ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

จากนั้นคลื่นลูกใหญ่ม้วนกลืนเข้ามาอีกรอบ พัดพาทุกคนหายไปคนละทิศละทาง

การเดินทางข้ามทะเลสาบครั้งนี้เป็นบทเรียนอันล้ำค่าที่ไม่มีวันลืมเลือนเป็นการพิสูจน์ว่ามนุษย์มิอาจเผชิญหน้ากับธรรมชาติที่โหดร้ายได้

ไม่นานฟากฟ้าเริ่มสงบลง แสงสว่างเริ่มกลับมาเยือนอีกครั้ง ท้องฟ้ายามเช้ามีแสงแดดอ่อนๆที่สาดส่องลงมา บรรยากาศกลับมาสดชื่นผ่อนคลาย อีกครั้ง

มีบุรุษคนหนึ่งค่อยๆเดินขึ้นมาจากริมทะเลสาบ ทิ้งตัวลงกับพื้นทราย ร่างกายที่เหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยบาดแผลไม่สามารถบดบังความโล่งใจที่เขารอดพ้นจากการข้ามทะเลสาบอันโหดร้ายนี้ได้  จากนั้นก็เผลอหลับไปทันที

นาฟค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา ไม่รู้ว่าตนสลบไปนานสักแค่ไหน แต่รู้ว่าท้องฟ้าได้มืดลงอีกครั้งแล้ว

นาฟสังเกตบาดแผลในร่างกายตนที่เริ่มฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์แล้ว

พลังในร่างกายก็สามารถกลับมาใช้ได้อย่างปกติลุกขึ้นสังเกตพื้นที่โดยรอบ

“พอมายืนอยู่บนเกาะรู้สึกว่ามันใหญ่โตมาก เต็มไปด้วยผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์ เสียงของสัตว์ป่าร้องแว่วมาเป็นระยะ กลิ่นหอมของดอกไม้ป่าอบอวลในอากาศ

ทิวทัศน์ที่เห็นเบื้องหน้าคือป่าดงดิบที่หนาแน่นสลับกับภูเขาหินที่สูงตระหง่าน

ป่าทึบที่เต็มไปด้วยพืชพรรณและต้นไม้สูงเสียดฟ้า

แต่นาฟก็เริ่มคุ้นชินกับสภาพแวดล้อมที่ ไม่ดีจริงอย่างเห็น ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนี้

ไม่รู้ว่าแต่ละคนเป็นยังไงกันบ้างอย่างน้อยก็น่าจะถูกคลื่นซัดสาดเข้ามาในเกาะทั้งหมด

นาฟเงยหน้ามองฟ้า“หรือจะกระโดดขึ้นไปดูจากด้านบนดี!  นาฟที่มองอยู่สักพักก็สลัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไป เนื่องจากไม่ไว้วางใจกับสภาพแวดล้อมครั้งที่แล้วก็เกือบเสียท่าให้กับสภาวะแรงดึงดูดนั้นไป

นาฟเปิดใช้ประสาทสัมผัสจากโดยรอบแทนเพื่อความปลอดภัยยังไม่เคลื่อนย้ายไปไหน 

    “ช่างกว้างใหญ่จริงๆเปิดสัมผัสออกไปไกลมากแล้วยังไม่พบเจอสิ่งมีชีวิตสักชนิดเลย

“เอ๊ะ!”อยู่นาฟก็สัมผัสกับสายตาคู่หนึ่ง จากระยะไกล สายตาคู่นั้นก็จ้องมาที่ตน  ไม่นานคนๆนั้นก็เคลื่อนตัวมาบริเวณที่นาฟอยู่ 

นาฟที่ไม่ไว้วางใจกำลังคิดว่าจะ หลบไปก่อนดีหรือไม่

“ฟุด!”ๆนาฟเริ่มสัมผัสกลิ่นได้  เข้าใจแล้วคนคุ้นเคยนี้เอง

ไม่นานคนๆ นั้นก็ปรากฏกาย เป็นหญิงสาวชุดขาวนั้นเอง

นาฟมองลอดหน้ากากเห็นนางปล่อยผมแล้ว ช่างสวยรับกับใบหน้าเสียเหลือเกิน

ใบหน้าอันสมบูรณ์แบบนี้ไม่ได้เจอมาสักพักแล้ว อดนึกถึงนางในดวงใจทั้งสองคนไม่ได้

    “เจ้าควรเป็นสุภาพบุรุษ มองข้า แต่ข้ากลับไม่เห็นสีหน้าของเจ้า

นาฟที่ทำอะไรไม่ถูกค่อยๆ ปลดหน้ากากแมวออก หญิงสาวจ้องหน้านาฟอยู่สักพัก แล้วก็ยิ้ม

    “ข้าชื่อ “อิงอิง” นักศึกษาสถานศึกษากลาง

    “ข้าชื่อ นาฟ  กำลังศึกษาที่เวสเทิร์น

    “เจ้ารู้ว่าเป็นข้า ที่มุ่งมาหาเจ้า

    “ใช่ แต่ตอนที่เจ้ามอง  ข้าไม่รู้ว่าเป็นเจ้า

หญิงสาวยิ้มแล้วหันไปมองรอบๆ  “ที่นี่กว้างขวางยิ่งนักช่วงเวลากลางวันและกลางคืนเริ่มยาวนานขึ้น คงต้องการให้พวกเราอยู่บนเกาะนี้ หรือคำว่า“วาสนาจะมาเอง” จะอยู่บนเกาะนี้นะ!

นาฟมองสาวสวยเบื้องหน้าวิเคราะห์ถึงสถานการณ์ความเป็นไปได้  “หรือท่านรู้อะไรมา?

“ข้ามองเห็นหลายสิ่งบนเกาะนี้ล้วนแต่เป็นสิ่งล้ำค่าที่หาได้ยากในอาณานิคมคนที่หลงเหลือขึ้นมาบนเกาะนี้ก็คงเริ่มพบเจอบ้างแล้ว

หญิงสาวยิ้มแล้วชี้ไปทิศทางแห่งหนึ่ง  “ข้าเห็นถ้ำใต้ภูเขาใหญ่ลูกนั้นส่งมวลพลังบางอย่างออกมา ว่าจะเข้าไปสำรวจ เลยอยากชวนเจ้าไปด้วยกัน

นาฟมองตามทิศทางดังกล่าวแล้วพยักหน้า

อิงอิงนำทางนาฟ มาในป่าทึบ ลึกเข้ามาในหุบเขาแห่งหนึ่ง เข้าไปในป่าดงดิบที่ลึกและซับซ้อนไม่นานก็ได้ยินเสียงน้ำตก ไหลลงมาจากภูเขาใหญ่ ตกลงมาบนลำธารน้ำใส มองผ่านๆก็เหมือนภาพธรรมชาติทั่วๆ ไปที่พบเห็นได้ในเกาะนี้

นาฟที่มองไปที่ม่านน้ำตกเบื้องหน้า  “มีถ้ำอยู่หลังม่านน้ำตกนี้!  “เจ้าเริ่มสัมผัสได้แล้วใช่มั๊ย!

    “ท่านเห็นสิ่งเหล่านี้ได้ยังไง? นาฟอดถามไม่ได้

    “เป็นส่วนหนึ่งของความสามารถของข้า

ทั้งสองเดินลัดเลาะผ่านม่านน้ำตกเข้ามาปรากฏทางเข้าขนาดไม่ใหญ่มาก มีเถาวัลย์ที่ปกคลุมอยู่นาฟที่ยืนอยู่ปากถ้ำรับรู้ได้ถึงมวลพลังงานจากภายใน ที่ส่งออกมา“ช่างเป็นพลังงานที่บริสุทธิ์ยิ่งนัก

พวกเขาก้าวผ่านเข้าไปเสียงน้ำตกที่ดังกึกก้องจากภายนอกกลับแปรเปลี่ยนเป็นความเงียบสงบภายในถ้ำความมืดครึ้มที่ปกคลุมอยู่ช่วงแรกๆ ที่เข้ามา ค่อยๆมีแสงสว่างขึ้น  ภาพที่ปรากฏตรงหน้า ภายในถ้ำมีหินเท็นซี่ขนาดใหญ่น้อยประดับประดาอยู่บนผนังแสงจากหินสีเหล่านี้ฉายสะท้อนกันเองสร้างแสงระยิบระยับเป็นสีรุ้งที่สวยงามราวกับอยู่ในโลกแห่งความฝัน

เพดานถ้ำสูงตระหง่านมีหินย้อยที่คล้ายกับประกายเพชรตกแต่งอยู่ทั่วน้ำหยดลงจากหินย้อยเป็นละอองเล็กๆ

ทั้งสองยิ่งเดินลึกเข้าไปในถ้ำพวกเขาพบกับถ้ำที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กว้างขวาง ราวกับห้องโถงของพระราชวังใต้ดิน กลางห้องมีแท่นหินที่เต็มไปด้วยสมบัติทองคำ

อัญมณีส่องประกายระยิบระยับอยู่ทุกที่บนแท่นหินนั้นมีหีบสมบัติ อยู่หลายใบ

พวกเขาเริ่มสำรวจในหีบสมบัติพบว่ามีหนังสือโบราณอยู่หลากหลายบางเล่มมีภาพวาดที่งดงามมีลายเส้นที่ประณีตมาก เป็นศิลปะชั้นสูงที่หาดูได้ยาก

นาฟให้ความสนใจกับหนังสือเหล่านี้เป็นอย่างมากหยิบจับขึ้นมาดู ศึกษาอย่างตั้งใจ

อิงอิงที่เห็นภาพดังกล่าวถึงกับสงสัยว่า ชายผู้นี้ไม่สนใจสมบัติอื่นใดเลย นอกจากหนังสือเหล่านั้น

หญิงสาวยังเดินสำรวจต่อเหลียวไปเห็นบางอย่าง

นี่มัน! หญิงสาวมองต้นไม้ต้นหนึ่งขนาดเล็กสูงจากพื้นดิน เพียง 1 เมตร นาฟก้าวเข้ามาด้านข้าง  มองต้นไม้ดังกล่าวมีกิ่งก้านอยู่ สามสี่กิ่ง ออกผลสีแดงขนาดเล็กอยู่2 ผล  

    “ต้นอะไร?

    “มันคือต้นไม้ที่ออกผลพลัง!