ล่าผ่าแดนทมิฬ

'มันออกมาจากร่างอสูรที่ตายแล้ว หรือว่านั่นจะเป็น...วิญญาณ? ' เชนวิเคราะห์ถึงตัวตนของกลุ่มควันประหลาด 'เป็นไปได้แฮะ นี่เรากลายเป็นคนเห็นผีไปแล้วเหรอ'"พี่เชน" ริว"ว่าไง" เชนที่กำลังยืนคิดถึงกลุ่มควันประหลาดถูกขัดขึ้น จึงหันไปมองริวที่กำลังมองมาทางเขา"ตกลงพี่เห็นอะไรเนี่ย" ริวถาม"เปล่าๆ สงสัยพี่จะตาฝาด" เชนพูดกลบเกลื่อนแล้วทำท่าขยี้ตาริวไม่ได้ถามอะไรต่อพวกเขาจึงช่วยกันชำแหละเอาหินแกนปราณออกมาจากร่างสัตว์อสูรหมูป่าแดง หินแกนของมันมีสีเขียวจางๆ ขนาดเล็กเท่าลูกแก้วอีกด้านในกลุ่มสี่คนที่มีชายแผลเป็นที่แก้มเป็นเหมือนผู้นำตอนนี้ก็กำลังเก็บหินแกนปราณอยู่ แต่ถ้าดูดีๆ พวกนั้นจะคอยชำเลืองสังเกตไปทางเชนกับริวอยู่บ่อยๆ แต่เชนกับริวก็ไม่ได้สังเกตเห็นอาการนี้เมื่อทุกกลุ่มสามารถจัดการหมูป่าแดงลงได้สำเร็จและจัดการกับหินแกนปราณเรียบร้อยแล้ว ทั้งกลุ่มก็เดินทางไปยังทางเบื้องหน้าที่ทอดยาวไม่เห็นจุดสิ้นสุดต่อไป.."ริวถอยออกมา! " เชนที่กำลังถือดาบคาตานะในมือขวาตะโกนบอกกับริวที่ตอนนี้กำลังสู้กับหมูป่าแดงระดับสิบเก้าในระยะประชิดที่ดูหวาดเสียวไม่น้อยริวได้ยินเชนตะโกนบอกก็ทำการฟาดดาบเล่มสวยในมือใส่ใบหน้าของหมูป่าแดงเต็มกำลัง แต่ก็โดนหมูป่าแดงใช้เขี้ยวขนาดใหญ่นั้นรับไว้ได้ แต่ถ้าสังเกตดีๆ เขี้ยวของหมูป่าก็ถูกตัดเข้าไปที่หนึ่งในสาม! ยิ่งบอกถึงความคมของดาบในมือของริวได้เป็นอย่างดีอู๊ดดดหมูป่าแดงร้องอย่างเจ็บปวดขึ้น ในจังหวะนั้นที่หมูป่ากำลังกรีดร้องริวก็ทำการกระโดดถอยหลังห่างออกมาจากหมูป่าแดงในทันที"เอาล่ะ" เชนทำการจับดาบคาตานะด้วยสองมือแล้ววิ่งเข้าหาหมูป่าแดงที่กำลังหันหน้าไปมองริวด้วยความโกรธแค้นในทันที"ฮ่าา! " เมื่อวิ่งมาถึงจุดที่เหมาะสม เชนก็ตะโกนปลุกพลังพร้อมกับฟันดาบคาตานะที่มีปราณฟ้าปกคลุมเล่มนั้นลงไปยังตำแหน่งคอของหมูป่าแดงที่เขาเล็งไว้ฉัวะะดาบของเชนตัดผ่านตำแหน่งคอของหมูป่าแดงไปเกินครึ่งแทบจะไร้การต่อต้าน ไหลลื่นเป็นที่สุด!ตึงงเสียงหมูป่าแดงตัวนั้นลงไปนอนกองกับพื้นเลือดไหลออกมามากมาย ได้ยินเสียง ค่อกๆ เหมือนจะสำลักเลือดในลำคอมาให้ได้ยินเชนกับริวเดินจับอาวุธเข้ามาหามันอย่างไม่ประมาท เมื่อเห็นว่าอสูรหมูป่าหมดฤทธิ์แล้วจึงค่อยเบาใจผ่อนอาวุธลงจากท่าเตรียมสู้"เอาไงต่อพี่เชน" ริวหันมามองเชนพร้อมถามความเห็น"พี่จัดการเอง อย่าให้มันทรมานเลย" เชนเชนเดินเข้าไปหาหมูป่าแดงที่กำลังนอนดิ้นทุรนทุรายแล้วทำการยกดาบคาตานะแทงไปยังตำแหน่งหน้าอกของหมู่ป่าแดงอย่างแม่นยำสวบบหมูป่าแดงที่กำลังทุรนทุรายกระตุกเล็กน้อยแล้วแน่นิ่งไปเมื่ออสูรหมูป่าแดงแน่นิ่งไปกลุ่มควันสี่ดำก็ซึมออกมาจากร่างของมันแล้วกลุ่มควันทั้งหมดนั้นก็ซึมเข้าไปยังร่างของเชน"ท่าทางจะเป็นวิญญาณจริงๆ แฮะ..." เชนพึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อเข้าสำรวจไปยังลูกแก้วภายในจุดรวมปราณก็พบว่าวังวนสีดำภายในนั้นมีขนาดใหญ่ขึ้นอีกเล็กน้อย'หรือนี่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการใช้วิชานั้น? ' เชนคิดเมื่อเห็นวังวนในลูกแก้วใสมีขนาดใหญ่ขึ้น"ฮู่วว เพราะพี่เลยนะครับพวกเราเลยจัดการได้สบายๆ แบบนี้" ริวยิ้มอย่างสดใสพร้อมมองมาทางเชนด้วยสายตานับถือ"ไม่หรอก นายเองก็ไม่ใช่เล่นนะ เห็นดูท่าทางเรียบร้อยๆ แต่พอสู้กลับบ้าดีเดือดไม่ใช่เล่น" เชนแซวริวที่เป็นคนพุ่งเข้าไปหาหมูป่าแดงอย่างไม่เกรงกลัวทั้งที่มีระดับต่างกันถึงสี่ระดับ"แหะๆ " ริวเกาหัวแล้วยิ้มเขินๆ "เดี๋ยวผมไปเก็บปลอกดาบแป๊บครับ"ริวเมื่อพูดจบก็วิ่งไปเก็บปลอกดาบที่ตกอยู่ที่พื้นไกลออกไปร่วมสิบเมตร เชนเองก็ทำการก้มลงชำแหละหมูป่าแดงที่นอนแน่นิ่งอยู่นั้นไปพลางๆแต่แล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น!อู๊ดดดดดดดดดดดเสียงร้องของหมูป่าแดงดังขึ้น ดึงให้เชนต้องเงยหน้ามองไปตามเสียง แล้วเมื่อเขาเห็นก็ต้องหน้าซีดเผือดในตอนนี้มีหมูป่าแดงตัวหนึ่งที่ดูแล้วคงเป็นตัวที่กลุ่มของไทม์เป็นคนจัดการ กำลังวิ่งไปยังทิศทางหนึ่ง และทิศทางนั้นก็คือ..ริวที่กำลังก้มเก็บปลอกดาบ!"ริว!! " เชนตะโกนขึ้นจนคอแทบแตก แต่ถ้าดูจากความเร็วและทิศทางที่หมูป่ากำลังพุ่งไปแล้วนั้น ไม่มีทางเลยที่ริวจะสามารถหลบได้ทัน!เสียงตะโกนของเชนดึงความสนใจจากทุกกลุ่มที่จัดการหมูป่าแดงได้แล้วทั้งหมดให้หันไปมองในทันที"วะ..เหวออ" ริวที่เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของเชนก็เห็นหมูป่าแดงที่กำลังวิ่งมาทางเขา อารามตกใจทำให้ริวหงายหลังลงไปนั่ง ในท่านี้ยิ่งไม่มีทางที่จะหลบพ้นอย่างแน่นอนเชนขยับตัวในทันใดนั้น ไม่ได้ใช้ความคิดหรือใดๆ ทั้งสิ้นเชนในท่าจับดาบคาตานะด้วยมือขวา ทำการพุ่งไปยังทิศทางที่ริวกำลังนั่งหงายหลังอยู่ในทันที'โถ่เว้ย! ไม่ทันแน่! ' เชนสบถคำรามในความคิด แต่แล้วในจังหวะนั้นก็เหมือนเขาจะคิดไปถึงอะไรบางอย่างได้ 'ใช่แล้ว! 'สิ้นความคิดนั้นของเชนท่ามกลางสายตาของนักล่าทุกๆ คน เชนที่กำลังพุ่งไปยังริวก็...หายไปจากจุดที่ยืนอยู่ราวกับหายตัว!ระยะห่างระหว่างเชนกับริวในตอนแรกนั้นประมาณยี่สิบเมตร ไม่มีทางที่เชนจะไปถึงได้ทันอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้...ในสายตาของเชนระยะทางเกือบยี่สิบเมตรนั้นถูกร่นเข้ามา...ในพริบตา!เชนปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง! ในตอนนี้เชนได้มาอยู่ระหว่างริวกับหมูป่าแดงที่กำลังวิ่งชาร์จเข้ามา ราวกับหายตัวโผล่มาจากอากาศ!ท่าการเคลื่อนไหวนี้ถ้าวีได้มาเห็นคงต้องอ้าปากกรามตกไปที่พื้น เพราะนี่คือท่าการเคลื่อนไหวแบบเดียวกับ...กิ้งก่าทมิฬ! แม้จะไม่ได้รวดเร็วเท่าแต่ก็เป็นท่าเคลื่อนไหวนั้นแน่นอน!อธิบายยืดยาวแต่จริงๆ แค่ชั่วพริบตาเท่านั้น เชนที่ปรากฏตัวขึ้นด้านหน้าของริว แทบจะในวินาทีที่ปรากฏตัวก็ทำการฟันดาบคาตานะในมือที่เหมือนมีขนาดใหญ่ขึ้นสองเท่าลงใส่หมูป่าแดงที่วิ่งมาถึงพอดีอย่างเต็มแรงในแนวตั้ง!ตูมม ฉัวะะะะะะะเสียงเหมือนมีบางอย่างตัดผ่านอะไรบางสิ่งดังขึ้นและเมื่อนักล่าทุกคนมองไปก็จะเห็นว่าในตอนนี้เชนในท่าฟันดาบลงพื้นกำลังอยู่ต่อหน้าหมูป่าแดงที่ถูกตัดแยกออกเป็น...สองส่วน!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21 เหตุไม่คาดฝัน!

นิยายแนะนำ

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21 เหตุไม่คาดฝัน!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้