ฟางเซียนที่อยากเฝ้านึกถึงวัตถุดิบในโลกก่อนอยู่นั้น เหมือน์จะรับคำร้องขอของเขา เย็นวัน ถัดมาฟางเซียนเห็นพี่ชายกระเตงของมาเต็มตะกร้าหลัง
"พี่ใหญ่ขนอะไรมาหรือขอรับ!" ร่างเล็กที่นั่งเล่นอยู่หน้าบ้านรีบกุลีกุจอไปหาพี่ชาย คนโตของบ้าน
"ถั่วเหลืองอย่างไรเล่า พี่ตั้งใจเอาเอาไปให้ป้าสะใภ้รองทำเต้าหู้"
"ป้าสะใภ้รองหรือขอรับ"
"ใช่แล้ว ป้าสะใภ้รองมาจากตระกูลพ่อค้าเต้าหู้จากเมืองเหนือ ในหมู่บ้านมีเพียงนางเท่านั้นที่ทำ เต้าหู้เป็ หากบ้านเรา้าเต้าหู้สามารถเอาถั่วเหลืองนี้ไปแลกมาได้"
ฟางชิงอธิบายให้น้องชายคนรองฟัง เมื่อครั้งท่านลุงไปเมืองเหนือได้ถูกตาต้องใจลูกสาวคนขาย เต้าหู้เข้า เที่ยวไล้เที่ยวชืดรึ ก็ไม่นะ" ฟางเซียนตบหน้าหน้าผากตนเอง คนที่กินรสชาติแบบนี้มาั้แ่เกิดคงไม่รู้สึกว่า จืดชืดอย่างไรเป็แน่
"ข้าคิดว่าอาหารสามารถอร่อยได้มากกว่าน่ะนี้ขอรับ "
"หากเ้าว่าเช่นนั้นก็นำไปเถิด"
"แต่ว่า เื่นี้อย่าบอกท่านพ่อท่านแม่ได้หรือไม่ขอรับ"
"เหตุใดเล่า"
"ข้าไม่แน่ใจว่าตนจะทำออกมาได้ดีหรือไม่ หากทำออกมาได้ไม่ดี คงทำให้ท่านพ่อท่านแม่เสียใจเอา ได้"
ฟางชิงเข้าใจสิ่งที่น้องชายกำลังจะสื่อ จึงพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้เขารับปากว่าจะไม่แพร่งพราย ให้ใครรู้
วันต่อมาหลังจากที่ท่านพ่อกับท่านแม่และพี่ชายคนโตออกไปทำงานแล้ว ฟางเซียนกระเดียดกระก ร้าที่นำมาใส่เมล็ดถั่วเหลืองขึ้น ก่อนจะนำไปล้างน้ำให้ถั่วเหลืองพองตัว
สักครู่จึงนำขึ้นต้มด้วยไฟอ่อนไปประมาณเกือบ ๒ ชั่วยาม พอตักดูเมล็ดว่าต้มสุกพอแล้วจึงนำ ตะกร้าที่มีรูด้านล่างรองด้วยใบตองแห้งมาไว้ตรงด้านนอก
ใช้ผ้าแห้งจับที่ปาดหูหม้อก่อนจะยกไปยังด้านนอกที่วางตะกร้าไว้เทถั่วที่กำลังร้อนลงยังตะกร้าเป็ ่เวลาที่อันตรายมาก เวลานี้ฟางเซียนต้องให้ฟางชิงที่กลับมาบ้านพอดีเป็คนเทให้พร้อมโดนพี่ ชายเอ็ดไม่แรงนักที่ทำเื่อันตรายเพียงตัวคนเดียว ดีว่าที่เ้าตัวกลับมาพอดี
ฟางชิงค่อยๆ เทถั่วเหลืองที่ร้อนจัดลงในตระกรหลๆต่อมๆ
"ซะเดียวนี้ แต่ยังไม่ได้
ร่างเล็กที่แบ่งเมล็ดถั่วเป็สองส่วน ส่วนแรกเขาจะทำถั่วเน่าแขงหรงหยิบตระกร้าที่ฟางเซียนเตรียมไว้มาให้
มือเล็กใช้ช้อนตักเนื้อถั่วให้เป็ก้อนวางไว้บนใบตองแห้งแล้วใช้ใบตองแห้งอีกใบวางทับก่อนจะใช้ ไม้คลึงไปมาให้แบนเรียบ เมื่อดึงใบตอง้าออกก็จะได้ถั่วเน่าแผ่นบางที่เป็รูปทรงกลม
"งหรงมาหยิบพวกนี้ไปวางไว้บนไม้นั้นทีสิ" ฟางเ็รีอย ฟางเซียนรีบไปดูแผ่นถั่วเน่าที่วางตาก ไว้รู้สึกปลื้มปริ่มที่หัวใจ
ไม่คิดว่าตนเองจะสามารถทำได้ออกมางดงามเช่นนี้ 'เรากม็ ีฝีมือเหมือนกันนะเนี้ย! ' อดชมตัวเองไม่ ได้เลย ฟาง็บ สีน้ำตาลเข้มเก็บเอาไว้ในไห อย่างมิดชิด สามารถเก็บไว้ได้นานแรมปี
เมื่อจะนำไปประกอบอาการก็แค่เอาไปปิ้งไฟให้เป็สีน้ำตาลอ่อนอมเหลือง ถั่วเน่าจากแผ่นหนึบ แห้งจะพองตัวกรอบขึ้น
ถั่วเน่าที่พองกรอบสามารถทานเปล่าๆ เป็กับแกล้มได้เลย หรือหากจะนำไปโขลกให้ละเอียดเป็ ผงแล้วนำไปใส่ในอาหาร ก็จะช่วยเพิ่มรสชาติ นำไปตำพริกก็อร่อยมากๆ
เมื่อได้แผ่นถั่วเน่ามาไว้ใน เด็กเหนือพลัดถิ่นก็นั่งนึกเมนูที่ตัวเองจะทำกินวันนี้ มี หลากหลายเมนู แต่จะทำเลยก็ไม่ได้เพราะครอบครัวฟางไม่เคยกินถั่วเน่ามาก่อน ไม่รู้จะชอบกลิ่น ของมันหรือเปล่า อาจต้องทำเมนูง่ายๆ ให้ลองชิมดูก่อน
นึกไปนึกมาก็เลยได้เมนู จอผักกาด หรือแกงผักกาดเป็เมนูยอดฮิตติดชาร์ตตลอดการของชาว เหนือเลยก็ว่าได้ตอนนี้ผักกาดกวางตุ้งในสวนเริ่มโตพอจะทำได้แล้วด้วย ฟางเซียนจึงชวนน้องชาย ไปเก็บผัดกาด
เด็กน้อยทำท่าี่ยอัดผ้าตากไปบางครั้งก็แอบเห็นน้องพี่น้องหยอกล้อระหว่างเก็บผัก เป็สิ่งที่มองแล้วเพิ่ม ความสดใสให้ครอบครัวยิ่งนัก
"พี่รองยอดนั้นข้าเห็นก่อนนะ! "
"แต่ข้าเด็ดได้ก่อน เ้าช้าเอง"
"นี่ท่าน! "
"ไม่เอา ไม่งอแงนะหรงง"
"ทะ..ท่านนี้มัน..." เสียงหยอกล้อของทั้งสองคนดังไปรอบบ้าน ช่วยให้บ้านดูเงียบเหงาพลันสว่าง สดใสน่าอยู่กว่าที่เคย
หลังจากนำผักกาดที่ล้างสะอาดและหั่นเป็ท่อนไว้แล้ว ฟางเซียนหยิบแผ่นถั่วเน่าออกมาหนึ่งแผ่น ปกติควรจะใส่สองแผ่น แต่ครอบครัวฟางไม่เคยกินมาก่อน จึงแค่ให้ลองชิมดูก่อน
นำถั่วเน่าแขี่ยอวิ้นพยักหน้ารับ นางเอ่ยด้วยเสียงอ่อนหวาน "ใช่แล้ว นางบอกเ้าพึ่งหายป่วยจึงแบ่งไข่นี้มา เอาไว้บำรุงเ้า"
พี่สะใภ้คนนี้ของนางเป็คนดีนัก ซ้ำยังเอ็นดูฟางเซียนไม่น้อย เพราะนางมีเพียงลูกชายแสนซุกซน สามคน จึงชอบเด็กน้อยที่มีนิสัยอ่อนหวานอย่างฟางเซียน
บ้านรองเป็ที่มีฐานะมากที่สุดในตระกูลฟาง เพราะเป็ผู้เดียวที่ทำเต้าหู้ขายในหมู่บ้าน ซึ่งขายดิบ ขายดีจนทำแทบไม่ทัน
จึงมักแบ่งปันข้าวของมาให้บ้านสามของนางอยู่บ่อยๆ รวมถึงอาหารแลของบำรุงที่มักจะมีติดมือ มากอยู่เป็ประจำ
นางและสะใภ้รองก็สนิทสนมกันมาั้แ่ยังไม่ได้แยกบ้าน เนื่องจากสะใภ้รองเป็คนเปิดเผย มิ คิดเล็กคิดน้อยซ้ำยังมีน้ำใจ
เซวิ้นอดคิดถึงบ้านใหญ่ไม่ได้สะใภ้ใหญ่แซ่จางอย่างช่างแตกต่างจากสะใภ้รองยิ่งนัก ทั้งตระหนี่ ถี่เหนียวและไร้น้ำใจ ฟางหวงพี่ใหญ่ก็เป็คนดีอยู่หรอก แต่กลับเชื่อฟังภรรยายิ่งนัก
ยิ่งผู้เฒ่าทั้งสองของบ้านเป็ใจให้สะใภ้ใหญ่ เพราะมีใจเอนเอียงรักบุตรชายคนโตมากกว่า บ้านรอง และบ้านสามล้วนอยู่อย่างอึดอัดใจ
ยิ่งสะใภ้รองกับสะใภ้ใหญ่ต่างเหมือนน้ำมันกับไฟ ปะทะคารมกันจนแทบมิมีความสงบสุข จน สุดท้าย เจียงิ หรือสะใภ้รองทนไม่ไหวประกาศแยกบ้าน
ตัวฟางหยงพี่ชายคนรองก็ทนต่อความลำเอียงของบิดามารดาไม่ไหวเช่นกัน จับมือกับภรรยาขอ แยกบ้านออกไปอยู่เอง
คราวแรกนางกับสามีก็มิคี่ยอกะทะมาตั้ง รอให้ทั่วๆ
ก่อนจะนำจานมาวางแล้วตักไข่ใส่จาน วางผักชีโรยหน้าอีกเล็กน้อยเป็การตกแต่ง เท่านี้ก็ได้ ไข่เจียวแสนอร่อย
เมื่อทุกคนพร้อมก็จัดโต๊ะพร้อมกิน รสชาติของเปรี้ยวแต่กลมกล่อมของผักกวางตุ้งเป็ที่ถูกใจของ ท่านพ่อมาก
ไม่มีใครตำหนิว่ากลิ่นของถั่วเน่าไม่ดีไม่น่าทานเลยสักนิด แต่กลับชมว่ารสชาติดีกว่าเมื่อก่อน คล้าย ว่าทำให้รสมชาติอาหารน่ารับประทานมากขึ้น กลิ่นนั้นก็หอมไม่เห็นเหม็นดังชื่อเงยสักนิด
โดยเฉพาะเด็กน้อยฟางิดว่าสิ่งที่พี่ชายทำจะมีรสชาติดีถึงเพียงนี้
แต่สิ่งที่ได้ใจคนในครอบครัวไปครองคือไข่เจียว ไข่เจียวน้องเซียน แม้ไม่ได้มิชลินสตาร์มา เช่นไข่เจียวโลกเดิม
แต่รสชาตินุ่มฟูกลิ่นหอมกลับครองใจคนบ้านฟางทั้งหมด ขนาดเซวิ้นที่มักสงวนท่าทางไม่ให้เสีย กริยายังอดชมไม่หยุดปากว่ารสชาติช่างดียิ่งนัก มิครัปทานอาหารอย่างมีความสุข แม้จะเป็เพียงกับข้าวธรรมดาใน สายตาคนทั่วไปก็ตาม