ตอนที่ 26 หมาหมู่
วันนี้เขาก็ออกสำรวจตามปกติหลายวันมานี้ไม่ได้เจอตัวเก่งเลย สัตว์อสูรที่พบบ่อยคือเ้ากบ รองลงมาคือกิ้งก่าส่วนกวางไม่ค่อยเจอแล้ว พวกงูหรือตั๊กแตนก็มีเจอบ้างแต่ก็เป็ตัวเลเวลน้อย
ถ้าพวกมันเข้าโจมตีเขาแน่นอนว่าย่อมต้องถูกเขาเชือดทิ้งอยู่แล้วแต่วันนี้หลังออกเดินทางมาได้พักใหญ่เหมือนทางจะกว้างขึ้นแถมยังไม่พบสัตว์อสูรเลยด้วย จนเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“ทำไมแถวนี้ไม่มีตัวอะไรเลยหว่า”
แม้สงสัยแต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาหยุดการสำรวจจนกระทั่งได้พบกับสัตว์อสูรกลุ่มหนึ่งเข้า พวกมันรูปร่างหน้าตาเหมือนนกกระทุงทว่ามีขนาดตัวใหญ่กว่าเมตรกันทั้งนั้น มันมีขนสีเทาเกือบดำปากใหญ่แบนสีเงินของมันแวววับคล้ายโลหะ พวกมันเองก็ผงะไปเหมือนกันตอนเจอเขา
กี๊!!
แน่นอนว่าต่างคนต่างหยุดชะงักและเขาก็ลองประเมินมันดู ว่าเ้านี่คือตัวอะไร
เผ่า ไดดาลอสเปทากอตโตะ LV 4 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 231/231 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 152/152 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 180/180 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 170/190 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 258 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 156 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 105 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 186 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 254 (รายละเอียด)
สกิล
เพิ่มพลังการทะลุทะลวง LV 4 เคลื่อนไหวสามมิติ LV 3
มองเห็นในที่มืด LV 10 ความเร็วสูง LV 8
สกิลพ๊อยท์ 450
‘เ้านี่ไม่ได้เก่งเลยนี่หว่าเหมือนจะใช้ปากโจมตี’
เขาประเมินรูปแบบการโจมตีของเ้านกกระทุงและดูเหมือนพวกมันจะมองเขาเป็เหยื่อไปแล้ว เพราะพวกมันมีพวกมากกว่าด้วยจำนวนถึงห้าตัว พวกมันจึงเข้าโจมตีเขาทันทีเ้าตัวแรกพุ่งขึ้นมาเอาปากเสียบเขา
“เฮ้ย!!”
ราดิชไม่คิดว่าพวกมันจะกล้าขนาดนี้เขาเรียกดาบออกมาและฟันสวนกลับไปแทบจะในเวลาเดียวกับที่มันพุ่งเข้ามา
ฉั่วะ!!
ดาบของเขาผ่าร่างเ้านกกระทุงผู้กล้าหาญตัวแรกไปขณะที่อีกสี่ตัวก็พุ่งเข้ามาจู่โจมอย่างต่อเนื่อง เขาขยับหลบเ้าตัวที่สองก่อนจะฟันใส่เ้าตัวที่สามจนร่างแหลกไปทันที เขาพลิกตัวแทงใส่เ้าตัวที่สี่จนร่างเป็รูใหญ่เมื่อดึงดาบออกเืก็พุ่งตามมา
ตัวสุดท้ายพุ่งเข้ามาเกือบถึงตัวเขาแต่ราดิชก็ขยับร่างหลบได้ไม่ยาก รูปแบบการโจมตีของพวกนี้คือการพุ่งเข้าเสียบแทบไม่มีการพลิกแพลงอะไรเลย ดาบในมือฟันตัดหัวเ้าตัวที่ห้าไปอย่างไม่ยากเย็นก่อนจะพลิกตัวกลับมาสังหารเ้าตัวที่สองเป็การปิดท้าย
“สงสัยว่าพวกมันคงออกหากินเป็กลุ่มและใช้วิธีรุมโจมตีอย่างไม่ต้องสงสัย ว่าแต่เนื้อพวกมันอร่อยไหมหว่า”
ราดิชจัดการกับร่างของพวกมันที เขาจัดการย่างและลิ้มลองรสชาติของพวกมันเสียหน่อยรสชาติของพวกมันก็ถือว่าใช้ได้ ดีกว่าเ้าพวกแมลงหรือพวกงูและกบเยอะเลยแต่ว่าขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับนกกระทุงย่างเขาก็ััได้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังมาทางนี้เมื่อใช้สกิลส่องทางไกลก็พบกับเ้านั่น
ดูเหมือนจะเป็พวกหมาป่าฝูงหนึ่งรูปร่างหน้าตาคือหมาป่าเพียงแต่ขนาดตัวของพวกมันแต่ละตัวใหญ่เกือบสองเมตรทั้งนั้นมันมีขนสีเทาออกดำ ดวงตาสีเหลืองของพวกมันดูกลิ้งกรอก เขี้ยวและฟันแหลมคมในปากดูน่ากลัวแถมยังมีน้ำลายไหลหยดออกมาจากมุมปากด้วยสิ่งที่ทำให้พวกมันดูเด่นคือเขาขนาดเล็กที่กลางหน้าผากของแต่ละตัว
พวกมันเห็นเขาแล้วเช่นกันทันใดนั้นพวกมันก็กรูกันเข้ามาล้อมเขาทันทีฝ่ายราดิชก็เก็บนกย่างไปก่อนพร้อมชักดาบออกมาเตรียมสู้ดูเหมือนเขาจะเข้ามาในเขตของพวกที่หากินเป็ฝูงเสียแล้ว เขาลองประเมินพวกมันดูขณะเดียวกันพวกมันก็เริ่มเห่าหอน
บรู๊!!!
โฮ่ง!!!
เผ่า ไดดาลอสแคนิส LV 4 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 3411/341 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 102/102 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 320/320 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 170/290 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 332 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 253 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 95 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 136 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 394 (รายละเอียด)
สกิล
เพิ่มพลังการตัดเฉือน LV 3 เพิ่มพลังการทะลุทะลวง LV 3
มองเห็นในที่มืด LV 10 ความเร็วสูง LV 9
สกิลพ๊อยท์ 350
‘เก่งกว่านกกระทุงนิดหน่อย แต่พวกมันเล่นหมาหมู่แบบนี้ คงได้ออกแรงสักหน่อยแล้ว’
ไม่ต้องรอให้พวกมันเข้ามาโจมตีก่อนราดิชเปิดสกิลเสริมพลังและพุ่งเข้าใส่หมาป่าตัวอยู่ใกล้สุดอย่างไม่ลังเลดาบในมือตัวฟันตัดหัวมันขาดในฉับเดียว หัวของมันกระเด็นลอยไปตกกลางวงขณะที่ร่างไร้หัวมีเืพุ่งกระฉูดก่อนจะล้มลง
กรอด!
โฮ่ง!!
พวกมันทั้งเห่าและขู่ก่อนจะเข้าโจมตีเขาเช่นกันฝูงนี้มีหมาป่าอยู่สิบตัว ตายไปแล้วตัวหนึ่งจากการลงมือของเขาที่เหลือพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วอย่างไม่กลัวเกรง ราดิชสาวเท้าจรดดาบเข้าหาพวกมันดาบในมือแทงทะลุปากดับชีพหมาป่าตัวแรกที่เข้ามา
ฉึบ!!
เขาดึงดาบออกพร้อมหลบกรงเล็บของพวกมันตัวหนึ่งที่กระโจนเข้ามาราดิชต่อยเข้าที่ลำตัวมันจนปลิวออกนอกวงไป
เอ๋ง!!
หมาป่าตัวนั้นร้องโหยหวนก่อนจะตกกระแทกพื้นตายคาที่แม้จะเป็หมัดเปล่าแต่ก็มีพลังทำลายอย่างเต็มเปี่ยมอยู่ดี
พวกมันเข้าจู่โจมเขาทีละตัวไม่เหมือนพวกนกกระทุงที่โจมตีไปเรื่อยแต่เพราะพวกมันโจมตีแบบนี้ทำให้เขาจัดการพวกมันได้ง่ายขึ้นด้วย
ตัวที่พุ่งเข้ามาล้วนถูกสังหารในดาบเดียวเขาพลิกตัวเคลื่อนไหวหลบการโจมตีของพวกมัน ขณะเดียวกันก็ฟันสวนกลับไปทุกดาบที่ฟาดฟันคือหนึ่งชีวิตที่ดับสูญไป เขาลงดาบด้วยความแม่นยำและหนักแน่น
เมื่อมีหมาป่าถูกสังหารไปเจ็ดตัวตัวที่เหลือก็ร้องโหยหวนและวิ่งหนีทันที ราดิชไม่คิดปล่อยให้พวกมันหนีอยู่แล้วเขายิงบอลไฟออกไปสังหารพวกมัน ลูกบอลไฟพุ่งเข้าปะทะทั้งสามตัวอย่างแม่นยำ
เอ๋ง!!!
พวกมันร้องลั่นเพราะถูกเปลวเพลิงร้อนแรงเผาไหม้ร่างกายอย่างรวดเร็วเพียงชั่วอึดใจพวกมันก็ล้มลงดิ้นพล่านก่อนจะสงบนิ่งไปในที่สุดขนของพวกมันโดนเผาจนไหม้เกรียม แม้เขาจะไม่ได้ถนัดเวทไฟเท่าใดนักแต่ก็สามารถใช้งานมันได้อย่างมีประสิทธิภาพอยู่ดี
-ค่าประสบการณ์ถึงระดับที่กำหนดLV 23 เพิ่มเป็ LV 24
-เพิ่มค่าพลังพื้นฐานทั้งหมด
-ได้รับโบนัสค่าความเชี่ยวชาญเพิ่มขึ้น
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับสกิล พร์แห่งดาบ LV 8เพิ่มเป็ LV 9
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับ สกิลเพิ่มพลังทำลาย LV 5 เพิ่มเป็ LV 6
-ได้รับสกิลพ๊อยท์
“ถึงจะกระจอกแต่ถ้าปริมาณเยอะก็ทำให้เลเวลเพิ่มได้เหมือนกัน”
เขาไล่เก็บร่างของพวกมันจนหมดคติของเขาคือจะไม่เหลือของกินทิ้งไว้เื้ัแม้เมื่อกี้เพิ่งจะได้ลิ้มลองนกกระทุงย่างไปคราวนี้เขาจะลองหมาป่าย่างบ้างว่ารสชาติจะใช้ได้ไหม
เ้าสามตัวที่โดนบอลไฟเผาจนตายคือตัวที่เขาเลือกรสชาติของพวกมันก็ใช้ได้ แม้จะมีกลิ่นคาวแต่เขาก็เผาไฟให้เกรียมเพื่อดับกลิ่นเขาไม่ได้ใช้เครื่องปรุงอย่างดีกับพวกมันอยู่แล้วของแบบนั้นต้องเก็บไว้กับที่รสชาติดีกว่านี้
“รสชาติพอใช้ได้ เอาไปสามดาว”
หลังจัดการเติมพลังจนเต็มก็ได้เวลาฝึกฝนเขาสำรวจพื้นที่ต่อไปพร้อมออกกำลังไปด้วย ตอนนี้เขาไม่จำเป็ต้องพรางตัวอะไรแล้วที่นี่เขาได้พบสัตว์อสูรอีกกลุ่มหนึ่ง พวกมันกำลังขนร่างของเ้าหมาป่าอยู่
รูปร่างหน้าตามันคือผึ้งแน่นอนแต่เป็ผึ้งั์ตัวใหญ่ประมาณหนึ่งเมตร ฝูงนี้มีอยู่ด้วยกันแปดตัวพวกมันช่วยกันขนร่างหมาป่าเคราะห์ร้ายตัวหนึ่งอยู่ เขาประเมินพวกมันดูและพบว่ามีตัวหนึ่งที่หน้าจะเป็ร่างพัฒนาด้วย เพราะมันมีสีเข้มกว่าตัวอื่นอย่างเห็นได้ชัด
เผ่า เฟนซิโกไลแอท LV 3 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 140/140 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 55/55 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 100/120 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 108/115 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 70 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 45 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 30 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 40 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 120 (รายละเอียด)
สกิล
โจมตีด้วยพิษ LV 2 ต้านพิษ LV 3
บิน LV 4 มองเห็นในที่มืด LV 10
สกิลพ๊อยท์ 100
“สเตตัสไม่สูงแต่เพราะมันบินได้และโจมตีด้วยพิษ พวกที่บินไม่ได้ย่อมสู้พวกมันที่มาเป็ฝูงไม่ได้แน่นอน”
เขาเปลี่ยนไปประเมินผึ้งตัวที่น่าจะเป็หัวหน้ากลุ่มมันมีขนาดไม่ต่างจากผึ้งตัวอื่นนัก เพียงแต่มันจะมีสีเหลืองเข้มต่างจากผึ้งทั่วไปที่เป็สีเหลืองอ่อน
เผ่า ไฮเฟนซิโกไลแอท LV 1 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 310/310 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 95/95 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 200/270 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 228/255 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 201 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 149 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 105 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 141 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 228 (รายละเอียด)
สกิล
โจมตีด้วยพิษ LV 5 ต้านพิษ LV 6
บิน LV 8 มองเห็นในที่มืด LV 10
ร่วมมือ LV 2 บัญชา LV 1
สกิลพ๊อยท์ 400
“วิวัฒนาการแล้วเก่งขึ้นพอสมควรเลยแถมมีสกิลร่วมมือที่เพิ่มสเตตัสให้ลูกน้อยด้วยกับสกิลบัญชาที่สามารถสั่งการตัวที่อยู่ในขั้นต่ำกว่าได้”
เขาเดินตามผึ้งกลุ่มนี้ไปไปจนสุดทางเดินก็พบกับโพรงถ้ำขนาดใหญ่ที่มีเพดานสูงลิบและเมื่อเขาโผล่เข้าไปในนั้นและเงยหน้าขึ้นมองด้านก็ต้องใ
“รังผึ้ง!!! อย่างใหญ่เลย”
สิ่งที่เขาเห็นคือรังผึ้งขนาดมหึมาบนเพดานของโพรงถ้ำแห่งนี้ขนาดของโพรงนี้ถือว่าใหญ่มาก ทั่วพื้นมีเศษกระดูกอยู่เกลื่อนไปหมดที่รังนั้นมีผึ้งบินวนอยู่อย่างน้อยก็มากกว่าสามร้อยตัว และยังมีผึ้งบินขนเหยื่อกลับมาจากทางเดินอื่นด้วย
โพรงแห่งนี้ใหญ่มากและมีทางเดินอีกหลายเส้นที่เขาเห็นขณะที่เขาเดินเข้ามาเรื่อยก็มีผึ้งบางตัวเห็นเขาและลงมาจู่โจมแน่นอนว่ามันถูกเขาฟันทิ้งอย่างไม่ต้องสงสัยและนั่นก็เป็เพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น
เมื่อผึ้งระดับหัวหน้าเริ่มบินลงมาจู่โจมเขาตอนแรกก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก เพราะเขาฟันมันจนตายในดาบเดียวได้อยู่แล้วทว่านั่นก็เป็เื่ที่เขาจะต้องเสียใจในภายหลัง
พวกผึ้งรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขาแล้วและตอนนี้พวกมันก็พากันกรูลงมาโดยมีเป้าหมายคือเขาอย่างแน่นอนในนั้นมีผึ้งระดับสูงที่เหนือกว่าขึ้นไปอยู่ด้วย
หึ่ง!!!
เสียงกระพือปีกของพวกมันพร้อมกันดังไปทั่วโพรงถ้ำแห่งนี้และนั่นคือสัญญาณเปิดศึกนั่นเอง
“เฮ้ย!!”
ราดิชร้องลั่นขณะมองฝูงผึ้งกรูกันลงมาอย่างมืดฟ้ามัวดิน.....