"คุณเจสันเชิญผมมาพบในวันนี้มีเื่อะไรอีกหรือเปล่าครับ?"ชายหนุ่มเริ่มเข้าประเด็นทันที หลังจากที่เขานั่งลงที่โต๊ะรับประทานอาหารโดยไม่ปล่อยเวลาให้หลุดลอยไป แต่ผู้ที่กำลังนั่งตรงข้ามกับเขายังคงยิ้มและยังไม่พูดอะไร
"ถ้าหากว่า .... เป็เื่ของการแต่งงานผมยังคงขอพูดคำเดิมนะครับ" ชายหนุ่มกลับเป็ฝ่ายพูดขึ้นอีกครั้งและปฏิเสธคำตอบล่วงหน้า ถึงแม้ว่าผู้ที่นั่งอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับเขายังไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเลยก็ตาม
"อย่าเพิ่งตัดสินใจเร็วอย่างนั้นเลยครับดื่มกาแฟก่อนได้นะ แล้วเดี๋ยวเราทานอาหารร่วมกันซักมื้อก่อน"ผู้ที่เชิญเขามาในวันนี้เริ่มสนทนากับเขา และเชิญเขาดื่มกาแฟและทานข้าวด้วยมันเป็ประโยคที่ชวนให้เขาคิดมาก?
"หมายความว่าอย่างไรครับ?"ชายหนุ่มเริ่มมีความสงสัย
"วันนี้ผมเชิญคุณลีมาพบไม่ใช่ในฐานะประธานบริษัท แต่ผมมาในฐานะของพ่อคนหนึ่งเท่านั้น" เจสันเริ่มเข้าสู่บทสนทนา
"ผมรู้ว่าลูกสาวของผมเป็คนอย่างไรและผมก็ทราบคุณลีเองก็มีแฟนอยู่แล้ว ผมก็ไม่ได้ชอบการบังคับ หรือใช้เล่ห์เหลี่ยมในการทำธุรกิจใดๆ" ชายหนุ่มฟังสิ่งที่เจสันกำลังพูดพร้อมกับเริ่มทำท่าทางสงสัยว่าพ่อลูกคู่นี้จะมาไม้ไหนอันที่จริงเขาก็รู้จักประวัติ ของเจสัน บาสเตียน ดี
เขาถือได้ว่าเป็คนดีคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ซึ่งมันตรงกันข้ามกับลูกสาวของเขาอย่างสิ้นเชิงดังนั้นชายหนุ่มจึงตั้งใจฟังโดยไม่ขัดจังหวะ
"การที่ลูกสาวผมเป็อย่างนี้ความผิดที่ไม่อาจปัดความรับผิดชอบไปได้ก็มาจากผม ผมต้องขอโทษคุณด้วย"หลังสิ้นประโยคนี้ชายที่มีอายุมากกว่าเขาซึ่งถือได้ว่าอายุเท่าพ่อของเขาเลยก็ว่าได้ยืนขึ้นและโค้งตัวลงเพื่อกล่าวคำขอโทษเขา
ชายหนุ่มเห็นการกระทำอย่างนั้นก็ลุกขึ้นตามทันที
"คุณเจสัน!!! ... ยะ อย่างทำอย่างนี้เลยครับ .... นั่งลงก่อนครับ!!!" ชายหนุ่มกล่าวประโยคที่คิดว่าต้องทำ เพราะการกระทำของคนที่มีศักดิ์สูงกว่าย่อมเป็การไม่เหมาะสมและเขาก็ถือเป็เด็กที่ทั้งอายุและทางสังคมธุรกิจอ่อนกว่าคนที่กำลังขอโทษและโค้งให้กับเขาด้วย
"ครับ ....." เจสันนั่งลงและเริ่มประเด็นที่เขา้าพูดคุยกับชายหนุ่มที่เขาเชิญมาในวันนี้ทันที
"อันที่จริงผมเชิญคุณลีมาพบในวันผมอยากจะขอร้องคุณในฐานะพ่อเพียงเท่านั้น .... หากคุณไม่เห็นด้วยและไม่เต็มใจผมก็ไม่ว่าอะไร และการร่วมลงทุนในบริษัทของเราก็ยังคงสามารถดำเนินการต่อได้"
"ครับ ... เชิญคุณพูดมาเลยครับ"ชายหนุ่มเชิญให้ผู้ที่กำลังสนทนากับเขาพูดได้เลย
"ผมอยากรบกวนคุณลีแต่งงานกับลูกสาวของผม ... " ลีออง เมื่อได้ยินสิ่งที่เจสันพูดก็ใและกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง
"ผมรู้ว่าคุณจะพูดอะไร" เจสันเหมือนรู้ทันว่าชายหนุ่มกำลังจะปฏิเสธเขา เจสันก็พูดขึ้นก่อนหน้าชายหนุ่มทันที
"ขอให้ผมพูดให้เสร็จก่อนนะครับ"เจสัน พูดเสร็จมองไปยังชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามกับเขา และเห็นท่าทางที่ไม่โต้แย้งใดๆ เขาก็เริ่มพูดทันที
"ผมขอเวลาคุณ 2 ปีในการแต่งงานกับลูกสาวผม ยัยอัยย์ให้สัญญากับผมว่า หากคุณแต่งงานกับเธอเธอจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ผมหวังที่จะเห็นการเปลี่ยนแปลงนั้น ... ผมรู้ว่าลูกสาวของผมเป็คนยังไงหากวันหนึ่งผมไม่อยู่ผมก็เชื่อว่าเธอจะไม่สามารถดูแลตัวเองได้ ... ดังนั้นผมในฐานะพ่อ ผมอย่างเห็นลูกสาวของผมโตขึ้น และสามารถดูแลตัวเองได้ ...ผมเชื่อว่าคุณสามารถช่วยผมในเื่นี้ได้" เจสัน หยุดพูดพร้อมกับมองหน้าชายหนุ่ม
ชายหนุ่มครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็ถามขึ้นมา"ผมจะช่วยอะไรคุณได้? และผมจะแก้ไขลูกสาวของคุณได้อย่างไร? แล้วหากภายในเวลา2 ปี ผมไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ จะเกิดอะไรขึ้น?"
"ผมไม่ขออะไรคุณมากคุณเพียงแค่สอนการเข้าสังคม และดัดนิสัยของลูกสาวผมตามที่คุณเห็นสมควรก็พอครับ ...ผมอยากให้เธอได้รู้ถึงสังคมโลกภายนอกที่ไม่มีพ่อคอยช่วยเหลือ เธอจะอยู่กับมันยังไง...." เจสันพูดไป มองหน้าชายหนุ่มไป เขาหยุดพูดเพื่อดูการตอบสนองของชายหนุ่มแต่ชายหนุ่มยังคงนั่งฟังเขาอย่างตั้งใจ
"หากภายในเวลา 2 ปีผลที่เกิดขึ้นจะเป็อย่างไร ผมก็ให้โอกาสคุณในการตัดสินใจว่าจะอยู่ต่อหรือจะเดินออกไป เพราะ 2 ปี ผมก็ถือว่าบทเรียนชีวิตของคนคนหนึ่งมันนานพอดู ..." ชายหนุ่มยังคงนั่งฟังสิ่งที่ผู้เป็พ่อคนหนึ่งกำลังพูดกับเขา
"หากคุณตัดสินใจช่วยผมในครั้งนี้ผมถือเป็บุญคุณอย่างมาก ... ผมจะไม่เรียกร้องอะไรจากคุณ และผมยังจะให้หุ้น 30เปอร์เซ็นต์ เป็ค่าตอบแทนในครั้งนี้ มันจะเป็ชื่อของคุณคนเดียวและมันจะยังคงเป็ของคุณ ถึงแม้คุณกับลูกสาวของผมต้องเลิกรากัน และอีก 50เปอร์เซ็นต์ ผมจะให้ในนามคู่สัญญาระหว่างผม คุณ และลูกสาวของผม" เจสันพูดเสร็จก็มองไปที่ชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามกับเขา
ลีออง ครุ่นคิดสักครู่เจสันก็เหมือนรู้ว่าชายหนุ่มขอเวลาคิด และนั้นเหมือนเป็สัญญาณที่ดี เขาเลยพูดขึ้น
"คุณลีสามารถกลับไปคิดทบทวนและให้คำตอบผมในภายหลังได้นะครับผมยังหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากคุณในเื่นี้ ... อันที่จริงหากคุณลีตกหลุมรักลูกสาวของผมได้จริง ๆ ผมก็มีความยินดี ผมอยากมีลูกชายอย่างคุณแต่ผมมีลูกแค่คนเดียว และผมก็ไม่สามารถแต่งงานใหม่ได้"สายตาของคนที่กำลังพูดเหม่อลอยสักครู่ เหมือนกำลังคิดถึงใครบางคนแต่แล้วเขากลับมาเป็ปกติ และยิ้มให้ชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามกับเขา
ลีอองเห็นความเป็พ่ออย่างเต็มเปี่ยมของชายคนนี้ ใจเขาก็อ่อนยวบทันที (เฮอ ....)เขาถอนหายใจ และคิดได้ทันทีว่าเขาช่างเป็พ่อที่ดีจริง ๆทำไมลูกสาวของเขาถึงไม่ได้ความดีเหล่านี้มาเลยนะ เสี้ยวหนึ่งก็ยังดี
และการที่ชายคนนี้เสนอหุ้นให้กับเขาเขาก็รู้ด้วยว่า นี้คือการวางหมากในการหาผู้ดูแลธุรกิจและผู้ดูแลลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเขา ซึ่งเห็นได้จากที่ทำข้อสัญญาหุ้มระหว่างพวกเขาสามคนถึง 50 เปอร์เซ็นต์
ถึงแม้ว่าลูกสาวของเขาจะไม่มีเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีเธอยังคงเป็เธอคนเดิม และก็ยังคงสามารถมีชีวิตที่สุขสบายได้โดยไม่ขัดสนใด ๆรวมถึงเธอไม่ต้องบริหารบริษัท เธอก็อยู่ได้อย่างสบาย ๆ
"ครับ ผมขอกลับไปคิด แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะให้คำตอบกับคุณ ... หากวันนี้ไม่มีอะไรแล้ว ผมของตัวกลับก่อนนะครับ"ชายหนุ่มพูดเสร็จก็ขอตัวกลับเลย เขายังไม่ได้ทานอาหารที่พนักงานมาเสิร์ฟเลยด้วยซ้ำแต่ดื่มกาแฟจนหมดถ้วย
"ครับ ผมจะรอคำตอบ"เจสันตอบกลับ และยิ้มตอบให้ชายหนุ่ม พร้อมกับยืนขึ้นเพื่อเป็การส่งชายหนุ่มที่ขอตัวกลับ