แสงอรุณยามเช้าเริ่มส่องผ่านฉากกั้นไม้ กระทบเรือนร่างของหญิงสาวที่บัดนี้ขดตัวอยู่บนฟูกหนาในห้องพักอันมืดมิด รินรดายังคงรู้สึกเหมือนกำลังติดอยู่ในฝันร้ายที่ตื่นไม่ได้ ทว่าความเย็นเยียบของอากาศโบราณและเสียงนกพญาไม้ที่ร้องแว่วไกลๆ ยืนยันว่าทั้งหมดคือความจริง
ประตูห้องถูกผลักออกเบาๆ พร้อมกับร่างสูงในชุดขุนนางสีเข้มที่เดินเข้ามา โดยอนวางตลับยาและ "ชุดฮันบกสีนวล" ของน้องสาวลงบนโต๊ะไม้ข้างกายเธอ สายตาคมกริบกวาดมองกางเกงยีนส์และเสื้อยืดของนางเอกด้วยความรู้สึกขัดตาอย่างยิ่ง
"เปลี่ยนชุดเสีย สภาพของเ้าในยามนี้ หากบ่าวคนใดหลุดเข้ามาเห็น เ้าคงได้ไปนอนในคุกหลวงข้อหาปีศาจจำแลงกายก่อนจะได้ตามหาชายในภาพ"
โดยอนเอ่ยเสียงเรียบพลางเบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างมีมารยาท
"ฉะ... ฉันเปลี่ยนไม่เป็"
รินรดาสารภาพเสียงแ่ พลางหยิบผ้าผืนยาวและกระโปรงสุ่มโบราณขึ้นมามองด้วยความงุนงง ยุคปัจจุบันเธอสวมแค่เสื้อยืดตัวเดียวก็จบ แต่ชุดฮันบกหลากชั้นตรงหน้านี้กลับดูลับซับซ้อนจนจับต้นชนปลายไม่ถูก
โดยอนถอนหายใจยาว ชายหนุ่มหันกลับมามองสตรีตรงหน้าอย่างตัดพ้อ ก่อนจะค่อยๆ ถดกายเข้าไปใกล้
"ยุ่งยากเสียจริง..."
มือหนาจับผ้าแถบเรือนร่างบางไว้อย่างระมัดระวัง แม้พยายามรักษากิริยา แต่ความชิดใกล้กลับทำให้บรรยากาศภายในห้องร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ปลายนิ้วััโดนผิวเนื้อเนียนตรงท่อนแขนและลำคอขาว รินรดากลั้นหายใจแน่น ใบหน้าหวานร้อนฉ่าเมื่อใบหน้าคมคายของขุนนางหนุ่มขยับเข้ามาใกล้จนเห็นเงาในดวงตาของกันและกัน มือของเขาค่อยๆ ช่วยผูกโบว์เสื้อ (โอทโกรึม) ลงบนอกเสื้ออย่างเบามือและประณีต
"เ้าพูดภาษาโชซ็อนได้... ถึงจะใช้วจีประหลาดไปบ้าง แต่เ้าเป็ใครกันแน่?"
โดยอนเอ่ยถามชิดใบหู เสียงทุ้มพร่าทรงอำนาจทำเอาสติของรินรดาเตลิดเปิดเปิง
"ฉันมาจากโลกอนาคต... อีกร้อยกว่าปีข้างหน้า"
รินรดาหลุบตานั่งเกร็ง พยายามใช้คำศัพท์ที่พ่อเคยสอน
"และฉันมาที่นี่... เพื่อตามหาพ่อ"
โดยอนชะงักมือที่กำลังจัดปกเสื้อ ดวงตาคมสบสายตากับเธอในระยะไม่ถึงคิว
"อนาคตงั้นหรือ? เื่พิศดารเช่นนี้..."
"ฉันพูดเื่จริง!"
รินรดารีบพูดสวน หญิงสาวหลุดใช้กิริยาและสายตามั่นใจแบบสาวไทยยุคใหม่ สบตาเขาตรงๆ อย่างไม่เกรงกลัวผิดวิสัยสตรีโชซ็อน
"ถ้าคุณไม่เชื่อ คุณดูสมุดบันทึกเล่มนี้สิ!"
พฤติกรรมกล้าสบตาและสายตามุ่งมั่นอันแปลกประหลาดของเธอ กลับจุดประกายความเอ็นดูและสนใจขึ้นในหัวใจของขุนนางหนุ่มผู้เ็าโดยไม่รู้ตัว โดยอนจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังทำหน้ายุ่งอย่างฉุนเฉียว ก่อนที่เขาจะค่อยๆ คลี่ยิ้มบางตรงมุมปากเป็ครั้งแรก—รอยยิ้มที่ทำเอาหัวใจของสาวไทยข้ามภพกระตุกไหวอย่างรุนแรง!
9K
