เป็เวลา่เย็น ที่แสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า
ดู๊คกำลังเดินทางกลับมายังบ้านหลังจากที่บอกลาชายขายเนื้อ ระหว่างทางดู๊คเห็นเป็กลุ่มชายวัยกลางคน พร้อมเด็กอันธพาลเมื่อตอนกลางวันที่เข้ามาหาเื่เขายืนอยู่ ราว 4 คน
“ไอ้เด็กคนนั้นแหละที่มันตัดมือลุงของข้า” เด็กอันธพาลฟ้อง
“ไอ้เด็กนี่หรอที่คนในหมูบ้านให้ฉายามันว่า จอมเชือดน่ะ นั่นมันฉายาของท่านาาบัลดัมนะเว้ย”
“เดี๋ยวข้าจะทำให้ดูว่ามาเล่นกับพวกข้าแก๊งเมเฟียสนั้นเป็อย่างไร” หนึ่งในกลุ่มชายวัยกลางคนกล่าว
แก๊งมอฟียส เป็แก๊งอันธพาลเล็กๆ ที่อยู่นอกเมือง มีทั้งโจร ขี้เมา และก็คนเลวๆ จับกลุ่มกัน คอยหาเื่และปล้นสะดมชาวบ้านที่ผ่านไปมา แต่ด้วยความดูแลของเ้าเมืองที่คอยสั่งการพวกแก๊งมอเฟียส จึงไม่มีใครกล้าที่จะมีเื่กับพวกมันเลยสักคน
ดู๊คเข้าตาจน และลังเลว่าจะสามารถสู้พวกนี้ได้ไหม แต่ด้วยความใจกล้าหรือความบ้าเืที่อยู่ในตัวหรืออะไรก็แล้วแต่ ดู๊คหยิบกริดที่โจเอลพ่อของเขามอบให้ ออกมา “ฟึบ” เสียงดึงกริดออกจากฝัก
ทุกอย่างเงียบสงัด สมุนแก๊งมอเฟียสทั้ง4วิ่งมา พร้อมกับมีดที่อยู่ในมือ “ตาย!” หนึ่งในแก๊งมอเฟียสะโพร้อมวิ่งเข้าหาดู๊คเป็คนแรก
แต่กลับกันดู๊คกระโจนใส่ชายคนนั้นอย่างรวดเร็ว ล็อคคอมันและกัดไปที่หู “อ๊ากกกกก หนูข้า” มันกรีดร้องอย่างทรมาน เมื่อชายคนนั้นนอนลงกับพื้น ดู๊ค ใช้กริด ปักไปที่ลำคอของมันอย่างเืเย็น
“ไหนใครต่อดี” ดู๊คยิ้ม
“แกตายสะ ไอ้เด็กเปรต!!!” พวกมันวิ่งกรูกันเข้ามา 3 คน
ดู๊คกำกริดที่อยู่ในมือแน่ และคิดจะใช้แผนเดิม แต่พวกมันกลับรู้อยู่แล้วว่าดู๊คจะกระโจนใส่มันคว้าตัวของดู๊คไว้บีบคอของดู๊คและจับดู๊คฟาดลงกับพื้นอย่างแรง ร่างของเด็กวัย 6 ขวบที่ไม่สามารถทำอะไรได้ถูกฟาดลงกับพื้นจนทำให้ดู๊คหมดสภาพแต่มือของเขายังคงกำกริดไว้แน่น
“อะไรกัน หมดสภาพแล้วหรอไอ้หนู” “แกต้องชดใช้สิ่งที่แกทำลงไปนะ ฮ่าๆๆ” พวกแก๊งมอเฟียสหัวเราะดังลั่น พร้อมกำลังจะเอามีดฟันไปที่ดู๊ค
ดู๊คที่กำลังหมดสติและสายตาพร่ามัวคิดในใจว่าตัวเองคงมาได้แค่นี้ “ข้าบอกกับตัวเองว่าจะแข็งแกร่งกว่านี้แล้วแท้ๆ” ดู๊คคิดในใจ
ในขณะนั้นเอง ชายแก่สวมฮูดดำ ควันลอยออกมาจากปากของเขา มืออีกข้างถือไปป์ไว้ในมือ ก็มาโผล่ที่ด้านหลังของพวกแก๊งมอเฟียส
ชายแก่ง้างดาบของเขา “พรึด” เสียงบางอย่างดังหลังจากที่เขาง้างดาบ หัวทั้ง 3 ของแก๊งมอเฟียสหลุดออกตัวในดาบเดียว นั่นคือเสียงของดาบที่ฟันอย่างรวดเร็ว
เด็กอันธพาลที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดตรงหน้า วิ่งหนีไป ชายแก่มองตามด้วยสายตาโกรธ พร้อมอุ้มดู๊คขึ้นมา
“นี่คือศพแรกที่หลานลงมือฆ่างั้นสินะ ทำได้ดีแต่ยังดีไม่พอ” ชายแก่กล่าว “เมื่อสัตว์ร้ายมันได้ลิ้มลองเืเป็ครั้งแรกข้าก็คงต้องชี้ทางให้มัน หลังจากนี้ข้าคงต้องสอนอะไรให้เ้าบ้างซะแล้ว” เขาคือมอร์คีนชปู่ของดู๊คนั่นเอง
มอร์คีนอุ้มร่างของเด็กน้อยและกลับบ้านเดินไปตามทาง ทิ้งไว้เพียงแค่ศพของแก๊งเมเฟียสที่กองอยู่ด้านหลัง