ความมืดมิดกัดกินทุกสิ่งรอบตัวนานเพียงใด ลู่ซานไม่อาจทราบได้ ััแรกที่เขารับรู้คือความเ็ปรวดร้าวที่แล่นไปทั่วร่างราวกับถูกฉีกเป็ชิ้นๆ ความเย็นะเืเสียดแทรกเข้าถึงกระดูก ตามมาด้วยเสียงน้ำที่ไหลเชี่ยวกรากและเสียงกระแทกของบางสิ่งบางอย่าง
ดวงตาหนักอึ้งค่อยๆ ปรือขึ้น ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าไม่ใช่เพดานเหล็กกล้าของห้องปฏิบัติการ แต่เป็โขดหินสูงใหญ่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน และผืนน้ำที่มืดมิดเบื้องล่าง!
"นี่มัน...ที่ไหนกัน?" เสียงแหบพร่าหลุดจากลำคอ เขาพยายามขยับตัว แต่ความเ็ปก็แล่นเข้าโจมตีซ้ำ เขาไอค่อกแค่ก สำลักน้ำที่ยังหลงเหลืออยู่ในปอด
เขามองลงไปที่มือตัวเอง ไม่ใช่ผิวกายขาวซีดจากการอดหลับอดนอนในห้องแล็บ แต่เป็มือที่หยาบกร้าน มีรอยแผลเป็กรังบ่งบอกถึงการตรากตรำทำงานหนัก เสื้อผ้าที่สวมใส่ไม่ใช่ชุดวิศวกรประจำตัว แต่เป็ชุดผ้าหยาบๆ สีเข้มที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด
ความทรงจำห้วงหนึ่งฉายวาบเข้ามาในหัว ราวกับภาพยนตร์ที่ถูกเร่งความเร็ว… เด็กหนุ่มคนหนึ่งถูกผลักตกน้ำ… เสียงเย้ยหยัน… ความสิ้นหวัง...
หลินเฟย!
ชื่อนี้ผุดขึ้นในสมองของลู่ซานอย่างไม่รู้ตัว เขาลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล มองสำรวจรอบตัวอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา เบื้องหน้าคือทิวทัศน์ของูเาที่ปกคลุมด้วยหิมะไกลสุดลูกหูลูกตา บรรยากาศเก่าแก่ราวกับหลุดมาจากภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่เขาเคยดูตอนเด็กๆ
"เป็ไปไม่ได้...นี่มันอะไรกัน?" ลู่ซานพึมพำกับตัวเอง เขาลองหยิกแขนตัวเองแรงๆ ความเ็ปที่รับรู้ได้ทำให้เขารู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
จากนั้นเขาก็เริ่มสำรวจร่างกายของตัวเองอย่างละเอียด เสื้อผ้าที่เปียกปอนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่ผอมบาง แต่ก็บ่งบอกว่าเ้าของร่างนี้เคยผ่านการใช้แรงงานมาไม่น้อย ที่น่าแปลกใจคือ เขาไม่พบร่องรอยาแฉกรรจ์ใดๆ นอกจากความเจ็บร้าวจากความเย็นและการกระแทก
สิ่งที่ทำให้ลู่ซานรู้สึกสับสนที่สุดคือ ความรู้สึกว่างเปล่า ที่อยู่ภายในร่างกายของเขา เขาคุ้นเคยกับการรับรู้ถึง "พลัง" บางอย่างในร่างกายของมนุษย์ หรือสิ่งที่คล้ายกับพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าที่ซับซ้อน แต่ในร่างนี้...มันว่างเปล่า ราวกับถูกดูดกลืนออกไปจนหมดสิ้น
จู่ๆ ความทรงจำของหลินเฟยคนเดิมก็ไหลทะลักเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้ชัดเจนยิ่งขึ้น เขาเห็นภาพเด็กชายตัวเล็กๆ กำลังฝึกวิทยายุทธ์อย่างมุ่งมั่น แต่แล้วก็ล้มป่วยลง ปราณในกายหายไป กลายเป็คนไร้ค่าในสายตาผู้คน ถูกเย้ยหยัน ถูกรังแก และจมปลักอยู่กับความสิ้นหวัง
"นี่เรา...มาอยู่ในร่างของคนอื่น...ในโลกอื่น...และเป็โลกที่ไร้เทคโนโลยี...แถมร่างนี้ยังไร้พลังอีก!" ลู่ซานรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่ากลางกบาล ทุกอย่างที่เขาเคยรู้จัก ทุกความสำเร็จที่สร้างมาพังทลายลงในพริบตา เขากลายเป็คนแปลกหน้าในดินแดนที่ไม่คุ้นเคย แถมยังอยู่ในร่างของคนที่ถูกเหยียดหยาม
เขาหันไปมองก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่เขาตื่นขึ้นมา นั่นคือสิ่งที่หลินเฟยคนเดิมกำลังทำอยู่ก่อนที่จะเสียชีวิต ความตายของหลินเฟย...และการมาถึงของลู่ซาน...มันเชื่อมโยงกันอย่างน่าขนลุก
สายตาของลู่ซานเหลียวไปเห็นแสงไฟสลัวๆ ลิบๆ ไกลออกไป ราวกับหมู่บ้านเล็กๆ หรือค่ายพัก เขาตัดสินใจว่าต้องไปที่นั่นเพื่อหาข้อมูลและทำความเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด เขาจะต้องเอาตัวรอดในโลกที่บ้าคลั่งนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม
ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมายังหุบเขาอันเงียบสงบ ร่างของชายหนุ่มผู้ถูกลิขิตให้มาเกิดใหม่ในโลกที่ต่างไปจากเดิมลิบลับ เริ่มออกเดินทางอย่างเชื่องช้า ความสับสนและหวาดกลัวยังคงเกาะกุม แต่ประกายไฟแห่งสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดและสมองอันปราดเปรื่องของวิศวกร ก็เริ่มจุดประกายขึ้นในใจของเขา... เขาจะใช้ความรู้จากโลกเดิม เพื่อก้าวผ่านอุปสรรคในโลกใหม่นี้ให้ได้
4K
