ขณะที่ทุกคนมองหา ที่มาของหินก้อนใหญ่ ก็ได้ยินเสียงแผ่นดินสั่นะเืได้ยินต้นไม้ล้มระเนระนาด ทุกคนหันไปมอง พบลิงั์ มายืนตรงด้านหน้าแล้ว มันก็กระชากหัวหุ่นยนต์ขาดกระเด็น คนที่อยู่ด้านในหนีตายกันจ้าละหวั่น แต่ละคนไร้อาวุธหนัก ได้แต่ยิงธนูหน้าไม้ใส่ จ้าวจักรวาลระดับสิบทั้งสอง ผบ. หยางซู่ และ ผู้พันแฮรี่ และจ้าวจักรวาลระดับ 8 ช่วยกันปล่อยพลังแสงออกไป แต่ไร้ ความหมาย มันทุบร่าง จ้าวจักรวาลระดับ 8 จมดินไปทีเดียว ห้าคน
“ ทุกคนหนีกลับสำนักยุทธ์ อีสต์ฟอเรสต์” ผบ. หยางซู่สั่งถอยทันที เพราะไม่มีทางต้านทานได้ เฟยหลง รีบสั่งให้หุ่นั์ ต้าเฮยที่ยังมีขีปนาวุธเหลืออยู่ ยิงป้องกันไปก่อน เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ลิงั์ถูกกระแทกแต่ไม่ระคายหนังของมัน มันเริ่มถอนต้นไม้เหวี่ยงใส่ เฟยหลงเรียกห้าหุ่นพลังเทพออกมา ต้านทานเอาไว้อีก
“ ต้าเฮยพาพวกเขากลับไปก่อน”
หุ่นยนต์ั์ต้าเฮยพาทุกคนออกจากพื้นที่ไปในทันที เหลือแต่หุ่นทั้งห้า เฟยหลงและ เ้าแมวเหมียว ขวางเ้าลิงั์เอาไว้ มันตบหน้าอกของตน ส่งเสียงคำรามขู่เฟยหลง แต่มันเจอ คลื่นพลังแม่เหล็ก คลื่นพลังเพลิง คลื่นพลังอัสนี คลื่นพลังวายุ และ คลื่นพลังเยือกแข็ง เข้าไป เ้าลิงั์ ถึงกับปล่อยเสียงคำรามออกมาต้าน หุ่นทั้งหมด ล้วนถูกคลื่นเสียงทีมันปล่อยออกมา กระเด็นออกไปไกล
ลิงั์ก้าวมาเพื่อโจมตี ต่อแต่ว่า เฟยหลงบินวาร์ป ออกไปแล้วต่อยด้วยหมัดั ตูม !! มันยืนนิ่งไม่รู้สึกอะไร แม้กระทั่งโดนเข็มัจาก เหมียวน้อย มันยังไม่รู้สึกเช่นกัน จนกระทั่งเฟยหลง รู้ว่า คนทั้งหมดได้ออกไปพ้นระยะอันตรายแล้ว ก็เริ่มสั่งหุ่นทั้งหมดให้ถอยออกมา แล้วทั้งหมดก็กลับเข้ามาในกำไลมิติ ส่วนเฟยหลงก็ปล่อยพลังแมกมา เข้าใส่ เ้าลิงั์ ทำให้มันต้องปัด แมกมา ออกจากร่าง เฟยหลงเลยบินหนีหายไปอย่างรวดเร็ว
สุดท้ายทุกคนก็กลับมาที่สำนักยุทธ์ อีสต์ฟอเรสต์ กับ ในสภาพยับเยิน เหลือรอดกลับมาไม่ถึง ครึ่ง แต่ก็สามารถทำภารกิจ ช่วยท่านชายเจนัสกลับมาได้อย่างปลอดภัย พอเฟยหลงกลับมา เซกิ กับ หัวหน้าอัลฟา ก็ดีใจเข้ามาทักทาย ทุกๆ คน ก็ล้วนโล่งอก ที่เห็นเฟยหลงกลับโดยไม่เป็อะไร
“ เ้าไม่เป็อะไรนะ” เซกิเอ่ยทักก่อน
“ ไม่เป็อะไร แต่มันแข็งแกร่งมากจริงๆ ทำอะไรมันไม่ได้เลย” เฟยหลงเอ่ยไปตามความเป็จริง
“ พวกเรารอดมาได้ เ้ามีความชอบมากที่สุด เื่นี้ข้าจะรายงานให้ท่านเ้ารัฐอีสต์เทิร์น ประทานรางวัลให้กับเ้า” ผบ. หยางซู่เอ่ยกับ เฟยหลง
เย็นวันนั้น ทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับไปจนหมด สุดท้ายอาจารย์ซ่งซาน ก็เรียกเฟยหลงเข้ามาพบเป็การส่วนตัว
“ ครั้งนี้เ้าสร้างชื่อเสียง ให้กับ สำนักของเรามาก ตามปกติแล้ว เผ่าไจแอนท์นั้นเป็เผ่าโบราณที่สาบสูญไปนานแล้ว พวกเ้าเข้าไปแล้วกลับออกมาได้ ถือว่าโชคดีที่สุดจริงๆ”
“ อาจารย์แล้วเ้าลิงั์นั่น ทำไมมันถึงได้ แข็งแกร่งมากขนาดนั้น”
“ เื่นี้ไม่มีใครรู้ แต่ว่าในป่าแห่งนั้น มันคือ จ้าวป่า ไม่เคยมีใครล้มมันได้ ไม่มีใครรู้ว่ามันกำเนิดมาได้อย่างไร ท่านผู้ก่อตั้งสำนักเคยบันทึกถึงมันว่า มันน่าจะเป็ ทายาทของวานรเทพเ้า มีอายุมาหลายร้อยปีแล้ว”
“ วานรเทพเ้า?”
“ ต่อไปหากเ้าเข้าไปในป่าอีสต์วูด เจอมันก็หลบเลี่ยง อย่าเข้าปะทะด้วยดีที่สุด
เ้าสำนักไทก้ามอบคะแนนความดีให้กับเ้า 1 ล้านคะแนน หากว่าเ้าอยากซื้อทรัพยากรสิ่งใด ก็ไปเลือกหาดูที่ห้องทรัพยากรได้เลย”
เฟยหลงกลับออกมาจากห้องของอาจารย์ซ่งซาน พร้อมกับการ์ดสีทองมูลค่า 1 ล้านคะแนน คิดว่า พรุ่งนี้เช้าจะไปตรวจสอบดู ว่ามีทรัพยากรอะไรบ้าง
คืนนั้นเฟยหลงนอนหลับยาวไปจนเช้า พอตื่นมาก็พบกับพี่เซกิ มารอแล้ว
“ พี่เซกิมาแต่เช้าเลย”
“ เ้าเพิ่งเข้ามาที่สำนัก ยังไม่ได้เรียนอะไรเลย ก็ต้องออกไปทำภารกิจแล้ว ท่านอาจารย์ บอกให้เ้าไปเริ่มศึกษาวิชาเลือกก่อน”
“ วิชาเลือกคืออะไร?”
“ ก็วิชายอดยุทธ์ วิชาอักขระเวทย์ วิชาแพทย์ วิชาโหราพยากรณ์ วิชาวิศวกรรมอื่นๆ เช่น การสร้างอาวุธ การสร้างค่ายกล การสร้างตึก หรือจะเรียนพวกศิลป ดนตรี วิชาพลังจิต เ้าต้องไปลองเลือกดูก่อน”
“ ถ้างั้นก็ไปกันเลย”
เซกิ พาเฟยหลงมาที่ยืนที่ตึกใหญ่ เรียงกันอยู่ 10 กว่าตึก แต่ละตึกมี อยู่ ห้าชั้น
ทุกตึกจะมีป้ายบอกชื่อตึกเอาไว้
“ เ้าอยากเรียนรู้วิชาใดก่อนเป็อันดับแรก?”
“ ลองดูวิชายอดยุทธ์ก่อน”
“ ถ้าเช่นนั้น เราเข้าไปที่ ตึกยอดยุทธ์กันเลย”
เซกิพาเฟยหลงเดินเข้าไป ในตึกยอดยุทธ์ ที่มีอยู่ ห้าชั้น โดยที่ชั้นแรกนั้น มีแต่แคปซูลขนาดตัวเท่าตัวคน ตั้งแนวนอน เรียงรายกันอยู่เป็กว่าร้อยเครื่อง ด้านในมีศิษย์คนอื่นๆ นอนหลับสนิท อยู่ด้านใน มีคนนั่งอยู่ในตู้กระจกมองที่มอนิเตอร์ อยู่สี่ห้าคน
“ นี่มันคืออะไรกัน?”
“ นี่คือแคปซูลฝึกฝน เ้าสามารถเลือกฝึกวิชาการต่อสู้ที่ใช้ร่างกาย หรืออาวุธแบบใดก็ได้ ที่เ้าอยากฝึกฝน จากนั้น ทาง เ้าหน้าที่ จะโหลดโปรแกรมการต่อสู้เข้าไปใน แคปซูล จากนั้น มันจะทำการถ่ายเทข้อมูลวิชาการต่อสู้ เข้าไปในสมองของเ้า จากนั้นแคปซูลฝึกฝนนี้ จะพาเ้าไปยังโลกใหม่ เป็โลกแห่งการฝึกฝนวิทยายุทธ์ โดยเริ่มจากขั้นแรกง่ายๆ จากนั้นก็ค่อยไต่ระดับขึ้นไป จน ถึงระดับยากที่สุด คือ ระดับ 10 เ้าไม่จำเป็ต้องผ่านระดับ 10 ก็ได้ แต่ว่าในหลักสูตรของ สำนักเรา เ้าต้องผ่านให้ได้ระดับ 6 ขึ้นไป ถึงจะผ่านไปชั้นที่สองได้ โดยมีทั้งหมดสี่ชั้น และเ้าต้องเลือกเรียนวิชาเลือกอย่างน้อย สามวิชา”
“ มีเื่แบบนี้ด้วยหรือ? ข้านึกว่าจะมีตำรา หรือ อาจารย์มาคอยสอนเสียอีก”
“ นั้นมันเป็เื่ที่ทำกันมาร้อยกว่าปีก่อนแล้ว บัดนี้ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว เ้าพร้อมเรียนแล้วหรือยัง”
“ พร้อมแล้ว” พี่เซกิเรียกเ้าหน้าที่ชั้นแรกออกมาแนะนำตัวกันเสร็จแล้ว ผู้ควบคุมแคปซูลชื่อว่า ซีวัน ก็อธิบายเสริมอีกว่า
“ การฝึกชั้นที่ 1 นี้ ทุกคนต้องเลือกที่จะฝึกวิชาต่อสู้แบบไหน แล้วอาวุธเป็อะไรก่อน” ซีวัน แสดงวิชาต่อสู้ออกมาให้เฟยหลงเลือก ทั้งสองแบบ
“ หมัดกะเรียนฟ้า 9 ท่า และ เพลงกระบี่สุญญตา” เฟยหลงบอกออกไป ซีวันก็ทำการบันทึกลงข้อมูลไปให้ แล้วเอ่ยอีกว่า
“ การฝึกครั้งนี้ ใช้เวลาสามปี ในโลกแคปซูลฝึกฝน แต่ใช้เวลาสามวันในโลกปัจจุบัน พลังชีวิตจะอยู่ที่แขนซ้าย มีอยู่ สามขีด คือมีโอกาสคืนชีพได้สามครั้ง
ติ่งหูของเ้าจะเป็ปุ่มกดเพื่อรีเซตใหม่ เ้าจะถูกส่งตัวกลับมาในโลกปัจจุบันได้ทันทีที่เ้า้าออก เ้ามีคำถามหรือไม่?”
เฟยหลงส่ายหัว ซีวัน ก็ให้เฟยหลงนอนลงไปในแคปซูล แล้วก็มีอุปกรณ์ไฟฟ้ามาครอบศรีษะเฟยหลงเอาไว้ แล้วก็ปิดแคปซูล ซีวันก็เปิดเครื่อง ไฟฟ้าอ่อนๆ ก็ค่อยปล่อยออกมา ห้องในแคปซูลก็เป็สีฟ้า เฟยหลงก็หลับสนิทไป
เฟยหลงลืมตาขึ้นมาพบว่า ตนเองได้มายืนอยู่ข้างผนังหินแห่งหนึ่ง มองร่างกายของตนเหมือนคนปกติ ลูบิัก็รู้สึกได้ หยิกเนื้อก็เจ็บ แต่ว่าหัวใจของเขาก็ไม่มีเหมือนชีวิตจริงเช่นกัน ส่วนแขนซ้ายมี ขีดแดงอยู่สามขีด และลองคลำติ่งหูของตนคล้ายเป็ปุ่มบางอย่าง
“ไม่นึกเลย ว่าจะมีเื่แบบนี้ด้วย”
เฟยหลงตรวจสอบ ห้วงจิตของเขามีท่าร่าง ของวิชาหมัดกระเรียนฟ้า 9 ท่า พร้อมกับ ท่ากระบี่สุญญตา อยู่เรียบร้อย
เฟยหลงลองฝึกหมัดกระเรียนฟ้า ั้แ่ท่าแรก ซึ่งมันช่างเหมือนกันกับ ในตำราของตระกูลเจียงไม่มีผิดเพี้ยน เปรี้ยง ! หมัดแรกสามารถต่อยถูกต้นไม้พังทลายลงไปได้ เฟยหลงใช้เวลาฝึกเพียง 1 วันก็ทบทวนหมัดกระเรียนฟ้าได้หมด ทั้งๆที่ หมัดกระเรียนฟ้า ยังมีท่าที่ 10 อยู่ด้วย แต่ว่า ในห้วงจิตที่โหลดใส่มาไม่มี แต่ว่าเขาอ่านจากตำราที่พ่อให้มา แล้ว ฝึกทบทวนจนสำเร็จได้อย่างช่ำชอง
จากนั้น ก็ลองฝึกวิชากระบี่ สุญญตา ซึ่ง เฟยหลงมองไปรอบๆ เพื่อหากระบี่จริงที่จะมาฝึก ก็พบว่า บนผนังศิลา ปรากฏว่ามี กระบี่ ปักอยู่จึงะโขึ้นไปแล้วทำการชักออกมาได้สำเร็จ
จากนั้นก็เริ่มฝึกวิชากระบี่สุญญตา ซึ่งมีท่าร่างแค่สองท่า คือท่าจู่โจม และท่าป้องกัน ท่าจู่โจมนั้น ไม่ได้ระบุว่าต้องเป็ท่าไหน เพียงแค่ใช้ออกไป เพื่อให้ทำลายฝ่ายตรงข้ามได้ก็เป็พอ เพลงกระบี่สุญญตานั้นสามารถใช้ร่วมกับพลังจิตได้ ทำให้เกิดภาพมายากระบี่ แล้วสามารถควบคุมกระบี่ด้วยพลังจิต เฟยหลงใช้เวลาฝึกกระบี่สุญญตา อยู่เจ็ดวันจึงชำนาญ
จากนั้นก็ตรวจสอบพลังยุทธ์โบราณในร่างกายของตนนั้นไม่สามารถนำมาใช้ได้ แม้กระทั่ง พลังจ้าวจักรวาลก็เช่นกัน แต่พลังสยบจิตนั้น เฟยหลงยังไม่ได้ลองใช้ ส่วนอาจารย์ศิลานักปราชญ์ และ หุ่นผู้ช่วยทั้งหลาย ไม่สามารถดึงเข้ามาในโลกฝึกฝนนี้ได้เลย
“ แล้วนี่เราจะไปฝ่าด่านทั้งสิบ ได้ที่ไหนกันเนี่ย?” เฟยหลง มองไปรอบๆ ก็มีแต่ป่าเขาหินผา เต็มไปหมด หาด่านทั้งสิบนั้นไม่เจอแม้แต่ด่านเดียว พอเดินสำรวจไปเรื่อยๆ ก็เดินลงมาจากยอดเขา พบว่ามีน้ำตกไหลลงมาที่ลำธารน้ำใส แล้วพบ
พรานป่าสองคน กำลังใช้เชือกลากเด็กผู้หญิงวัยไม่ ถึงสิบปี ผู้หนึ่ง ลากไปจาก ที่ลำธารน้ำตก เฟยหลงเห็นด้านหลังเด็กสาวมีรอยเื พร้อมกับซากปีกที่ถูกตัดออกจาก หลังของเด็กสาว
“ เผ่าปักษา?” เฟยหลงะโออกไปขวางหน้าคนทั้งหมดเอาไว้
“ ไอ้หนู อย่ายุ่งเื่ของพวกเราจะดีกว่า” นายพรานป่าสองคน ถือมีดออกมาเตรียมพร้อม เด็กสาวเผ่าปักษา ที่อยู่ในสภาพหมดแรง หน้าซีด เพราะถูกพรานป่าตัดปีก ก็ส่งสายตาคล้ายจะบอกว่าให้ช่วยด้วย ภาพคำว่าว่าด่านทดสอบที่ 1 ปรากฏขึ้นมาใน หัวของเฟยหลง กำจัด พรานป่า สองคนนี่ซะ !
“ ปล่อยเธอไป” เฟยหลงพูดสั้นๆ พรานป่าไม่ฟังอะไร แทงมีดขาวกว่าฟุต เข้าใส่เฟยหลงอย่างรวดเร็ว เฟยหลงชักกระบี่ออกมาตวัดทีเดียว ฉัวะ ! แขนพรานป่าขาดออกเป็สองท่อน ส่งเสียงร้องดังลั่นป่า แล้วกระบี่ของเฟยหลงก็ทำให้มันเงียบเสียง โดยปาดที่ลำคอของมันอีก ฉัวะ ! ไร้เสียงร้อง หัวพรานป่า กลิ้งไปกองกับพื้น เพื่อนของมัน ใช้มีดพาดคอเด็กหญิงน้อย แล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว
“ อย่าเข้ามานะ ไม่เช่นนั้น นังเด็กนี่ตาย!”
เฟยหลงมองหน้า ด้วยสายตาคล้ายเหยี่ยวกำลังล่าเหยื่อ
“ มีปัญญารึ?” เฟยหลงพูดจบกระบี่สุญญตาก็พุ่งเข้าทะลุคอหอย พรานป่ากระเด็นถอยหลังไปปักเข้ากับต้นไม้ ตายขณะที่ตาค้าง ผ่านด่านที่ 1 แขนขวามีขีดสีขาวขึ้นมาเหมือนกับยืนยันว่า ผ่านด่านที่ 1 เรียบร้อยแล้ว
ส่วนเด็กสาวเผ่าปักษา ก็ทรุดตัวลงไปนั่งคุกเข่าอย่างหมดแรง แล้วเอ่ยกับเฟยหลงเบาๆ ว่าขอบคุณ แล้วหมดสติไป
เฟยหลงต้องรีบเข้าไปประคอง แล้วค่อยๆ อุ้มมาพักที่ใต้ต้นไม้แห่งหนึ่ง คิดในใจว่า ด่านที่1 มีคนของเผ่าปักษามาเป็ภาระให้เราทำไมกันนะ !
พอเด็กสาวตื่นขึ้นมา ก็คุกเข่าขอบคุณเฟยหลงอีกครั้ง
“ ไม่ต้องหรอก แล้วนี่บ้านเ้าอยู่ไหน ข้าจะไปส่ง”
“ บ้านข้าอยู่ บนดินแดนเมฆ์ ปีกของข้าถูกตัดไป ข้าไม่อาจบินขึ้นไปได้อีกแล้ว” เฟยหลงเห็นปีกที่ด้านหลังถูกพรานป่าตัดจนเหลือแต่โคน ก็ส่ายหัว
“ ไม่ต้องห่วง ข้าจะหาวัตถุดิบในการปีกให้เ้าเอง”
“ จริงหรือเ้าคะ”
“ จริง ตอนนี้พวกเราเข้าไปในเมือง หาซื้อของวัตถุดิบกันก่อน” เฟยหลงไม่มีเงินเลย จึงไปค้นตัว พรานป่าสองคน ซึ่งทั้งคู่มีเงินติดตัวไม่ถึง 50 เหรียญ ไปถึงร้านค้าแล้วค่อยต่อรองกันอีกที
เฟยหลงเดินทางลงจากเขาไปตามทางเพื่อ หาด่านที่สอง ซึ่งไม่ ในระบบไม่ยอมบอกเลย ว่า จะมีด่านที่สอง ตรงไหน และเมื่อไร เพราะโลกฝึกฝนนี้มันช่างเหมือนจริงมาก แม้กระทั่งความรู้สึกหิวก็มีเช่นกัน ระหว่างทาง เฟยหลงจึงต้องจับปลามาย่างกิน โดยมีเด็กสาวเผ่าปีกนกที่ชื่อว่า เสี่ยวหง กินอย่างอร่อย
“ พี่เฟยหลงท่าน ย่างปลาได้อร่อยจริงๆ ข้าไม่เคยกินปลาย่างเช่นนี้มาก่อน”
“ นี่คือรสชาติที่ยังไม่ได้ใส่เกลือ กับเครื่องปรุงรส เอาไว้เข้าไปในเมือง ข้าจะซื้อแล้วมาทำให้เ้ากิน รับรองต้องอร่อยกว่านี่แน่”
“ ยังอร่อยได้อีกหรือ?”
“ พวเ้านี่ปกติ กินอะไรกันเป็อาหาร?”
“ พวกเรากินแต่ผลไม้ และพวกถั่ว ไม่เคยกินปลากันมาก่อนเลย”
เฟยหลงได้แต่สงสัยว่า ทำไมโลกฝึกฝน ถึงได้มีสิ่งมีชีวิตแบบนี้ แล้วต่อไปเขาจะต้องหาด่านที่สองยังไงกันแน่
พอรุ่งเช้าเดินทางออกมา ก็พบกับหมู่บ้านชาวเขา ที่ปลูกกัน เป็ชุมชนเล็กๆ เรียงรายกันไปทั่ว เลยเดินเข้าหา เผื่อว่า จะมีวัตถุดิบ เพื่อที่จะนำมาสร้างปีก ให้กับเสี่ยวหง แต่พอเดินเข้าไปในหมู่บ้าน ก็ได้กลิ่นคาวเื คละคลุ้งไปทั่ว
ระหว่างทางเดินพบศพ ชาวบ้าน เกลื่อนกลาดไปหมด ซากศพคล้ายถูกกัดกระชากด้วยสัตว์ร้าย ทุกๆ ศพล้วนถูกควักหัวใจ หายไป เฟยหลงเดินไปมองหา ชาวบ้านที่รอดชีวิต ไปรอบๆ โดยมีเสี่ยวหงเกาะแขนติดแจ ด้วยความหวาดกลัว แล้วในที่สุด ก็พบผู้รอดชีวิต ซึ่งค่อยๆ ทยอย ออกจากที่ซ่อน พอทุกคนออกมา พบผู้เสียชีวิตเป็จำนวนมากก็ได้แต่ร่ำไห้ กันไปทั่ว หมู่บ้าน จนเฟยหลงต้องเอ่ยถามเื่ราวจาก หัวหน้าหมู่บ้านว่าเื่เป็มาอย่างไรกันแน่
“ มันเป็เสือูเา ร่างกายมันใหญ่โตกว่าเสือทั่วไป ไม่รู้ว่ามันโผล่มาจากไหน อยู่ดีดี มันก็เข้ามากัดกิน คนจนตายไปแบบนี้ พวกเราอยู่มานานหลายสิบปี ไม่เคยเจอมันมาก่อน มันน่าจะมาจากป่าที่อื่น ไม่ใช่ป่าแถบนี้”
“ ดูจากการฆ่าของมัน ไม่ได้ฆ่า เพราะหิว แต่มันกลับกินเฉพาะหัวใจของ ชาวบ้าน
ทำไม ถึงเป็เช่นนั้น?” เฟยหลงสงสัย
“ พวกเราก็ไม่รู้เช่นกัน?” หัวหน้าหมู่บ้านเอ่ย เสี่ยวหงถึงกับกอดแขนเฟยหลงแน่นขึ้นไปอีก.........
4K
