
มณฑีวานร ลิงตัวน้อยผู้ได้รับการถ่ายทอดมหาฤทธิ์แห่งวานร จากาาวานรคนเก่า ก้าวออกมายืนหน้าปากถ้ำ... สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดหนึ่งครั้ง ก่อนจะคำรามด้วยคลื่นเสียงของวานร เสียงสะท้อนทั่วพงไพร
เหล่าวานร ทั่วผืนป่าต่างส่งเสียงตอบรับ แซ่ซ้องไปทั่วบริเวณ มนต์ดำพยายามคลืบคลานเข้ามาใหม่ ในขณะที่อนันตากำลังเช็ดโลหิตของตน
มณฑีชำเลืองมองด้วยหางตาเพียงเล็กน้อย
" หึ !!! "
วานรน้อยสูดลมหายใจเข้าเล็กน้อย พร้อมหายใจออกมาเพียงแ่เบา กำเนิดมนต์สุญญากาศเสมือนละอองน้ำสีขาวหนึ่งฟอง เขาทำการอ้าปาก จากนั้นมีก้านบัวพร้อมดอก ก้านหนึ่งค่อยๆปรากฎออกมาจากปาก ฟองมนต์สุญญากาศลอยมาอยู่ปลายดอกบัวตูม
มณฑีสะบัดก้านบัวเพียงหนึ่งครั้งไปยังเป้าหมาย มนต์สุญญากาศเคลื่อนตัวด้วยความเร็วมิอาจประมาณ
เข้าปะทะกับหมอกมนต์ดำ จากนั้นหมอกเ่าั้ พลันกลับกลายกลีบใบบัว ร่วงหล่นโปรยลงมาจากท้องฟ้า เหล่าสรรพสัตว์เห็น ปรากฏการณ์บนท้องฟ้าล้วนตระการตากับสิ่งที่ ปรากฏ
กุญชรวารี พร้อมอนันตานาคา ถอนหายใจโล่งอก พร้อมเอนกายลงเพื่อพักกาย
++++++++
ถ้ำมรกตในบริเวณวิมานครุฑ ั์ตนหนึ่งนาม ดัสกรอสุรา คุกเข่ารายงาน กำลังจะเอ่ยปาก แต่ธุลีดาบถกล่าวสำทับก่อน
" ข้ารู้แล้ว นี่เป็เพียงการหยั่งกำลังของศัตรู เราจะได้รู้ ว่าควรวางแผนการรบอย่างไร.. "
" มันสู้อุตส่าห์บำเพ็ญ และเสียสละตำแหน่งก่อนเวลาอันควร ไอ้าาวานร มันรู้การณ์ล่วงหน้าได้แยบยลนัก พร้อมทั้งใต้บาดาลที่พร่อมใจกระทำในสิ่งเดียวกับของอดีตมหาครุฑ
พวกมันเป็จอมเฒ่าที่ข้ามิใช่ว่าประมาท แต่มันร้ายกาจนัก " ธุลีดาบถ
" กลุ่มยักษาของข้า ฝากไว้ที่ท่าน กังนั้นข้าจึงอยากทราบนัก ว่าท่านมีแผนรับมือหรือไม่ " ดัสกร
" าาวานรด้วยฤทธิ์เต็มกำลังข้าก็ชนะข่มอยู่ส่วนหนึ่ง แต่ถ้ารวมเหล่าผู้นำสัตว์ ข้าก็ยังข่มอยู่ แต่หากมันมีแผนการ หรือวิธีกำจัดข้า พร้อมชิษณุวายุด้วยกล ก็มีทางชนะเราอยู่ แต่หากปะทะกันซึ่งหน้า ฝ่ายเรายังเหนือกว่า " ธุลีดาบถ
" สมแล้วที่เป็ผู้บำเพ็ญมนต์ดำอันดับหนึ่งในหิมพานต์ สมแล้วขอรับ " ดัสกรกล่าวยกย่อง
" ข้าลำบากใจเพียงร่างอวตารของมหาครุฑ ที่ทรงมอบฤทธิ์ให้ไอ้ครุฑหน้าโง่ตนหนึ่งในบาดาล "
" ผู้ใด ? " ดัสกร
" ข้าไม่รู้ที่มาของมันสักน้อย ข้าพยายทมด้วยความหยั่งรู้ ด้วยมนต์ของข้าแล้ว เป็ปริศนานัก หากเราไม่นำตัวแม่ หรือพ่อบุญธรรมของมันมาเป็ตัวประกัน ข้าก็ยังเบาใจไม่ได้ " ธุบีดาบถ
" มันร้ายกาจขนาดนั้นเชียวหรือ " ดัสกร
" อืมมมมม...
ชิษณุวายุได้รับพระ ด้วยเงื่อนไขการเป็ผู้นำครุฑ
แต่ยังไงร่างอวตารก็เป็ส่วนหนึ่งของมหาครุฑในอดีต ที่ได้มีพรโดยตรงจากองค์นารายณ์ โดยไม่มีเงื่อนไขของชีวิตะ
หากร่างอวตารนั้นมอบฤทธิ์ให้ครุฑหน้าโง่ตนนั้น ข้าก็ไม่แน่ ว่าจะรับมือไหมหรือไม่
การาครานี้ เป็ไปได้ว่าอาจคว้าชัยกันด้วยกล " ธุลีดาบถ
" ผู้นำยักษาของเ้ายังไม่เห็นด้วยกับานี้อีกรึ "
" ยังขอรับ แต่ข้าได้นำกองทัพในส่วนของข้าอยหตัวออกมาจากเขาเด็ดขาดแล้ว ขอเพียงแต่ท่านจะทำตามสัญญา ว่าจะนำมนุษย์ให้เราลิ้มรสเป็การสม่ำเสมอ และให้เรามีดินแดนส่วนหรึ่ง และให้ข้าปกครองแยกออกมา " ดัสกรกล่าวเพื่อให้ธุลีดาบถย้ำในคำของตน
" ได้ !!! เป็ไปตามนั้น ข้าให้คำมั่น " ธุลีดาบถ
" งั้นแผนการแรกที่ท่านรับสั่งกับข้าก่อนหน้า ข้าขอไปทำภารกิจนั้น เพื่อเป็การสนองคำสัญญาของท่าน " ดัสกรที่กำลังทำการชั่ว ได้กล่าวพร้อมหัวเราะก้องเสียงดัง
++++++++++
( ติดตามตอน 30 )