พี่ครับ น้องชายคนนี้กลับมาให้พี่กินเต็มที่แล้วครับ

บทที่ 57 ซีรีย์ใหม่

“พี่ครับ หล่อไหม” ปลายฝนเรียกถามพี่ชายอย่างเอาใจ ทั้งๆที่เขามั่นใจอยู่แล้วว่ามันออกมาดูดี เพียงแต่เมื่อพี่ของเขามองด้วยสายตาไม่พอใจ เด็กน้อยก็รู้ทันทีว่าหากปล่อยให้เป็นแบบนี้ มีโอกาสสูงมากที่พี่จะไม่พาเขาไปทำตามแผน

“ไปเปลี่ยนเสื้อ” ต้นหนาวมองดูน้องชายที่พยายามเข้ามาออดอ้อนตนเอง หลังจากที่เขาเผลอรับคำด้วยความมัวเมาเมื่อไม่กี่วันก่อน สุดท้ายตอนนี้ต้องมานั่งหน้าบูดอยู่นี่แทน

​เชษมองดูคนเป็นนายที่หน้าบอกบุญไม่รับตั้งแต่เมื่อวาน หลังจากที่คุณชายรองบอกว่าจะให้นัดพวกนักแสดงและทีมงานที่คัดเลือกมาเจอกันสักครั้งก่อนเริ่มงานจริง หลังจากที่ซีรีย์และโครงเรื่องของซีรีย์ถูกปล่อยออกไปแล้วได้รับกระแสล้นหลาม ซีรีย์นี้เป็นผลงานของปลายฝนอีกครั้ง นามปากกาของเขาโด่งดังจนเป็นที่รู้จักไปทั่วแล้วตอนนี้ ยิ่งได้เปิดพล๊อตเรื่องที่จะสร้าง ผู้คนมากมายก็เฝ้าติดตามทุกย่างก้าวเลยทีเดียว โดยเฉพาะคนที่ได้อ่านจากนิยายมาก่อนแล้ว คนพวกนี้ยังอินไม่หายกับเนื้อเรื่อง ดังนั้นจึงติดตามว่าผลงานการแสดงจะออกเป็นอย่างไรมากกว่า

​สำหรับประธานใหญ่ที่ทรงอิทธิพล ตอนนี้กลับต้องมานั่งหงุดหงิดเพราะนักแสดงตัวเล็กๆคนหนึ่งที่คุณชายรองอยากจะเล่นสนุกด้วย ไม่มีใครรู้เหตุผลว่าเพราะอะไร ขนาดให้คนไปตามสืบมาแล้วก็ยังไม่รู้ว่าคุณชายรองไปรู้จักอีกฝ่ายขนาดไม่ชอบใจแบบนั้นได้ยังไง แต่ในเมื่อนายไม่ได้ซักถามเอง ทั้งยังพลาดไปรับปากคุณชายรองเองด้วย ตัวเขาก็ไม่รู้ว่าจะเอ่ยปลอบใจอย่างไรดีแล้ว

​เมื่อก่อนเชษมองว่าคุณชายรองนั้นเป็นคนตามใครไม่ค่อยทัน แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่าคุณชายรองพัฒนาขึ้นมาแล้ว อย่างน้อยๆก็รู้วิธีที่จะทำให้ประธานตามใจได้ทุกเรื่อง แม้ว่าเมื่อก่อนจะตามใจตลอดก็เถอะ ทว่าบางเรื่องที่ประธานไม่ชอบใจก็ไม่มีวันปล่อยให้ทำ เหมือนกับเรื่องของคนรักสมัยมัธยมคนนั้น

​ถ้าเป็นคุณชายรองตอนนี้ก็คงจะโดนดุเหมือนเดิม แต่คุณชายรองเปลี่ยนไป เขาสามารถทำให้ประธานที่ไม่เคยพอใจกับเรื่องนี้ต้องยอมด้วยตนเองได้ ถึงจะรู้ว่าใช้วิธีไหนเพื่อได้มาก็เถอะ เพราะวันที่คุณชายรองถูกให้น้ำเกลือทุกคนในบ้านก็รับรู้กันหมดนั่นน่ะ....

​แต่เขาก็อดที่จะชื่นชมไม่ได้จริงๆ

“พี่ครับ ถ้าจะมัดใจผู้ชายคนนั้นให้ได้ ก็ต้องแบบนี้นะครับ” ปลายฝนใช้แก้มของตนเองถูกไถไปที่ฝ่ามือของคนอายุมากกว่า ท่าทางน่ารักน่าชังนั้นไม่ได้ทำให้คนเป็นพี่ใจอ่อน ยิ่งกลับรู้สึกหวงมากกว่าเดิมไปอีก

“ไปเปลี่ยนเสื้อ หรือว่าไม่อยากไป” ต้นหนาวเสนอทางออกที่ตนเองชอบออกมา เขาอยากจะให้น้องดื้อกับตนเองจริงๆ จะได้ห้ามไม่ให้น้องชายไปอีก

​ปลายฝนคิดเล็กน้อย เขามองไปที่ไหล่ของตนเองซึ่งเป็นลายฉลุเปิดให้เห็นผิวขาวๆของเขาเล็กน้อยเท่านั้นด้วยความอ่อนใจ ดาวี่พยักหน้าให้ ส่งสัญญาณว่าให้ปลายฝนพอได้แล้ว

​ที่จริงแล้วเหล่าช่างแต่งตัวก็บอกปลายฝนแล้วว่ายังไงคุณชายใหญ่ก็ไม่มีทางปล่อยให้คุณชายรองไปด้วยเสื้อชุดนี้แน่ๆ แต่คุณปลายฝนกลับชอบมันจริงๆถึงกับขอลองดูเผื่อฟลุ๊กอีก

​แล้วสุดท้ายเป็นยังไงล่ะ

​ต่างกับที่ 4 มือทองคิดหรือเปล่า

“ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปเปลี่ยน แต่ว่าใส่ชุดนี้แล้วทั้งที พี่จะไม่ชมหน่อยหรอครับ” ปลายฝนหยอกเย้าคนเป็นพี่ เมื่อเห็นว่าปลายฝนยอมถอย ต้นหนาวก็มีสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อย เขาพิจารณาคนรักอีกครั้งด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

​ความหลงใหลและคลั่งไคล้นี้ทำให้เขาเลื่อนมือไปจับไหล่บางเข้ามาหาตัวเอง

“น่ารัก” ต้นหนาวเอ่ยชมอย่างไม่คิดปิดบัง และเพราะอยู่ในชุดนี้มันน่ารักและโดดเด่นเกินไป เสื้อสีดำหรูหราพร้อมกับเปิดเผยผิวขาวใต้ร่มผ้าเล็กๆนั่น ยิ่งทำให้ปลายฝนดูยั่วยวนมากไปอีก

“ขอบคุณครับพี่” เด็กน้อยหอมแก้มพี่ชายแทนคำขอบคุณก่อนจะเด้งตัวไปหาพวก 4 สาว ไม่ได้สนใจเลยว่าตัวเองได้ปลุกเสือน้อยของพี่ชายให้ตื่นขึ้นมาเสียแล้ว

​ใช้เวลาไม่นาน รถหรูของประธานบริษัท TIMEs Tula ก็มาจอดที่หน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง พนักงานรักษาความปลอดภัย 3 คนเข้ามาอำนวยความสะดวก พวกเขาได้รับแจ้งอยู่ก่อนแล้วว่าวันนี้แขกคนใหญ่คนโตจะมาที่นี่เพื่อพูดคุยธุรกิจเกี่ยวกับการบันเทิง

​มือเล็กขาวกระจ่างส่งออกไปให้คนที่ลงไปรออยู่แล้วค่อยๆประคองให้ลงยืนได้มั่นคง

“ขอบคุณครับ” ปลายฝนส่งยิ้มหวานให้คนเป็นพี่ ออดอ้อนเอาใจเพื่อไม่ให้คนอารมณ์เสียหลังจากที่เข้าไปพูดคุยเรื่องงานละครตามที่วางแผนเอาไว้ เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของอีกฝ่ายตลอดเวลาที่นั่งรถมาด้วยกัน ดูอย่างไรคนเป็นพี่ก็ไม่ชอบใจให้เขามาเจอเหล่านักแสดงพวกนี้จริงๆ

“หลังจากเข้าไปข้างใน เธอต้องรู้ขอบเขตของตัวเอง ถ้าเมื่อไรที่เห็นว่าเล่นเกินพอดี พี่จะพากลับทันที....เข้าใจไหม” ต้นหนาวไม่สนใจที่จะอ่อนตามคนตัวเล็ก

​หากเป็นเมื่อก่อน น้องน้อยอยากจะมีคนรัก แล้วถ้าคนรักของน้องไม่ใช่เขา เขาก็พร้อมที่จะคอยดูด้วยความเป็นห่วงอยู่ไกลๆ เพียงขอให้น้องมีความสุขก็พอใจแล้ว ทว่าตอนนี้ไม่เหมือนกัน ความโลภได้ครอบงำเขาเสียแล้ว ต้นหนาวไม่ชอบให้ใครได้มองคนรักของเขาด้วยสายตาแบบนั้น รวมถึงเขาก็กลัวด้วย...

​ต้นหนาวรู้ว่าที่น้องรับรักเขาง่ายๆก็เพราะเขาเป็นคนเดียวที่มีโอกาสอยู่ใกล้น้องมากที่สุด แต่ถ้าวันหนึ่ง....น้องไปผูกพันกับคนอื่นมากกว่าแล้วมาบอกว่าความรู้สึกที่เคยมีให้เขามันไม่ใช่ความรู้สึกของคนรักเขาทำกัน ถึงตอนนั้น...เขาก็ไม่สามารถที่จะรับฟังได้อีกแล้ว

​เดิมทีแผนนี้ของน้อง เขาไม่ควรที่จะเห็นด้วยเลย

​แค่คิดว่าจะมีคนที่ได้รับรู้ถึงความน่ารักของปลายฝน เขาก็ไม่พอใจแล้ว

“อื้อ ผมเข้าใจครับ” ปลายฝนจับมือของต้นหนาวแน่น เขาส่งยิ้มหวานให้คนเป็นพี่อย่างมั่นใจ

​สำหรับแผนในวันนี้แล้ว การที่จะยั่วยวนใครสักคนขณะพาคนรักไปด้วยนั้นเป็นไปได้ยากอย่างมาก เว้นแต่....คนที่เป็นเป้าหมายคือ “บี”

​อีกฝ่ายนอกจากจะชอบมองคนที่เซ็กซี่แล้ว ยิ่งเป็นคนที่ชอบอะไรที่ท้าทายอย่างมาก ชีวิตก่อนหน้านี้...เขาเคยเห็นว่าบีนั้นทำให้คนมากมายต้องเลิกกับแฟน แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้เล่นต่ออะไร เหมือนกับว่าได้เล่นเกมชนะแล้วก็เลิกสนใจอย่างไรอย่างนั้น

​คนๆนี้เป็นอีกคนที่มีปมในชีวิตค่อนข้างมาก ปัญหาครอบครัวของเขาทำให้เขาเหมือนเป็นคนขาดความรัก ต้องการที่จะแย่งชิงความรักมาจากทุกคน ยิ่งเห็นคนรักกันมากเท่าไร อีกฝ่ายก็จะเกลียดความรักนั่น เขาจะอิจฉาและอยากจะแย่งมาทำลายด้วยมือของเขาเอง

​เป็นอีกคนที่น่าสงสารพอสมควร

​แต่คนที่ได้ชื่อว่าแฟนในตอนนั้น เขาไม่ได้รู้สึกสงสารบีเลย เขารู้สึกสงสารตัวเองมาก ที่โง่และยอมอีกฝ่ายไปเสียทุกอย่าง แน่นอนว่าที่เขาไม่สามารถเลิกคบได้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะกันต์ที่คอยสนับสนุนและให้คำแนะนำ เขาในตอนนั้นเชื่อเพื่อนคนนี้มากๆก็เลยฟังทุกอย่างที่อีกฝ่ายแนะนำ

​นอกจากนี้....สาเหตุใหญ่ๆ อาจจะเป็นเพราะจริงๆแล้วเขารู้อยู่แก่ใจว่าเขานั้นรักใคร ต่อให้บีไปทำเจ้าชู้ประตูดินใส่ใครมากขนาดไหน อย่างมากเขาก็แค่รู้สึกอับอายขายหน้า เพราะว่าอีกฝ่ายเป็นแฟนของเขาแค่นั้นเอง

​คราแรกปลายฝนไม่คิดจะใช้ความสัมพันธ์ของตนเองกับพี่ชายมาดึงความสนใจของอีกฝ่าย และคิดจะใช้แผนหว่านเสน่ห์ไปตรงๆ เพราะเขาก็ค่อนข้างมั่นใจในมารยาของตนเองมาก หลังจากที่ได้โอกาสกลับมาอีกครั้ง เขาก็มั่นใจมากขึ้นพอมั่นใจมากขึ้น การแสดงของเขาก็ค่อนข้างแนบเนียนกว่าเดิมเสียอีก

​สุดท้ายเรื่องมันออกมาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

​เขาจะได้ไม่ต้องคอยระวังและมาทะเลาะกับพี่ชายทีหลังด้วย ให้พี่รู้ไปเลยว่าเขามีแผนจะทำอะไรอย่างบริสุทธิ์ใจ ส่วนบีก็จะเป็นเหมือนแมงเม่าที่บินเข้ากองไฟ

​ปลายฝนจะทำให้คนที่ชอบเล่นกับความรู้สึกของคนอื่นได้รับรู้บ้างว่าการเจ็บปวดจากความรักนั้นมันเป็นยังไง การที่อีกฝ่ายมีปัญหากับที่บ้านก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะเป็นข้ออ้างสำหรับการทำร้ายคนอื่นๆ

“เชิญข้างในได้เลยครับ” พนักงานของโรงแรมเอ่ยแนะนำคู่รักที่ยิ่งใหญ่คู่นี้ ตัวเขานั้นไม่ใช่พนักงานธรรมดา แต่เป็นผู้จัดการฝ่ายต้อนรับด้วย เพราะรู้ว่าใครกำลังมาที่โรงแรม ดังนั้นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้จึงได้เตือนให้เขาทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ หากทำได้ดี อนาคตก็อาจจะมีงานเข้ามาอีกเรื่อยๆ หรืออย่างน้อยก็เท่าทุน แต่ถ้าเกิดว่าผลงานออกมาได้ไม่ดี ท้ายที่สุดแล้วโรงแรมของพวกเขาอาจจะต้องถูกปิดตัวลงก็ได้

​คำสั่งของประธานใหญ่นั่นบ่งบอกว่าฐานะของแขกที่มางานนี้ไม่ใช่ธรรมดาเลย

​เชษที่ลงจากรถอีกคันเดินเข้ามาหา เขาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยและบอดี้การ์ดไปในตัว กลุ่มของต้นหนาวและปลายฝนจึงได้เดินเข้าไปด้านใน พร้อมกับการต้อนรับที่เหมือนราชา

“โอ้ คุณเหมันต์ คุณวัสสา มากันแล้วหรอครับ” เมื่อเข้ามาถึง ผู้ร่วมทุนในโครงการซีรีย์นี้ รวมถึงเหล่าประธานบริษัทเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ต่างๆก็เข้ามาทักทายทันที

​คนเหล่านี้ให้เกียรติทั้งต้นหนาวและปลายฝน พวกเขารู้กันอย่างลับๆว่าคุณเหมันต์ที่ยิ่งใหญ่นี้ตามอกตามใจคุณวัสสามากขนาดไหน ขนาดที่คนตัวเล็กเขียนบทซีรีย์เรื่องแรกก็ทุ่มทุน 100 ล้านมาให้ได้ง่ายๆแล้ว

​ด้วยเม็ดเงินขนาดนี้สามารถสร้างซีรีย์ให้ดังได้หลายเรื่องเลย แต่คนกลับเอามาทุ่มให้กับบทของคุณวัสสา ดังนั้นมันเป็นเรื่องง่ายๆที่พวกเขาได้เรียนรู้ว่าต้องเอาอกเอาใจใคร

​ในห้องนั้นนอกจากจะมีเหล่าผู้ถือหุ้นมากมายรออยู่แล้ว ก็มีทีมงานของกองละคร ไล่ตั้งแต่ผู้กำกับ ผู้เรียบเรียงบท และเหล่าดารานักแสดงชั้นนำมากมาย หนึ่งในนั้นมีกันต์อยู่ด้วย

​หลังจากที่กันต์รู้ว่าต้นหนาวมีแผนที่จะทำซีรีย์ด้วยงบ 100 ล้าน เขาก็ขอเข้ามาเป็นหนึ่งในนักแสดงทันที แน่นอนว่าตัวของเขานั้นยังเป็นรุกกี้หน้าใหม่อยู่ ดังนั้นบทพระรองที่แสนดีจึงตกเป็นของเขา ส่วนพระเอกของเรื่องนี้นั้นเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก....

“สวัสดีครับ คุณเหมันต์ คุณวัสสา ผมชื่อว่า “พีรพล” แต่คุณเรียกผมว่า “บี” ก็ได้ครับ ขอบคุณมากครับที่ให้โอกาสผมได้ทำงานนี้ แม้ว่านี่จะเป็นบทพระเอกเรื่องแรกของผม ทว่าผมมั่นใจว่าผมจะทำผลงานออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยครับ” บีกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม เขาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง หน้าตาของเขาดูดี เป็นเหมือนกับเจ้าชายที่ใสซื่อของวงการ แม้ว่าเขาจะมีข่าวเสียๆหายๆกับนักแสดงมากหน้าหลายตา แต่สุดท้ายข่าวพวกนั้นก็ถูกแถลงว่าเป็นการเข้าใจผิดไปเสียทั้งหมด

​พอนานเข้าก็ทำให้เหล่าแฟนคลับหาเหตุผลมารองรับได้ พวกเขาบอกว่าบีนั้นเป็นคนเข้าถึงง่ายและไม่ถือตัว ดังนั้นจึงสนิทกับคนอื่นได้ง่ายๆ พอนักข่าวเห็นก็เลยคิดว่าเป็นข่าวใหญ่เลยตีข่าวว่าคบกับคนนั้นคนนี้ ทั้งที่จริงๆแล้วดาราที่เขาชอบนั้นเป็นแค่คนซื่อตรงคนหนึ่ง ไม่ได้คิดมากกับเรื่องอะไรแบบนี้

​ตอนที่ปลายฝนเห็น เขาอยากจะเบะปากสัก 300 ครั้ง ก็เห็นๆอยู่ว่าเมนของพวกเขาเป็นคนเจ้าชู้ขนาดไหน การแถลงข่าวพวกนั้นย่อมต้องเกิดอยู่แล้ว เพราะยังไงต้นสังกัดก็ต้องออกมาแจงข่าวว่าไม่เป็นความจริง เพื่อรักษาภาพพจน์ของทั้งฝ่ายหญิงและฝ่ายชาย ดังนั้นการที่พวกนั้นเชื่อว่าดาราคนโปรดของตนเองไม่ได้ทำจริงๆก็เหมือนกับเป็นการเชื่อคำแก้ตัวของค่ายเท่านั้นแหละ

"ครับ สู้ๆนะครับ” ปลายฝนสะกดอารมณ์ของตนเองลงไป เขาไม่อยากพูดเยอะเพราะว่าคนรักของเขาตอนนี้หน้าบึ้งอย่างหนัก แถมยังส่งบรรยากาศกดดันออกมาจากใบหน้าหล่อเหลานั่นอีก

“พี่ครับ พี่ไม่บอกอะไรพระเอกของซีรีย์ผมหน่อยหรอครับ ยังไงพี่ก็เกือบจะได้ตำแหน่งนี้อยู่แล้วนะ ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ยุ่งกับการทำงาน อันที่จริงผมอยากให้พี่เป็นพระเอกมากกว่าอีก พี่ต้นหนาวของผมหล่อกว่า เท่กว่าขนาดนี้” ปลายฝนพ่นลมหายใจลับๆก่อนจะคลี่ยิ้มหวาน ประจบเอาใจพี่ชายต่อหน้าต่อตาคนมากมายในนั้น

​เชษปรายตามองคุณชายตัวน้อยที่ชื่นชมประธานจนทำให้อีกฝ่ายเกือบจะลอยด้วยสายตาเหมือนปลาตาย ยังดีที่คุณชายรองนั้นยังสงสารผู้อื่นอยู่บ้าง หากว่าอีกฝ่ายคิดจะร้องขอให้ประธานมาแสดงละครจริงๆ เขาคาดว่าประธานก็คงตามใจเป็นแน่ แล้วงานที่เหลือก็จะถูกส่งหาเขา คนที่จะตายเพราะงานเยอะ สุดท้ายจะเป็นตัวของเขาเอง

​ขณะที่เชษกำลังบ่นพึมพำใจอยู่ในใจนั้น ฝ่ายต้นหนาวก็ได้ก้มมองน้องน้อยที่พูดจาเอาอกเอาใจด้วยสายตาที่อ่อนลง สายตานั้นแสดงความรักที่ลึกซึ้งมาให้อย่างไม่คิดปิดบังเลยแม้แต่น้อย

“ถ้ารู้ว่าพี่หล่อกว่า ก็มองแค่พี่” ต้นหนาวย้ำคำพูดประจบประแจงของปลายฝนเสียงเข้ม เหมือนกับเป็นการบอกว่าให้เด็กน้อยของเขามองแค่เขาก็พอแล้ววันนี้

​ปลายฝนหัวเราะกับตนเองเบาๆ พี่ก็น่าจะรู้ว่านี่คือการเอาอกเอาใจเท่านั้น แต่ดูท่าแล้ว....หากเขาต้องการให้งานเลี้ยงนี้จบลงด้วยดี การมองเพียงพี่ชายที่รักก็น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

“แหม่ คุณเหมันต์กับคุณวัสสานี่ไม่เหมือนพี่น้องกันเลยนะครับ หรือว่าข่าวลือที่บอกว่าพวกคุณเป็นมากกว่าพี่น้องนั้นคือเรื่องจริง?” ว่าที่พระเอกของซีรีย์มองการแสดงออกของทั้งสองคนด้วยความรู้สึกขัดใจเล็กน้อย

​เขาไม่ชอบให้ใครมาแสดงความรักต่อหน้าของเขาเลย เพราะมันทำให้เขานึกถึงช่วงเวลาเด็กๆที่เขาร้องเรียกหาความรักแบบนี้ แต่สุดท้ายเขาก็ได้รู้ว่าความรักอะไรนั่นมันไม่มีอยู่จริง ดังนั้นเมื่อเห็นใครมารักกันต่อหน้า เขาก็อยากจะทำลายมันทิ้งไปเสีย

​ซึ่งเขาก็ทำมันสำเร็จมาตลอด

​นั่นยิ่งเป็นยืนยันความคิดของเขา....ความรักบนโลกนี้น่ะ มันไม่มีอยู่จริงหรอก!!

“หือ? ก็...พวกเราไม่ใช่พี่น้องกันนี่ครับ” ปลายฝนจิ้มนิ้วตนเองไปมาราวกับเขินอายนักหนา ต้นหนาวที่ยังมองการแสดงของน้องชายอดที่จะหัวเราะออกมาเบาๆไม่ได้

....................