เอ๊ะ???
ตะวันมองใบหน้าแขกแสนคุ้นตาที่มาบ้านของเขาั้แ่เช้าก่อนหน้าไม่กี่นาที เขากับครอบครัวกำลังนั่งทานอาหารเช้ากัน อยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงรถยนต์ขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้านพอออกมาดูก็พบว่าเป็ชายหนุ่มร่างสูงคนเดียวกับที่เขาเคยเจอกันในร้านหนังสือในห้างเมื่อวานและดูเหมือนคนที่บ้านหลังนี้ก็รู้จักแขกคนนี้เป็อย่างดี
คงจะมีแต่เขานี่แหละที่นั่งงงว่าคุณพี่สิงโตเ้าป่ามาทำอะไรที่บ้านนี้กันทำไมไม่ไปอยู่ในป่าที่ของตัวเอง คงไม่ใช่ว่าเห็นเขาน่ารัก อยากทำความรู้จัก เลยขับรถตามมาถึงบ้านเหมือนกับในละครที่ดู พอรู้ว่าบ้านอยู่ที่ไหน เช้าวันต่อมาก็มาปรากฏในบ้านให้เขาใเล่นหรอกนะ
“ ตาสิงโต ไม่เจอกันนานหล่อขึ้นนะเรา ” คุณหญิงดุจดาวกล่าวทักทายอย่างยิ้มแย้มเมื่อเห็นว่าใครมาหาที่บ้าน
“ ไม่ขนาดนั้นหรอกครับคุณป้า ”
“ ไปอยู่ต่างประเทศมาสบายดีไหมล่ะ ”คุณไพโรจน์ถามหลานชายที่ไม่ได้เห็นหน้ามานาน พอโตแล้วหล่อขึ้นเป็กองจาจำแทบไม่ได้
จำได้ว่าตอนเด็กๆ เ้าสิงโตหรือราชสีห์ที่ทุกคนเรียกกัน เขากับพ่อของราชสีห์เป็เพื่อนรักกัน เราสัญญาว่าถ้ามีลูกจะให้ทั้งคู่แต่งงานกันพอมีลูกสมใจเพื่อนของเขาก็มักจะพาลูกชายมาเที่ยวเล่นกับลูกเขาที่บ้านอยู่บ่อย ๆ
ตอนที่ภรรยาของเขาตั้งท้องลูกสุดท้องได้สามเดือนยังไม่ทันได้รู้เพศของเด็กมีอยู่วันหนึ่งที่เพื่อนของเขาพาลูกชายวัยห้าขวบมาที่บ้าน และพวกเราก็เห็นเด็กราชสีห์พูดกับหน้าท้องของภรรยาว่าน้องจะต้องสวยเหมือนป้าดุจดาวแน่ถ้าน้องเกิดมาเมื่อไหร่จะแต่งงานกับน้อง จะคอยปกป้องน้องเอง พอทุกคนได้ยินเ้าตัวพูดแบบนั้นก็หัวเราะกันใหญ่ หลังจากนั้นพวกเราก็ได้ตกลงกันว่าถ้าตะวันเรียนจบเมื่อไหร่จะให้ทั้งสองคนได้แต่งงานกัน
“ สบายดีครับคุณลุง ”
“ น้องคงจะงงว่าเราเป็ใคร ตะวันมานั่งข้างแม่มา ” กวักมือเรียกลูกชายคนเล็กตะวันเลยลุกขึ้นไปนั่งข้างแม่ของตัวเอง
“ นี่พี่สิงโตจ้ะ ตะวันความจำเสื่อมอยู่คงจะจำพี่เขาไม่ได้ไม่รู้ว่าถ้าความจำไม่เสื่อมจะยังจะได้อยู่ไหม เพราะตอนนั้นตะวันยังเด็กมากไม่กี่ปีหลังจากที่เราเกิดพี่เขาก็ย้ายไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ”
“ สวัสดีครับตะวัน จำพี่ได้ไหม ”
“ เอ่อ ได้ครับ ”
“ หื้ม ตะวันเคยเจอพี่เขาก่อนแล้วเหรอลูก ”
“ ครับ ผมกับน้องเคยเจอกันแล้ว ”
ตะวันยังไม่ทันได้ตอบก็มีคนแย่งตอบเขาเสียก่อน
“ แล้วตาสิงโตจะกลับมาอยู่ที่นี่ถาวรเลยหรือเปล่า ”
“ ครับ ผมกลับมารับตำแหน่งแทนคุณพ่ออย่างเต็มตัวแล้ว คงอยู่ที่นี่ถาวรเลย ”
“ แบบนั้นก็ดีเลย แม่จะได้อุ่นใจที่มีตาสิงโตอยู่ จะได้ไม่ต้องเป็ห่วงว่าต่อไปจะไม่มีใครมาดูแลตะวัน”
หืมมมดูแลใครนะ เขาเหรอ?
จะมาดูแลเขาทำไมเขาโตแล้วนะดูแลตัวเองได้ ไม่เห็นต้องให้ใครมาดูแล
“ โอ๊ะ แม่ลืมบอกตะวันไปเลย คนนี้พี่สิงโตเขาเป็คู่หมั้นของลูกจ้ะ ”
“ ฮะ ” คู่หมั้นเนี้ยนะ
หันไปจ้องหน้าคนที่ได้ชื่อว่าเป็คู่หมั้นก็หล่ออยู่นะ อยากได้อยู่พอดีเลย ลูกเกิดมาต้องหน้าตาดีมากแน่ ๆ
เฮ้ยไม่ใช่สิ มันจะเหลือเชื่อเกินไปไหม ที่เมื่อวานเขาพูดไปว่าอยากได้อีกฝ่ายเป็ผะ แค่กๆ พ่อของลูก วันนี้คุณแม่ของเขาดันมาบอกว่าคนตรงหน้าเป็คู่หมั้นเขาเฉยเลย
ราชสีห์ของร่างบางที่นั่งอ้าปากค้างมองเขาอย่างตะลึงดูน่ารักไม่หยอก จนเขาอยากจะไปปิดปากให้ ไม่ได้ปิดด้วยมือนะแต่ปิดด้วยปากแทนต่างหาก
“ ใช่จ้ะ ตะวันกับพี่เขาเป็คู่หมั้นกันและกำลังจะแต่งกันในไม่ช้านี้ทำความรู้จักกันไว้นะ ”
ไม่รู้ว่าตะวันควรจะใอะไรมากกว่ากันระหว่างรู้ว่าตัวเองมีคู่หมั้นที่พึ่งเคยเห็นหน้ากันเมื่อวานกับเื่ที่เขากำลังจะแต่งงานเร็วๆ นี้
ราชสีห์มองร่างบางที่เดินก้มหน้าก้มตาทำเหมือนสนใจหญ้าบนพื้นมากกว่าเขาั้แ่ที่คุณป้าดุจดาวบอกให้ตะวันพาเขามาเดินเล่นในสวนก็ไม่ยอมเงยหน้ามามองหน้าเขาเลย
“ ตะวัน ”
โอ๊ย!ทำยังไงดี นี่เขากำลังจะมีผะ แค่ก ๆ สามีเหรอนี่ แถมว่าที่สามียังงานดีมากอีกด้วย แล้วแบบนี้เขาจะอดใจไหวไม่ให้ไปปล้ำอีกฝ่ายได้ไหม
“ ตะวันครับ ” ดูเหมือนว่าคนที่ก้มหน้าอยู่จะมีเื่ให้คิดจนไม่ได้ยินเสียงเขาเรียกชายหนุ่มจึงเพิ่มเสียงให้ดังขึ้น
ตะวันหยุดเดินแล้วเงยหน้าคนที่ยืนอยู่ข้างๆ
“ ครับ คุณราชสีห์มีอะไรหรือเปล่า ”
“ พี่สิงห์ ” ร่างสูงขมวดคิ้วเข้ามหากัน ไม่ชอบใจที่คู่หมั้นของตนเรียกชื่อเขาห่างเหินแบบนี้
“ ครับ ?? ”
“ เรียกพี่ว่าพี่สิงห์ ไหนเราลองเรียกสิ ”เอ่ยพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้ร่างบาง
“ พ พี่ สิงห์ ” ปากเรียวเล็กเปร่งเสียงอย่างแ่เบาอย่างไม่ค่อยมั่นใจ
อื้อแค่เรียกอีกฝ่ายว่าพี่ทำไมเขาต้องเขินด้วยนะ
“ ดีมากครับ ต่อไปให้เรียกพี่ว่าพี่สิงห์เข้าใจไหมถ้าพี่ได้ยินว่าตะวันเรียกพี่ด้วยชื่ออื่น พี่จะลงโทษตะวัน ”
“ เข้าใจที่พี่พูดไหมครับ ” ราชสีห์เอ่ยเสียงเข้มเมื่อเห็นว่าคนน้องเงียบไม่ยอมตอบ
“ เข้าใจแล้วครับ ”
ครืดครืด
เสียงโทรศัพท์ของร่างสูงดังขึ้นทำให้บทสนทนาจบลง
“ เ้านายครับ ” ราชสีห์รับโทรศัพท์ฟังจากน้ำเสียงของคนที่โทรมา ทำให้เขารู้ว่ามีเื่เกิดขึ้น ดูเหมือนว่าการเดินเล่นในสวนกับคู่หมั้นสองคนก็คงต้องหยุดแค่นี้ก่อน
“ พี่ต้องกลับก่อนแล้ว ไว้วันหลังจะมาเยี่ยมใหม่นะ ” ตอนนี้เขานั่งอยู่ในบ้านพร้อมกับตะวันแล้ว ไม่ได้อยู่ในสวน
“ ครับ ”
“ ผมกลับก่อนนะครับทุกคน ” ราชสีห์กล่าวลาเ้าของบ้านก่อนที่เขาจะกลับ
“ จะกลับแล้วเหรอตาสิงโต ”
“ ครับ พอดีมีงานเข้ามาด่วนเลยต้องรีบกลับไปจัดการ ” ก่อนหน้านี้มือขวาของเขาโทรมาบอกว่าที่โกดังสินค้ามีปัญญาทำให้เขาต้องรีบกลับไปดู
“ เสียดายจัง น่าจะอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อน ” มื้อนี้คุณหญิงดุจดาวอุส่าลงมือทำอาหารเองกับมือไม่คิดว่าว่าที่ลูกเขยของเธอจะมีธุระต้องกลับก่อนกะว่าจะให้ลูกชายของเธอได้อยู่ใกล้ชิดกับอีกฝ่ายนานกว่านี้อีกหน่อยจะได้สนิทกันเร็วๆ
“ เอาไว้วันหลังก็แล้วกันครับ ผมไม่พลาดแน่ ”ราชสีห์เอ่ยพร้อมกับมองไปที่ร่างบางที่อยู่ข้าง ๆ เขา
“ จ้ะ เราสัญญากับป้าแล้วนะ ”
“ ครับ ”
“ ตะวันเดินไปส่งพี่เขาที่รถหน่อยสิลูก ” คุณหญิงดุจดาวเอ่ยกับลูกชาย
“ งั้นผมขอตัวนะครับ ”
ตะวันเดินนำร่างสูงมาถึงที่รถราชสีห์ยืนมองร่างบางนิ่งไม่พูดอะไรจนคนที่ถูกมองเลิกคิ้วถาม
“ พี่กลับแล้วนะ ”
“ ครับ ผมรู้แล้ว พี่สิงห์ก็ไปสิครับ ”
“ ไม่คิดว่าพูดอะไรกับพี่หน่อยเหรอ ”
อ้าวแล้วจะให้เขาพูดอะไร ไหนว่าตัวเองมีธุระด่วนไง ทำไมยังไม่รีบไปอีกมาจ้องหน้าเขาอยู่ได้
เงียบนี่ตกลงจะให้เขาพูดให้ได้เลยใช่ไหม ตะวันมองคนที่ทำหน้านิ่งยืนกดดันเขาอยู่ไม่ยอมไปสักทีก็ถอนหายใจ
“ พี่สิงห์ไม่รีบไปเหรอครับ ”
“ รีบ ”
“ งั้นก็กลับไปได้แล้วครับ ” ร่างบางเอ่ยพร้อมกับเปิดประตูด้านคนขับให้กับคุณพี่สิงโตเ้าป่า
เมื่อหันกลับมาก็เห็นว่าร่างสูงยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมเขาเลยเดินไปลากแขนของคุณพี่สิงโตให้เข้าไปในรถสปอร์ตสีขาวคันหรูของพี่แกพอจะปิดประตูมือหนาก็ดันเอาไว้ไม่ให้เขาปิด
“ ไว้วันหลังไปเที่ยวกับพี่นะ ”
“ อ่า ครับ ” พยักหน้าตอบไป
“ พี่ไม่กวนแล้ว ไว้เจอกันนะครับ ”
“ ครับ ขับรถดี ๆ นะครับไม่ต้องรีบ ” ตะวันบอกกับคนในรถกลัวว่าจะขับรถเร็วเพราะต้องรีบไปทำธุระ มันจะไม่เป็อะไรเลยถ้าพี่แกไม่มาเสียเวลากับเขาอยู่ตรงนี้
“ รับทราบครับ คุณว่าที่ภรรยา ”
แปร๊ด
ได้ยินเสียงอะไรไหมครับ
เสียงหน้าของผมเองครับที่มันกำลังไหม้
ราชสีห์กระตุกยิ้มเมื่อทำให้ร่างบางหน้าแดงกล่ำเขาปิดประตูรถยนต์แล้วสตาร์ทเครื่องขับออกไป ปล่อยให้ตะวันยืนแข็งค้างเป็หินอยู่ที่เดิม
บ้าใครเป็ว่าที่ภรรยาของคุณด้วยฮะ คุณพี่สิงโตขี้จุ๊
ตะวันบ่นอุบอิบตลอดทางเขาเดินเข้าบ้านมาแล้วก็ขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเองเมื่อปิดประตูเขาก็ปรี่ไปที่เตียงแล้วะโไปบนเตียงนอนก่อนจะเด่งตัวตัวขึ้นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพิมพ์ค้นหาคำว่าราชสีห์ข้อมูลเกี่ยวกับราชสีห์ก็ขึ้นมา ภาพอันแรกที่ขึ้นเขาเห็นราชสีห์ตัวเป็ ๆไม่ใช่ราชสีห์ที่เป็สัตว์นะครับ แต่เป็รูปคนเดียวกับราชสีห์ที่เป็คู่หมั้นของเขาพออ่านนามสกุลเท่านั้นแหละรู้เลย
ก็ว่าอยู่ทำไมตอนที่เจอหน้าอีกฝ่ายตาขวาของเขาถึงกระตุกไม่เลิกนี่ไม่ใช่ตัวร้ายในนิยายที่เขาเคยอ่านหรอกเหรอ
อุส่าคิดว่าจะไม่ได้เจอกันเร็วนี้เสียอีกแต่นี่เขาเล่นมาเป็คู่หมั้นของตัวร้าย แถมยังเป็ตัวร้ายที่ดุ โหดอ่อนโยนกับเฉพาะกับนางเอกเท่านั้น นี่ถ้าเขาทำอะไรไม่ถูกใจอีกฝ่ายจะไม่เอาปืนมายิงเขาทิ้งเหรอทว่าในเนื้อเื่ก็ไม่ได้บอกหนิว่าตัวร้ายเป็คู่หมั้นกับตัวประกอบแล้วในบทคือตัวร้ายชอบนางเอก ส่วนตัวประกอบอย่างเขาก็ตายไม่ั้แ่ครึ่งเื่แล้วด้วยไม่มีบทที่เราได้เจอกัน
อีกอย่างที่ตะวันจำได้ในนิยายตัวร้ายไม่ชอบให้ใครเรียกชื่อของตัวเองอย่างสนิทสนมไม่ใช่เหรอแต่นี่ั้แ่ครั้งแรกที่เจออีกฝ่ายก็บอกให้เรียกว่าพี่สิงโตเลย บทที่บรรยายถึงตัวร้ายบอกว่ามีคนมาเรียกชื่อเล่นคน ๆ นั้นก็จบไม่สวย
แต่อีกฝ่ายบอกให้เรียกเองหนิคงจะไม่เป็ไรหรอกมั้งตัวของตะวันก็ยังไม่ตายอย่างในนิยาย แล้วเขาก็มาอยู่ในร่างนี้บางทีเนื้อเื่อาจจะเปลี่ยนแปลงไปแล้วก็ได้