TREE WORLD
ปฐีวินาศโลก
By : Jackmysoul
แจ็ก มายโซล : เขียน
บทที่ 27
สกายลูส (2)
“ฉันลืมไปมันต้องใช้ร่วมกับลูกกุญแจ” เจทเริ่มหัวเสียอีกแล้ว “มันเป็ระบบอิเล็กทรอนิกส์กึ่งระบบแมนน่วลน่าจะเรียกว่าระบบหัวโบราณดีกว่า แต่ปกติจะไม่ใช้ ฉันไม่รู้ใครเป็คนสั่งล็อก”เธอมองดูรูเล็กๆที่ใช้เป็ที่เสียบกุญแจล็อกแบบซับซ้อนทั่วไป
“พังมันเข้าไปเลย”เดี๋ยวจัดให้ เื่ใช้กำลังผมถนัด
“ไม่ได้...ไม่ได้เด็ดขาดมีการตั้งโปรแกรมไว้ ถ้าไม่ปลดล็อกด้วยกุญแจซะก่อนแท่นพลังงานจะไร้เสถียรจนใช้การไม่ได้” เจทห้ามไว้ทัน ขณะผมเงื้อกำปั้นดุ้นๆแค่ทุบลงไปทีเดียว แท่นกุญแจเล็กๆแค่นี้คงไม่น่าทนไม้ทนมือ
“งั้นกุญแจอยู่กับใคร ผมจะไปลากคอมันมา” ผมเคลื่อนตัวขยับเด้ง ขันอาสาอย่างฮึกเหิม
“ท่านนายพล”
ตะลึงงัน! หยุดเด้งตัวทันทีที่พูดเมื่อกี๊คงต้องละไว้ เป็ไปไม่ได้ที่ผมจะบุกไปชิงกุญแจมาจากคนระดับนั้นโดยที่ไม่ต้องปะทะกับใครแล้วเื่จะไม่บานปลายลุกลามใหญ่โต
งานนี้คงต้องล้มเลิกซะแล้ว
“งั้น...ไปกันเถอะไม่มีเวลาแล้ว”ผมตัดบท เพราะกังวลเื่ที่เจทสั่งเพาว์เวอร์ออนไปแล้วหากใครสักคนในทีมช่างสังเกตเห็นแล้วแจ้งหน่วยรักษาความปลอดภัยแค่ชั่วอึดใจเราจะกลายเป็แมวที่โดนรุมตีในห้องปิดตาย
และเราใช้เวลามากเกินไปแล้ว
“เดี๋ยวขอเวลาฉันอีกแป๊ปนะขอร้องเถอะ นี่เพืุ่์ชาตินะ” เธออ้างมวลชน เพื่อให้ผมคล้อยตามอีกแล้ว
“นี่พวกคุณกำลังจะทำอะไร!!! ”จู่ๆมีเสียงดังขัดขึ้นมาจากทางด้านหลังพวกเรา
เสร็จกัน!!!ซวยล่ะซิ
พวกรปภ.มันคงรู้ตัวซะแล้ว ผมเตรียมหาข้อแก้ตัวสารพัดก่อนพวกเราจะหันไปเผชิญหน้าเ้าของเสียงนั่นแต่กลับยิ่งผิดคาด เขาไม่ใช่หน่วยรปภ. แต่แย่ยิ่งกว่า
“คิม”เจทขานชื่อเพื่อนร่วมงานที่เป็ลูกน้องในทีมของเธอ
เขามีชื่อว่า‘คิม ยอง ฮาน’
คิมในชุดยูนิฟอร์มสีเงินสวมทับด้วยเสื้อคลุยสีขาวของหน่วยวิจัยเขาเดินอาดๆเข้ามาขวางหน้าพวกเราอย่างเคลือบแคลง สีหน้าเขาเคร่งขรึม ดูซับซ้อนไม่น้อย
เื่ยุ่งยากเพิ่มเข้ามาอีกแล้วถึงคิมจะเป็ลูกน้องของเจท แต่เขายังเป็แฟนเก่าของเธอด้วยและเขากับผมก็มีแต่เื่ที่เขม่นกันมายาวนาน
เวรกรรมเขาคงขัดขวางเราเต็มที่ หนำซ้ำนี่เป็โอกาสดีที่เขาจะได้เล่นงานผมโทษของการบุกรุกสถานที่ราชการคงหนักหนาไม่น้อย
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นเจท” คิมพยายามถามอย่างใจเย็น มาดเขานิ่งมาก
“คุณมาทำอะไรที่นี่คุณควรจะอยู่ในห้องประชุม” เจทตอบด้วยคำถาม
“ผมเห็นคุณโดดประชุมเลยตามคุณมา” คิมตอบหน้าตาเฉยราวกับการหนีประชุมกับรัฐมนตรีเป็เื่กล้วยๆ เหมือนการโดดร่มของเด็กนักเรียน
แล้วไอ้หมอนี่แอบสะกดรอยเมียผมผมอยากอัดมันให้คว่ำซะเดี๋ยวนี้
“แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่”เขายังถามกลับ ทั้งที่รู้ว่าเจทกำลังจะทำอะไร
“แล้วนายมาทำไม...ไมท์”เขาหันมามองหน้าผม นึกว่าจะทำเป็ไม่เห็นกันซะอีก แต่ผมทำเป็ไม่ได้ยิน มันมองดูชุดฟอร์มกับบัตรปลอมที่ติดบนอกเสื้อของผมแล้วทำท่าทำทางแสดงอาการอย่างขุ่นเคือง
“คุณรู้ตัวไหมกำลังทำผิดกฎร้ายแรง...นี่ไม่ใช่เื่เล็กเลยนะ เจท...” เขา ระบุปัญหากับเธอ
แต่เจทไม่มีคำตอบเธอคงไม่อยากแก้ตัว
“การปล่อยสกายลูสออกไปโดยพลการอาจโดนไล่ออกทันทีเลยนะ เธอก็รู้” คิมพล่ามเตือน แฝงอาการเป็ห่วงเป็ใย และเ้าหมอนี่ก็น่าจะเป็คนแรกที่สังเกตเห็นว่าสกายลูสกำลังเพาว์เวอร์ออน
“คิมฉันมีเื่อยากให้ช่วย” เจทบอกเขา แววตาเป็ประกายออดอ้อน
แต่ผมไม่อยากให้เธอขอร้องมัน
แล้วคิมมันกลับยกมือกอดอกขมวดคิ้วครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาทำหน้าตายอย่างเฉยชา เสียทีที่เจทยอมเอ่ยปากขอร้อง
“สกายลูสต้องเพาเวอร์ออนเดี๋ยวนี้ก่อนจะหมดโอกาสได้ใช้มัน” เธอบอกสิ่งที่้าออกมาไม่สนว่าฝ่ายตรงข้ามจะยินยอมช่วยหรือไม่
“ผมไม่เข้าใจ...ทำไม”คิมถามเสียงห้วน สีหน้ามันไร้อารมณ์
“มันกำลังมา...”เจทบอกคำตอบสั้นๆ แค่นี้คิมคงน่าจะรู้ว่าเธอหมายถึงอะไร แต่มันยังทำหน้ามึนงงสงสัย
“เวิร์มใกล้เข้ามาแล้ว”เจทขยายความต่อ “ฉันไม่มีเวลาเถียงกับคุณ บอกมาจะช่วยหรือไม่ช่วย” เธอเล่นตัดบทเลยรุกได้ดี ผมชมเธอในใจ
คิมอึ้งไปชั่วขณะไม่รู้เขาคิดอะไรอยู่แต่ผมอยากอัดเขาให้สลบซะเดี๋ยวนี้
“ถ้าคุณไม่ช่วยก็ไม่เป็ไรแต่อย่าขวาง” เจททำท่าทีขึงขัง นี่ถ้าผมไม่อยู่ตรงนี้เจทคงนิ่มนวลมากกว่าที่เห็น
“ฉันคงโดนโทษปะาถ้าโดนจับได้ว่าขโมยความลับของรัฐบาล”
เจทบอกเธอหมายรวมถึงเครื่องกำเนิดพลังงานไฟฟ้านิวเคลียร์ที่กำลังแอบขนมันออกไปด้วยนี่ก็เป็อีกหนึ่งคดีที่ร้ายแรง
“ลาก่อนคิม”เธอตัดพ้อด้วยสีหน้าและอารมณ์เศร้าสร้อย อย่างคนหมดอาลัยตายอยาก
เจอไม้นี้เข้าไปคิมถึงกับหน้าเปลี่ยนสี ผมรู้ว่ามันไม่้าให้เจทโดนโทษปะาหรือแม้แต่โดนไล่ออก คิ้วดกหนาของมันย่นเข้ามาชนกันขมวดเป็ปมแน่น เหมือนกำลังคิดตัดสินใจอะไรบางอย่าง
แล้วทำสิ่งที่เจทกับผมคาดไม่ถึง
จู่ๆเขาก็ล้วงเอากุญแจดอกหนึ่งขึ้นมามันร้อยรวมอยู่ในสายสร้อยบนลำคอขวาวอกของมัน
“ผมมีกุญแจสำรอง”คิมยื่นมันให้กับเจท ถอดออกมาทั้งสร้อยคอ
“ไม่มีทางที่ผมจะยอมให้คุณโดนโทษปะา”
ถึงคิมจะทำงานเป็ผู้ช่วยของเจทในหน่วยวิจัยแต่เขาก็ยังเป็ถึงหัวหน้าหน่วยผลิตยุทธ์ภัณฑ์ของกองทัพอีกด้วยซึ่งเจทก็ไม่รู้มาก่อนว่านอกจากท่านนายพลแล้วยังมีอีกคนที่ถือกุญแจ
“Ho! Codsssss!!!” นี่มันบังเอิญเกินไปหรือเทพเ้าแห่งโชคลาภอวยชัยเรากันแน่ เจทดีใจจนมือไม้สั่นและโพล่งออกมาแทบไม่เป็ศัพท์ แต่ผมเข้าใจตามนี้
เธอไม่ลืมเอ่ยคำขอบคุณหลังจากรับมันมา
แล้วชั่วอึดใจประตูห้องเก็บแท่นพลังงานก็ถูกเปิดออก
หลังจากติดตั้งแท่นจ่ายพลังงานสำเร็จกระแสพลังงานสีฟ้าอ่อนไหลเข้าสู่เครื่องจักรกลทรงกลมขนาดเท่าถังน้ำมันสองหมื่นลิตรอันที่จริงเจทเรียกมันว่าสกายลูสนั่นแหละมันไหลอย่างสม่ำเสมอผ่านไปตามเส้นสายที่ดูคล้ายเคเบิ้ลใยแก้วโปร่งแสงผมไม่แน่ใจว่ากระแสพลังงานสีฟ้าที่ว่าเป็พลังงานไฟฟ้าหรือพลังงานรูปแบบใดผมไม่อยากให้เจทเสียเวลาโดยต้องมาตอบคำถามที่ต้องใช้เวลาอธิบายยาวนานยังไงขอให้เ้าเครื่องพวกนี้ทำงานได้ตามแผนของเธอเป็พอ
เมื่อหน้าจอคอมพิวเตอร์รายงานแสดงผลว่าฟินิช แปลว่าการช็าตพลังสำเร็จเสร็จสิ้น100% พร้อมกับเสียงไฮโดรลิกทำงานแขนกลขนาดใหญ่บนหลังคาโดมเริ่มเคลื่อนไหว
เกิดเสียงโหยหวนของคลื่นลมที่เกิดจากการปลดปล่อยแรงอัดอากาศภายในท่อส่งไฮโดรลิกผสมกับเสียงเคลื่อนไหวของระบบลูกปืนโลหะบดเบียดเสียดสีกันระดับความดังของมันเกือบทำอันตรายต่อระบบโสตประสาทของมนุษย์เป็ธรรมดาที่เครื่องจักรขนาดมหึมา ย่อมก่อเกิดคลื่นเสียงอันไม่พึงประสงค์ เ้าหน้าที่ทีมงานช่างทุกคนภายในโรงเก็บแห่งนี้หากไม่หูหนวกอยู่ก่อนและหวาดเกรงต่อความพิการ ย่อมต้องรีบยกมือขึ้นป้องกันแก้วหูตนเองโดยธรรมชาติ
เมื่อทุกอย่างลงตัวเครื่องสกายลูสค่อยยกตัวเองลอยจากพื้นขึ้น แยกออกจากฐานปล่อยอย่างช้าราวกับมันสามารถต่อต้านแรงโน้มถ่วงด้วยตัวมันเอง ไม่ปรากฏไอพ่นหรือเขม่าควันใดมันลอยตัวสูงขึ้นไปด้วยความเสถียรยิ่ง
หากคาดคำนวณด้วยสายตาสกายลูสมีมากมายหลายร้อยหลายพันเครื่อง พวกมันทยอยลอยผ่านฝาโดมที่ค่อยๆเปิดออกจนสุดขอบพวกมันกำลังลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างอิสระไร้ซึ่งการควบคุมทิศทางใด
บรรยากาศนี้ทำให้ผมนึกถึงตอนที่ตัดริบบิ้นปล่อยลูกโปร่งในวันแรกที่เปิดโรงงานภาพความสำเร็จในหัวมันเกิดซ้อนทับกันขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ลูกโปร่งหลากสีของผมแต่ละลูกที่ลอยขึ้นฟ้ามันล้อเลียนสกายลูสของเจทจนกลายเป็ภาพซ้อนทับสีจางแตกต่างกันตรงที่ความสำเร็จของผมมันแค่โรงงานเล็กจ้อยเมื่อเปรียบกับโปรเจคกู้โลกของเจทแล้ว ไม่มีคุณสมบัติใดเทียบกันได้
ผู้คนแสดงความชื่นชมยินดีพากันยกย่องผมเป็วีรบุรุษเพียงแค่ประสบความสำเร็จทางธุรกิจแต่เจทยอมเสี่ยงอันตรายใหญ่หลวงเพื่อปกป้องมนุษย์ชาตินี่ต่างหากจึงเรียกได้ว่ายอดคนที่แท้จริงมีเพียงเื่นี้ที่ผมยอมรับนับถือเธอจากใจจริง
แต่เจทจะรู้ตัวไหมว่าวีรกรรมของเธอไม่สามารถประกาศให้โลกรับรู้ได้ และสุดท้ายจะต้องกลายเป็อาชญากรตัวฉกาจที่มหาชนสาปส่งในภายหลัง
ภาพทรราชสีจางซ้อนทับใบหน้าแห่งความภาคภูมิของเธอในตอนนี้เช่นกัน
เจทเซทระบบสกายลูสให้มันทำงานโดยอัตโนมัติประสบผลสำเร็จด้วยดีแต่ใช่ว่ามันจะสมบูรณ์แบบไปทั้งหมดยังมีสกายลูสอีกหลายร้อยตัวที่ยังอยู่ใน่ประกอบชิ้นส่วนไม่สามารถทำงานได้ทันการณ์ หลังจากนี้พวกมันคงกลายเป็เศษชิ้นส่วนที่ไร้อนาคต
อาทิตย์ลับอัสดงไปนานแล้วเมฆหมอกหนายามค่ำคืนบดบังดับแสงดาว ทั่วทั้งท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยความมืดมิดมีเพียงไฟกระพริบและแสงเรืองรองจากสกายลูสเท่านั้นที่ส่องสว่างประดับราตรีกาล
ดูไปแล้วช่างเป็ภาพที่น่าประทับใจสำหรับเจทไม่น้อยอดไม่ได้ที่จะชื่นชมโดยไม่เก็บมันลงในบันทึก สมาร์ทโฟนถูกยื่นออกไปสุดมือเธอถ่ายภาพเซลฟี่ตัวเองโดยมีสกายลูสเป็ฉากหลังก่อนแชร์มันไปให้ฟิวท์
1K
![[จบ] เด็กหญิงผู้เป็นที่รักของเหล่าวายร้าย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1698663281_87365223.webp)
