับรู้และเข้าใจทุกอย่าง
สิ่งที่ผมพูดออกมา เธอก็รับฟังอย่างตั้งใจ เพียงแค่ว่าในตอนนั้นเธอไม่สามารถพูดหรือเปล่งแสงออกมาให้ฟังได้
เป็เด็กที่ฉลาดและน่ารักอะไรเช่นนี้ ผมลูบหัวของเธอเล็กน้อย ซึ่งก็เธอก็แสดงความดีใจออกมาให้เห็น
“หนูเก่งใช่ไหมล้า...” อิมพีเรียล สไลม์ยกยิ้มขึ้น เป็รอยยิ้มที่ดูบริสุทธิ์และไร้เดียงสาอย่างมาก
“จ้า เก่งจ้ะ” ผมเอ่ยชมเธอ
อิมพีเรียล สไลม์ก็เอาใบหน้ามาถูไถบริเวณหน้าอกผมต่อ
รู้สึกว่าผมเริ่มปล่อยตัวปล่อยใจ ไม่สิ... เผลอตัวไปเสียแล้ว ดูท่าว่าเห็นปลายทางที่เป็คุกกรงขังอยู่รำไร
“อืม... พอจะนึกอะไรออกแล้วล่ะ ตัวตนที่กำเนิดมาพร้อมกับธรรมชาติ เคียงคู่กับพงไพรจนชั่วกาลนาน” ผมเอ่ยขึ้น เมื่อคิดถึงอสูรตนหนึ่งที่เกิดมาพร้อมกับธรรมชาติอย่างต้นไม้
ซึ่งคราวนี้ผมจ่ายค่า SP ไปหนึ่งพัน เพื่อเลียนแบบจิตแห่งจอมมารของผมออกมา
เอาล่ะ... ตอนนี้บนฝ่ามือของผมก็มีอัญมณีสีรุ้งที่ส่องแสงอ่อนๆ ออกมา ไม่ค่อยเข้มเหมือนจิตแห่งจอมมารของจริงสักเท่าไร
“ถ้าใช้ 4 เหรียญคงจะไม่ว่าอะไรนะ” ผมถามอิมพีเรียล สไลม์ เพราะไม่รู้ว่าเธอจะรู้ลำเอียงผมหรือเปล่า เนื่องจากผมสร้างเธอขึ้นโดยใช้ 3 จิตจอมมาร แต่สำหรับน้องของเธอผมใช้ 4 อัน
จริงๆ แล้วผมจะใช้ 3 อันก็ได้ แต่ว่าผมอยากจะทดลองอะไรสักอย่างดู
ผมเปลี่ยนจิตแห่งจอมมารเลี่ยนแบบของผมเป็ [ราชินี] ซึ่งมันก็ได้บอกความสามารถของเหรียญเอาไว้ว่า...
[จิตแห่งจอมมารเลียนแบบ [ราชินี] ระดับ S สามารถเรียกอสูรในระดับราชินีออกมาได้ ความชำนาญระดับสูง ความฉลาดระดับสูง ความสามารถระดับสูง]
ผมพอเข้าใจเกี่ยวกับจิตแห่งจอมมารของผมขึ้นมาบ้างแล้วเล็กน้อย สาเหตุที่มันไม่บ่งบอกระดับ A หรือ S เอาไว้ก็เพราะ ระดับของจิตแห่งจอมมารนั้น จะแปรเปลี่ยนไปตามในสิ่งที่ผมคิดหรือเลือก ซึ่งผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าเอาเกณฑ์อะไรมาใช้ในการวัดและเปรียบเทียบ
ผมหยิบจิตจอมมารแห่งวารี และปฐีรวมถึงป่าออกมา
ผมทำการควบคุมอัญมณีเ่าั้ มันหมุนวนและรวมตัวเป็ก้อนเดียวกันเหมือนตอนที่ผมสร้างอิมพีเรียล สไลม์
พลันภาพทุกอย่างปรากฏขึ้นมาเป็แผนผัง มีอสูรมากมายหลากหลายที่เกี่ยวข้องกับน้ำและดิน รวมไปถึงป่าด้วย ความน่าจะเป็อันมากมายที่อาจจะเกิดขึ้นได้
ผมคิดเอาไว้แล้วว่า สิ่งที่ผม้าก็คือการทำเกษตรและชลประทาน ซึ่งต้องมีความรู้ด้านนี้เป็อย่างดี ตัวจนที่เกิดมาพร้อมกับผืนป่าั้แ่แรกเริ่ม!
พลันแสงสว่างส่องประกาย ผมเอื้อมมือไปคว้าหนึ่งในความน่าจะเป็อันนั้น
พร้อมกันนั้นแสงสว่างสีขาวอันดูอบอุ่นและสดชื่นปรากฏขึ้น และมีร่างของเด็กสาวผมสีทอง ดวงตาสีเหลืองอำพัน เสื้อผ้าของเธอถูกปกปิดด้วยกลีบดอกไม้สีชมพูขนาดใหญ่ ชุดของเธอเป็กระโปรงที่ทำมาจากใบไม้สีเขียวสด ขาของเธอั้แ่ข้อเข่าลงไปเป็หนวดเถาวัลย์ขยับดุกดิกไปมา
ตรงบริเวณต้นขาสีขาวเนียนนั้นเปลือยเปล่า จนดูน่าดึงดูด ถ้าใส่ถุงเท้ายาวถึงเข่ามาปิดคงถูกกระตุ้นได้อย่างยอดเยี่ยม
เธอเปิดปากและหาวออกมาเล็กน้อย
“รุณสวัสดิ์ ท่านพ่อ ขอนอนต่อนะ”
เธอพูดขึ้น พร้อมกับเอนทิ้งตัวมายังร่างของผม ซึ่งอิมพีเรียล สไลม์ก็หลบตัวออกไปด้านข้าง เธอรู้สึกดีใจด้วยการยกมือชูขึ้นมาเหนือหัว และพูดว่า
“เย้! หนูมีน้องสาวจะคุยด้วยแล้วล่ะ ขอบคุณนะ ปะป๊า!”
เธอพูดก่อนจะยื่นหัวเข้ามาถูแขนของผม
(เอ่อ...)
แม้ผมจะนึกคิดอะไร ก็คิดไม่ออกเสียแล้ว จึงจำใจนอนบนเตียงคู่นั้นอย่างช่วยไม่ได้ โดยบอกให้อิมพีเรียล สไลม์เลิกะโบนเตียงและมานอนด้วยกัน
ก็นะ... เป็เด็กก็ต้องนอนเยอะๆ สิ จะได้โตไวๆ ผมคิดเช่นนั้นก่อนจะข่มตาหลับลง
หือ?...
ผมตื่นขึ้นมาหลังจากที่รู้สึกว่าตัวมันอึดอัดและขยับได้ลำบาก ไม่สิขยับไม่ได้ เมื่อลืมตาขึ้นมาผมก็เห็นร่างของผมกำลังถูกเถาวัลย์สีเขียวรัดร่างเสมือนเป็มัมมี่จนขยับตัวไม่ได้ แน่นอนว่าบุคคลที่ทำแบบนี้คือสาวน้อยที่กำลังหลับอยู่บนหน้าอกของผมนั่นเอง
ส่วนอิมพีเรียล สไลม์ก็นอนทับบนตัวผมเช่นกัน
(นี่มันอะไรกันเนี่ย!...)
ผมกู่ร้องลั่นในใจ เตียงแม้มันจะไม่ได้ใหญ่มาก แต่ก็มีที่พอทำให้สองสาวน้อยนี้นอนได้อย่างสบาย แล้วทำไมพวกเธอต้องมานอนบนตัวของผมกัน?
แม้จะเป็เื่ที่น่าสงสัย แต่ก็มีเื่ที่น่าเป็ห่วงมากกว่าเื่นี้
“เอ่อ... ช่วยลุกออกไปก่อนได้ไหม”
ผมเอ่ยปลุกเด็กสาวใบไม้ ซึ่งเธอก็ทำตางวงเงี่ยและมองผมเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้าหลับไปต่อแถมยังสั่งให้เถาวัลย์บีบรัดแน่นขึ้นไปอีก
อั่ก…
“คะ คลายให้ก่อนสิ จะตายอยู่แล้ว”
ผมพูดอย่างร้อนรน เพราะว่าตอนนี้ผมเริ่มขาดอากาศหายใจแล้ว ซึ่งเธอก็คลายเถาวัลย์อย่างว่าง่าย ทว่ายังไม่ลุกออกไปจากบนตัวของผม
“ลุกไปก่อนได้ไหม ขอร้องล่ะ”
ผมบอกกับเธอ เพราะว่าถ้าเธอทำแบบนี้ต่อไป สำหรับผมมันรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร แถมยังต้องกังวลเื่เ้าหนูของผมมันจะ [ตื่น] ขึ้นมาด้วย ถึงแม้จอมมารจะไม่มีอารมณ์ตรงส่วนนั้น แต่ถ้าถูกกระตุ้นเข้า มันก็อาจจะทนไม่ไหวได้เหมือนกัน
“ไม่ ตัวท่านพ่อ อุ่น ขออยู่แบบนี้”
เธอพูดขึ้น ทำให้ผมรู้ว่า เธอเป็ประเภทที่ไม่ชอบพูดอะไรที่ยืดยาวหรือเพราะี้เีพูดก็เป็ได้ แต่ที่เธอพูดออกมาผมก็เข้าใจล่ะนะ
ดูเหมือนว่าเพราะการพูดคุยกัน ทำให้อิมพีเรียล สไลม์ตื่นขึ้นมาด้วยเช่นกัน เธอขยี้ตาตัวเองเบาๆ มองผมและหันไปมองน้องสาว
พลันเธอก็กระเด้งตัวขึ้นมาเหยียบท้องของผม
อุก... เจ็บชะมัด
“อ้า! ยัยน้องสาว อย่าแย่งเอาปะป๊าไปคนเดียวสิ ปะป๊าเป็ของหนูกับเธอนะ ต้องแบ่งๆ กัน”
เธอชี้นิ้วทางน้องสาวของตัวเอง และพูดด้วยใบหน้าที่จริงจัง แต่ว่าความหมายมันผิดไปหรือเปล่า?
น้องสาวหันหน้าไปมองพี่สาวของตัวเองเล็กน้อย
“ก็ได้... จะแบ่งให้ครึ่งหนึ่ง”
เธอพูดพร้อมกับเอาหนวดเถาวัลย์ที่คลุมร่างผมออกไปครึ่งหนึ่ง ซึ่งก็ทำให้อิมพีเรียล สไลม์พุ่งเข้ามานอนตรงครึ่งนั้นที่ว่างอยู่ และสุดท้ายผมก็ต้องมาเป็หมอนให้สำหรับพวกเธอจนเกือบถึงเที่ยง
แต่ว่าผมลืมเื่อะไรบางอย่าง...
ตอนที่ผมมานั้น ยังไม่มีพวกเธอสองคนนี้อยู่ ไม่สิมีแต่อิมพีเรียล สไลม์เพียงเท่านั้น ซึ่งตอนนั้นยังเป็ก้อนวุ้นสไลม์อยู่ แต่ตอนนี้ได้กลายเป็ร่างมนุษย์เสียแล้ว แน่นอนผมอาจจะถูกสงสัยได้จากเ้าของโรงเตี๊ยม เพื่อกันเอาไว้ ผมสั่งพวกเธอให้แปลงร่างไปเป็อสูรแบบปกติ
อิมพีเรียล สไลม์ทำหน้าบึ้งเล็กน้อยและก็ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะกลายเป็สไลม์ตามปกติ ส่วนเด็กสาวอีกคนก็ไปเป็ต้นไม้เล็กๆ เช่นกัน ผมนำเธอมาใส่กระถางต้นไม้ และเก็บลงกระเป๋าเสื้อโค้ดด้านนอก
“พึ่งตื่นงั้นหรอคะ ไม่ทราบว่าอาหารเช้าจะรับอะไรดีคะ” เสียงของพนักงานเสิร์ฟพุกกับผมหลังจากเดินลงมา
ผมจึงตอบไปว่าเอาเหมือนเมื่อวาน แต่เพิ่มอีก 2 ที่ เธอพยักหน้าให้กับผม และผมก็ไปนั่งที่โต๊ะมุมหนึ่ง
ใน่เวลานี้ ตอนเที่ยง มีลูกค้าไม่ค่อยมากเท่าไร ส่วนใหญ่ร้านนี้จะมีคนเยอะก็ตอน่ค่ำๆ เย็นๆ ตอนเที่ยงพวกนักผจญภัยส่วนใหญ่ไปทำเควสต์กันหมด
ไม่ช้าอาหารถูกเสิร์ฟมาผมก็กินของในส่วนของผม อิมพีเรียล สไลม์กินส่วนของเธอ ผมหยิบต้นไม้หรือน้องสาวอิมพีเรียล สไลม์ออกมาและให้เธอกินบ้าง ซึ่งเธอก็เอาปลายของเถาวัลย์หรือราก? แตะอาหาร เพียงแค่นั้นอาหารก็เริ่มแห้งไปอย่างช้าๆ
ก็นะ... พืชส่วนใหญ่นำสารอาหารเข้าสู่ร่างกายด้วยการดูดซึม ฉะนั้นไม่แปลกที่เธอจะใช้รากในการดูดซึมสารอาหาร แต่ผมก็พึ่งเคยเห็นการกินอาหารแบบนี้ตรงๆ เหมือนกัน
การกินของเธอคล้ายกับพวกแวมไพร์ที่สูบเืมนุษย์ออกไป แล้วผิวแห้งกร้านราวกับผิวคนแก่
หลังจากกินเสร็จ ผมก็พาทั้งคู่ออกมาไปด้านนอก วันนี้ผมจะมาซื้อข้าวบาร์เลย์ ข้าวสาลี และธัญพืช รวมถึงเมล็ดพันธุ์ต่างๆ เพื่อเตรียมพร้อมเอาไว้ปลูกในตัวเมืองของผมที่กำลังจะสร้างขึ้น
“เธอสามารถปรับปรุงคุณภาพของผลผลิตได้ไหม” ผมเอ่ยถามสาวน้อยใบไม้ ที่ตอนนี้เปลี่ยนตัวเองกลับมาเหมือนเดิมและย่อส่วนมีขนาดเล็กประมาณ 15 เซนฯ และนั่งบนไหล่ข้างซ้ายของผม ส่วนข้างขวาถูกยึดด้วยอิมพีเรียล สไลม์ไปแล้ว
เธอหันหน้ามาตอบคำถามของผม ด้วยสายตาที่งวงเงี่ย
“พืชพรรณทุกอย่าง ฉันสามารถทำให้กลายเป็สุดยอดผลผลิตได้ เช่นเดียวกับน้ำ ที่สามารถควบคุมน้ำให้กลายเป็น้ำบริสุทธิ์ไร้สิ่งเจือปนได้ ดื่มแล้วอร่อย ใช้สอยก็ดี เพราะแบบนั้น คุณภาพดินก็จัดอยู่ในระดับที่แร่ธาตุไม่มีขาด สมบูรณ์สร้างปลูกพืชได้ทุกอย่าง ท่านพ่อถึงสร้างฉันขึ้นมาไม่ใช่หรอคะ?”
เธอหันมายิ้มๆ และกับผมหาวออกไปเล็กน้อย
ซึ่งผมก็เหยียดยิ้มแห้งๆ ให้กับเธอ ก่อนจะเดินไปเลือกซื้อเมล็ดพันธุ์ทุกอย่าง เท่าที่จะหาได้ ดูเหมือนว่าผมไม่ต้องกังวลเื่ปรับปรุงสายพันธุ์ให้มันดีขึ้นแล้ว เพราะผมได้แก้ไขปัญหาเหล่านี้ด้วยเด็กสาวคนนี้แล้ว ที่้าคือกำลังพลในการปลูกข้าวแทน ซึ่งอาจจะให้นักผจญภัยหรือพวกเป่าพันธุ์อื่นมาปลูกแทน
ผมคิดไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกเธอมา
ผู้ที่อยู่มาพร้อมกับธรรมชาติที่กำเนิดขึ้นมาั้แ่ต้น พญาในมวลหมู่พรไพร
ราชินี ดรายแอด นั่นเอง...
คนส่วนใหญ่จะคิดว่าเอล์ฟเป็ผู้ที่ชำนาญเื่การดูแลและรักษา ปกป้องป่า เข้าใจเกี่ยวกับป่ามากที่สุด แต่นั้นไม่ใช่ความจริงเลยแม้แต่น้อย
เอล์ฟได้รับความรู้มาจากดรายแอดหรือนางไม้มาเหมือนกัน ถ่ายทอดความรู้ให้กับพวกเหล่าเอลฟ์ เอาไว้ดูแลตัวเองให้มีชีวิตรอด ซึ่งถ้าเป็นางไม้ธรรมดาก็มีข้อจำกัดในบางเื่ที่ไม่สามารถทำได้อยู่เช่นกัน ดังนั้นผมจึงทำลายข้อกำจัดนั้นด้วย จิตแห่งจอมมารเลียนแบบ [ราชินี] ออกมา
ทำให้ข้อกำจัดนั้นไม่มีอยู่อีกต่อไป
และผลก็คือ...
เผ่า : ควีน ออฟ วู๊ด (ราชินีแห่งพงไพร) ระดับ SS
เลเวล : 1
พละกำลัง A+ พลังกาย S พลังเวท SSS ความชำนาญ SSS ความว่องไว S ความฉลาด S+ โชค S ความสามารถพิเศษ EX
ทักษะ : โจมตีด้วยเถาวัลย์ โจมตีด้วยสถานะที่ผิดปกติ ดูดซึม ปรับแปลงรูปร่าง เร่งการเจริญเติบโต ปรับคุณภาพสายพันธุ์ของพืช
สกิล : ญาณเวท X ต้านทานโจมตี ระดับ S ลงไป ต้านทานอาการผิดปกติทุกชนิดยกเว้นพิษระดับสูง การแยก X การสกัด X โครงข่ายชีวิต X เคลื่อนย้ายผ่านต้นไม้ X การเติบโต X กีก้าเดรนไดร์ฟ VII เมก้าเดรนไดร์ฟ X วงจรแห่งชีวิต X ขอบเขตแห่งพงไพร VII พรแห่งพงไพร IX ผืนป่าพิทักษ์ VIII วารีบริสุทธิ์ X ความพิโรธของวารี X ควบคุมพรไพร X ควบคุมวารี X แทรงซึม X รับรู้แรงสั่นะเื X สร้างโกเลม X เอิร์ธเควก VII กำแพงปฐี X ปฐีพิโรธ VII
อีลิทสกิล : อัมพาต X นอนหลับ X ดูดพลังเวทมนต์และชีวิต X
กิฟท์ : [Perfect]
ค่าสถานะที่แสดงให้ผมเห็นอยู่นี้ มันก็เป็ตัวบ่งบอกได้เป็อย่างดีว่าเธอนั้นเก่งและแข็งแกร่งขนาดไหน แม้แต่ผมเองที่ได้เห็นค่าสถานะของเธอก็อดที่จะอึ้งไม่ได้เหมือนกัน เหงื่อเย็นๆ ไหลอาบแก้มของผม
รู้สึกว่า ผมสร้างอสูรที่สุดยอดขึ้นมาอีกตัวแล้วสิ...
1K
