จีบใหม่
" มีอะไรกันเหรอ " ปาลิตาเอ่ยถามนกยูงพนักงานสาวประจำเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ที่อยู่ด้านหน้าตึก ก่อนหน้าที่เธอจะเดินเข้ามาเธอเห็นพนักงานจับกลุ่มคุยกันอยู่แต่พอเห็นว่าเธอเดินเข้าประตูมาทุกคนก็แยกย้ายสลายตัวกันทันที
" จะอะไรล่ะคะท่านรอง " พนักงานสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
" ขอร้องล่ะ... "
" เอ่อขอโทษค่ะ...แหม..ก็มันติดปากอ่ะ อีกอย่างพี่ก็เป็ท่านรองจริงๆ " นกยูงเสียงอ่อยลงเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ถลึงตาใส่ หญิงสาวตรงหน้าให้เธอเรียกตัวเองว่าพี่แทนตำแหน่งที่เป็อยู่ ความเป็กันเองทำให้พนักงานระดับล่างรักเธอเกือบทุกคน ยิ่งใครที่ได้ใกล้ชิดหรือพูดคุยกับท่านรองคนนี้บ่อยๆก็ยิ่งได้รู้นิสัยของเธอ
" เอาละๆ พี่อยากฟังแล้ว ขอเนื้อนะไม่เอาน้ำ " ปาลิตาพูดกับพนักงานสาวอย่างเป็กันเอง
" คืองี้ค่ะเมื่อวานที่พี่ลางานน่ะ.... "
" เอาแต่เนื้อ..พี่บอกแล้วไง " ปาลิตาแกล้งถลึงตาโตใส่....นี่เื่ที่เธอลางานคงรู้กันทั้งบริษัทแล้วมั้ง นกยูงรู้โลกรู้อ่ะ...บอกเลย
" โอเคค่ะๆ วันนี้หุ้นส่วนคนใหม่จะเข้ามาประชุมค่ะ เจ้แมวบอกว่าหล่อมากกกกก "
" ขนาดนั้นเชียว " ปาลิตายิ้มขำเมื่อพนักงานสาวลากเสียงยาว
" ใช่ค่ะ แกว่าเมื่อวานตอนที่เข้าไปเสิร์ฟน้ำให้ที่ห้องรับรองน่ะ หุ้นส่วนคนใหม่ยิ้มให้แกด้วยนะคะ หล่อแบบวัวหายควายล้มเลยล่ะค่ะ "
" หึ...มันเป็ยังไงหล่อแบบวัวหายควายล้มน่ะ "
" เอ่อก็...เจ้แมวแกว่างั้น เนี้ยทุกคนก็เลยรอดูอยู่นี่แหละค่ะว่าจะหล่อสมคำร่ำลือของเจ้แมวแกจริงรึเปล่า "
" .... " ปาลิตาส่ายหน้ายิ้มขำ เธอเดินออกจากเคาน์เตอร์ตรงมายังลิฟต์เพื่อขึ้นห้องทำงานของตัวเอง
ติ๊ง...ประตูลิฟต์ที่กำลังจะปิด ถูกเปิดออกอีกครั้ง ปาลิตามองใบหน้าคมที่กำลังส่งยิ้มให้ เธออุตส่าห์ลางานไปพักใจตั้ง 2 วัน นี่มันไม่ได้ช่วยให้จิตใจเธอดีขึ้นบ้างเลยหรือนี่
แล้วนี่...เขาจะตามรังควาญใจเธอไปถึงไหนกัน แต่ยังไงได้เขาคือหุ้นส่วนคนใหม่นี่ ยังไงซะทั้งเธอและเขาก็คงได้เจอกันหรือร่วมงานกันอยู่ดี จะหนียังไงพ้น...เธอคงต้องเตรียมใจของตัวเองสินะ
" สวัสดีครับ เจอกันอีกแล้วนะครับคุณปาลิตา "
" .... " คนถูกทักยังคงยืนเงียบ สายตาของเธอจ้องมองตัวเลขตรงหน้าเมื่อประตูลิฟต์ถูกกดปิด หญิงสาวรอว่าเมื่อไหร่จะถึงชั้นที่ทำงานของตัวเองซะที
" เสียมารยาทนะครับ คนเค้าทักแล้วยังทำเฉยเนี้ย "
" ... " ปาลิตาปรายตามองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม นี่เขาจะมาไม้ไหนกันนะ
ติ๊ง...ประตูลิฟต์เปิดออกเมื่อถึงชั้นที่เป็ห้องทำงานของเธอ
ฉึบ...ฉับ...ฉึบ...ฉับ เสียงรองเท้าที่ก้าวเดินตามออกมาทำให้ขาเรียวหยุดชะงัก ก็เธอกดชั้นให้เขาไปแล้วนี่ ทำไมยังเดินตามเธอออกมาอีกล่ะ
" ดิชั้นกดชั้นที่คุณต้องไปให้แล้ว ไม่ทราบว่าทะ "
" ก็ผมพึ่งมาที่นี่เป็ครั้งที่สองนี่ครับ เมื่อกี้เห็นหลังคุณไวๆเลยรีบเดินตามมาไม่ทันได้ถามพนักงานที่เคาน์เตอร์ก่อน " ชายหนุ่มรีบเอ่ย
" งั้นก็เชิญกลับเข้าไปในลิฟต์ใหม่และกดชั้น 25 นะคะ ห้องประชุมใหญ่อยู่ที่นั่น " ปาลิตาหมุนตัวเตรียมเดินไปยังห้องทำงานของตัวเอง
" แต่นี่พึ่งจะ 8 โมงเอง กว่าจะถึงเวลานัดประชุมก็อีก 2 ชั่วโมงแน่ะ อีกอย่างผมยังไม่ได้ดื่มกาแฟเลยถ้ายังไงจะรบกวน..... "
" งั้นก็เชิญที่ห้องรับรองที่ชั้น 25 ที่อยู่ติดกับห้องประชุมเลยค่ะ ดิชั้นจะให้เลขาเตรียมให้ "
" แต่ผมอยากไปดื่มกับคุณที่ห้องทำงานมากกว่า "
" นี่ !! " ปาลิตาอยากจะต่อว่าเขาให้มากกว่านี้ แต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะตอนนี้พนักงงานที่มาถึงและกำลังเริ่มงานของตัวเองมองมายังเธอและเขาอยู่ หญิงสาวไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาคนนี้เป็อดีตคนรักของเธอ
ติ๊ง....ขณะที่ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากันอยู่ ประตูลิฟต์ก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง
" อ้าว...ประธานจาง ยัยหนู มายืนทำอะไรกันตรงนี้ " เสียงทุ้มของชายร่างใหญ่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
" พอดีผมมาก่อนเวลานัดตั้ง 2 ชั่วโมงน่ะครับคุณปาลิตาเลยชวนผมมาดื่มกาแฟที่ห้อง " เย่วเฟิ่งรีบเอ่ยพร้อมกับปาลิตาที่ตาโตเมื่อได้ยินคำพูดของเขา
ร้ายจริงๆ...ร้ายกาจจริงๆ
" งั้นเหรอครับ...พอดีพ่อกำลังจะมาบอกหนูเหมือนกันว่าวันนี้เรามีประชุมตอนสิบโมง เมื่อเช้าพ่อลืมน่ะ...ยังงั้นไม่รบกวนแล้วนะฝากดูแลประธานจางด้วยล่ะ "
" เจอกันที่ห้องประชุมนะครับ " คุณประภพหันมาหาชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ ท่านเดินกลับเข้าลิฟต์ไปด้วยรอยยิ้ม...เื่นี้ต้องถึงหูภรรยาของท่าน ความหวังที่จะได้อุ้มหลานคงเป็จริงในเร็ววันนี้แน่
ประธานจางคนนี้สนใจลูกสาวของท่าน ดูจากแววตาที่ใช้มองยัยหนูแล้วน่ะนะ
" เชิญครับ " คนตัวโตผายมือเพื่อให้หญิงสาวเดินนำหน้า
" เฮอะ " ปาลิตาสะบัดหน้าใส่ เขากลายเป็คนร้ายกาจแบบนี้ั้แ่เมื่อไหร่กัน
เย่วเฟิ่งเดินตามหญิงสาวด้วยท่าทางสบายอารมณ์ ดูท่าทางเมธิญาคนใหม่จะดื้อกว่าคนรักคนเก่าของเขาอยู่ งานนี้ต่อให้ต้องลงทุนเล่นละครร้องไห้ตีหน้าเศร้าแค่ไหนเขาก็ยอม เขามันเป็คนผิดนี่นะ
" น้องอรขอกาแฟและของว่างให้พี่สองที่นะคะ " ปาลิตาเอ่ยเมื่อเดินมาถึงโต๊ะของเลขาที่พึ่งรับเข้ามาทำงานใหม่
" เอ่อ ค่ะ " เลขาสาวรับคำแต่ใบหน้าของเธอไม่ได้มองไปยังเ้านายสาวแต่กลับเป็ชายหนุ่มที่เดินตามปาลิตามา
" น้องอร " เ้านายสาวเสียงเข้มเมื่อเห็นลูกน้องของตัวเองเอาแต่จ้องมองชายหนุ่ม
" อ่ะ...ขอโทษค่ะ ไปแล้วค่ะ " เอมอรรีบลุกจากเก้าอี้และเดินไปเตรียมของที่เ้านายสั่ง เป็ใครก็ต้องตาค้างมั้ยล่ะ ...หล่อซะขนาดนั้น หลังจากที่ปาลิตาและเย่วเฟิ่งเดินเข้าห้องทำงานไปพนักงานสาวบางคนที่นั่งอยู่ต่างลุกและเดินไปหาเอมอรทันที คนที่นั่งอยู่บางคนต่างก็หันมาซุบซิบถามกันด้วยความอยากรู้
ท่านรองไม่เคยพาผู้ชายคนไหนมาที่ห้องทำงาน หากมีใครมาขอพบเธอก็จะให้ขึ้นไปยังห้องรับรองที่อยู่อีกชั้น
" ทำแบบนี้ทำไม " เสียงหวานเอ่ยถามทันทีเมื่อประตูห้องปิดลง ตอนนี้มีแค่เขาและเธอเพราะงั้นก็ไม่ต้องกลัวว่าใครจะได้ยิน
" ทำอะไร " ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูง เขาทำเป็ไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูด
" ก็มาตามชั้นแบบนี้นี่ไง "
ก๊อกๆ...บทสนทนาของคนทั้งสองหยุดชะงักเมื่อมีเสียงเคาะประตู
" เข้ามา " เมื่อได้รับคำอนุญาตเอมอรก็ถือถาดกาแฟพร้อมกับแม่บ้านที่เดินถือถาดของว่างเข้ามาอีกคน เลขาสาวค่อยๆหยิบแก้วกาแฟวางลงบนโต๊ะทีละแก้ว
" ผมจะจีบคุณ " กึก....ปาลิตาหัวใจแทบวายเมื่อได้ยินประโยคที่เขาพึ่งพูดออกมา อย่าว่าแต่เธอเลยเลขาสาวและแม่บ้านที่อยู่ในห้องด้วยต่างก็นิ่งงันเหมือนกัน
" อาเย่ว !! "
***ฝากอีบุ๊คนะคะ ลงขายที่ meb ในราคา 89 บาท ( ขายของตลอดอ่ะ 555 )
2K
