ลอสเเองเจอลีส
รถสปอร์ตคันหรูจอดเทียบบริเวณผับชื่อดัง เสียงของจังหวะบีทดังขึ้นจนกระจกที่คั่นระหว่างด้านในเเละด้านนอกสั่นไหว ผู้คนอัดเเน่นทางเดินด้านหน้าที่มีพรมสีเเดงลาดยาว ไปจนถึงประตูทางเข้า พร้อมเสียงพูดคุยจอเเจเเทรกเข้ามาตลอด
ลอสแอนเจลิสได้ชื่อว่าเป็เมืองที่มีการปะปนของวัฒนธรรมมากที่สุดในโลกแห่งหนึ่งเลยก็ว่าได้ โดยเฉพาะชาวเอเชีย และอเมริกาใต้ เสียงพูดคุยด้วยภาษาที่หลากหลายเเทรกเข้ามาตลอด การ์ดร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อสูทดูดี คอยตรวจตราด้านหน้า พร้อมสอดส่องดูเเลไม่ให้เกิดเหตุการร้าย เเกผู้ที่มาในวันนี้
กึก
ส้นสูงที่ระยับปลาบไปด้วยคริสตัลเม็ดเล็กๆ สะท้อนเเสงวิบวับ สวมอยู่บนเท้าเรียว พื้นสีเเดงของรองเท้าเเสดงถึงราคาคู่ละ เกือบหมื่นดอลล่าที่เพิ่งออกรุ่นใหม่ล่าสุด มีดีกรีเป็งานเเฮนด์เมดราคาสุดเเสนจะเเรงในยุคนี้ ถึงขนาดที่ซื้อรถสวยๆ ได้คันหนึ่งเลยทีเดียว
ถ้าถามว่าทำไมราคาถึงสูงขนาดนั้น ก็คงเป็เพราะดาราเเละเซเลบทั้งหลาย ตามเเย่งกันกดสั่งจนหน้าเว็บเเทบพังน่ะสิ
หญิงสาวก็คือหนึ่งในนั้นี่คว้ามันมาได้ด้วยอำนจของเม็ดเงิน เเค่ฝากผู้ช่วยให้หาให้ก็จบเเล้ว
เธอคิดในใจก่อนยกมือขึ้นเพื่อปัดผมที่คลอเตลียไหล่ออกในท่วงท่าอันเเสนเย้ายวน
ไม่มีใครรอดจากเสน่ห์ของเธอไปได้สักคน
หญิงสาวใบหน้าหวานในชุดรัดรูปสีเเดง ดวงตาเฉี่ยวคมด้วยอายไลน์เนอร์ที่บรรจงเเต่งเเต้ม เพื่อมาสนุกสุดเหวี่ยงในวันนี้ ไหปลาร้าได้รูปกับเอวคอดกิ่วนั้นทำให้ร่างผอมบาง ทว่ามีน้ำมีนวลดูเปล่งปลั่งสุขภาพดียามที่ต้องเเสงไฟ
กระเป่าถือเเบรนด์ดังเข้ากับชุดถูกกระชับ ก่อนร่างเพรียวจะเดินอย่างมั่นใจตรงเข้าตรงช่องพิเศษที่มีไว้สำหรับเเขกพิเศษ
บอดี้การ์ดร่างสูง พยักหน้าก่อนปล่อยให้เธอผ่านเข้าไปอย่างง่ายดายโดยไร้ซึ่งการพูดคุย
ริมฝีปากที่ทาเคลือบด้วยลิปสติกสีเเดงสด ยิ้มพราวเสน่ห์ก่อนเดินสับขา เข้าไปด้านใน โดยไม่หันมองด้านหลัง เหล่าผู้คนรอบนอกต่างเหลียวมามองในความสวยของเธอตลิดทางเดิน ซึ่งถือเป็เื่ธรรมดามากๆ สำหรับเธอคนนี้
วี๊ดวิ่ววว
เสียงผิวปากดังระงมเมื่อเท้าของเธอเดินเข้าไปถึงโซน วีไอพี้า ด้วยร่างกายสุดออตเเละเเสนเย้ายวน ไม่ว่าชายใดเดินผ่านก็หันมองจนคอเเทบเคล็ด
ร่างบางลากสายตาไปยังด้านในสุดที่มีเเสงไฟสลัวๆ อยู่ เวทีด้านล่างนั้นเเทบลุกเป็ไฟ ถ้ามองจากชั้นสองนั้นสามารถมองเห็น ด้านล่างได้ทุกมุมเลยทีเดียว ผู้คนที่หลั่งไหลเข้ามาต่างโยกไปมาตามจังหวะของดนตรีทีดีเจตรงบูธหน้าสุดกำลังเปิด
บริกรเดินขึ้นมาชั้นบนอย่างรู้งานก่อนเสิร์ฟเครื่องดื่มสีสวยเเก่หญิงสาวตรงหน้า อย่างประจบประเเจง
“คุณผู้หญิง รับเครื่องดื่มไหมครับ” บริกรร่างสูงโปร่ง หน้าตาพอใช้ได้ ถือถาดที่เต้มไปด้วยเครื่องดื่มเข้ามาก่อน ถามหญิงสาวที่กำลังใช้สายตามองไปด้านล่างอยู่
“ไม่รับค่ะ”
“ได้ครับ”
“เดี๋ยวก็เข้าไปดื่มด้านในเเล้วกัน…พอดีมีคนที่นัดไว้เเล้ว” เสียงพูดคุยด้วยภาษาเดียวกับที่อีกฝ่ายพูด ก่อนยิ้มอย่างเป็มิตรส่งไป
ขาเรียวยาวบนส้นสูงยะยิบระยับ หมุนตัวไปด้านหลังหนึ่งรอบ ก่อนเดินตรงไปยังห้องด้านในสุดหลังจากอ้อยอิ่งอยู่อย่างรอเวลามาเนิ่นนาน
ครืด ครืด
เเรงสั่นะเืจากกระเป๋าถือใบเล็กทำให้ริณลดา เ้าของเรือนร่างสุดเพอร์เฟค นั้นต้องหยุดกึก ก่อนเปิดกระเป๋าหยิบเอาดทรศัพท์หน้าจอััรุ่นใหม่ล่าสุดขึ้นมาก่อนกดปัดที่หน้าจอเพื่อรับสาย
“ฮัลโหล” ริมฝีปากเเดงสด พูดตอบกลับปลายสาย
“เธออยู่ไหนเเล้ว?”
“ทายสิว่าที่ไหน?”
“เเล้วตรงไหนล่ะ…..จะได้ไปรับ” เสียงชายหนุ่มตอบกลับพร้อมประตูกระจกห้องท้ายสุดที่เปิดออกมา ปรากฎชายหนุ่มในชุดเชิ๊ตเเบรนดังเเกะกล่อง ข้อมือนั้นมีนาฬิกา โรเเล็กซ์รุ่นคลาสสิค ราคาราคาเเพงประดับอยู่ขับให้อีกฝ่ายดูดียิ่งขึ้น
ทรงผมที่ผ่านการเซ็ตมาอย่างดี ทำให้ใบหน้าอีกฝ่ายดูน่าหลงไหลไปอีกเท่าตัว ร่างสูงที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อเดินเข้ามาก่อน คว้าเอาตัวหญิงสาวเข้าไปใกล้ก่อนจู่ดจมด้วยริมฝีปากหนา ที่ทำเอาใครก้ตามที่ได้ััต่างอ่อนระทวย
ความร้อนจากฝากชื้นส่งผ่านมาสู่ปากบางตรงหน้า ก่อนร่างเย้ายวนจะตอบกลับด้วยความเร่าร้อนกว่าเท่าตัว จนอีกฝ่ายส่งเสียงด้วยความพึงพอใจกลับมา
“อือ…เเย่ล่ะ…เธอฮอตเป็บ้า!!!” ดวงตาคมวาวโรจน์ไปด้วยไฟแห่งความปราณนาก่อนลากเอา ร่างบางขึ้นไปยังห้องชั้นบนสุดในทันที ริมฝีปากร้อนพรมจูบไปทั่วใบหน้าของคนตรงหน้า ลากยาวไปจนถึงปลายเท้า
“อ่า…ใจเย็นสิเรายังมีเวลาทั้งคืนนะ”
“ทั้งคืนมันพอที่ไหนกัน” เธอยกมือขึ้นคล้องคอเเกร่งของคนตรงหน้า ก่อนใช้นิ้วจิ้มไปที่อกเเกร่งพร้อมไล้วนอย่างยั่วยวน
“อ่า….ฉันอยากจะบดขยี้เธอด้วยร่างกายของฉันจะเเย่ ….เราไปสนุกกันเถอะ”
“คิกๆ ..ฉันชอบตอนนายเป็บ้าเพราะคลั่งรักฉันที่สุด” ริณลดาใช้นิ้วร้อนลากผ่านริมฝีปากของคนตรงหน้า ก่อนลากลงไปตามเเนวสันกรามอย่างช้าๆ อย่างยั่วยวน ก่อนผลักอีกฝ่ายลงบนเตียงกว้าง
ไฟสลัวสาดส่อง ให้เห็นสองร่างที่เเสนเย้ายวน กำลังกอดรัดกัน อุณภูมิของเครื่องปรับอากาศที่เย็นยังไม่เท่าสองร่างในขณะนี้
สองร่างกระโจนเข้าหากับบดจูบจนริมฝีปากเเทบไหม้ มือหนาลูบไล้ไปยังร่างอัดเเน่นของคนตรงหน้าก่อนลากลงต่ำเรื่อยๆ
เสื้อผ้าที่ใช้ปกคลุมร่างกายถูกถอดออกก่อนวางระเกะระกะ บริเวณพรมด้านล่างเหงื่อมากมายไหลอาบไปทั่วร่างของร่างเปลือยเปล่าทั้งสอง เครื่องมือห้องกันถูกสวมใส่ก่อนร่างสูงจะเเทรกตัวเข้าไป
“รักฉันให้มากกว่านี้สิ…”
“อึก!!!!”
“เเล้วฉันจะยอม….ให้ในสิ่งที่นาย้า” ร่างเล็ก้าเกร็งขึ้นเล็กน้อย ก่อนเร่งจังหวะเพื่อให้คนด้านล่างพอใจ
“ นายยินดีจะเป็ของเล่นอีกชิ้นของฉันไหมล่ะ?” หญิงสาวในร่างเปลือยเปล่า ทำสีหน้าราวกับผู้คุมเกมส์ก่อนหยุดจังหวะที่ควรดำเนินต่อ เพื่อให้อีกฝ่ายทำตามที่ตน้า
เธอน่ะ? ชอบการควบคุมคนด้านล่างที่สุด
เเสงไฟสลัวสาดส่องไปบนร่างคน้า ิัเปล่งประกาย ทำเอาคนด้านล่างตราพร่าเบลอ ผมที่ชื้นไปด้วยเหงื่อถูกปัดไปด้านหลัง ด้วยมือใหญ่
ก่อนจะจับเข้ากับเอวเล็กพร้อมลูบไปมา สายตาคลั่งไคล้ถูกส่งไปยังคน้า ระยะห่างของใบหน้าคนทั้งสองใกล้กันทีละนิด จนไม่เหลือในที่สุด
“เธอจะไปเเล้วเหรอ?” ร่างสูงที่เเน่นอัดไปด้วยมัดกล้ามที่ตอนนี้ผมชี้ฟู เเต่ก็ยังคงความมีเสน่ห์หยัดกายขึ้น ใช้มือเท้าคางมองจากบนเตียงที่ยับย่นเเละเต็มไปด้วยเศษซากเครื่องป้องกันที่วางเกลื่อนกลาด
“อือ….”
“ฉันต้องกลับก่อนน่ะ…..บอกเขาไว้ว่าจะกลับวันนี้”
“สงสารหมอนั่นเป็บ้า…” ร่างสูงยิ้มเยาะก่อน ตัดสินใจลุกขึ้นไปหาคนตรงหน้าที่กำลังง่วนกับการใส่ชุด
ฝีเท้าของคนด้านหลังตรงเข้ามาก่อนจะ จับเข้าที่ซิปด้านหลังของชุด เพื่อช่วยอีกฝ่ายดึงขึ้น สองมือกอดเข้าที่เอวของคนตรงหน้าก่อนประทับริมฝีปากที่ซอกคอ
ฟอด
“ฉันชอบกลิ่นเธอที่สุด”
“โรคจิต” ร่างบางพูดก่อนผลักใบหน้าอีกฝ่ายออก พร้อมหัวเราะอย่างตลกริมฝีบางหนาขบเม้มบนผิวบาง ก่อน เหวี่ยงคนที่เพิ่งเเต่งตัวเสร็จไปบนเตียงอีกครั้ง ด้วยใบหน้าร้ายกาจ
“นี่!!!ฉันต้องไปภายใน 1 ชั่วโมงนะ” คนด้านล่างโวยวายก่อนผลักอกคน้าที่คร่อมอยู่ออกไป
“เหลือเฟือ…” ร่างสูงเปลือยเปล่าเดาะลิ้นก่อน ดน้มตัวลงไปหาอีกฝ่ายก่อนยิ้มร้าย เรียกสายตาตื่นตะลึงได้เป็อย่างดี มือเเกร่งลูบไล้ใบหน้าอีกฝ่าย ก่อนเคล้าคลึงก้อนกลมกลึง เพื่อหยอกล้อ
“บ้าไปเเล้ว” ร่างเล็กที่ถูกกักขัง ได้เเต่กัดฟันอย่างอดกลั้น
“ทั้งชุดนี่ก็ได้อารมณ์ดีเหมือนกัน…..อ่าเธอชอบเเบบนี้เหรอ?” พูดกับตัวเองก่อนตัดสินใจก้มลงไปหาคนด้านล่างอีกครั้ง
“เราก็บ้ากันทั้งคู่นั่นเเหละ”
“....”
“หมอนั่นมันโง่ชมัด…เหลือเชื่อเลย”
“...”
“มีเนื้อดีๆ ไม่รู้จักกิน…เก็บไว้จนโดนเเย่งไป หึ”
ครืด
โทรศัพท์ถูกยกขึ้นเเนบกับหูของร่างสูงที่ส่วนบนอัดเเน่นด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ผ่านการออกกำลังกายอย่างดี
ควันสีขาวลอยไปทั่วห้อง ต้นกำเนิดนั้นมาจากบุหรี่ราคาเเพงระยิบของคนที่ยืนอยู่นั่นเอง
“ของที่บอกเป็ไงบ้าง….” เสียงทุ้มถามปลายสายก่อน มองไปที่ทิวทัศน์ของทะเลกว้างด้านล่าง ฝูงนกบินเพื่อหากิน คลื่นเล็กๆ สาดกระทบกับก้อนหิน ส่งเสียงเเทรกเข้าไปให้ผู้ฟังได้ยิน
“ดี…รับรองนายชอบ”
“เท่าไหร่?”
“เหอะ!!ไม่ต้องคิดราคา”
“เดี๋ยวเอาไปให้…”
“นายจะเเก้เเค้นใครงั้นเหรอ? นั่นไม่ใช่นายเลยนี่” ควันบุหรี่สีขาวถูกพ่นอีกครั้ง ก่อนดวงตาน้าข้าว จะหันไปจ้องตั๋วเครื่องบินที่ตั้งอยู่
ก่อนหันมาสนใจปลายสายอีกครั้ง
“นายก็้านี่…”
“อย่ากักเก็บความ้าของตัวเองเลยน่า…”
“วันไหน?” คำถามด้วยสำเนียงเปล่งๆ ถูกส่งออกไป
“นายล่ะ? ้าวันไหน….” เสียงกวนส่งมา ก่อนเสียงหัวเราะจะดังเมื่อได้ยินคำตอบ
“ตอนนี้…..เดี๋ยวนี้”
“ฮ่าๆๆๆ ….ยัยนั่นไม่ขัดหรอกถ้าเป็นาย” ปลายสายพูดก่อนหัวเราะร่วน ก่อนพูดอีกสองสามคำเเล้ว วางสายไป
“ที่นี่ที่ไหน?” เปลือกตาบางกระพริบสองสามครั้งก่อนหันไปมองโดยรอบ
ความทรงจำล่าสุกคือเธอนั้นกำลังดื่มกับหนุ่มสักคน ก่อนภาพจะตัดในเวลาถัดมา ริณลดาหยัดกายลุกขึ้น ก่อนบอกไปรอบๆ อย่างหวาดกลัว
ความเ็ปเล่นเข้าสู่จุดกึ่งกลางของร่างกายราวกับถูกใช้งานอย่างหนัก
“โอ๊ย!!!” ความเมื่อยขบ นั้นเด่นชัดขึ้นเพื่อเธอตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อเดินสำรวจโดยรอบห้อง ภายในห้องกว้างนั้น มีเตียงคิงส์ไซส์พร้อมตู้โชว์ของเล่นทางเพศหลากหลายชิ้น
ชุดวาบหวิวที่ไม่สามารถปิดบังอะไร ทำเอาใจเธอหล่นวูบ รอบข้างที่มีสภาพเหมือนสนามรบทำเอาผวา
เครื่องป้องกันที่ถูกใช้งาน ถูกโยนเกลื่อนเต็มห้อง กล่องถูกเปิดอ้าซ่า ทำเอาเธอตาเเทบถลน
กึก
เเรงดึงรั้งที่ข้อเท้า ทำให้หญิงสาวที่กำลังเหมื่อลอย หันไปมองก่อนพบว่า ขาของตนนั้นถูกล่ามด้วยโซ่เส้นหนาขนาดใหญ่
กระจกบานใหญ่ปรากฎร่างของหญิงสาวคนหนึ่งในสภาพกระเซอะกระเซิง บริเวณหน้าอกลามไปถึงต้นขาด้านในนั้นเต็มไปด้วย ร่องรอยสีกุหลาบที่ช้ำจนน่ากลัว
“อะไรกันนี่!!!”
“...”
“นี่มันที่ไหนกัน…”
“....”
“ใครก็ได้ช่วยด้วย!!!”
“....”
“ปล่อยฉันออกไปนะ…ช่วยด้วย!!!”
ปึง!!!
เสียงเปิดประตูดังขึ้นด้วยเเรงมหาศาล ร่างสูงที่มีผ้าขนหนูผืนเล็กพันิ่เหม่เดินเข้ามา ห่อนยิ้มเยาะด้วยความสมเพช
ใบหน้าเหยียดหยามส่งมา ก่อนเดินตรงปรี่เข้ามาที่คนตรงหน้า
คนตัวเล็กใกลัว ก่อนล้มพับลงกับพื้นเมื่อจู่ๆ ก้มีชายเเปลกหน้าที่ไหนไม่รู้เข้ามาใกล้ ก่อนจับปลายคางของเธอด้วยเเรงที่ไม่เบา
ปากเล็กสั่นกลัว ก่อนถามด้วยเสียงสั่นเครือ น้ำตาหยาดเล็กไหลลงกระทบกรอบหน้า ก่อนหยดลงบนมือของคนตรงหน้า
“คุณเป็ใคร? ทำอะไรกับฉัน!!!” ร่างเล็กะโอย่างขาดสติ ก่อนพุ่งตรงเข้าไปใช้มือเล็กทุบอกเเกร่งด้วยเเรงที่มี
เล็บเเหลมขีดข่วนไปจนเืนั้นซึมออกมา เป็ทางยาว
“ที่นี่ที่ไหนกัน!!!!”
“หึ!!” ร่างสุงใหญ่อุ้มคนตัวเล็กก่อนโยนไปบนเตียงนุ่มอย่างไม่ใยดี สายตาเหยียดหยามถูกส่งไปยังเรือนร่างของคนตรงหน้า
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด” เสียงกรีดร้องดังขึ้น ก่อนเหลือเพียงเสียงครางอย่างสุขสมของคนตรงหน้าในที่สุด
คน้ายิ้มเยาะก่อนถอดเครื่องป้องกันโยนทิ้งไว้ใกล้ๆ คนตรงหน้าอย่างไม่ใยดี
ริณลดานอนอย่างหมดเเรง ปากสีเเดงสดสูดเอาอากาศเข้าจนเต็มปอด มือจิกไปกับฟูกที่นอนเพื่อหาที่ระบาย ปลายเท้าจิกเกร็งจนเส้นเืปรากฎ ดวงตา เหม่อลอยก่อนร่างกระตุกถี่ ดวงตาค่อยๆปิดลงเนื่องจากความเหนื่อยล้า
“หึ!!!”