พิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า

ทรายรอบๆตัวเจิ้นเทียนเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นหลุมทรายขนาดใหญ่มู่เหวินรีบคว้าตัวเจิ้นเทียนแล้วกระโดดออกมาทันที เมื่อกระโดดออกมาพ้นรัศมีของหลุมทรายพลันก็เริ่มเห็นเขี้ยวขนาดใหญ่สูงเท่าตัวคน เป็นวงกลมขนาด ขนาดสองจั้ง (ประมาณ 6.7 เมตร )แทงขึ้นมาจากหลุมทราย ภายในเวลาไม่กี่อึดใจทุกคนก็มองเห็นหนอนยักษ์ตัวหนึ่ง มีขนทั่วตัว ดวงตาแดงฉาน ขนาดเท่าภูเขาลูกย่อมๆ กำลังมองมาที่กลุ่ม “นี่มันหนอนโลหิต แถมเป็นหนอนโลหิตที่กำลังหิว ทำไมแถวนี้ถึงมีสัตว์ร้ายอย่างหนอนโลหิตได้?” มู่เหวินตกใจ ขณะที่ทุกคนในกลุ่มตาค้าง ไม่สามารถขยับตัวได้เพราะความกลัว หนอนโลหิตเป็นสัตว์อสูร ที่ปกติจะอยู่ห่างไกลผู้คนเพราะมันไม่ชอบกลิ่นของมนุษย์ มักอาศัยตามรอบๆภูเขาเพื่อจับสัตว์มากกว่า แต่หนอนโลหิตที่เห็นนอกจากจะเป็นตัวเต็มวัยที่ดุร้ายแล้ว ยังกระหายเลือดอีกด้วย“ท่านพ่อหรือว่าจะเป็นเพราะมันได้กลิ่นเลือดของเจิ้นเทียนก็เลยคลั่ง?” มู่ปิงถามมู่เหวินด้วยอาการตื่นตระหนก“ก็อาจเป็นไปได้ มันอาจจะหิวมากจนมาไกลจากภูเขา เมื่อได้กลิ่นเลือดจึงไม่สนใจว่าจะเป็นสัตว์อะไร” มู่เหวินตอบพร้อมสายตาระมัดระวัง“รีบเก็บของแล้วออกจากที่นี่กัน...เร็ว” มู่เหวินตะโกนเสียงดัง พร้อมเคลื่อนตัวไปที่เกวียนเร่งเดินทางทุกคนในกลุ่มกองคาราวานรีบเก็บของแล้ว วิ่งออกจากป้อมนี้ทันทีขณะที่ทุกคนกำลังรีบหนีนั้น ไม่มีใครสังเกตสีหน้าของเจิ้นเทียนเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่หนอนโลหิตปรากฎสีหน้าของชายหนุ่มไม่ได้หวาดกลัว แต่เต็มไปด้วยความสงสัย“สังเวยโลหิต..!!!!!! ทำไมข้าได้ยินคำนี้ดังอยู่ในหัว เมื่อเจ้าหนอนโลหิตโผล่ขึ้นมา? ”เจิ้นเทียนพยายามหาสาเหตุ ว่าเสียงนั้นมาจากไหน ขณะรีบหนีเหมือนคนอื่นขณะที่ทุกคนกำลังหลบหนีนั้นเสียงดังราวภูเขาถล่มก็ดังขึ้นจากด้านหลัง“ครืนนนนนนนนน”“ท่านพ่อ..!! มันตามเรามา” มู่ปิงส่งเสียงร้องตะโกนบอกมู่เหวินมู่เหวินหันหลังกลับ พร้อมชักดาบในมือ เตรียมประจันบาน“พวกเจ้ารีบหนีไปก่อน ข้าจะต้านเจ้าหนอนโลหิต ถ่วงเวลาให้เอง” มู่เหวินเพ่งมองหนอนโลหิตที่กำลังเข้ามาอย่างรวดเร็ว “ก๊าซซซซซซซ...” เสียงหนอนโลหิตร้องคำราม และเริ่มใกล้เข้ามาในขณะที่ทุกคนกำลังหนีไปไกลขึ้นนั้น เจิ้นเทียนกลับเป็นคนสุดท้ายที่กำลังหนี เนื่องจากชายหนุ่มตัวเล็ก ผอมแห้ง แถมยังมีสัมภาระมากมาย จึงทำให้วิ่งช้ามาก “เจิ้นเทียน!!! ทิ้งสัมภาระซะแล้วรีบวิ่งมาหาข้า” มู่เหวินตะโกนพร้อมวิ่งเข้าไปหาเจิ้นเทียน“อาจารย์!!! ช่วยศิษย์ด้วยย” เจิ้นเทียนทิ้งสัมภาระ แล้วรีบวิ่งไปทางมู่เหวินทันที
มู่เหวินรวบรวมลมปราณทั้งหมด วิ่งสวนกับเจิ้นเทียน แล้วกระโดดเข้าหาหนอนโลหิต พร้อมตวัดดาบลงไปที่ลำตัว“เพลงดาบฟ้าคำราม นักรบทะเลทราย” ดาบใบใหญ่แฝงพลังลมปราณ ส่องแสงสีแดงน่ากลัวพุ่งเข้าใส่ลำตัวของหนอนโลหิต เลือดแดงฉานพาดกลางลำตัวใหญ่ปานภูเขา“กิ๊ซซซซซซซ...” หนอนโลหิตคำรามลั่น หลังชะงักเพราะโดนโจมตี จากนั้นก็คลุ้มคลั่งแล้วพุ่งตัวอ้าปากกว้างดุจถ้ำ เข้าใส่ทั้งสองคนมู่เหวินไม่รอช้า รวบรวมปราณอีกครั้งแล้วใช้กระบวนท่าที่รุนแรงกว่าเดิม“เพลงดาบฟ้าคำราม ทลายบรรพต” เงาดาบใบใหญ่กระจายรอบทิศทาง พร้อมพุ่งเข้าไปในใบปากของหนอนโลหิตขณะที่หนอนโลหิตอ้าปากกว้างราวกับถ้ำครอบตัวทั้งสองคน ปราณดาบรุนแรงก็กระจายรอบด้าน พร้อมเชือดเฉือนรอบทิศ ราวกับดาวกระจายในดวงตาของเจิ้นเทียน เมื่อปากของหนอนโลหิตครอบรอบทิศทาง ก็มองเห็นเพียงเงามืดสนิท พลันเห็นแสงจากปราณดาบของมู่เหวินส่งแสงสว่างอยู่ภายในขณะที่ปราณดาบกำลังจะสัมผัสกับเนื้อด้านในปากของหนอนโลหิตนั้น เจิ้นเทียน ก็ทำสีหน้าตระหนกอีกครั้ง“สังเวยโลหิต!!!!”เสียงลึกลับดังอีกครั้งในหัว ครั้งนี้เจิ้นเทียนได้ยินชัดเจนและเมื่อหันไปทางต้นกำเนิดเสียงก็ตกใจ เพราะเสียงนี้มาจากหนอนโลหิตตัวนี้“นี่ๆมัน... ทำไมข้าถึงได้ยินเสียงจากหนอนโลหิตได้ และสังเวยโลหิตคืออะไร?” เจิ้นเทียนตกใจแต่ยังได้ทันได้ขยับ ปราณดาบมู่เหวินก็กวาดไปทั่วปากของหนอนโลหิต“บึ้มมมมมมม ....ก๊าซซซซซ” เสียงระเบิดและเสียงร้องของหนอนโลหิตก้องกังวาน ปราณดาบรุนแรงกวาดทำลายภายในปากของหนอนโลหิตจนขาดกระเด็น เลือดเนื้อกระจายเป็นฝนเลือดชโลมตัวทั้งสองจนแดงฉานในวินาทีนั้นเอง นึกว่าหนอนจะสิ้นฤทธิ์ แต่อยู่ๆตาของหนอนโลหิตก็กระพริบตาถี่ๆ กลายเป็นสีแดง.........................................................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 3 หนอนโลหิต

นิยายแนะนำ

พิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 3 หนอนโลหิต

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้