ตอนที่ 3 กามเทพ
ต้นกล้าขับรถกลับมาถึงที่พักได้ก็น่าจะประมาณตีสองซึ่งทั้งสองสาวที่เขาพาไปเที่ยวด้วยก็แสนจะคออ่อนเหลือเกิน เมาปลิ้นหัวทิ่มหัวตำเดินขึ้นห้องไม่น่าจะไหว แต่ไม่มีใครหลับ บ่นว่ามึนหัวมาตลอดทาง สติยังมีครบแต่ที่มีปัญหาคือขา อยู่ๆมันก็เกิดไม่มีแรงเดินขึ้นมาซะอย่างนั้น
ด้วยความที่ไม่อยากจะทิ้งใครคนใดคนหนึ่งไว้ที่รถกลัวว่าจะเกิดอันตรายต้นกล้าจึงเอาน้องสาวขี่หลังแล้วรั้งแขนพราวมุกเดินขึ้นห้องไปพร้อมๆกันด้วยความทุลักทุเลสุดๆ ถึงจะใช้เวลาอยู่นานพอสมควรแต่ก็สามารถพาขึ้นไปได้จนสำเสร็จต้นกล้าปล่อยน้องสาวลงที่โซฟา และทันใดนั้นเองตะวันก็อาเจียนออกมา
"เฮ้ย!! ไอ้ตะวัน"
"หนูกลั้นเอาไว้ไม่อยู่จริงๆ ขอโทษ..."
"ขอโทษแล้วมันหายเหม็นมั้ย อื้อหือกลิ่น..."ซึ่งที่โซฟาตรงนี้คือที่นอนของสุภาพบุรุษอย่างเขาซะด้วยซิแล้วแบบนี้จะนอนหลับได้ยังไง ส่วนพรุ่งนี้ก็ต้องออกเดินทางแต่เช้าถ้าไม่ได้นอนคงขับรถไม่ไหว
"เฮียกล้านอนด้วยกันบนเตียงเถอะค่ะ สามคนนอนได้ เดี๋ยวให้ตะวันมันนอนตรงกลาง"น้ำเสียงเมาๆของพราวมุกเอ่ยบอกพี่ชายของเพื่อนเธอไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าช่วยหาทางออกให้
"เดี๋ยวหนูนอนตรงกลางเอง"ตะวันอาสานอนตรงกลางเพื่อรับผิดชอบ เพราะตอนนี้เธอไม่มีแรงทำความสะอาดซึ่งตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว
"อือ..." เฮียกล้าเองก็ง่วงมากขับรถจากนครศรีธรรมราชมากรุงเทพฯหลายร้อยกิโล รู้สึกเหนื่อยล้าไปหมด เอาไงก็เอาวันนี้นอนเอาแรงก่อนพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่และแล้วทุกคนก็นอนทั้งเมาๆแบบนั้นนั่นแหละ ไม่มีใครอาบน้ำเลยสักคน
่ใกล้สว่างตะวันที่เป็คนอาสานอนตรงกลางเกิดปวดฉี่ขึ้นมา เธอเขยิบตัวลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำด้วยท่าทางสะลืมสะลือแต่พอเดินกลับออกมาปรากฏว่าเพื่อนดิ้นไปนอนอยู่ข้างๆพี่ชายและด้วยความง่วงเธอจึงเอนตัวนอนลงไปตรงที่เพื่อนนอนอยู่ก่อนหน้านี้จากนั้นก็หลับไปอีกครั้ง
เช้าวันรุ่งขึ้น
ภายในห้องเช่าที่ไม่ได้ใหญ่มากนัก แต่ก็มีเตียงนอนกว้างขนาดหกฟุตมีคนนอนหลับกันอยู่สามคน ชายหนึ่งหญิงสอง
ตะวันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนเธอลุกขึ้นมานั่งท่าทางงัวเงียแต่พอสายตาเบนไปเห็นเพื่อนกับพี่ชายตัวเองนอนกอดกันกลมเท่านั้นแหละถึงกลับตาสว่างขึ้นมาทันทีเลย และทันใดนั้นเอง ตะวันตัวแสบก็ค่อยๆขยับลงจากเตียงอย่างเชื่องช้าเพื่อไม่ให้สองคนที่กำลังนอนกอดกันอยู่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนที่เธอจะหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปจนกว่าจะเสร็จ
"แชะ! แชะ! แชะ!"จากนั้นก็เก็บมือถือแล้วเดินมาสะกิดพี่ชาย
"เฮีย เฮีย..." น้ำเสียงแ่เบาเอ่ยเรียกพี่ชายตะวันไม่อยากให้เพื่อนมองพี่ชายของตัวเองเป็คนไม่ดี
ตะวันรู้ดีว่าคนที่กำลังนอนกอด เฮ๊ย!นอนหลับอยู่นั้นทั้งเมาและทั้งง่วง ส่วนเพื่อนของเธอนั้นเป็ผู้หญิงที่ขี้เซามากๆในทุกๆวันคนที่ปลุกให้ตื่นไปเรียนก็คือเธอ
"เฮียตื่น..."เฮียกล้าค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นตัวเองกำลังนอนกอดพราวมุกอยู่ถึงกลับใแต่กระนั้นเขาก็ยังเก็บอาการและตั้งสติได้อยู่แขนแข็งแรงที่กอดพราวมุกเอาไว้ค่อยๆยกขึ้นช้าๆแล้วกระเถิบตัวลงจากเตียงที่นอนอยู่ทันที
"ไอ้ตะวัน...มานี่เลย"ลากแขนน้องสาวแล้วเดินออกห่างจากเตียงนอนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
"อะไรเฮีย..."
"แกนอนตรงกลางไม่ใช่เหรอแกล้งเฮียหรือเปล่าเนี่ย"
"หนูปวดฉี่ กลับมาเห็นไอ้มุกมันดิ้นไปหาเฮียหนูง่วงก็เลยนอนแทนที่มัน ไม่คิดว่า..."สายตากรุ้มกริ่มของน้องสาวตัวแสบมันน่าปวดหัวจริงๆ
"แกห้ามเอาเื่นี้ไปพูดให้ใครฟังเด็ดขาดเข้าใจมั้ย"ตะวันอมยิ้มเขินๆ
"ไม่เล่าก็ได้ แต่..."เฮียกล้าซู๊ดปากมองหน้าน้องสาวตัวแสบอย่างไม่ค่อยไว้ใจเท่าไหร่นัก
"แต่อะไร..."
"หนูอยากชวนไอ้มุกไปเที่ยวที่บ้านเราเฮียจะว่ายังไง" ภารกิจของตะวันได้เริ่มขึ้นแล้วไหนๆ่นี้เพื่อนก็ยังไม่ได้กลับบ้าน
"เธอจะหางานทำไม่ใช่เหรอ" ได้ยินมาแว่วๆ
"บ้านเราก็มีงาน มันแค่อยากหาประสบการณ์ไปแต่งนิยายไม่ได้อยากหางานทำจริงๆสักหน่อย" ต้นกล้าเหล่ตามองน้องสาวตัวแสบอย่างรู้ทัน
"้าอะไร" เขาไม่เคยคิดจะจีบพราวมุกเื่นี้เขาพูดไปแล้ว ถึงแม้ว่าพราวมุกจะน่ารักมากก็ตาม
"แหม...หนูทำเพื่อเฮียเลยนะ"
"ใครขอไอ้ตะวัน"คนเป็พี่ชายเริ่มยกมือขึ้นเท้าเอวถามน้องสาว
"นะเฮียนะ...หนูคิดถึงมัน อยู่ด้วยกันมาตั้งสี่ปียังไม่อยากจากกันเลยอ่ะ" ข้ออ้าง...ต้นกล้าคิดในใจ!
"ไม่...แกอย่าหาเื่น่า"
"ยังไม่ยอมใช่มั้ย"
"บอกว่าไม่ก็คือไม่ เรียนจบแล้วก็แยกย้ายกันไปเติบโต มันเป็เื่ปกติ"
"ถ้าอย่างนั้นเฮียดูนี่"ตะวันหยิบมือถือที่มีรูปถ่ายคนนอนกอดกันเมื่อสักครู่นี้ให้พี่ชายดู
"เฮ๊ย!" ต้นกล้าทำท่าคว้ามือถือแต่ตะวันรู้ทันเธอรีบปิดหน้าจอแล้วเก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกงทันที
"จะยอมหรือไม่ยอม"ต้นกล้ากัดปากล่างมองหน้าน้องสาวตัวแสบนิ่งๆ อยากจะดีดหน้าผากมันแรงๆสักทีสองทีถ้าไม่ติดว่ามันจะโวยวายขึ้นมา
"จะให้เธอไปอยู่ไหน"
"อยู่กับหนูไง บ้านเรา"
"แล้วงานของเธอที่จะต้องทำล่ะ"
"ร้านเฮียไง" ร้านกู!!
"คนงานเต็มแล้ว" ตอบเสียงห้วนเหมือนไม่เต็มใจแต่เปล่าเลยกลัวหัวใจตัวเองมากกว่า
"ถ้าไม่ยอมหนูจะเอาภาพนี้ส่งไปให้เ้าตัวดู"มันน่าปล่อยให้เดินกลับนัก!
"เออๆ นั่งเก็บเงินที่โต๊ะเป็ไง" เขาประชด!
"เฮ้ย...ดี..." น้ำเสียงกวนตีนสุดๆหน้าที่ตรงนั้นนอกจากเ้าของร้านกับคนในครอบครัว คนอื่นไม่มีสิทธิ์ ยกเว้นเมีย!
"ตื่นกันนานแล้วเหรอ โห...มึนหัวตึบเลย" คนเพิ่งตื่นขยับตัวลุกขึ้นมานั่งเธอได้ยินเสียงพี่น้องเถียงกันแว่วๆจึงรู้สึกตัวตื่นพลางยกมือขึ้นบีบขมับตัวเองเบาๆ
"ไอ้มุก ฉันจะกลับวันนี้แล้วนะ"ตะวันยิ้มหน้าบานเดินเข้าไปนั่งลงบนเตียงใกล้ๆเพื่อน
"อื้อ...เดินทางปลอดภัยนะ"
"เฮ้ยจะรีบอวยพรไปไหนวะ แกสนใจจะไปเที่ยวบ้านฉันมั้ย"สิ่งแรกที่พราวมุกคิดได้ก็คือ...ทะเล!!
"บ้านแกเหรอ"ประโยคนี้พราวมุกหันไปมองหน้าเฮียกล้า
"เห็นตะวันบอกว่าเราอยากทำงานหาประสบการณ์ร้านเฮียขายวัสดุก่อสร้างแบกปูนไหวมั้ยล่ะ"
"เฮียกล้าปากเสีย" ตะวันหันไปทำหน้างอนๆใส่พี่ชายกลัวเพื่อนไม่ยอมไปด้วย
"เฮียล้อเล่นครับ ถ้าอยากหาประสบการณ์ที่โน่นมีประสบการณ์ให้เรียนรู้เยอะแยะเลย ไปด้วยกันสิเบื่อแล้วค่อยกลับมาก็ได้"
"ที่โน่นมีอะไรบ้างคะ"
"เช้าตื่นมา ก็ไปช่วยแม่ทำกับข้าวได้ความรู้เื่กับข้าวด้วย สายๆหน่อยก็ออกไปทำงานกับเฮีย มีค่าแรงให้ด้วยนะตกเย็นก็กลับบ้าน อ่อ...หรือจะไปทำสวนทำไร่กับเฮียผา ก็ได้ประสบการณ์ไปอีกแบบว่ายังไงสนใจมั้ย" ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มบางๆออกมานี่แหละประสบการณ์ที่เธออยากได้
"สนใจค่ะ แล้วที่พักล่ะ"
"อยู่กับฉันไง ไปนะฉันยังไม่อยากจากกับแกตอนนี้คิดถึง" พราวมุกพยักหน้าอมยิ้ม พลางทำให้ผู้ชายโสดที่ยืนอยู่ตรงนี้แอบคิดว่าเธอจะรู้มั้ยนะว่าทำกับข้าวกับแม่ที่เขาพูดเมื่อสักครู่มันเป็หน้าที่ของลูกสะใภ้
"ไปเก็บของคืนห้องเถอะ เฮียขอใช้ห้องน้ำก่อนนะจะอาบน้ำแปรงฟันสักหน่อย"เฮียกล้าเดินไปหยิบกระเป๋าของตัวเองค้นหาอุปกรณ์ที่้า
"เป็ผู้ชายประสาอะไรเห็นมั้ยเนี่ยผู้หญิงตั้งสองคน" นี่ถ้าไม่ติดว่ากลัวแม่ด่าคงให้มันเดินกลับไปแล้ว
"ไอ้ตะวัน...โซฟาอ้วกใครไปเช็ดด้วย"ข้อหากวนไม่เลิก แล้วหันกลับมาพูดกับคนที่ยังคงนั่งอยู่บนเตียงไม่ยอมขยับ
"มุก...เข้าไปใช้ห้องน้ำก่อนป่ะ เฮียเสียสละให้"
"ขอบคุณนะคะ" พราวมุกเดินหายเข้าห้องน้ำไปพี่น้องสองคนที่อยู่ด้านนอกก็เริ่มซุบซิบกันอีกครั้ง
"เฮีย...เห็นหญิงอื่นดีกว่าน้อง"
"เดินกลับมั้ย!" เบื่อเด็กรู้ทัน!
"เฮียจีบเถอะ"ประโยคนี้เขยิบเข้ามาแล้วกระซิบพูดกับพี่ชายเบาๆกลัวเพื่อนที่อยู่ในห้องน้ำจะตะแคงหูฟัง
"ทำไมเราถึงชอบเชียร์เฮียให้จีบเพื่อนของเรานักนะ"
"หนูกลัวเฮียขึ้นคานไง"
"แล้วเฮียผากับเฮียสิงห์ล่ะ แก่กว่าเฮียอีก ทำไมไม่เชียร์ให้สองคนนั้นล่ะ"ซึ่งทั้งสองคนที่ถูกพาดพิงก็ยังโสดทั้งคู่
"ไม่รู้สิหนูว่าสายตาของเฮียที่มองเพื่อนหนูมันบอกว่าชอบ...ใช่ป่ะ"
"อย่าแสนรู้นะตะวัน"
"หรือไม่จริง"
"ไม่จริง..." เขาไม่ยอมรับ!
????????????????????
3K
