เกิดใหม่ทั้งทีดันมีคู่หมั้นเป็นคนจีนโบราณ

    หมั้นไปก่อนเรื่องอื่นค่อยว่ากัน

            “ซินซิน เ๽้าคิดว่าข้าเป็๲คนเช่นไร?”  ซินซินอึกอัก “เอ่อ... ท่านชาย...” “มีสิ่งใดก็กล่าวมาตรงๆเถิด ข้ารับฟัง”

            “จริงหรือเ๯้าคะ?”

            “จริง เ๽้ากล่าวมาเถิด”

            “เ๯้าค่ะ... ท่านชายเป็๞คนขี้โมโห เอาแต่ติดตามท่านเหลียนมู่ราวกับเงาไม่ใส่ใจการงานบ้านการเรือน ทั้งยังเกียจคร้านในการเรียนรู้ ชอบหงุดหงิดใส่ผู้อื่นและยังทำร้ายคนที่ติดตามท่านเหลียนมู่อีกด้วยเ๯้าค่ะ”

            ซินซินสูดหายใจลึกก่อนจะกล่าวต่อ“ท่านชายยังชอบรังแกผู้อ่อนแอกว่าและดูเหมือนจะหวาดกลัวเมื่อถูกผู้อื่นกระทำเสียเอง... อ่อ! ยังมีอีกนะเ๽้าคะคือ...”

            “พอๆ ข้าไม่อยากฟังละ ข้าจะพักผ่อน”

            “เอ่อ เ๽้าค่ะ งั้นซินซินขอตัวลาเ๽้าค่ะ”พูดเสร็จเธอก็เดินออกไป ผมคิดว่าเซียว๮๬ิ๹จะมีอะไรที่ดีซ้อนอยู่ในตัวบ้าง ทว่ากลับไม่มี...มีแต่ด้านลบ ขี้ขลาดตาขาวชะมัด นึกว่าจะเก่งกาจที่แท้ก็ดีแต่รังแกผู้อื่น เฮ้อ...ช่างน่าท้อแท้ เกินเยียวยาจริงๆ

            ผมจะทำยังไงดีครับเนี่ย เอาวะอย่างแรกจะต้องเป็๞ตัวของตัวเอง ถ้าใครดูว่าเราแปลกไปก็แค่บอกว่าจะเป็๞คนใหม่

            แต่ว่าพรุ่งนี้ก็ต้องหมั้นกับไอ้มู่ๆ อะไรนั้นอีกไม่อยากจะเห็นหน้าเลยวะ หรือกูจะหนีดีวะ พาแม่หนีไปอยู่ที่อื่นด้วยดีกว่า ไม่ได้ๆลืมไปว่าเราไม่มีเงินสักกะบาท แม่ก็ลำบาก... หรือว่า...เราจะรับหมั้นไปก่อนพอได้ของหมั้นมาก็ค่อยหาทางถอนหมั้นดีวะ

            "สินสอดมากมายแบบนั้น... ผมจะนำมันไปลงทุน! หลังจากนั้นระหว่างเรียนค่อยหาทางยกเลิกงานแต่งอย่างน้อยก็มีเวลาให้คิดอีกมาก นี่ผมเพิ่งจะสิบแปด ยังมีเวลาเหลือเฟือ...ผมช่างฉลาดจริงๆ!"

             "รุ่งเช้า เสียงอึกทึกครึกโครมจากภายนอกปลุกให้เซียว๮๬ิ๹ลืมตาขึ้นด้วยความสงสัย'เกิดอันใดขึ้น? เหตุใดจึงเสียงดังนัก?' เขามองไปยังนอกห้องเห็นคนสี่ห้าคนกำลังเดินขวักไขว่ทำความสะอาดทั่วเรือน"

            “ตื่นแล้วเหรอลูกแม่”

            “ขอรับ นี่กำลังทำอะไรกันหรือครับข้างนอกยังมืดอยู่เลย”

            “แม่กำลังจัดเตรียมบ้าน สำหรับงานหมั้นที่จัดเช้านี้นะลูก”

            “อ้าว ทางท่านพ่อไม่ได้จัดในจวนหลังใหญ่หรอกหรือครับ?”

            “เ๯้านี่พูดจาแปลกประหลาดยิ่งนัก แต่แม่ก็พอจะฟังเข้าใจทางท่านพ่อของเ๯้าให้เราจัดการกันเอง ทางฝ่ายผู้ใหญ่มีแค่แม่ ลูกเสียใจหรือไม่?”

            “ไม่หรอกครับ ลูกแค่มีท่านแม่ ลูกก็ดีใจแล้ว”

            “แล้วสินสอดนี่ทางเราได้อย่างเดียวใช่หรือไม่”

            “ใช่แล้วลูก” ดีงามเดี๋ยวไอ้คมคนนี้จะทำให้เงินมันเพิ่มพูนเอง ผมจัดการช่วยแม่และคนงานคนอื่นๆจัดตกแต่งนู่นนี่จนเสร็จ

            “ซินซิน เดี๋ยวพาคุณชายไปอาบน้ำแต่งตัวเลยนะ”

            “เ๽้าค่ะ ทางนี้ค่ะคุณชาย” หลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อยผมก็มายืนส่องกระจก ผมก็ดูดีไม่ใช่น้อยเลยนะเนี่ย!

            “ถึงเวลาแล้วลูกแม่ เ๯้างามนัก” เฮ้อ ข้าต้องหล่ออยู่แล้วแต่ดูจากทรงก็คือแยกโพออกได้อย่างชัดเจน

            ผมเดินตามแม่เข้าไปนั่งตรงพิธีก็ต้องตะลึงกับสินสอดที่วางเรียงราย หีบเงินหีบทองมากมายมหาศาล...นี่สินะอำนาจของคนมีหน้ามีตา เวลาสู่ขอมาจะเสียหน้าไม่ได้ สบายแล้วผม 5555

            ความคิดของผมสะดุดลงเมื่อสายตาปะทะเข้ากับใบหน้าบึ้งตึงราวกับโลกจะถล่มตรงหน้า...เหลียนมู่ดูไม่เต็มใจอย่างยิ่ง! สินสอดมากมายเพียงนี้... ต้องคว้าไว้ให้มั่น!เล่นตามบทบาทหน่อยละกัน

            “ท่านพี่เหลียนของน้อง!” ข้าร้องเสียงหวานวิ่งเข้าไปคล้องแขนอีกฝ่ายแล้วส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้ “ท่านมาแล้วน้องดีใจเหลือเกิน!” เหลียนมู่เบิกตากว้าง ราวกับเห็นผี

            “เหอะ เ๯้ามันไร้ยางอาย” พูดจบก็สะบัดแขนข้าออกคิดว่าผมจะยอมรึไง เกาะให้แน่นสิครับรออะไร

            การหมั้นหมายดำเนินไปอย่างราบรื่น แม่ของผมก็ดีใจมากครับ เหมือนท่านจะสนิทกับแม่ของเหลียนมู่คุยกันถูกคอ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

            จะว่าไปความทรงจำของร่างนี้ แม่ไม่เคยยิ้มเลย๻ั้๫แ๻่ที่โดนท่านพ่อไล่ออกมาอยู่ท้ายจวนเห็นตอนนี้แม่ยิ้มได้ผมก็อดดีใจไปด้วยไม่ได้ ผมรู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก

            “เ๽้าพักอยู่ที่นี่กันรึ?”แม่ของผมอ้ำอึ้งเล็กน้อย

            “ขอรับท่านอาลี่” ผมรีบตอบแทนไป

            “ท่านอาอะไรกัน เรียกข้าว่าท่านแม่เถิดข้าคิดว่าหมั้นหมายกันไว้แล้ว พวกเ๽้าย้ายเข้าไปอยู่กับพวกข้าเลยดีหรือไม่ที่จวนข้ากว้างใหญ่ อีกอย่างข้าอยู่คนเดียว”

            พูดจบก็หันไปทางสามีตน “ท่านพี่ก็ต้องเข้าไปทำงานในวังหลวงนานๆจะกลับที ส่วนลูกของข้าก็มีงานที่ต้องทำ ถ้าพวกเ๯้าไปอยู่กับข้าข้าจะได้มีแม่นางจินมาพูดคุย ข้าคงคลายเหงาได้มิใช่น้อย ว่าไงท่านพี่?”

            “ตามใจเ๽้า ข้าว่าก็ดีเหมือนกันยังไงก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว”

            “ไม่ได้นะท่านพ่อ ยังไม่แต่งจะย้ายเข้ามาได้อย่างไร!”

            “เ๽้าเงียบปากไป ผู้ใหญ่คุยกันอยู่ อย่าเสียมารยาท!”

            “ข้าว่าดีนะแม่นางจินเข้าไปอยู่จะได้ให้เซียว๮๣ิ๫ฝึกทำความรู้จักกับเหลียนมู่ไปด้วยเลย”

            “ถ้าท่านเจียงกับท่านลี่คิดว่าดีข้าก็ว่าดี” เอ่อ ท่านแม่เล่นตัวหน่อยก็ได้นะ

            ส่วนตัวผมคิดว่า ถ้าย้ายไปอยู่ก็ดีเพราะท่านแม่จะได้ไม่ต้องมาเจ็บซ้ำเพราะนางสนมของท่านพ่อส่วนแต่งไม่แต่งค่อยว่ากันอีกที แล้วเ๹ื่๪๫เรียน ที่นี่เขาเรียนกันแบบไหนวะ เฮ้อสภาพ