“ชนแก้ว” แคร๊ง!
องศา/แพท ชายหนุ่มวัย 27ปี รูปร่างดีสมส่วน ค่อนไปทางผอมบางเล็กน้อย หน้าตาน่ารักสมกับเพศที่เขาเลือกจะเป็ เขาเป็พนักงานโรงงานเย็บผ้าส่งออกแห่งหนึ่งและมีสามีแบบคลุมถุงชน โดยที่ไม่รู้จักกันมาก่อน
และวันนี้ก็ครบกำหนดจดทะเบียนหย่า พวกเขาจึงมาดื่มฉลองให้กับชีวิตที่อิสระอีกครั้ง
“ขอบคุณนะแพทที่คืนอิสระให้ผม..ชนแก้ว”
ณวีร์/คิม หนุ่มหล่อสุภาพมาดขรึม รูปร่างสูงใหญ่วัย 29 ปี มีอาชีพเป็ครูสอนนักเรียนมอปลาย ในโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง เขาพูดขึ้นหลังจากจ้องมองใบหย่า ที่พึ่งจรดปากกาลงนามเมื่อบ่ายที่ผ่านมา
ถึงแม้ว่านับจากนี้อีกหนึ่งปีพวกเขาสองคน จะยังต้องอาศัยอยู่บ้านหลังนี้ ตามข้อตกลงในการแต่งงาน ซึ่งมันเป็สัญญาระหว่างคุณย่าของณวีร์กับคุณยายขององศา ที่เป็เพื่อนและรักกันมาก จนอยากให้ลูกหลานเกี่ยวดองกัน
และมันก็ตกมาเป็พวกเขาสองคนอย่างบังเอิญ เพราะครั้งแรกที่หมายหมั้นเป็พี่ของทั้งคู่ แต่อยู่ๆ สองคนดันชิ่ง ไปมีแฟนท่ามกลางสัญญาหมั้น
จนสุดท้ายจึงทำให้ณวีร์กับองศา ที่ไม่เคยรู้ตัวมาก่อน ต้องเข้าพิธีแต่งงาน โดยมีข้อผูกมัดว่าสองคน จะต้องครองตัวเป็สามีภรรยากันเป็เวลา สองปี และสามารถหย่ากันได้หลังจากปีที่หนึ่ง แต่จะต้องอยู่ในบ้านเดียวกัน แม้หย่ากันแล้ว จนกว่าจะครบกำหนด
ตลอดเวลาหนึ่งปีที่อยู่ด้วยกันสองคนแทบไม่ได้คุยกันเลย ไม่มีการใช้เวลาร่วมกัน ไม่ไปเที่ยวด้วยกัน และแยกห้องนอน แม้อยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ก็ดูราวกับอยู่หอพัก ต่างคนต่างอยู่
จนมาวันนี้ที่พวกเขารู้สึกปลดปล่อยตัวเอง จากพันธนาการที่เรียกว่าทะเบียนสมรส เพราะถึงแม้ว่าสองคนจะแต่งงานกันตามคำสั่งของผู้ใหญ่ แต่ก็มีความรับผิดชอบมากพอ ที่จะครองตัวประหนึ่งแต่งงานจริงๆ ไม่เที่ยว ไม่คบใคร และไม่ทำตัวให้เป็ที่นินทาของคนทั่วไป รวมไปถึงเื่บนเตียง ที่ไม่มีเลย ต่างคนต่างหาทางออกช่วยตัวเอง
“เอ๊ย!..คุณรู้ไหมแพทโคตรอึดอัดเลยที่ผ่านมา”
“ผมก็เหมือนกัน แต่ตอนนี้คุณคงสบายใจ”
“ที่สุดเลยละ ม๊ะฉลอง ไม่เมาไม่นอนดีไหม?”
“ครับชน..”
แคร๊ง! เสียงแก้วไวน์กระทบกันครั้งแล้วครั้งเล่า ั้แ่สี่โมงเย็นหลังจากกลับมาจากเขต จนตอนนี้เกือบสองทุ่มสองคนยังนั่งอยู่ห้องโถงกลางบ้านเพื่อเฉลิมฉลอง ปลดปล่อยความรู้สึกของตัวเองอย่างที่ไม่เกรงอีกฝ่าย
“นี่คุณ..พรุ่งนี้คุณคบคนใหม่ได้แล้วสิ”
องศาหน้าแดงก่ำั์ตาหวานเยิ้มเพราะความเมา เขาเอ่ยถ้อยคำอ้อแอ้อย่างแสดงอาการ มันไม่ใช่ว่าที่ผ่านมาเขาไม่อยากจะผูกมิตรกับอีกฝ่าย แต่เป็เพราะฐานะสามีภรรยา ทำให้ต่างฝ่ายต่างหวาดระแวงในการวางตัว จนกลายเป็ไม่คุยกัน แต่ตอนนี้สองคนไร่สถานะผูกพัน มันจึงง่ายที่จะพูดคุยอะไรก็ได้กับอีกฝ่าย
“มาย ไม่ครับ ผมพึ่งโสด ขอโลดโผนโสดไปสักพักก่อน ว่าแต่คุณเถอะ!”
“ฮ่าๆ นั้นสิ! แพทก็เหมือนกัน ตลกดีนะ อยู่ๆ เราสองคนก็ถูกจับแต่งงานและมาอยู่ด้วยกัน แต่ไม่เคยคุยกันเลย มาตอนนี้หย่ากัน กลับมานั่งคุยกันอย่างสบายใจ...ฮ่าๆ”
องศาพูดไปกระดกแก้วไวน์เขาปากไปอย่างมีความสุข ขณะที่ณวีร์ก็จับแก้วไวน์หมุนวน เพื่อให้ได้รสชาติ ั์ตาชายหนุ่มร่างใหญ่รู้สึกสบายใจและโล่งใจเสียที เพราะที่ผ่านมาได้ทำหน้าที่ลูกและหลานที่ดีให้กับวงศ์ตระกูลแล้ว หลังจากนี้ มันคือชีวิตที่เขาเลือกเอง
“นี่คุณแพท..คุณชอบผู้ชายคนแบบไหน..หมายถึงสแปค”
“ไม่มีนะ..รู้แค่ว่าเข้าใจ อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข ไม่อึดอัดไม่กดดัน และรับตัวเราได้” องศาพูดไปยิ้มไป
“ก็จริง!..แล้วคุณชอบให้เขาทำอะไร? พาเที่ยว ส่งดอกไม้ ซื้อข้าวของให้ หรือทำอะไรแล้วคุณจะมีความสุข แบบตกลงใช้ชีวิตอยู่กับเขาได้เลย”
“อื่ม ผู้ชายที่เข้าใจ ถือช่อดอกาาวดี คุกเข่าขอแต่งงานมั๊ง ฮ่าๆ”
“ห่ะ! คนบ้าอะไรชอบดอกาาวดี และยังจัดเป็ช่ออีก ฮ่าๆ”
“ก็ฉันนี้แหละ! ถ้าอนาคตมีใครสักคน ถือช่อดอกาาวดียื่นให้ แสดงว่าเขาขอแต่งงาน และแพทจะตอบตกลงทันทีเลยละ”
“ฮ่าๆ เชื่อไหมว่าถ้าคุณไม่บอกเขา ร้อยทั้งร้อย เขาไม่มีทางหอบช่อดอกไม้ที่คุณว่า..มาแน่นอน มีแต่จะจัดช่อกุหลาบ ลิลลี่ หรือดอกไม้ที่เขาจัดกันทั่วไปเท่านั้นแหละ” ณวีร์พูดไปขำไป
“ก็จริง แต่ก็หวังนะฮ่าๆ แต่คุณห้ามไปบอกเขาละ ถ้าอนาคตฉันมีแฟน”
“แน่นอน..ครับผมสัญญา” ณวีร์ยกมือขึ้นทำสัญญาลักษณ์
“อื่ม..ว่าแต่..คุณละ..ชอบอะไร?” องศาถามต่อ
“อื่ม..คงเหมือนคุณละมั๊งครับ..คนเข้าใจ..ของที่ชอบไม่มีนะฮ่าๆ”
“อะไรกันขี้โกง..ทีฉันยังบอกความลับให้คุณฟังเลย”
“จริงๆ ครับ..อืมจะว่าไปก็น่าจะเป็ รสนิยมเื่เซ็กซ์”
“ยังไง?” องศารีบเอ่ยถามอย่างสนใจ จนั์ตาลุกแวววาวเป็ประกาย ทำให้ณวีร์ที่อยู่ในอาการมึนเมาถึงกับเคลิ้มไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ
“ผมมีความชอบ...เอ่อ..แบบตื่นเต้น”
“ยังไง? ..แบบโซ่แซ่กุญแจมือนะเหรอ?”
“ไม่ถึงขนาดนั้นครับ..แต่แบบชอบเป็เหยื่อ”
“เหยื่อ..”
“ครับ..แต่ไม่ใช่รุนแรงนะ แค่..เอ่อ”
“อื้ม..เข้าใจแล้ว” องศารีบตัดบท ก่อนจะรีบกระดกแก้วไวน์เข้าปาก และอมไว้ที่กระพุ้งแก้ม แล้วจึงค่อยๆ กลืนลงคออย่างจินตนาการเื่วาบหวิว
“คุณรู้แล้วเก็บไว้เลยนะ เพราะผมไม่เคยบอกใคร”
“แล้วทำไมถึงกล้าบอกฉันละ”
“ไม่รู้สิ! ผมรู้สึกไว้วางใจ และเหมือนจะเข้าใจผม หลังจากวันนี้”
“แน่นอน..จากนี้ไปเราจะเป็เพื่อนที่ดี มีอะไรจะพูดคุยและปรึกษากันได้ทุกเื่ ..ชน”
“ครับ..ชน”
แคร้ง!!! เสียงแก้วชนกันดังอยู่เรื่อยๆ จวบจนเงียบเสียงลง เมื่อสองคนเมาได้ที่ และแยกย้ายกันเดินขึ้นห้องนอนของตนที่อยู่ชั้นสองอย่างทะลักทะเล โดยมีณวีร์ช่วยประคอง แต่ทว่าสองคนเมาพอๆ กันดังนั้นจึงไม่รู้ใครประคองใคร กว่าจะเดินได้ก็ถอยหน้าถอยหลัง พลางหัวเราะเริงร่าสนุกสนานอย่างสบายใจ
พรึบ!!! แผนหลังขององศากระทบที่นอน และตามติดด้วยร่างอันใหญ่หนาของณวีร์ สองคนพยายามดันตัวโซเซลุกขึ้นแต่ยิ่งลุกก็ยิ่งล้ม จนมีจังหวะหนึ่งที่องศานอนทับอยู่บนตัวณวีร์ ก่อนที่ความเมาจะพาเขาทำบางอย่าง
“จุ๊บจ๊วบ~~~~~~”
องศากดริมฝีปากอุ่นจูบลงบนกลีบปากของณวีร์ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างโหยหา เพราะก่อนที่จะถูกจับมาแต่งงาน เขาก็เลิกกับแฟนคนล่าสุดมาพักใหญ่ จน่แต่งงานเขาก็ไม่เคยนอกกฎ มาถึงตอนนี้เกือบสองปีแล้ว ที่ไม่ได้มีเซ็กซ์กับใครเลยนอกจากช่วยตัวเอง
และเมื่อความเมาชี้นำ กับเนื้อกายอุ่นกล้ามเนื้อแน่นๆ ที่กำลังนอนอยู่ข้างล่าง มันทำให้เขาไม่อาจฉุกคิดยับยั้งความ้า จนกลายเป็ฝ่ายเริ่ม และหลังลืมสิ้นว่าผู้ชายที่ตนกำลังปลุกเร้าอยู่นั้น เคยตกลงกันเอาไว้จะไม่ยุ่งเกี่ยวมีเื่เซ็กซ์ตลอดการแต่งงาน
ขณะที่ณวีร์เองก็เช่นกันลืมไปแล้วว่าเขาจะไม่นอนกับใครคนนี้ที่ไม่รู้จักกันมาก่อน แต่ตอนนี้เขากลับขยับริมฝีปากจูบโต้ตอบอย่างรุกเร้า ทั้งสอดส่งปลายลิ้นร้อนเข้ากวาดต้อนหยอกล้อกับเรียวลิ้นอีกคนอย่างไม่ยอม พร้อมกับขยับกายเข้าหาวาดไหวฝ่ามืออุ่นลูบไล้จับถอดเสื้อผ้าอย่างนำพาด้วยพิศวาส
“จ๊วบจู๊บ~~อื้อ~อ้าส์”
......................