หลังจากที่หลานหยูกำลังกล่าวเื่เล่าของหลงหยุนที่นางได้ยินมาจากพี่สาวนางนั้นเอง ทำให้คนอื่นได้รับรู้ไปแต่งงงวยอยู่เื่ที่กล่าวเมื่อกี้หมายถึงอะไรกันแน่ หลงหยุนได้มองไปที่หลานหยูด้วยหน้าเคร่งขรึมใบหน้าไปพอใจเท่าไหร่ ก่อนจะกล่าว
“ นี้เ้ามานี้ ”
เรียกหลานหยูออกมาหลานหยูนั้นหลังจากได้ยินคำเชิญหลงหยุน ตัวนางก็ได้เดินออกไปตามหลงหยุนท่าทางเชิดชูขึ้น ทั้งสองคนนั้นก็ได้มาถึงบริเวณที่ไม่มีใครอยู่แล้วในตอนนี้เป็ป่าดีๆนี้เอง หลงหยุนพามาสถานที่ไม่มีคนและหันไปมองที่หลานหยูที่ตอนนี้เดินตามออกมา
“ นี้เ้าจะมากวนประสาทข้าหรือไงถึงได้บอกะโออกไป แบบนั้นว่าพร์ข้านั้นมันคือสีทองนะทั้งที่เ้าน่าจะรู้นี้ว่าถ้าบอกไปมันจะเกิดเื่อะไรขึ้นภายในที่แห่งนี้ มันจะไม่เป็ผลดีกับตัวของข้า ” หลงหยุนเอ่ยสีหน้าไม่พอใจเท่าใดนัก
ทางหลานหยูก็ได้ทำการจ้องไปที่ หลงหยุน ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มด้วยกิริยาท่าทีของนางที่ยิ้มให้เอ่ยตอบกลับไป
“ ข้าแค่บอกอะไรนิดหน่อยไม่ว่าอย่างไรเ้าก็รู้อยู่แล้วนิว่า ถึงอย่างไรก็ต้องมีคนรู้ในไม่ช้า ข้าแค่ทำให้คนอื่นรู้ไวขึ้นเท่านั้น เ้าจะได้ไม่ต้องมีปัญหาในอนาคตแต่หาทางรับมือั้แ่เนิ่นๆ ”
“ นี้เ้าถ้าทุกคนรู้ต้องทำให้อัจฉริยะทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนี้นั้นหันมาสนใจเ้าอย่างแน่นอน และยังไม่ใช้แค่นั้นทุกคนที่เป็ศิษย์สายในทุกคนต่างต้องมาสนใจเพื่อมาจัดการกับเ้ามาดูอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์แน่นอน แต่ถ้าเ้ารีบแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองจะทำให้เ้านั้นแข็งแกร่งขึ้นมาก ยิ่งมีคนมาท้าเ้าต่อสู้ เ้ายิ่งได้รับ ประโยชน์คิดดูสิอย่างเ้าเดิมพันคะแนนเพื่อหาคะแนน ถ้าเ้าชนะคะแนนของเ้าจะมีมากโดยไม่ต้องทำภารกิจเลยแม้แต่น้อย และแถมจะทำให้เ้ามีเวลาในการฝึกฝนเร่งรีบให้ตัวเองแข็งแกร่งผลักดันตนเอง ”
หลงหยุนได้ยินคำอธิบายเขาก็ได้คิด มันก็จริงของนางถ้าตอนนี้เขาไม่รีบฝึกพลังให้แข็งแกร่งขึ้นพร้อมกับถ้ามีคนมาท้าทายเขานั้นก็จะเป็ประโยชน์อย่างมาก พอจะสามารถเอาคะแนนต่างๆไปแลกสิ่งของในนิกายได้ แต่ว่าเมื่อคิดดูแล้วก็ไม่คุ้มเอาซะเลยกับการที่ถูกต้องจะเล่นงานในนิกายนั้นเป็สิ่งที่อันตรายทุกอย่างมาก แลกกับการที่ต้องพามาโดนประลองไปทั่วนิกายอย่างนี้ เขาไม่เอาอย่างเด็ดขาด เขานั้นได้ทำการจ้องมองไปที่ตัวของหลานหยูพร้อมกับกล่าวกับนาง
“ แต่ว่าถ้าข้านั้นได้เจอกับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าข้าจะให้ข้านั้นทำอย่างไรหา เ้าไม่บองคิดถึงเหตุผลข้อนี้เลยหรือไงกัน ”
ใบหน้าของหลงหยุนหลแสดงถึงความกังวลชัดเจน แน่นอนว่าถ้าเขาเจอศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าเขาจะสู้ยังไงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาพึ่งเข้ามาไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ หลานหยูนั้นเพียงยิ้มตอบกลับแบบไร้เดียงสาเหมือนว่าไม่มีไรเกิดขึ้น
“ ข้าลืมคิดเื่นี้นะ ข้าขอโทษด้วยแล้วกัน ”
หลานหยูตอบกลับไปนั้นทำให้หลงหยุนนั้นตอนนี้มีสีหน้าแตกตื่น สาวคนนี้ไม่ได้นึกถึงเื่นี้งั้นเหรอเป็ไปได้ด้วยตเองคิดเป็อย่างพื้นฐานไม่ใช่หรือไงกัน คราวนี้ถึงคราหลงหยุนต้องปวดหัวกับสิ่งนี้
“ นี้เ้าลืมคิดเนี้ยนะ เ้านี้บ้าหรือเปล่า ”
หลงหยุนนั้นได้โวยวายพร้อมกลับจ้องมองไปที่หลานหยู ด้วยสีหน้าที่อยากจะจัดการตัวของนางซะที่มาทำให้เขานั้นต้องมาเจอเื่แบบนี้เข้านั้นเองตัวของหลานหยูนางได้เดินมาใกล้ๆตัวของหลงหยุนพร้อมกล่าวต่อ
“ ข้าขอโทษแล้วกัน ” ใบหน้าของหลานหยูเห็นได้ชัดเจนว่าตัวนางสำนึกผิดไม่ใช่สีหน้าปั้นหน้าแต่อย่างใด สีหน้าดูเศร้าสร้อยลงเล็กน้อย เอามือทั้ง 2 กุมไว้ที่หน้าท้องของนาง
แต่ทางมันหลงหยุนเนี้ยเหรอตอนนี้เขานั้นมีสีหน้าโกรธตัวของนางเป็อย่างมาก จนแทบจะเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่แล้ว
“ขอโทษแล้วมันหายกันไหม เ้าคิดว่าแค่ขอโทษข้าเ้าจะทำให้ปัญหาที่ข้าต้องเผชิญเป็อะไรขึ้นมาจะทำไง ”
หลงหยุนเขาได้ทำการะโบอกตัวหลานหยูด้วยสีหน้นอารมณ์เสีย
“ งั้นเ้ากับข้ามาเดิมพันกันไหม ”
สิ้นสุดคำกล่าวของหลานหยู ตัวของหลงหยุนได้รีบมองไปที่ตัวหลานหยูอย่างเร็วในทันที
“ เดิมพันอะไร ”
หลานหยูยิ้มขึ้นมาเหมือนกับว่าเหยื่อของนางได้ติดเบ็ดเข้าให้แล้ว
“ ข้าจะเดิมพันมาประลองกัน ถ้าเ้าสามารถชนะข้าได้ข้าจะยอมทำตามคำสั่งเ้า และถ้าข้าชนะเ้าต้องยกโทษให้ข้านะเป็เช่นไรกัน ”
พลันได้การเดิมพันหลงหยุนเล่นรู้สึกปิติยินดีขึ้นมาอย่างฉับพลัน เหมือนเขาจะคิดแผนเอาคืนได้แล้วในตอนนี้
“ มีอะไรหรอ ” หลานหยูเผลอถามไปไม่รู้ตัว
ตัวของนางนั้นที่ให้เห็นตัวของหลงหยุนมีสีหน้าชั่วร้ายเป็อย่างมาก ก็ทำให้นางนั้นสงสัยว่าตัวของหลงหยุนตั้งใจจะทำอะไรกันแน่ แต่ทางตัวของหลงหยุนนั้นได้มองไปที่ตัวหลานหยูพร้อมกลับรีบกล่าวกับนาง
“ งั้นเ้าจะให้ใช้อะไรตัดสินการประลองครั้งนี้กัน ”
“ ก็ง่ายๆ พวกเราจะสู้กันใครกล่าวยอมแพ้ ถึงว่าเป็ฝ่ายชนะหรือหมดสติ ”
คำอธิบายง่ายๆ แต่ได้ใจความถึงกฏของการเดิมพันครั้งนี้อย่างไม่ยากเย็น เพียงทำให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้หรือหมดสติ สำหรับหลงหยุนตอนนี้มีความมั่นใจที่จะทำได้
“ ได้งั้นถ้าข้าชนะเ้า !! เอาเป็ว่าเ้าต้องเป็ผู้หญิงของ ข้าตกลงไหมล่ะ ”
หลานหยูนั้นได้เห็นคำขอของหลงหยุนก็อดใไม่ได้ เพราะนางมีรูปร่างที่ดีมากทั้งหน้าอกทรงโต บั้นท้ายที่ ผู้ชายทุกคนชอบ ผมยาวสลวยเป็ไปไม่ที่หลงหยุนจะไม่ชอบนาง แต่หลานหยูนั้นก็ไม่สนใจเพราะอย่างไรนางเชื่อว่าชนะแน่นอน เพียงแค่มองดูระดับพลังของหลงหยุนสำหรับนางนางชนะแน่อยู่แล้ว
ตัดสินใจกันได้สำเร็จทั้ง 2 คนได้ถอยออกไปเพื่อเตรียมทำการประลองกัน
“ เอาล่ะ เตรียมสู้กันเลยไหม ”
หลงหยุนนั้นได้มองไปที่หลานหยูเพื่อจะคิดว่าจะจัดการอย่างไรดีเพราะเขาเชื่อว่า หลานหยูต้องมีระดับต่ำกว่าเขาหรือไม่ก็มากกว่านิดหน่อย แต่ทางหลานหยูตอนนี้นางไม่กังวลเลยเพียงแค่คิดว่าการต่อสู้ครั้งนี้เป็การละเล่นหนึ่งเท่านั้น
“ เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย ”
สิ้นสุดคำสั่งของหลานหยู หลงหยุนได้พุ่งเข้าไปแล้วชกที่ไปตัวของหลานหยูด้วยพลังหมัดที่มหาศาลได้ถูกปลดปล่อยออกมานี้ของเขามีพลังกายาเทพมัฝกรสถิตอยู่ เห็นหมัดพึ่งตนเข้ามาหลานหยูกลับทำทีท่าไม่สนกับการโจมตีนี้ของตัวหลงหยุน นางได้ยื่นมือมาป้องกันในทันที ตู้ม !
หมัดได้ปะทะกับมือของหลานหยูทำให้เกิดแรงปะทะจนมีควันฟุ้งไปทั่วพื้นที่แห่งนี้ หลงหยุนนั้นคอยดูผลรับที่จะเกิดขึ้นมาว่าเป็ไรบ้าง เพียงเวลาไม่นานฝั่นที่ฟุ้งกระจายมันได้หายไป ทำให้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า จนภาพที่ปรากฏตรงหน้าหลงหยุนนั้นได้เห็นสิ่งที่ทำให้เขานั้นใตะลึงไปพร้อมกันเพราะว่าหมัดของเขาถูกรับเอาไว้ได้
“ อะไรกันนะ ! ”
หลานหยูหลังจากได้เห็นสีหน้าหลงหยุนที่กำลังใ นางยกขาขวาที่เพรียวงามทำการเตะไปที่ลำตัวของหลงหยุนด้วยพลังของนาง เต็มๆทำให้ร่างของชายหนุ่มต้องถึงกลับกระเด็นออกไป ทำให้ได้กระอักเืออกมาจากปากผลจากการโจมตึจนาเ็
“ นี้มันอะไรนะอย่าบอกระดับบ่มเพาะของเ้ามันอย่าบอกนะว่า ” ท่าทีของหลงหยุนมีสีหน้าตื่นตระหนกมองไปที่หญิงสาวที่ดูอ่อนแอ แต่ว่าระดับพลังไม่เข้าคู่กับนางเลย
หลานหยูนั้นก็ได้กล่าวออกไปทันที ก่อนที่ตัวหลงหยุนจะได้ทันกล่าวอะไรต่อ
“ ใช้ระดับบ่มเพาะของข้านั้นมากกว่าเ้าเพราะระดับบ่มเพาะของข้านั้นอยู่ในที่กำเนิดลมปราณระดับ 7 ไม่ใช้ระดับก่อเกิดของเ้าจะสามารถเทียบได้เ้าจะยอมแพ้ก็ได้นะ ”
เป็อย่างที่ชายหนุ่มคิดจริงๆ พลังของหญิงสาวมากกว่าตนมาก หลานหยูได้หันหน้าหนีไปทางที่อื่น แต่ทางด้าน หลงหยุนนั้นเขาได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย เขาน่ะเหรอจะยอมแพ้เขาไม่ได้คิดเลยสักนิดเดียวต่อให้ตัวเองเสียเปรียบเื่พลังก็ตาม
“ งั้นก็แปลว่าข้าไม่ต้องออมมือสินะ ”
หลงหยุนได้มองไปที่หลานหยูด้วยสีหน้าจริงจังเขาพร้อมที่จะต่อสู้อย่างเต็มกำลังแล้ว ั้แ่เขาได้ลองฝึกฝนได้ลองคู่ฝึกซ้อมครั้งนี้
เขานั้นที่ขอออกไปให้หลานหยูให้เป็ผู้หญิงของเขาไม่ใช้อะไร แค่จะทำให้นางโมโหเท่านั้นแต่ไม่นึกเลยว่านางจะแข็งแกร่งขนาดนี้ทาง หลานหยูมองไปที่หลงหยุนที่ลุกขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจังไม่ยอมแพ้ ก็ทำให้นางนั้นหวั่นเกรงไม่น้อยเพื่อเห็นสีหน้านี้ของตัวของเขา
“ หือนี้เ้าไม่ยอมแพ้ขนาดรู้ระดับ บ่มเพาะของข้าเนี้ยนะ ดูเหมือนว่าเ้าจะหัวรั้นกว่าที่คิดซะอีกนะเนี่ย ” หลานหยูเห็นใบหน้าที่ไม่ยอมแพ้กล่าวไปท่าทางเหนื่อยใจ
“ ก็ข้านั้นอยากลองเอาจริงสักครั้งนี้ พึ่งเคยเจอคนระดับเ้าช่วยออมมือหน่อยแล้วกัน ”
“ หือก็ได้ถ้าเ้าพูดถึงขนาดนั้น ก็เข้ามาเลย ”
แล้วจากนั้นหลงหยุนได้ทำการเรียก กรงเล็บัออกมากรงเล็บสีทองครามนั้นได้ปรากฏต่อหน้าหลานหยูครั้งแรกทำให้ตัวนางนั้นใไม่น้อย ที่เล็บของหลงหยุนกลายเป็กรงเล็บแล้ว
“ เอาล่ะนะ ” หลงหยุนบอก
“เข้ามา ” หลานหยูตอบ
หลานหยูได้เห็นการเเสดงของหลงหยุนตอนนี้นั้นทำให้นางตื่นเต้นเป็อย่างมาก พี่สาวเคยได้บอกว่าอย่าดูถูกหลงหยุน ฝั่งของหลงหยุนก็ได้พุ่งไปด้วยความเร็วสูงสุดมาโผล่ตรงหน้าหลานหยู
“ กรงเล็บั !! ”
หลงหยุนได้โจมตีไปที่หลานหยูเมื่อนางได้เห็นการโจมตีนี้ นางหยิบเอากระบี่ของนางออกมาเพื่อตั้งรับป้องกันแล้วการโจมตีครั้งนี้ การโจมตีของหลงหยุนนั้นได้ถูกหยุดไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
“ แค่นี้เองเหรอ มีอีกไหม ”
หลานหยูได้กล่าวกับตัวหลงหยุนด้วยสีหน้าสนุกสนาน ทันใดนั้นหลานหยูได้ทำการใช้ความเร็วของตัวเองไปอยู่ด้านหลังของชั่งพริบตา หลงหยุนด้วยความเร็วที่เขานั้นไม่สามารถมองตามได้ทัน นางได้ทำการถีบไปที่หลังของหลงหยุนทำให้ ร่างลอยกระเด็นออกไปกลิ้งลงไปกับพื้น
“ ตะกี้การโจมตีของเ้าแข็งแกร่งมาก ข้าว่าแม้แต่ระดับ 9 ก่อเกิดต้องาเ็ แต่ต่อหน้าข้ามันก็ไร้ความหมายจงจำเอาไว้ซะเถอะ ”
“ ขอบคุณที่ชม ”
ทันใดนั้นหลงหยุนก็ได้ลุกแล้วพุ่งต่อในทันที จะเข้าไปโจมตีใส่ตัวของหลานหยูเขาก็ได้ทำการง้างหมัด และหลานหยูสามารถััถึงพลังของหมัดหลงหยุนที่เขารวบรวมมาได้
“ หมัดพิโรธเฉิงฉี ! ”
หลงหยุนได้ใช้วิชาที่เขาได้มาโจมตีจากการฝึกฝนใช้โจมตีครั้งแรก หลานหยูมองหมัดนี้นั้นได้ใอย่างมาก หลังจากที่นางได้เห็นวิชานี้
“ นี้มันวิชาหมัดพิโรธเฉิงฉีแม้แต่ข้ายังไม่สามารถฝึกได้ และก็มันไม่สมบูรณ์ไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมทีาข้าััได้ว่าวิชาที่เ้าใช้อยู่ตอนนี้มันกับอยู่ในขั้นสมบูรณ์ได้ล่ะแล้วแถม เ้ากับสามารถฝึกได้ เหลือเชื่อจริง ”
ใครๆ ต้องรู้จักหมัดวิชานี้เนื่องจากพลังนี้มันไม่ธรรมดา เทียบเท่าได้กับวิชายุทธขั้นสูง มันเป็วิชาที่ไม่สมบูรณ์แต่ไม่นึกเลยจะมีใครทำให้มันสมบูรณ์ได้จริงจงสัยนางจะประเมินหลงหยุนต่ำไปหน่อยแล้ว
หลานหยูสามารถััได้ว่าการโจมตีนี้นั้นรุนแรงเป็อย่างมาก นางเลยไม่คิดที่ประมาท ได้เตรียมตั้งท่า ตรียมตัวใช้วิชาของนาง
“ วิชากระบี่ กระบี่หวนกุหลาบ ”
ทันใดนั้นเพลงกระบี่ที่ได้มีดอกกุหลาบออกมาจากกระบี่ของนางนั้นได้หมุนวนโจมตีไปที่หลงหยุน
การโจมตีนี้นั้นได้ปะทะกันระหว่างวิชาของนางกับวิชาของหลงหยุนเพียงเวลาไม่นานก็ได้โดนการปะทะกันแรงกระแทกเกิดขึ้นแต่ฝ่าย ทว่าที่กระเด็นนั้นเสียเปรียบชัดเจนมีเพียงหลงหยุนที่กระเด็นออกไป ส่วนทางหลานหยูนางได้ถอยออกไป 10 ก้าว ทำให้นางนั้นใไม่น้อยนึกไม่ถึงว่าหลงหยุนจะทำให้นางต้องถอยหลังกลับไป
“ นี้ข้าถึงกลับโดนระดับก่อเกิดทำให้ถอยได้ 5 ก้าวเลยเหรอเนี้ย เ้าหมอนี้ไม่ธรรมดา แต่ก็สมแล้วละนะที่ว่าวิชานี้มันเป็วิชาที่ฝึกฝนยากและทรงพลังเป็อย่างมาก ข้าอยากรู้นักว่าเ้าสามารถฝึกฝนได้อย่างไรกัน ” หลานหยูยิ่งสนใจหลงหยุนเข้าไปอีกบ่นพึมพำภายในใจของนางแววตาเบิกกว้างขึ้นปิติยินดีสนใจ
แต่ทางหลงหยุนนั้นตอนนี้เขาได้โดนวิชาตะกี้ทำให้หมัดของเขานั้นมีโลหิตไหลออกมาพร้อมกับร่างกายาเ็
“ ถ้าข้านั้นไม่มีกายาเทพัข้าคงโดนจัดการไปแล้ว นางแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ข้าต้องโจมตีที่แรงที่สุดในตอนนี้ที่สุดตัวของข้าที่ทำได้ ณ ตอนนี้ ที่ข้านั้นจะทำให้นางาเ็ได้สักนิดก็ยังดี ”
ตัวของหลงหยุนได้จ้องมองไปที่ตัวของนางด้วยสีหน้าที่จะเอาจริงเป็อย่างมาก การโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเขาจะสามารถทำอะไรตัวของนางได้หรือไม่ อยากลองพิสูจน์ดู
“ เอาล่ะ ! ข้าจะโจมตีแรงที่สุดของข้าแล้วนะระวังให้ดีล่ะ ”
หลานหยูนั้นนางได้เห็นพลังของหลงหยุนว่ายังไม่ใช้พลังที่โจมตีที่สุดอีกงั้นเหรอ มันถึงกลับต้องทำให้นางมีสีหน้าเริ่มจริงจังมากกว่าเดิม หลงหยุนได้ตั้งท่าแล้ว
“ วิชากรงเล็บสังหารสิ้น เอาไปซะ ”
หลงหยุนก็ได้โจมตีไปสุดแรงคลื่นกรงเล็บมุ่งตรงไปที่หญิงสาวคลื่นพลังกรงเล็บของเทพัต่อให้ตอนนี้จะยังไม่อาจจะดึงพลังออกมาเต็มที่ก็ตาม แต่ว่าหลานหยูก็เตรียมตั้งรับแล้วด้วยวิชาของนางนั้นเอง
“ วิชาเพลงกระบี่หลอมรวมเป็หนึ่ง ”
กระบี่ขนาดใหญ่เล่มเดียวได้ทำการโจมตีเข้ามาใส่การโจมตีของหลงหยุน คลื่นกรงเล็บที่มุงตรงไปที่ไหนทางเดินต้องแตกถูกทำลจกับกระบี่ที่พลังทรงพลังไร้ที่เปรียบต่างเผชิญหน้ากัน
การโจมตีนี้หลานหยูนั้นได้ใช้พลังถึง 4 ส่วนการโจมตีทั้ง 2 ปะทะกัน แต่แล้ว เมื่อการโจมตีได้ปะทะกันการโจมตีของ หลงหยุนนั้นก็ได้แตกออกในที่สุด แสดงถึงความห่างชั้นไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจจะชนะพลังของหลานหยูในเวลานี้ได้
หลงหยุนได้เห็นการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของตัวเองนั้นถูกทำลายลงไป ทำให้ตัวของเขานั้นได้รับผลกระทบจากแรงกระแทกร่างกระเด็นถอยออกไปาเ็กระอักเื ร่างของเขาหมดแรงแล้วนอนสลบไป เพราะจากอาการาเ็ที่ได้รับมาตะกี้นี้ผลกระทบต้องทำให้เขาสลบไป หลานหยูนั้นได้เห็นสภาพตอนนี้ก็ได้เดินไปที่หน้าหลงหยุนถอนหายใจออกมา
“ ถึงข้าจะชนะแต่ข้าขอยอมรับว่าเ้านั้นเเข็งแกร่งจริงๆ สมแล้วที่พี่ข้านั้นกล่าวถึงเ้านัก ”
หลานหยูนางนั้นได้มองไปที่กระบี่ของตัวเองนั้นปรากฏว่ามีลอยร้าวอยู่ด้วย แววตาของนางแปลกใจไม่น้อยอาวุธนางมีรอยร้าวถึงนิดหน่อยก็ตาม
“ ถึงกลับทำให้อาวุธระดับกลางมีรอยร้าวได้ไม่ธรรมดาจริง ไม่นานข้าคงต้องหาอาวุธเล่มใหม่มาเป็ของข้าแล้วล่ะ ”
ขณะที่กำลังโล่งใจร่างหลงหยุนกำลัง สลบอยู่ภายในในจิตสำนึกของตัวเองหลังจากได้พ่ายแพ้มา ค่อยไปลืมตาขึ้น
“ หือเกิดอะไรขึ้น ”
ตัวของเขานั้นได้ทำการตื่นขึ้นมาในสถานที่แห่งนี้ เขานั้นสงสัยเป็อย่างมากว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมถึงมาอยู่ที่แห่งนี้กัน
327
