ตอนที่7 เป็รองแค่เพียงหนึ่งคน
เมื่อคนมีมากก็มีกำลังมากไม่นานนักก็ขุดแอ่งน้ำรับน้ำพุจากูเาเสร็จ
ไม่ใช่แค่เพียงจะมีที่เอาไว้ตักน้ำเท่านั้นยังมีที่สำหรับล้างสิ่งของต่างๆ อีกด้วย นอกจากนั้นบรรดาเพศผู้ยังทำบ่ออาบน้ำขนาดใหญ่ไว้บ่อหนึ่งให้พวกเพศเมียใช้อาบน้ำโดยเฉพาะ
เพื่อการนี้ยังขุดบริเวณที่มีน้ำผุดออกมาลึกลงไปอีกหลายฉื่อต้นน้ำมีน้ำไหลพลั่กๆ ออกมาตลอดเวลา ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีน้ำดื่มอีกต่อไปแล้ว
เมื่อเข้าสู่ยามวิกาลอาไน่ก็แอบแบกอาซีเดินคลำทางไปยังบ่อน้ำพุสำหรับอาบน้ำ แต่น่าเสียดายที่บนหินก้อนใหญ่เ่าั้ต่างมีคนคู่หนึ่งกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่แล้ว
ดูเหมือนว่าการที่อาซีคิดจะอาบน้ำสักหน่อยคงทำไม่ได้แล้วหากรู้แต่แรกก็คงให้อาไน่ตักน้ำกลับไป
“ตอนกลางคืนอากาศเย็นพวกเรากลับกันเถอะ” อาซีกล่าว
“ได้” พรุ่งนี้ต้องขนหินก้อนใหญ่มาไว้ที่นี่ให้มากกว่านี้สักหน่อย
อยู่ข้างนอกอาไน่ไม่สามารถจับกดอาซีได้แต่พอกลับถึงกระโจมอาไน่ก็จับอาซีกดอย่างเอาแต่ใจ จนอาซีส่งเสียงร้องดังลั่น
เช้าวันรุ่งขึ้นอาไน่ออกไปล่าสัตว์ ทว่าอาซีไม่ได้ออกไปเก็บผลไม้
อาซีเดินไปยังพื้นที่ทำเครื่องมือหินมีเสียงโป้กเป้กปึกปักดังออกมาจากด้านใน
นี่เป็กระโจมที่ใหญ่ที่สุดในเผ่าซึ่งคุณภาพเครื่องมือหินที่ผลิตจากที่นี่มีผลเกี่ยวเนื่องกับความเป็ความตายของนักรบ
“อาซานอยู่ข้างในหรือไม่”
มีคนออกมาจากด้านในมาเพื่อพบอาซีพร้อมทั้งฉีกปากยิ้มแย้ม แต่ยิ้มได้น่าเกลียดอย่างมาก เพราะใบหน้าเขามีรอยบากรอยหนึ่งซ้ำยังตาบอดข้างหนึ่งอีกด้วย
“ซานหายดีแล้ว ก็เลยออกไปล่าสัตว์เ้ามีเื่อะไรหรือเปล่า”
“ข้าอยากได้หม้อหินใบหนึ่งพวกนางบอกว่ามีอยู่ที่พวกเ้า”
“เข้ามาสิ”
ทุกแห่งภายในกระโจมล้วนเต็มไปด้วยหินทั้งสิ้นและยังมีอาวุธต่อสู้ที่ยังทำไม่เสร็จอีกจำนวนมาก อาซีเห็นทั้งคันธนูหินและลูกธนูหิน
แล้วก็ยังมีกระดูกสัตว์ฟันสัตว์ และเขาสัตว์อีกจำนวนมาก
ของที่แข็งที่สุดและคมที่สุดเหล่านี้ล้วนนำมาใช้เพื่อทำเป็อาวุธต่อสู้ทั้งสิ้น
มีคนอยู่ห้าคนกระจายอยู่ตามแต่ละมุมของกระโจมไม่มีสักคนที่ไม่ใช่คนชรา แต่พละกำลังของพวกเขามีมากมายอย่างยิ่ง อาซีรู้สึกกลัวอยู่บ้าง
“ที่นี่มีอยู่ใบหนึ่งที่ทำไว้แล้วเ้าไปเอาได้เลย” คนหนึ่งเอ่ย
ส่วนคนอื่นๆ ต่างวุ่นอยู่กับงานของตัวเองโดยที่ไม่ได้มองอาซีแต่อย่างใด
อาซีวางตะกร้าสะพายหลังลงแล้วหยิบของที่อยู่ด้านในออกมา มีทั้งเนื้อสัตว์ร้ายระดับสูง มีทั้งกางเกง ปลอกสวมและยังมีผลไม้ชั้นเยี่ยมอีกจำนวนหนึ่ง
“ของพวกนี้พอหรือไม่”
“พอแล้ว ไปเถอะ”
ปริมาณอาหารที่เหล่าเพศผู้และเพศเมียกินนั้นไม่น้อยเลยดังนั้นหม้อหินที่เล็กกว่านี้จึงใช้การไม่ได้
บรรดาคนทำอาวุธนำหม้อหินที่ใหญ่ที่สุดให้กับอาซีใบหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจนักอาซีรู้สึกว่าตัวเองสามารถอาบน้ำในนั้นได้
อาซีเดินไปก้าวหนึ่งก็หยุดพักครู่หนึ่งเคลื่อนหม้อหินขนาดใหญ่ไปทีละนิดๆ
บรรดาเพศผู้ที่ทำอาวุธประเมินพละกำลังของอาซีสูงเกินไปหน่อยอาซีเดินมาเป็ครึ่งค่อนวันแล้วยังเดินไปได้แค่ครึ่งทาง
“ให้ข้าช่วยเ้าแบกกลับไปแล้วกัน”เพศผู้ที่ผ่านทางมากล่าว
“ไม่ต้องหรอก ข้าทำเองได้”
อีกคนหนึ่งปรากฏตัว“เดี๋ยวข้าช่วยแบกกลับไป”
“ไม่ต้อง ข้ายังไหวอยู่”
เพศผู้กลุ่มหนึ่งปรากฏตัว“เดี๋ยวพวกข้าช่วยเ้าลากกลับไป”
“ไม่ต้องหรอก ข้ายังมีแรงอยู่พวกเ้ารีบไปทำงานเถอะ”
ทุกคนต่างมีภารกิจของตัวเองพวกนางต้องเตรียมอาหารให้กับคนแก่และเด็กเล็กภายในครอบครัว อาซีไม่กล้าทำให้พวกนางเสียเวลา
“พวกเ้าจะไปไหนหรือ”เห็นพวกนางแต่งกายต่างไปจากเดิม เหมือนกับจะออกไปทำงานไกลๆ
“พวกข้าจะไปตัดต้นไม้แห้งที่อยู่ตามแนวเส้นทางล่าสัตว์พวกนั้นกลับมาใช้เป็เชื้อไฟในหน้าหิมะ”
จริงด้วย ภายในเผ่าต้องพึ่งคบไฟและต้องพึ่งเชื้อฟืนเป็ประจำทุกวัน
เมื่อถึงฤดูหนาวที่เต็มไปด้วยหิมะปกคลุมแล้วจะไปหาเชื้อฟืนที่ไหนกัน
“พวกเ้าไปกันก่อนเลยเดี๋ยวพรุ่งนี้ข้าก็จะไปด้วย”
“ได้”
ทุกๆ คนในเผ่าต่างรู้ดีว่าอาซีคือหมอผีรุ่นถัดไป และเป็หมอผีผู้ยิ่งใหญ่ที่มีความสามารถท่านหนึ่ง
เ้ายังไม่เห็นอาคมนั่นของอาซีนางสามารถทำให้คนที่ขาหักกลับมายืนได้อย่างมั่นคง แถมยังสามารถไปล่าสัตว์ได้อีกด้วยได้รับรู้เพียงแค่เท่านี้ คนภายในเผ่าก็ต้องปฏิบัติกับนางอย่างสุภาพอ่อนโยนแล้ว
คนภายในเผ่าคาดว่า่เวลาหลายปีที่อาซีมีอาการทึ่มทื่อนั้นเป็เพราะนางไปเรียนอาคมนี้
ตอนนี้นอกจากหมอผีแล้วก็ไม่มีผู้ใดกล้าแกล้งอาซีอีก
ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถแกล้งอาซีได้แม้แต่อาไน่เองก็ไม่เว้น
คนที่ไปตัดไม้ได้กลับมาแล้วปริมาณฟืนที่พวกนางตัดมาได้ไม่นับว่าดีนัก ระยะเวลาหนึ่งวันเต็มๆ นำกลับมาได้เพียงแค่สามต้นเท่านั้น
พออาซีเห็นต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นก็คิดอยากที่จะได้สักท่อนหนึ่งเอากลับมาทำถังไม้
ครั้งถัดมาอาซีเองก็ออกไปพร้อมกับคนตัดฟืนด้วยครั้งนี้นำของไปอย่างเพียงพอ เธอจะต้องนำต้นไม้ใหญ่ท่อนหนึ่งกลับไปทำถังไม้ให้ได้
อาซีหาต้นไม้แห้งต้นใหญ่เจอต้นหนึ่งพอแตะๆ ดูแล้ว พบว่ายืนต้นตายไปได้ไม่นาน ถ้าขูดตรงกลางให้กลวง ก็จะสามารถทำเป็ถังไม้ดีๆได้ใบหนึ่ง
หวังว่าในลำต้นจะไม่มีแมลงอะไรอยู่
อาซีหยิบของที่อยู่ในตะกร้าสะพายหลังออกมาเป็ของที่ส่องประกายระยับชิ้นหนึ่งทำให้ดึงดูดความสนใจ
“อาซีนี่คืออะไรหรือ”ิกล่าวถาม
เนื่องจากอาซีออกจากเผ่าหมอผีจึงให้ิมาคุ้มครองเป็พิเศษ
“เลื่อย” เป็เลื่อยที่ทำมาจากกระดูกของสัตว์ร้ายโดยที่อาซีให้อาไน่ทำขึ้นมาเป็พิเศษ
อาไน่ใช้เวลาทำทั้งคืนยังทำออกเป็ได้แค่เพียงครึ่งเดียวแต่ฟันเลื่อยยังนับว่าคมกริบ
“ใช้อย่างไรหรือ”
“แล้วมีประโยชน์อันใด”
“นึกไม่ถึงว่าเป็กระดูกของตัวถูหลัวมันก็น่าเสียดายอยู่บ้างที่จะไม่เอาไปทำเป็ของใช้ต่างๆ”
“อาไน่ทำใจปล่อยให้เ้าทำได้ช่างเป็เพศผู้ที่เยี่ยมเสียจริงๆ !”
“ลองใช้ดูเร็วเข้าว่าใช้อย่างไร”
อาซีถือเลื่อยที่ทำมาจากกระดูกสัตว์เอาไว้แล้วบอกให้ิถืออีกฝั่งหนึ่ง “แบบนี้ เ้าดึงไป แล้วข้าก็จะดึงกลับมา ดึงไปดึงมาเรื่อยๆอย่าหยุด”
“ทำแบบนี้แล้วจะทำให้ต้นไม้ล้มลงมาได้จริงๆหรือ” เหล่าเพศเมียต่างไม่เชื่อ
อาซีเองก็ไม่รู้เช่นกันเลื่อยที่อยู่ตรงนี้ก็นับว่าใช้เป็ครั้งแรก จึงทำได้เพียงแค่ทำต่อไปเรื่อยๆ ดูว่าจะสามารถเลื่อยต้นไม้ให้ขาดได้หรือไม่
พูดตามความจริงแล้วการเลื่อยไม้เป็งานที่เปลืองแรงงานหนึ่งจริงๆ
เพิ่งจะเลื่อยไปถึงกลางต้นไม้อาซีก็หายใจหอบแฮกๆ แล้ว ส่วนิที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็ได้เปลี่ยนคนมาทำแทนไปนานแล้ว
อาซีกล่าว “ไม่ไหวแล้วพักสักครู่หนึ่ง”
วันนี้อาไน่ไม่ต้องออกไปล่าสัตว์ข้างนอกจึงใช้โอกาสขณะลาดตระเวนมาดูอาซีทางฝั่งนี้
เขาปรากฏตัวพร้อมกับกลุ่มย่อย“อาซี”
อาซีผุดลุกขึ้นยิ้มร่า“ต้นไม้ต้นนี้ช่างตัดยากเหลือเกิน”
อาไน่เดินเข้าไปดู“ก็ไม่เห็นยากนี่ ต้นนี้กำลังดี” ขณะเอ่ยก็ต่อยหมัดหนึ่งออกไป
ต้นไม้ใหญ่เกิดเสียงดังขึ้นตามพร้อมแตกออกเป็ทางยาวขึ้นไป้า
เก่งกาจเหลือเกินในดวงตาอาซีทอประกายระยิบระยับ
อาไน่รู้สึกพึงพอใจอยู่ในอกหันหน้ากลับไปมองดูต้นไม้อย่างถี่ถ้วน “ถ้าหากพวกเ้าทำต้นไม้ให้เป็แบบนี้ทุกต้น พวกเราก็จะโค่นต้นไม้แล้วลากกลับไปได้สะดวกอย่างมาก”
“ข้าคิดว่า เ้าต้องทำของสิ่งนี้เพิ่มอีกหลายๆชิ้น” ิชูเลื่อยขึ้นมา
“นี่คืออะไรหรือ”
“เป็อาวุธหรือใช้อย่างไร สามารถฆ่าสัตว์ร้ายได้หรือไม่”
“ให้ข้าดูสักหน่อย”
เพศผู้มีความสงสัยใคร่รู้ไม่น้อยไปกว่าเพศเมียเลย
อาซีอธิบายไปรอบหนึ่งเหล่าเพศผู้ก็คิดอยากจะลองหยิบเลื่อยไปเล่นดู
สำหรับพวกเขาแล้วเป็การเล่นโดยแท้เนื่องจากพละกำลังของเพศผู้มีมากกว่าเพศเมียอย่างมาก
เพศเมียใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงถึงจะสามารถตัดต้นไม้ให้ล้มลงได้แต่พวกเขาใช้เวลาแค่ยี่สิบนาทีก็ทำได้แล้ว
เพศเมียต้องสองคนถึงจะสามารถหามไม้ท่อนหนึ่งได้แต่พวกเขาเพียงคนเดียวก็สามารถหามไม้ได้สองท่อนแล้ว
เมื่อมีกลุ่มลาดตระเวนอยู่ด้วยกลุ่มหนึ่งภารกิจของบรรดาเพศเมียในวันนี้ก็ลุล่วงมากกว่ากาลก่อนอย่างมาก
อาซีลากอาไน่มาแล้วชี้ไปที่ท่อนไม้ที่ใหญ่ที่สุด บอกว่านางอยากได้ท่อนนั้น
“กลับไปข้าจะพยายามช่วยเ้าชิงมา”
“อืมๆ” อาซีผงกศีรษะหงึกๆ
สิ่งของที่ได้มาในหน้าที่จำเป็ยกให้ส่วนรวมทั้งหมดก่อนแล้วค่อยแบ่งมาอาไน่เชื่อว่าเขาจะสามารถสับเปลี่ยนท่อนไม้ใหญ่ท่อนนี้มาได้
พื้นที่นี้อยู่บริเวณรอบๆป่าเขา ไม่มีสัตว์ป่าขนาดใหญ่อะไร อาไน่จึงวางใจปล่อยให้อาซีหยุดอยู่ตรงนี้ แล้วพากลุ่มลาดตระเวนแบกไม้กลับไป
ถึงแม้ว่าภารกิจจะเสร็จแล้วแต่ยังไม่ถึงเวลากลับก็จะยังไม่กลับไป ยังคงตัดไม้ต่อไปเรื่อยๆ เพศเมียในยุคาช่างรู้จักความเป็อย่างยิ่ง
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/76f07e529f3c1a75eba98cbfe7f71f72
253
![สารพันเมนูเด็ด กลเม็ดสาวทะลุมิติ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1754636399_69583143.webp)