อืม เอาอะไรดีน่า ซากุระพึมพำขณะเดินซื้อของกับบคุณครูโบตะ
ตอนนี้หัวใจของคุณครูโบตะ ได้หล่นลงไปที่ตาตุ่มหายใจถี่ช้าๆ
ใจเย็นไว้สิคุณโบตะ นี้แค่เดินซื้อของเฉยๆเองอย่าคิดมาก
คุณครูโบตะเป็อะไรเหรอค่ะ ซากุระถามเมื่อคุณครูเดินห่างออกไปซะไกล
เออ...ครูไม่เป็ไรหรอกครับ อย่าสนใจเลย ว่าแต่เลือกเสร็จยังครับ
เดี๋ยวครูช่วยเลือกให้ก็ได้นะ ไม่ต้องช่วยครูขนาดนั้นก็ได้นิครับ
เกรงใจ555
ไม่เป็ไรค่ะ ฮิฮิ อีกแป้บเดี๋ยวก็ใกล้เลือกเส็รจแล้วละค่ะ
อืม.....มีผักกาดแล้วก็เนื้อหมู โชยุ เครื่องปรุงต่างๆ อ๋อ มีเนื้อหมูบด
อย่าลืมสิซากุระ เอ้ย
เขาทำได้แค่มองเธอด้วยสายตา ที่อบอุ่นและได้แอบมองเธออยู่หลายรอบ
และคิดในใจว่า วันนี้เป็วันโชคดีของเขา
เอาละ ไปจ่ายตังค์กันเถอะค่ะ ซากุระก็เลือกเสร็จแล้วค่ะ
ครับผม เค้ายิ้มให้กับเธอทั้งที่ในใจของเจาแทบจะละลายอยู่แล้ว
หลังจากจ่ายตังค์ แล้วเขาก็รู้สึกเสียดายที่ต้องแยกกับซากุระ
ไปก่อนนะค่ะ เดินทางปลอดภัยแล้วเจอกันที่โรงเรียน
เดินทางปลอดภัยครับ ลาก่อน และทั้งสอคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านของ
ตนเอง