ภายใต้ท้องฟ้าที่มืดทมิฬบรรยากาศโดยรอบนั้นถูกปกคลุมไปด้วยหมอกอันหนาทึบ เสียงของเกลียวคลื่นสาดกระทบเข้ากับชายฝั่งปนเปไปกับเสียงกรีดร้องอันโหยหวนของเหล่าดวงิญญาร้ายสายลมที่พัดผ่านได้นำพามาซึ่งกลิ่นอายแห่งความตายที่เหม็นเน่าราวกับซากศพและในบริเวณชายฝั่งนั้นได้มีชายวัยกลางคนผมสีน้ำตาลเข้มร่างกายกำยำกำลังนอนสลบไสลอยู่
“อา ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?”
“ทำไมบรรยากาศมันช่างน่ากลัวชะมัด”
ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้นและมีท่าทีที่สับสนเป็อย่างมากก่อนที่เขาจะทบทวนความฝันของตนเอง
“ฝันประหลาดชะมัด”
“เด็กคนนั้นชื่อลูคัสอย่างนั้นสินะ?”
“ใช่คนเดียวกับนักเวทย์คนนั้นรึเปล่า”
“แต่ทำไมเราถึงจำเื่ของเขาไม่ได้เลย”
“กรี๊ดดด ช่วยด้วย”
ในขณะที่ฟรานคิดทบทวนความฝันตนก็ได้มีเสียงผู้หญิงกรีดร้องดังเข้ามาขัดจังหวะความคิดนั้นทำเอาเขาสะดุ้งเฮือกและพยายามมองหาต้นเสียงแต่ทว่าเมื่อฟรานมองออกไปรอบๆก็มีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้นเขาจึงตัดสินใจลุกขึ้นและสำรวจรอบๆบริเวณชายฝั่ง
“เกาะนี่น่ากลัวชะมัด”
“ทำไมเราต้องมาเจอแต่เื่บ้าๆแบบนี้ด้วยเนี่ย”
“ถ้าออกจากเกมนี้ได้นะจะเลิกเล่นเกมชั่วชีวิตเลย”
“รอบๆนี้ไม่มีอะไรเลยแหะ หรือควรจะเดินเข้าไปด้านในเกาะดี?”
เมื่อไม่พบสิ่งของที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ เขาจึงตัดสินใจเดินเข้าไปในตัวเกาะที่เต็มไปด้วยป่าอันรกชันเมื่อเขาเดินเข้าไปในป่าเพียงไม่กี่สิบก้าวพอเหลียวหลังหันกลับมาปรากฎว่าชายฝั่งที่เดินผ่านมาสักครู่ได้อันตรธานหายไปแล้วมองเห็นได้เพียงแต่ต้นไม้หลากหลายสายพันที่ปกคลุมอยู่ด้านหลังราวกับว่าป่านั้นมีเจตจำนงเป็ของตนเองและได้เคลื่อนไหวเข้ามาบดบังทัศนียภาพและทางออกจนหมดสิ้นเขาได้เดินต่อๆไปเรื่อยๆ และยิ่งเดินลึกเข้าไปเท่าไหร่เสียงกรีดร้องของหญิงสาวก็ยิ่งดังขึ้นเท่านั้นจนฟรานได้มาถึงต้นกำเนิดเสียงนั้นภาพตรงหน้าเขาเป็หญิงสาวสวยวัยยี่สิบปีเศษๆกำลังถูกรากไม้ขนาดใหญ่ที่ผุดขึ้นมาจากโคลนตมรัดข้อเท้าอยู่และมันค่อยๆดึงเธอให้จมหายไปในบ่อโคลนอันไร้จุดสิ้นสุด
“ชะ-ช่วยด้วยค่ะ”
หญิงสาวหันมามองฟรานและร้องอ้อนวอนอย่างสุดชีวิตด้วยน้ำตาเมื่อฟรานเห็นดังนั้นเขาจึงรีบวิ่งเข้าไปและหวังว่าจะเอาค้อนขนาดเล็กที่พกพาอยู่กับตัวเองทุบไปยังรากไม้นั้นให้แหลกเหลวเพื่อให้หญิงสาวได้หลุดพ้นจากพันธนาการแต่ปรากฎว่าเมื่อเขาเข้าใกล้รากไม้ ทันใดนั้นเองร่างกายของหญิงสาวก็เกิดะเิขึ้นเืและอวัยวะภายในของเธอแตกกระจายไปทั่วตัวของเขา โดยเืของเธอนั้นเป็สีม่วงเข้มและมีกลิ่นที่เหม็นเน่าราวกับซากศพที่ตายมานานแล้วหลายเดือนทำให้ฟรานต้องกรีดร้องอย่างสุดเสียงด้วยความใ
“ว้ากกกกกกกก”
“เกิดบ้าอะไรเนี่ย”
“ทำไมถึงะเิ?”
เมื่อเขายังพูดไม่ทันจะจบดีร่างกายของเขาก็เริ่มชาตาของเขาเริ่มพล่ามัวลง และรากไม้ที่เขาเพิ่งััไปนั้นก็ได้งอกกลับมารัดขาของเขาพร้อมทั้งพยายามดึงตัวลงไปในโคลนตมแห่งนั้น ฟรานไม่รอช้ารีบหยิบค้อนขนาดเล็กที่พกพาอยู่ตลอดทุบไปยังที่รากไม้นั้นอย่างต่อเนื่องจนมันแหลกเหลวและเมื่อได้กระทำเช่นนั้นเสียงกรีดร้องอันโหยหวนของหญิงสาวที่เพิ่งถูกะเิไปเมื่อสักครู่ก็ได้ดังขึ้นมาจากโคลนตมด้านล่างก่อนที่จะมีร่างกายของหญิงสาวค่อยๆผุดขึ้นมาจากบ่อโคลนแห่งนั้น ร่างของมันเหมือนกับหญิงสาวที่เพิ่งถูกะเิไปเมื่อไม่นานแต่ต่างกันตรงที่ผิวกายของมันมีลักษณะเป็เปลือกไม้อันหยาบกร้าน ดวงตาของมันแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวมันชี้นิ้วไปยังฟรานก่อนที่จะกรีดร้องขึ้นอีกครั้ง
“กรี๊ดดดดดดดด”
เมื่อเสียงกรีดร้องสิ้นสุดลงก็ได้มีกิ่งไม้ขนาดเล็กราวกับเข็มผุดขึ้นมาจากปลายนิ้วของมันนับสิบและพุ่งตรงไปยังฟรานอย่างรวดเร็วฟรานเห็นดังนั้นจึงรีบพลิกตัวหลบกิ่งไม้นั้น และเมื่อกิ่งไม้ัักับพื้นดินก็บังเกิดร่างเสมือนของหญิงสาวผู้ที่ทำจากไม้คนนั้นเพิ่มขึ้นนับสิบคนและเมื่อร่างกายของพวกมันงอกอย่างสมบูรณ์แล้ว มันก็กรีดร้องพร้อมๆกันก่อนที่จะพุ่งกระโจนเข้ามาฉีกกระชากร่างของฟราน
“Hammer Fall”
ฟรานใอย่างสุดขีดจึงรีบคว้าค้อนด้ามเล็กของตนฟาดไปยังพื้นดินก่อให้เกิดแรงสั่นะเืในบริเวณนั้นทำให้ปีศาจสาวนับสิบตนเสียหลักและเซล้มลงกับพื้น เมื่อฟรานได้โอกาสจึงรีบวิ่งหนีออกจากบริเวณนั้นแต่ทว่าปีศาจไม้ร่างหลักก็ได้งอกเถาวัลย์ของตนพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินและเข้าไปบีบรัดที่ข้อเท้าฟรานอย่างรุนแรงทำเอาเขาร้องเสียงหลงด้วยความเ็ปและล้มลงไปกองกับพื้น
“อ๊ากกกก”
“Hammer Fall”
ฟรานรีบตั้งสติก่อนที่จะใช้ทักษะอีกครั้งใส่เถาวัลย์ที่รัดขาของตนอยู่เมื่อมันโดนแรงอัดจากค้อนของฟรานเถาวัลย์นั้นก็ถูกบดขยี้จนแหลกเหลวลง และปีศาจสาวร่างหลักก็กรีดร้องขึ้นด้วยความเ็ปเป็อย่างมากจนไม่อาจจะคงสภาพร่างกายของตนได้ทันใดนั้นพื้นดินเริ่มสั่นะเืและแยกออกเป็สองทาง ปรากฎต้นไม้ขนาดใหญ่ที่มีอายุมาราวๆพันกว่าปีสายสิญจน์ที่ระโยงระยางค์ไประหว่างกิ่งก้านของมันนั้นช่างดูสะดุดตา ตรงกลางลำต้นนั้นถูกเจาะเป็รูขนาดใหญ่อยู่สามรูและมีผ้ายันต์แปะอยู่เต็มไปหมด ในสองรูบนนั้นหากมองเข้าไปจะพบกับแสงสีแดงก่ำราวกับดวงตาอันกราดเกรี้ยวของปีศาจในส่วนรูด้านล่างของทั้งสองรูนั้นก็มีรูขนาดใหญ่ที่ถูกเจาะจนคล้ายกับปากของสัตว์ประหลาดซึ่งดูราวกับว่ามันกำลังแยกเขี้ยวอยู่ต้นเสียงกรีดร้องของหญิงสาวทั้งหมดที่ฟรานได้ยินบนเกาะนี้ถูกเปล่งออกมาจากต้นไม้โบราณต้นนี้
“ร่างจริงของมันสินะ”
ฟรานคิดในใจและวิ่งหนีอย่างสุดชีวิตออกจากบริเวณแห่งนี้และเมื่อฟรานวิ่งมาได้ไกลพอสมควรจนคิดว่ามันคงไม่ตามมาราวีเขาอีกเป็แน่เขาจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่และหันไปมองบริเวณรอบๆอย่างระมัดระวังว่ามีสิ่งใดหลบซ่อนตัวอยู่รึเปล่า
“มีปลอมเป็ผู้หญิงเพื่อล่อคนไปติดกับด้วย”
“ต้นไม้บ้าอะไรวะเนี่ย ฉลาดชะมัด”
“อ้าว ร่างกายค่อยๆหายชาแล้วแหะ”
จู่ๆร่างกายของเขาก็หายจากอาการชาและอาการตาพล่ามัวพร้อมกับเสียงของระบบที่ดังกึกก้องขึ้นในหัวของเขา
[ ได้เรียนรู้ Paralyze Resistant เสร็จสิ้น ]
[ เงื่อนไขการได้รับทักษะ : สร้างความเสียหายอย่างต่อเนื่องให้แก่ผู้ใช้สถานะอัมพาตที่มีระดับสูงกว่าตน30 ระดับขึ้นไป ในขณะที่ตนติดสถานะอัมพาตดังกล่าวและรอดจากการต่อสู้ ]
เมื่อประกาศเสร็จสิ้นพลันเสียงจากระบบก็ค่อยๆจางหายไป
“ระบบเรียนรู้ทักษะผ่านการทำเงื่อนไขหรอเนี่ย”
“นึกว่าทักษะ Hammer Fall ตอนนั้นได้มาจากการเพิ่มระดับซะอีก”
“สงสัยเป็เพราะตอนนั้นเราใช้ค้อนทุบไปที่ก็อบลินจนตายล่ะมั้ง? เลยได้ทักษะนั้นมา”
ฟรานพูดด้วยท่าทีที่ตื่นเต้นก่อนที่ตนจะตั้งสติและพยายามมองหาทางรอดออกจากป่าแห่งนี้เขาตัดสินใจเดินต่อไปยังใจกลางของเกาะเพราะคิดว่าอาจจะมีหมู่บ้านคนอยู่บ้างและเมื่อเขาเดินลึกเข้ามาเรื่อยๆ เขาก็ได้พบเจอกับฝูงหมาป่าที่มีร่างกายอันเน่าเละชวนสะอิดสะเอียดหลายสิบตัวเขาค่อยๆเดินย่องออกจากบริเวณนั้นเพื่อไม่ให้มันรู้ตัวแต่ก็ช้าไปเสียแล้วพวกหมาป่าได้กลิ่นคาวเืที่เปรอะเปื้อนบนร่างกายของเขาพวกมันหอนตอบรับกันเป็ทอดๆก่อนที่จะพุ่งตรงมายังเขาอย่างบ้าระห่ำ
“ซะ-ซวยแล้ว”
ฟรานรีบวิ่งหนีอย่างสุดชีวิตแต่พวกมันก็ยังไล่ล่าตามมาไม่เลิก
“Hammer Fall”
เขาทุบค้อนขนาดเล็กลงไปบนพื้นดินอันว่างเปล่าก่อให้เกิดแรงสั่นะเืขึ้นมาในบริเวณนั้น เพื่อหวังจะให้ฝูงหมาป่าทั้งหมดเซล้มลงไปกับพื้นและชิ่งหนีได้โดยง่ายแต่ถึงกระนั้นผลของมันทำได้เพียงแค่ให้หมาป่าสี่ถึงห้าตัวเซล้มลงไปเพียงเท่านั้นและหมาป่าตัวหนึ่งได้เห็นช่องว่างของฟรานมันก็ได้พุ่งเป้ากระโจนมายังเขา ทำเอาเขาเซล้มลงกับพื้นดินและมันได้กัดลงไปที่แขนอย่างรุนแรงจนเืสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ
“อ้ากกกก”
ฟรานกรีดร้องอย่างเ็ปและได้ถีบมันออกไปก่อนที่หมาป่าตัวอื่นๆจะพุ่งกระโจนเข้าใส่ฟรานพยายามลุกขึ้นเพื่อหนีจากสถานการณ์ตรงหน้าอย่างยากลำบากตัวของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลนและคาวเืซึ่งกลิ่นของเืนั้นยิ่งทำให้ฝูงหมาป่าคึกคักมากขึ้นกว่าเดิม พวกมันพยายามล้อมรอบตัวฟรานเพื่อไม่ให้เขามีโอกาสหนีไปจากตรงนี้ได้ฟรานหมดสิ้นแล้วทุกหนทางน้ำตาของเขาได้ไหลออกมาอาบทั้งสองแก้มโดยที่ไม่รู้ตัวมือไม้อันสั่นระริกของฟรานกำค้อนขนาดเล็กไว้แน่นราวกับมันคือสิ่งเดียวที่สามารถยื้อชีวิตได้แม้จะแค่เพียงเสี้ยวนาทีก็ตาม
“กรอดดด”
เสียงกัดฟันกรามของฟรานดังขึ้นก่อนที่เขาจะตัดสินใจวัดดวงโดยพุ่งตรงไปยังหมาป่าตัวหนึ่งอย่างบ้าบิ่น
“Hammer Fall”
ฟรานได้ใช้ทักษะดังกล่าวแต่หาได้ทุบลงไปที่พื้นไม่เขาใช้มันลงบนกลางลำตัวของหมาป่าตัวนั้นจนทำให้กระดูกสันหลังของมันแตกหักออกเป็สองท่อนมันกรีดร้องเ็ปอย่างบ้าคลั่งเสียงหอนของบรรดาตัวอื่นดังขึ้นเป็ระงมราวกับขานรับกับความเ็ปของเพื่อนตนและเมื่อป่าหมาตัวนั้นทนพิษาแไม่ไหวมันก็ได้ล้มลงไปกับพื้น ก่อนที่จะจางหายไปเหลือทิ้งไว้แต่เพียงเล็บอันคมกริบของมัน
“ดะ-ได้ผลด้วย นึกว่าใช้ได้แต่กับพื้นและสิ่งของซะอีก”
ทันใดนั้นหมาป่าอีกตัวก็กระโจนเข้าด้านหลังฟรานแบบไม่ทันตั้งตัวจนฟรานเซล้มลงไปอีกครั้งเขาได้คิดจะคว้าค้อนขนาดเล็กของเขาฟาดไปที่หัวของมันแต่ทว่าหมาป่าอีกตัวหนึ่งก็วิ่งเข้ามากัดแขนข้างที่ถือค้อนนั้นประหนึ่งรู้ว่าเพื่อนของมันอาจได้รับาเ็จากการโจมตีของฟรานทำให้ฟรานไม่อาจจับค้อนได้ ฟรานจึงรีบใช้มืออีกข้างหยิบเล็บหมาป่าอันคมกริบที่เพิ่งดรอปได้จากตัวที่ตายไปแทงเข้าไปในดวงตาของหมาป่าตัวที่กัดแขนข้างที่เขาถือค้อนอยู่ทำเอามันกรีดร้องและล้มลงไปดิ้นกับพื้นอย่างทุรนทุราย เมื่อมือข้างที่ถือค้อนได้หลุดจากพันธนาการของสัตว์ร้ายฟรานจึงได้เอามือข้างนั้นฟาดไปที่หัวของหมาป่าตัวแรกที่กระโจนขึ้นคร่อมตนอยู่
“Hammer Fall”
เมื่อฟรานใช้ทักษะดังกล่าวฟาดลงไปที่หัวของหมาป่าตัวนั้นแรงทุบจากการฟาดลงไปนั้นก็ทำให้สมองของมันแตกกระจายไปทั่วบนตัวฟราน และมันได้ล้มลงพร้อมกับจางหายไปเหมือนกับเพื่อนของมันก่อนหน้านี้เมื่อมีโอกาสฟรานจึงลุกขึ้นมาและเขาได้คว้าค้อนขนาดเล็กนั้นฟาดไปยังหมาป่าที่ถูกเล็บของเพื่อนมันแทงั์ตาดำ
“Hammer Fall”
ทักษะดังกล่าวถูกใช้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างต่อเนื่องและทุกครั้งที่มีการเอ่ยคำพูดเพื่อเรียกใช้ทักษะจะต้องมีเสียงทุรนทุรายของหมาป่าตัวใดตัวหนึ่งดังขึ้นมาเสมอและในตอนนี้ร่างกายของฟรานก็ชุ่มโชกไปด้วยเืทั้งของเขาเองและของหมาป่าผู้โชคร้ายตัวนั้นฟรานทุบไปยังพวกมันอย่างบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติจนรู้ตัวอีกทีฟรานก็ได้อยู่ท่ามกลางกองเืของพวกมันทั้งหมดที่ไม่ได้จางหายไปพร้อมกับตัวของพวกมันและในขณะเดียวกันก็ได้มีเสียงประกาศจากระบบดังขึ้นมาอีกครา ทำให้อารมณ์ที่พลุ่งพล่านของฟรานค่อยๆดับมอดลงและมีสติที่มากขึ้น
[ ท่านได้รับไอเทม “กรงเล็บหมาป่า” ]
[ ท่านได้รับไอเทม “หนังสัตว์” ]
[ ท่านได้รับไอเทม “เนื้อเน่า” ]
[ท่านได้รับไอเทม “ผลึกสีเื”]
[ ตึ่ง ตึง ตึ๊ง ]
[ Level Up! ]
[ Level Up! ]
[ Level Up! ]
[ Level Up! ]
[ Level Up! ]
[ ระดับของท่านถูกเลื่อนเป็ 11 ]
[ ท่านสามารถพัฒนาศักยภาพของตัวละครท่านได้ 25แต้ม ]
[ ได้เรียนรู้ Unbrokenเสร็จสิ้น ]
[ เงื่อนไขการได้รับทักษะ : มีอาชีพ Blacksmithและได้โจมตีหรือรับการโจมตีอย่างต่อเนื่องโดยที่อาวุธหรือเกราะไม่แตกหัก]
[ ได้เรียนรู้ Ore Research เสร็จสิ้น]
[ เงื่อนไขการได้รับทักษะ : มีอาชีพ Blacksmith และได้รับไอเทมประเภทแร่เป็ครั้งแรก ]
[ ได้เรียนรู้ Adrenaline เสร็จสิ้น ]
[ เงื่อนไขการได้รับทักษะ :พุ่งทะยานเข้าต่อสู้อย่างบ้าคลั่งโดยไม่ป้องกันความเสียหายใดๆ กับศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าตนเอง10 ตัวขึ้นไป และล้มศัตรูทั้งหมดลงได้โดยไม่เสียชีวิต ]
เมื่อสิ้นสุดเสียงประกาศจากระบบฟรานก็ได้ตรึกตรองถึงการพัฒนาศักยภาพว่าควรจะมุ่งเน้นไปทางใดดี ก่อนที่เขาจะตัดสินใจและลงมือเลือกมัน
“ขอเลือกพัฒนา พละกำลัง 15 , ความว่องไว 4 , ความแม่นยำ 4 , พลังชีวิต 2”
และพอฟรานพูดจบเสียงประกาศบอกสถานะก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[ สถานะของท่านตอนนี้คือ ]
[ พละกำลัง 25 ]
[ ความว่องไว 9 ]
[ ความแม่นยำ 9 ]
[ พลังชีวิต 6 ]
[ โชคลาภ 1 ]
[ สติปัญญา 1 ]
เมื่อสิ้นสุดเสียงประกาศ จากที่เรี่ยวแรงของเขาแทบจะหมดลงก็พลันฟื้นคืนกลับมามีเรี่ยวแรงดังเดิมเขารู้สึกได้ถึงสายตาที่เฉียบคมและร่างกายที่เบาหวิวจนขยับไปมาได้อย่างรวดเร็วมากขึ้นกว่าแต่ก่อน
“การพัฒนาศักยภาพมีผลโดยตรงกับตัวเราจริงๆด้วยสินะ”
“หรือเราควรเน้นพัฒนาไปทางพลังชีวิตดี? จะได้ไม่ตายง่าย”
“เพราะถ้าตายคือตายจริงๆเลยนี่เนอะ”
เขาได้ทำท่าครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่หนึ่งก่อนที่จะลองเรียกรายละเอียดของทักษะที่เพิ่งได้รับมากับทักษะเผ่าที่มีอยู่แล้วออกมาดูเพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง
“ดูรายละเอียดทักษะ Learning”
“ดูรายละเอียดทักษะ ParalyzeResistant”
“ดูรายละเอียดทักษะ Unbroken”
“ดูรายละเอียดทักษะ Adrenaline”
“ดูรายละเอียดทักษะ OreResearch”
“ดูรายละเอียดทักษะ HammerFall”
สิ้นเสียงการออกคำสั่งของฟรานเสียงข้อความต่างๆก็ถาโถมเข้ามายังสมองของฟรานอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีหยุดหย่อนจนหัวของเขาแทบจะะเิเลยทีเดียว
[ Learning ]
[ สามารถเรียนรู้ทักษะใหม่ๆได้จากการต่อสู้หรือฝึกฝน]
[ Paralyze Resistant ]
[ ต้านทานสถานะอัมพาตโดยสิ้นเชิง ]
[ Unbroken ]
[ อาวุธและชุดเกราะจะไม่มีหักพังจากการต่อสู้ ]
[ Adrenaline ]
[เมื่อเข้าต่อสู้หากผู้ต่อสู้มีจำนวนมากกว่าและได้สูญเสียพลังชีวิตจนถึงระดับหนึ่งแล้วพละกำลัง ความว่องไว พลังป้องกันจะเพิ่มขึ้นอย่างมากและต้านทานสถานะหยุดการเคลื่อนไหวทุกชนิด ]
[ Ore Research ]
[สามารถรับรู้ถึงข้อมูลเชิงลึกของไอเทมประเภทแร่และอัญมณีได้โดยการัั ]
[ Hammer Fall ]
[ เมื่อใช้อาวุธประเภทค้อนทุบไปยังพื้นที่ จะทำให้ผู้ที่อยู่บริเวณนั้นยกเว้นผู้ใช้ล้มลงชั่วขณะแต่หากใช้กับศัตรูโดยตรงจะสร้างความเสียหายอย่างมากและทำให้ติดสถานะช็อก]
เมื่อฟรานได้รับรู้ถึงความสามารถของทักษะต่างๆแล้วเขาจึงคิดว่าทักษะที่ได้มาส่วนใหญ่ค่อนข้างไร้ประโยชน์ในการต่อสู้เลยทีเดียวจะมีดีก็แค่ Adrenaline กับ Hammer Fall เพียงเท่านั้น และในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่ ทันใดนั้นเองฝนก็พลันตกลงมาและมีสายฟ้าฟาดอันรุนแรงผ่าไปทั่วรอบๆเกาะอย่างต่อเนื่อง
“โธ่โว้ยยยย”
“วันนี้มันซวยอะไรแบบนี้วะเนี่ย”
“ต้องติดอยู่ในเกมที่ตายได้ทุกเมื่อ”
“ถูกสัตว์ประหลาดโจมตีบนเรือ”
“ต้องติดเกาะบ้าๆนี่”
“โดนต้นไม้ปีศาจไล่ฆ่าจนแทบจะเอาชีวิตไม่รอด”
“แถมยังถูกฝูงหมาผีเล่นงานอีก”
“แค่นี้ยังไม่พอรึไง ทำไมต้องเกิดพายุฝนด้วย!”
ฟรานพรั่งพรูคำพูดออกมาราวกับจะระบายความรู้สึกอัดอั้นที่ต้องเจอมาตลอดทั้งวัน หากจะเรียกว่าวันแห่งความโชคร้ายของฟรานก็คงไม่ผิดนักและในขณะที่ฟรานระบายความอัดอั้นไปทั้งน้ำตาน้ำฝนก็ตกลงบนตัวเขาอย่างหนักราวกับว่ามันคอยปลอบประโลมและชำระล้างความเครียดของเขาที่ถูกกดไว้ทั้งหมดออกมาจนหมดคราบโคลนและเืที่เปรอะเปื้อนบนตัวฟรานได้ถูกน้ำฝนชะล้างไปจนหมดสิ้นแล้ว ตอนนี้เขาทำได้แต่เพียงแค่เดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมายจนเขาได้เดินมาถึงถ้ำขนาดใหญ่บนเกาะฟรานจึงได้เข้าไปหลบฝนและเดินสำรวจภายในถ้ำไปพลางๆโดยมีความหวังอันลมๆแล้งๆที่ไม่มีวันเป็จริงว่าเขาอาจจะเจอทางรอดของเขาจากภายในถ้ำนี้
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
อากาศที่เย็นะเื พื้นอันแคบและเต็มไปด้วยหินย้อยแหลมคมเหล่าฝูงค้างคาวนับหมื่นตัวเกาะอยู่บนผนัง้าสุดของถ้ำมีหยากไย่ของแมงมุมเต็มไปทั่วบริเวณทางเดิน ในนั้นไร้ซึ่งแสงใดๆเว้นแต่เพียงแสงจากดวงตาของเหล่าสัตว์ประหลาดที่จ้องมองสิ่งมีชีวิตที่หลงเข้ามาในที่แห่งนี้ซึ่งหากเป็คนอื่นแล้วถ้ำนี้คงเป็ตัวเลือกอย่างสุดท้ายที่จะเข้าไปสำรวจเป็แน่แท้แต่ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งนามว่าฟรานผู้ที่ไร้ซึ่งหนทางจะไปต่อ เขากล้าที่จะเสี่ยงชีวิตเข้าไปสำรวจในถ้ำแห่งนี้เพียงเพราะเขารู้ดีว่าข้างนอกนั้นอันตรายกว่าถ้ำแห่งนี้เป็อย่างมาก
“มองอะไรแทบไม่เห็นเลยแหะ”
ด้วยความมืดสนิทจากภายในถ้ำทำให้เขามองไม่เห็นอะไรโดยสิ้นเชิงเขาได้พยายามคลำทางด้วยสองมือของเขาอย่างระมัดระวัง
“กี๊สสสส”
เสียงร้องของสัตว์ประหลาดดังกังวานขึ้นทำเอาฟรานขนลุกซู่และทันใดนั้นก็มีขาเรียวยาวอันแหลมคมพุ่งเข้ามาโดยหวังจะแทงไปยังเขาแต่ทว่าเขารู้ตัวก่อนจึงกลิ้งหลบได้อย่างทันท่วงที
“อะไรวะเนี่ย”
ฟรานใกับสิ่งที่เกิดขึ้นและด้วยความมืดเช่นนี้เขาจึงมองไม่เห็นตัวของมันที่ซุ่มทำร้ายเขาอยู่ตลอดเวลา
“Hammer Fall”
ฟรานใช้ทักษะทุบไปที่พื้นอย่างรุนแรงโดยหวังว่าจะทำให้สัตว์ประหลาดตัวนั้นหวาดกลัวจนหนีไปแต่ทว่าผลกับเป็ตรงกันข้ามเนื่องด้วยพละกำลังที่มากขึ้นของฟรานทำให้การทุบนั้นสร้างแรงสั่นะเือย่างมหาศาลในบริเวณรอบๆตัวเขาและพื้นถ้ำที่ไม่มั่นคงก็ทรุดตัวลงจนเกิดเป็หลุมขนาดใหญ่ในบริเวณที่ฟรานใช้ทักษะดังกล่าว
“เหวอออ”
ฟรานใร้องเสียงหลงพร้อมกับร่างกายของเขาที่ร่วงหล่นไปในหลุมขนาดใหญ่ที่เกิดจากการทุบพื้นครั้งนั้น
“ตู้มม”
ร่างกายของฟรานตกหล่นจาก้าถ้ำร่วงลงมายังใต้ดินซึ่งเป็แอ่งน้ำบาดาลขนาดใหญ่เขาจมลงไปใต้น้ำและพยายามดิ้นรนตะเกียกตะกายว่ายขึ้นมาอย่างสุดชีวิตเมื่อเขาขึ้นมาจากทะเลสาบแล้วทันใดนั้นก็ได้มีใยแมงมุมนับร้อยนับพันเส้นพุ่งเข้ามารัดพันโดยไม่ทันตั้งตัวฟรานพยายามดิ้นหลุดออกจากพันธนาการเ่าั้แต่ไม่ว่าจะออกแรงอย่างไรก็สู้ความแข็งแรงและยืดหยุ่นของใยแมงมุมเ่าั้ไม่ได้เลยฟรานจึงตั้งสติก่อนที่จะใช้ทักษะตรวจสอบจุดอ่อนของใยแมงมุมที่เหนียวหนึบนั้นเพื่อหวังว่ามันอาจจะช่วยคลายพันธนาการจากใยแมงมุมนี้ได้บ้างสักเล็กน้อยก็ยังดี
“Item Identify”
เมื่อสิ้นสุดการร่ายทักษะตรวจสอบข้อมูลคุณสมบัติของใยแมงมุมก็ทะลักเข้ามาในหัวของฟราน
[ ชื่อไอเทม : ใยแมงมุม]
[ ประเภท : ทั่วไป ]
[คุณสมบัติ : สามารถนำไปถักทอเป็อุปกรณ์ป้องกันหรือทำเป็เชื้อเพลิงได้เป็อย่างดี ]
[ จุดอ่อน : ถูกทำลายได้อย่างง่ายดายโดยการเผาไหม้และโดยของมีคม ]
ฟรานได้ยินดังนั้นจึงเอามือที่ยังไม่ถูกพันธนาการโดยใยแมงมุมล้วงเข้าไปในกระเป๋าเป้ของตนแล้วหยิบคัตเตอร์ขนาดเล็กขึ้นมาพร้อมกับค่อยๆตัดมันออกทีละเส้นๆและในขณะที่เขากำลังพยายามตัดมันอยู่นั้นก็ได้มีขาเรียวยาวอันแหลมคมทิ่มแทงเข้ามาที่ท้องของเขาก่อนที่มันจะฉีดพิษที่สามารถทำให้เป็อัมพาตได้และขณะเดียวกันฟรานก็ได้หลุดจากพันธนาการทันท่วงทีเขารีบคว้าค้อนขนาดเล็กคู่ใจขึ้นมาทุบไปที่ขาอันเรียวแหลมของมันที่กำลังทิ่มแทงฟรานอยู่
“Hammer Fall”
เสียงเปล่งประกาศคำสั่งใช้งานทักษะดังขึ้นมาก่อให้เกิดแรงสั่นะเืมหาศาล ณ บริเวณที่ฟรานได้ทุบลงไปทำเอาขาแมงมุมอันเรียวยาวนั้นแหลกเหลวเละเป็จุณเมือกสีเขียวอ่อนที่ออกจากขาอันเรียวยาวนั้นติดยืดมาพร้อมกับค้อนของฟรานที่ถูกยกขึ้นมาเพื่อเตรียมจะฟาดลงไปที่ตัวสัตว์ประหลาดอีกครั้งและในขณะที่ฟรานฟาดลงไปที่ตัวสัตว์ประหลาดอย่างรุนแรงเสียงร้องโหยหวนของมันก็ดังขึ้นก่อนจะจางหายไปเหลือทิ้งไว้แต่เพียงใยของมันที่เคยพันธนาการฟรานไว้
[ ท่านได้รับไอเทม “ใยแมงมุม” ]
เมื่อสิ้นสุดคำประกาศของระบบฟรานจึงได้เดินสำรวจรอบๆบริเวณนั้นด้วยความระมัดระวัง
“เฮ้อ โชคดีนะเนี่ยที่มีทักษะต้านทานสถานะอัมพาต”
“ไม่งั้นคงเดี้ยงไปแล้วแน่ๆ”
เขาพึมพำกับตนเองในระหว่างที่สำรวจไปเรื่อยๆและเมื่อเดินมาพักสักเขาได้เห็นแสงสว่างหลากหลายสีสันสาดส่องมาจากรูเล็กๆด้านหน้าตน
“รูเล็กจังจะลอดเข้าไปได้มั้ยเนี่ย”
ฟรานได้พยายามลีบตัวให้เล็กลงเพื่อที่จะลอดผนังถ้ำที่หักพักจนเกิดเป็รูขนาดเล็กและเมื่อเขาลอดไปอีกฝั่งได้ ก็พบกับอัญมณีและแร่หลากหลายสีสันส่องประกายแวววาวไปทั่วบริเวณเป็จำนวนมหาศาล
“อะไรกัน ยังกับเจอสมบัติเลย”
ฟรานบ่นเบาๆพร้อมกับเอามือไปััอัญมณีสีแดงเข้มราวกับโลหิตของปีศาจ
[ Ore Research ทำงาน]
[ Cuprite(คิวไพรต์) : ผลึกสีแดงเข้มที่มีแสงสะท้อนจากภายในเป็แร่ประเภทอ๊อกไซด์ที่มีส่วนประกอบของทองแดงเข้มข้นอย่างมากอยู่ภายใน]
เมื่อฟรานได้ยินดังนั้นจึงเกิดความตื่นเต้นและไล่ััอัญมณีและแร่ธาตุต่างๆในบริเวณนี้ไปเรื่อยๆจนทำให้ทักษะOreResearch ทำงานอย่างต่อเนื่องซ้ำแล้วซ้ำเล่า
[ Grossular Garnet (กรอสซูลาการ์เน็ต) : ผลึกแร่ที่สามารถหาพบได้ทั่วไป พวกมันมีหลากหลายสีสันได้แก่ เขียว ชมพูส้ม แดง และนิยมนำมาเจียระไนแบบเหลี่ยมเพชรก้นชั้นเพื่อเพิ่มประกายของมันการดูแลรักษาให้แช่ในน้ำยาล้างจานหรือสบู่ แล้วล้างด้วยน้ำสะอาดก่อนเช็ดด้วยผ้านุ่มให้แห้งสนิท]
[ Quartz (ควอตซ์): ผลึกสีโปร่งใสสามารถพบได้ง่ายและนำไฟฟ้าได้เป็อย่างดี]
เสียงประกาศข้อมูลอัญมณีต่างๆดังขึ้นมาเรื่อยๆอย่างไม่หยุดไม่หย่อนจนกระทั่งฟรานได้หยุดััอัญมณีเ่าั้ก่อนที่เขาจะเกิดไอเดียดีๆขึ้นมาและลงมือทำมันอย่างกะทันหัน
“Craft Weapon”
สิ้นสุดการใช้ทักษะสร้างอาวุธข้อมูลอาวุธที่สามารถสร้างได้จากอุปกรณ์และวัตถุดิบที่ฟรานมีอยู่ในขณะนี้ก็พวยพุ่งเข้ามาอย่างไม่รู้จบเนื่องจากเขาได้ตกลงมาในกองขุมทรัพย์แห่งวัตถุดิบภายในถ้ำนี้และฟรานก็ได้บรรจงคัดเลือกเอาแต่หมวดอาวุธประเภทค้อนเพื่อให้เหมาะกับเขาและทักษะที่มีอยู่นั้น
[ ค้อนของเล่น ]
[ ค้อนแห่งเหล่าวาไครี่ ]
[ ค้อนของราชันั ]
[ ค้อนเหล็กกล้า ]
ฟรานตัดสินใจเลือกสร้างค้อนแห่งเหล่าวาไครี่ขึ้นมาและเมื่อเขาตัดสินใจเช่นนั้นทั่งเหล็กอันทนทานขนาดใหญ่ก็พลันปรากฎขึ้นตรงหน้าเขาไม่รีรอคว้าค้อนขนาดเล็กที่เคยพกพาอยู่และวัตถุดิบต่างๆโดยเฉพาะแร่อันพิเศษที่ได้จากพื้นที่แห่งนี้วางลงบนทั่งเหล็กก่อนที่จะหยิบค้อนขนาดเล็กทุบลงไปอย่างชำนาญก่อให้เกิดประกายไฟขึ้นมานับไม่ถ้วนจนทั่งเหล็กกล้าขนาดใหญ่นั้นแตกสลายและจางหายไปพร้อมกับการปรากฎขึ้นมาของอาวุธที่มีด้ามจับอันยาวเหยียดและตัวค้อนที่มีขนาดใหญ่ั์พอสมควรตรงด้ามจับของมันพันด้วยริบบิ้นสีแดงชาดและตรงปลายมีปีกสีขาวบริสุทธิ์ขนาดเล็กประกบติดอยู่ราวกับเป็ของตกแต่งตัวค้อนนั้นสีขาวบริสุทธิ์และเปล่งประกายแสงสีทองสว่างวูบวาบอยู่ตลอดเวลาทำเอาพื้นที่มืดสนิทในถ้ำพลันสว่างขึ้นมาด้วยแสงจากมันจนเห็นบริเวณรอบๆได้อย่างชัดเจนและถ้าหากเพ่งมองไปในส่วนของตัวค้อนดีๆจะพบกับอักษรที่สลักคำว่า “ผู้สร้าง EdwardBlacksmith”
[ ท่านได้รับไอเทม “ค้อนแห่งเหล่าวาไครี่” ]
และเมื่อเช่นนั้นเขาจึงไม่รอช้ารีบจัดการตรวจสอบมันทันที
“Item Idenfity”
[ ค้อนแห่งเหล่าวาไครี่ : ค้อนที่อาบไปด้วยพลังอันศักดิ์สิทธิ์ของเทพธิดาและถูกใช้งานโดยหนึ่งในวาไครี่ทั้งเก้าและทุกครั้งที่ผู้ใช้โจมตีโดนศัตรูจะฟื้นฟูพลังชีวิตและลบล้างสถานะคำสาปพร้อมทั้งมีโอกาสที่จะเกิดแสงศักดิ์สิทธิ์จู่โจมศัตรูทั้งหมดในบริเวณที่ฟาดมันลงไปและผู้ใช้จะได้รับทักษะ Recovery ]
เมื่อสิ้นสุดเสียงคำอธิบายข้อมูลจากทักษะดังกล่าวแล้วฟรานได้ดีใจและรู้สึกคุ้มค่าที่ตนตัดสินใจเข้ามาในถ้ำแห่งนี้เป็อย่างมาก
“ไอเทมระดับ Legendary สินะ”
และเมื่อฟรานัักับไอเทมดังกล่าวาแฉกรรจ์ที่เกิดจากการต่อสู้มานับไม่ถ้วนของเขาก็ค่อยๆปิดลงเืที่ไหลซึมนิดๆได้หยุดไหลอย่างประหลาดความเหนื่อยล้าที่มีก็หายเป็ปลิดทิ้งประหนึ่งได้พักผ่อนมาอย่างเต็มที่แล้ว
“ว้าว รู้สึกสบายตัวขึ้นเยอะเลย”
ฟรานบ่นพึมพำไปพร้อมกับเดินเก็บแร่หลากหลายชนิดลงในกระเป๋าตนเองอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะเกิดแรงสั่นะเือย่างรุนแรงทำเอาผนังถ้ำที่เป็รูขนาดเล็กที่ฟรานลอดเข้ามานั้นถูกปิดทับด้วยก้อนหินขนาดใหญ่อัญมณีหลากหลายต่างทะยอยร่วงหล่นมาจากเพดานถ้ำราวกับว่าถ้ำแห่งนี้กำลังจะถล่มลงมาในไม่ช้าฟรานจึงรีบเอาค้อนที่เพิ่งได้มาใหม่นั้นทุบลงอย่างรุนแรงที่ผนังของถ้ำจนมันพังทลายลงและเขาก็ได้รีบวิ่งออกไปยังบริเวณพื้นที่โล่งที่มีแอ่งน้ำบาดาลขนาดใหญ่นั้น
“กี๊สสสสสสสสสสสสสส”
เสียงกรีดร้องของประหลาดดังสนั่นไปทั่วบริเวณนั้นและหลังจากเสียงของมันพลันหายไป ก็ปรากฎหญิงสาวรูปร่างสวยงามไว้ผมทรงดังโงะสีแดงเข้มเนินอกของมันมีใยแมงมุมรัดแน่นประหนึ่งตั้งใจทำไว้เพื่อปกปิดหน้าอกอันใหญ่โตของมันร่างกายครึ่งล่างของมันนั้นหาใช่ขาปกติของมนุษย์ไม่ แต่เป็ขาแมงมุมเรียวยาวและแหลมคมซึ่งมีแปดขาดูน่าขนลุกเลยทีเดียว
“เหวอออ อารัคเน่”
ฟรานใร้องเสียงหลงเพราะส่วนใหญ่ในหลายๆเกมนั้นมอนส์เตอร์ประเภทอารัคเน่หรือเมดูซ่ามักจะอยู่ในระดับที่ค่อนข้างสูงและในขณะที่เขากำลังใอยู่นั้นมันก็พุ่งเข้ามาและฟาดขาอันเรียวและแหลมคมของมันไปยังฟรานทำเอาเขาต้องกลิ้งหลบไปด้านข้างในทันทีและเมื่อขาอันเรียวและแหลมคมนั้นโจมตีพลาดเป้าหมายไปโดนหินขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังฟรานหินนั้นก็หักครึ่งอย่างไม่น่าเชื่อว่าพละกำลังของหญิงสาวครึ่งแมงมุมคนนี้จะมหาศาลขนาดนั้นฟรานไม่รอช้าเมื่อเห็นมันเปิดช่องว่างเขาจึงรีบพุ่งเข้าโจมตีโดยฟาดค้อนแห่งวาไครี่ที่ตนเพิ่งสร้างขึ้นมากับมือลงไปบนตัวปีศาจสาว
“Hammer Fall”
และในขณะที่เขากำลังฟาดลงไปยังบนตัวของปีศาจสาวครึ่งแมงมุมมันไม่แม้แต่จะหลบการโจมตีนั้นเลย แต่กลับพ่นใยที่แข็งราวกับเหล็กกล้าขึ้นมากำบังการโจมตีของฟรานแทนทำให้ใยที่แข็งดังเหล็กกล้านั้นบุบสลายแตกเป็ชิ้นๆลงและเมื่อฟรานโจมตีพลาด หญิงสาวครึ่งแมงมุมเห็นโอกาสมันจึงสร้างใยอันแข็งดังเหล็กกล้าให้แหลมคมประหนึ่งหอกเหล็กก็ไม่ปานก่อนที่จะปามันออกไปทะลุกลางลำตัวของฟรานจนเป็รูขนาดใหญ่ทำให้เืของเขาก็สาดกระเซ็นไปทั่วลำไส้และเครื่องในทะลักออกมากระจัดกระกายเต็มบริเวณนั้น
“อ้ากกกกก”
ฟรานกรีดร้องโหยหวนด้วยความเ็ปก่อนที่ร่างอันชุ่มโชกไปด้วยเืของเขาจะล้มลงกับพื้นและน้ำตาของเขาที่ไหลทะลักอาบแก้มทั้งสองข้างเพราะรู้ตัวดีว่าไม่มีทางรอดเป็แน่แท้ซึ่งในขณะนี้ความหวาดกลัวเข้าครอบงำสติเขาอย่างเต็มพิกัด มือไม้นั้นได้สั่นระริกไม่ยอมหยุดสีหน้าที่ซีดเผือดเนื่องจากการเสียเืเป็จำนวนมากเขาได้รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายพยายามกระเสือกกระสนคลานหนีจากปีศาจสาวครึ่งแมงมุมคนนั้นแต่ทว่ามันก็เหมือนจะรู้ทันเขา มันได้เดินมาดักข้างหน้าแล้วเอาขาอันเรียวยาวและแหลมคมของมันทิ่มลงไปยังกลางฝ่ามือของฟรานจนถูกปักติดอยู่กับพื้นดิน
“อั่ก”
ฟรานกรีดร้องออกมาแต่เนื่องจากเืที่ทะลักออกจากปากเขานั้นมีจำนวนมหาศาลมากจึงทำให้เสียงกรีดร้องนั้นเปล่งออกมาอย่างแ่เบาจนแทบจะไม่ได้ยิน ปีศาจสาวครึ่งแมงมุมได้ยิ้มและมองลงมาอย่างสะใจก่อนที่มันจะยกขาอันเรียวยาวและแหลมคมอีกข้างของมันทิ่มลงบนกลางหัวของฟรานอย่างเต็มแรง
“Dimension Burst”
ในขณะที่ขาอันเรียวยาวและแหลมคมของอารัคเน่กำลังจะทิ่มลงบนกลางหัวฟรานนั้นจู่ๆพื้นที่รอบๆบริเวณขาของมันก็เกิดการบิดเบี้ยวขึ้น และะเิออกมาทำให้เืสีเขียวอันแปลกประหลาดสาดกระเด็นไปทั่วบนหัวของฟรานและมันได้กรีดร้องออกมาด้วยความเ็ปอย่างสาหัส
“กี๊สสสสสสสสส”
มันหันไปมองต้นเสียงที่บริกรรมคาถาดังกล่าวด้วยความโกรธแค้นเป็อย่างมาก
“อุ๊ย เผลอทำรุนแรงไปซะได้ ขอโทษด้วยนะคะ ฮิฮิ”
หญิงสาวสวยสวมแว่นผมสีดำยาวตรง มองไปยังอารัคเน่ผู้กราดเกรี้ยวและยิ้มให้อย่างชั่วร้าย
“คนนี้เป็ของฉันนะคะคุณอารัคเน่”
“มาทำแบบนี้นิสัยไม่ดีเลยนะรู้มั้ย?”
“แต่เอ้~ จะลงโทษคนนิสัยไม่ดียังไงดีน้า~”
“อ้ะ! นึกออกแล้ว”
“ช่วยตายทีนะคะ ฮิฮิ”
“Micro Dimension”
เมื่อเธอพูดจบพื้นที่บริเวณรอบๆอารัคเน่นั้น ก็ได้เกิดช่องว่างมิติขึ้นมานับสิบในบริเวณส่วนหัวแขน ขา และลำตัวของมัน ก่อนที่ช่องว่างเ่าั้จะพลันปิดตัวลงไปอย่างกระทันหันทำให้ส่วนหัวแขน ขาและลำตัวของมันถูกช่องว่างมิติตัดขาดสะบั้นลงจนเืทะลักสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ และเมื่อหัวของมันตกลงสู่พื้นก็ได้กลิ้งไปที่ปลายเท้าของหญิงสาวผมดำผู้นั้น
“อุ๊ย ตายแล้วหรอคะ”
“ไม่ทันรู้ตัวเลย”
“อยากเล่นสนุกให้นานกว่านี้แท้ๆเลยเชียว ฮิฮิฮิ”
หญิงสาวผมดำพูดหยอกล้ออย่างร่าเริงก่อนที่จะเหยียบลงบนหัวของอารัคเน่อย่างเต็มแรงทำเอาหัวของมันบุบลงตามแรงเหยียบและลูกตาของมันได้ปลิ้นทะลักออกมาอย่างสยดสยองเธอได้มองการกระทำของตนเองและพูดอย่างเบาๆในลำคอ
“พวกชั้นต่ำ น่าขยะแขยงชะมัด”
เมื่อเธอพูดจบเศษชิ้นส่วนร่างกายของอารัคเน่ก็ค่อยๆจางหายไป
“ฉันตามช่วยคุณตลอดไปไม่ได้หรอกนะคะ”
“ยิ่งตอนนี้เธอกำลังจะตื่นขึ้นมาแล้วด้วย”
“คุณต้องรีบแข็งแกร่งได้แล้วนะคะ”
“ฟรานของฉัน”
เธอหันไปพูดกับฟรานที่กำลังใกล้จะเข้าสู่ความตายอย่างเต็มทนเนื่องจากการสูญเสียเืเป็อย่างมาก และเธอได้บริกรรมคาถาใส่ร่างกายที่เต็มไปด้วยาแของเขา
“Slip Back”
เมื่อสิ้นสุดการบริกรรมคาถาของหญิงสาวผมดำผู้นั้นลำไส้และเครื่องในบางส่วนของฟรานที่ถูกตัดขาดออกจากการโจมตีก็ค่อยๆลอยกลับมาสู่ตัวฟรานและมันก็ฟื้นฟูสภาพของมันจนกลับมาสมบูรณ์ในทันทีเืของฟรานที่ไหลนองเต็มพื้นก็ค่อยๆไหลกลับสู่ร่างของเขาอย่างแปลกประหลาด ในส่วนปากแผลบริเวณท้องก็ค่อยๆปิดสนิทลงราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยและเธอคนนั้นก็ได้เดินหายเข้าไปในมิติที่เธอสร้างขึ้นมาก่อนที่สติของฟรานจะค่อยๆพลันดับลงด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวัน