[จบ] ฉันก็แค่อยากอยู่เงียบ ๆ

บทที่ 24 ระหัดเกลียว

ในยุโรปก่อนคริสตกาล อาร์คิมิดีสได้แก้ปัญหาปั๊มน้ำและออกแบบปั๊มเกลียวที่น่าทึ่งมาก สิ่งที่ร็อบบ์แปลกใจคืออาร์คิมิดีสกลายเป็นปีศาจผู้ร้ายกาจและเสียชีวิตไปหลายปีแล้ว ชายหนุ่มคาดว่าคนจำนวนมากทั่วโลกน่าจะใช้ระหัดเกลียวของอาร์คิมิดีส แต่เมืองห่างไกลแห่งนี้ไม่น่ารู้จัก

ร็อบบ์ไม่ได้อธิบายว่าระหัดเกลียวของอาร์คิมิดีสคืออะไร แต่ก่อนอื่นให้ช่างก่ออิฐกับช่างตีเหล็กช่วยกันติดตั้งท่อเหล็ก ก๊อกน้ำ และสิ่งอื่น ๆ ทั้งหมดก่อน การเชื่อมต่อระหว่างท่อเหล็กจะใช้ความร้อนจี้ไปที่ปลายท่อเหล็กแล้วต่อเข้าด้วยกัน การเชื่อมต่อระหว่างก็อกกับท่อเหล็กก็ใช้ความร้อนเช่นกัน ในยุคนี้มีเพียงวิธีที่เรียบง่ายและหยาบเท่านั้นที่สามารถใช้แก้ปัญหาการรั่วซึมได้ 

กล่าวสั้น ๆ คือท่อยาวสามท่อต่อลงมาจากอ่างเก็บน้ำและเชื่อมต่อกับห้องน้ำในโบสถ์ ห้องครัว และแปลงมันฝรั่ง

ส่วนอ่างเก็บน้ำนี้จะต้องทำให้แห้งและแข็งตัวก่อนที่จะนำไปใช้งาน

เวลานี้ร็อบบ์เรียกช่างตีเหล็กมาใกล้ ๆ และวาดรูประหัดเกลียวของอาร์คิมิดีสลงบนพื้นด้วยกิ่งไม้ให้ดู “หลังจากกลับไป คุณสามารถทำสิ่งนี้ได้ คราวนี้ท่อเหล็กต้องทำให้หนาขึ้นอีกเล็กน้อย แผ่นเหล็กต้องบางลงหน่อยให้ดัดเป็นเกลียวได้… ไม่น่าจะยากเกินไปใช่ไหม”

ช่างตีเหล็กพูดว่า “โอ้ ไม่มีปัญหาครับ ฉันทำได้”

เขาพบว่าสามารถเรียนรู้งานระดับมือพระกาฬจากร็อบบ์ได้ เขาตื่นเต้นมากจนแทบรอไม่ไหวแล้ว!

สองวันต่อมา แม้ว่าช่างตีเหล็กจะไม่ค่อยเก่งกาจและไม่สามารถทำให้เกลียวแต่ละอันขนานกันหรือสวยงามได้ แต่เกลียวระหัดก็เสร็จสมบูณ์ จุดที่น่าเกลียดนั้นไม่สำคัญ สูบน้ำได้ก็ดีแล้ว

และภายในสองวันก็ไม่สามารถทำให้อ่างเก็บน้ำด้านในแห้งสนิท แต่ร็อบบ์แอบใช้เวทมนตร์ลมและไฟในตอนกลางคืน เพื่อให้ทันใช้งานเมื่อช่างตีเหล็กมาถึง

เช้าวันนี้ ชาวเมืองหลายร้อยคนหลั่งไหลไปที่โบสถ์แห่งแสง แม้กระทั่งนายกเทศมนตรีกับภรรยายังวิ่งมาดู ในเมืองเล็ก ๆ เช่นนี้เป็นเรื่องง่ายมากที่จะสังเกตเห็นว่าใครทำอะไร ที่ไหน และอย่างไร…

ชาวเมืองต่างมาดูเมื่อได้ยินว่านักบวชจะแสดงทักษะอันยอดเยี่ยม

ลานเล็ก ๆ ของโบสถ์เต็มไปด้วยผู้คน โดยมีร็อบบ์กับลิลเลียนเป็นจุดศูยน์กลาง

บ้างก็ชี้ไปที่อ่างเก็บน้ำสูงตระง่าน และบ้างก็มีคนกระซิบกระซาบกัน

ร็อบบ์เดาได้ทันทีโดยไม่ต้องฟัง พวกเขาคงจะอยากรู้เกี่ยวกับประโยชน์ของเจ้านี่และอยากเห็นการสาธิตเล็กน้อย

“ช่างตีเหล็ก วางเกลียวระหัดลงในบ่อน้ำ”

“ครับ คุณพ่อ!” ช่างตีเหล็กและชาวเมืองหลายคนที่มาช่วยเดินไปที่บ่อน้ำพร้อมกับระหัดเกลียวของอาร์คิมิดีส จากนั้นวางปลายด้านหนึ่งของเกลียวลงไปในบ่อลึก และวางปลายอีกด้านหนึ่งไว้ที่ขอบอ่างเก็บน้ำ กระบอกเหล็กเกลียวยาวดึงดูดสายตาชาวเมืองให้ชะเง้อคอมอง

เมืองเวสต์วินด์เป็นเมืองที่มีอุตสาหกรรมหลักคือ ‘การทำเหมือง เกษตรกรรม การล่าสัตว์ และสมุนไพร’ อีกทั้งยังมีช่างตีเหล็กมากมายเพราะจำนวนหนึ่งได้มารวมตัวกันที่แห่งนี้แล้ว พวกเขามองไปที่กระบอกเหล็กเกลียวและต่างคิดว่า …เจ้าสิ่งนี้น่าสนใจไม่เลว แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรนี่สิ ถ้าได้ผลดี ฉันก็จะสร้างมันขึ้นมา!

ช่างก่ออิฐลุกขึ้นมาแล้วเริ่มหมุนระหัดเกลียว ในไม่ช้าสกรูทั้งหมดก็เริ่มหมุน และท่อเกลียวโค้งค่อย ๆ สูบน้ำจากบ่อ ไม่นานน้ำหยดแรกก็ถูกสูบเข้าอ่างเก็บน้ำ

“เอ๊ะ? นี่คือสิ่งที่สูบน้ำจากที่ต่ำขึ้นที่สูงงั้นเหรอ”

“ว้าว! สิ่งนี้มันเยี่ยมยอดสุด ๆ!”

“ว่ากันว่ามันถูกคิดค้นโดยอาร์คิมิดีส ปีศาจผู้ร้ายกาจ

“น่าเหลือเชื่อ!”

“ไม่น่าเชื่อว่าจะสูบน้ำขึ้นมาได้ เฮ้ เราสามารถวางเจ้าเครื่องนี้ไว้ข้างไร่นาเพื่อทดน้ำ*[1] ได้หรือไม่”

“ใช่ เยี่ยมมาก ไว้เรามาสร้างกันสักเครื่อง”

สำหรับเหล่าชาวเมืองธรรมดา ๆ ในเวสต์วินด์ งานฝีมือขั้นเทพขนาดนี้ จริง ๆ แล้วพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

ด้วยการหมุนอย่างต่อเนื่องของปั๊มสกรู น้ำจำนวนมากในบ่อถูกสูบขึ้นมา ในไม่ช้าอ่างเก็บน้ำก็เต็ม และช่างก่ออิฐที่ดูแลเครื่องสูบน้ำก็ไม่เหน็ดเหนื่อย การหมุนตัวโยกนั้นง่ายกว่าที่เขาคิดไว้มาก จึงอดไม่ได้ที่จะอุทานด้วยความปีติยินดี “คุณพ่อ มันยอดมาก! ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นการสาธิตครั้งต่อไปของคุณแล้ว”

“เอ่อ …น้ำเต็มแล้ว เราไปขั้นตอนต่อไปกันเถอะ” ร็อบบ์เผยรอยยิ้มพิมพ์ใจยืนอยู่หน้าเครื่องสูบน้ำข้างพื้นที่เพาะปลูก เขายกมือขึ้นสูงและพูดกับชาวเมืองโดยรอบว่า “ลูก ๆ ของฉัน สิ่งที่คุณจะเห็นต่อไปเป็นสิ่งยอดเยี่ยมที่สามารถพัฒนาชีวิตของคุณได้ ฉันเรียกมันว่าน้ำประปา”

“น้ำประปา?” ชาวเมืองต่างกระซิบกันฮือฮา

ร็อบบ์วางมือบนก๊อกและค่อย ๆ ยกขึ้น

กึก!

น้ำบริสุทธิ์พวยพุ่งออกมาจากก๊อก

ช่างก่ออิฐคาดหวังผลลัพธ์นี้ เขาเป็นคนแรกในเมืองที่เข้าใจระบบน้ำประปา แต่ชาวบ้านคนอื่นสับสนและคิดอยู่นานสองนาน สายตาของพวกเขาทอดยาวไปตามท่อส่งน้ำไปยังอ่างเก็บน้ำ และในที่สุดก็เข้าใจในสิ่งที่เห็น

ชายหนุ่มสาธิตให้ชาวเมืองดู “หากจะใช้น้ำขอเพียงต่อท่อไปยังจุดที่ต้องการใช้ จากนั้นบิดเกลียวเบา ๆ แบบนี้ ท่อเหล็กจะส่งน้ำมาจากอ่างเก็บน้ำโดยตรง... และการบิดเกลียวสวนทางแบบนี้ ดูสิ น้ำหยุดแล้ว...”

หลังจากกล่าวด้วยความมั่นใจ ร็อบบ์ก็พบว่ายังคงมีน้ำหยดลงมา …อ่า ขายหน้าที่สุด!!

เนื่องจากด้านในไม่มีลูกยางจึงทำให้น้ำรั่วซึม เขาแอบเอาเท้าเกี่ยวถังไม้หยิบมันขึ้นมารองใต้ก๊อก และรีบปั้นหน้าว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น…

“โว้ว!”

“เยี่ยมมาก”

“นี่มัน… สุดยอดของดี”

“สรรเสริญเทพเจ้าแห่งแสง สรรเสริญคุณพ่อ สรรเสริญอาร์คิมิดีส และส่งต่อทักษะอันยอดเยี่ยมให้เรา!”

ร็อบบ์อดไม่ได้ที่จะหนหวย ฉันไม่ได้อิจฉาที่คุณยกย่องอาร์คิมีดีส แต่ลำดับการสรรเสิญนั่นมันอะไรกัน? เทพเจ้าแห่งแสงมาก่อนอีกแล้วเรอะ ส่วนฉันอยู่อันดับสองเนี่ยนะ แล้วไหนจะอาร์คิมิดีสที่รั้งท้ายนั่นอีก? ฉันขอโทษนะอาร์คิมิดีส

ท่ามกลางเสียงชื่นชม ร็อบบ์เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้หิน และเข้าสู่สภาวะชัตดาวน์ตัวเองทันที "เอาล่ะ หลังจากที่สาธิตให้ดูแล้วคุณจะทำยังไงต่อก็จัดการกันเอาเอง"

ชาวเมืองค่อย ๆ แยกย้ายกันไป นายกเทศมนตรีคว้าแขนช่างก่ออิฐและช่างตีเหล็กแล้วพูดว่า “เฮ้ รอเดี๋ยวก่อน ฉันอยากจะติดตั้งสิ่งเหล่านี้ในบ้าน และคุณช่วยไปที่บ้านฉันแล้วสร้างมันขึ้นมาได้ไหม”

“เรื่องราคา…”

“จุ๊ ๆ ราคานั้นเราคุยกันได้…”

[ร็อบบ์ได้รับน้ำประปา]