ห้องฟิตติ้งของแบรนด์ “QAVIER”
ตกแต่งด้วยไฟ Warm Tone ตัดกับผนังไม้เรียบหรู
ด้านหนึ่งเป็กระจกเต็มบาน อีกด้านคือราวแขวนชุดยูนิฟอร์มต้นแบบของสายการบินระดับพรีเมียม
นลิน – แอร์สาวสายขำ
ยืนส่องกระจกในเสื้อเชิ้ตขาวกับกระโปรงทรงสอบ
กำลังลอง “ชุดยูนิฟอร์มเวอร์ชันใหม่” ที่สายการบินสั่งออกแบบพิเศษโดยแบรนด์ไฮเอนด์ที่ลือกันว่า
“เ้าของแบรนด์หล่อระดับทำคนหมดแรงก่อนลองชุด”
“คุณติดกระดุมเบี้ยวครับ”
เสียงทุ้มเย็น ๆ ดังจากมุมโซฟา
ชายหนุ่มในสูทดำเรียบสนิท ขายาวพาดไขว่
มือถือกาแฟ
ใบหน้าคมเฉียบไร้รอยยิ้ม
ก้องภพ ควาเวียร์
ดีไซเนอร์เ้าของแบรนด์ที่ใครก็ว่าขี้เก๊ก ขี้วีน และ “ไม่เคยสนใจใครหน้าไหนบนรันเวย์ ยกเว้นตัวเอง”
นลินยิ้มกว้าง
เดินไปตรงหน้าเขาแล้วแอ่นอกให้ดูชัด ๆ
“อันนี้ตั้งใจค่ะ จะได้มีข้ออ้างถอดซ้ำให้คุณดูบ่อย ๆ”
ก้องภพหรี่ตามอง
มือวางแก้วกาแฟลง
แล้วลุกขึ้นอย่างนิ่งมาก...แต่น่ากลัว
เขาเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าเธอ
แค่ยืนเฉย ๆ ก็สูงกว่าหนึ่งคืบ
กลิ่นโคโลญน์แนว Earthy Spicy แตะจมูกเธอชัดเจน
“คุณพูดกับผู้ชายแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า?”
“เฉพาะคนที่หล่อจัดจนฉันไม่รู้จะเก็บสายตาไว้ตรงไหนค่ะ”
“...ผมไม่ได้ถูกจ้างมาให้ฟังแอร์จีบผม”
“แล้วคุณถูกจ้างมาให้ถอดชุดแอร์ออกด้วยตัวเองมั้ยล่ะคะ?”
เงียบ
ชั่ววินาทีเดียว
ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นมาปลดกระดุมเม็ดบนของเธอ
อย่างรวดเร็ว
นิ้วเขาร้อน
ััเบาแต่แม่นยำ
เม็ดที่สองตามมา
แล้วหยุดตรงเม็ดที่สาม
“...ผมจะ ‘แก้ไข’ ทุกจุดที่ไม่พอดีด้วยตัวเอง”
เขากระซิบใกล้ใบหู
เสียงพร่าและลึกจนเธอสะท้านถึงต้นขา
มือเขายังแตะตรงกลางหน้าอกเธอ
นิ้วโป้งลากช้า ๆ
ไม่ได้ลูบต่ำ
ไม่ได้ลูบสูง
แต่ “วน” ตรงแนวกลางอก
ใกล้พอดีที่เธอเริ่มใจเต้น
“คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้นะ...”
เสียงเธอสั่นเล็กน้อย
“ผมมีสิทธิ์ทุกอย่างในชุดที่ผมออกแบบ”
“รวมถึง...การลองกับ ‘ร่าง’ ของคุณเอง”
เขากระชากแขนเธอเบา ๆ
พาเดินเข้าไปในห้องลองด้านใน
ที่มีม่านหนาทึบ และไม่มีใครอยู่ในบริเวณนั้น
เสียงผ้าม่านรูด “ซวบ”
กลิ่นน้ำหอมเขาเข้มขึ้น
และเขา...ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
พร้อมกับสายตาที่ราวกับจะ “วาดลาย” ลงบนผิวเธอทีละนิ้ว
ห้องลองชุดเงียบสนิท
ม่านถูกรูดปิด
เสียงไฟสปอตไลต์บนเพดานขับเงาบนร่างหญิงสาวที่ยืนอยู่กลางห้อง
กระดุมเสื้อของนลินยังหลุดคาอยู่สองเม็ด
เขาไม่ได้พูดอะไร
เพียงแค่เดินเข้าใกล้
สายตาจับจ้องกลางอกเธอ…ราวกับนั่นไม่ใช่แค่ร่าง
แต่เป็ "สนามให้เขาออกแบบอารมณ์"
มือเขายกขึ้น
วางปลายนิ้วไว้ที่ฐานลำคอเธอ
ไล้ลงช้า ๆ ตรงแนวกระดูกอก
ลากผ่านกลุ่มเนื้อเนินนุ่มใต้เชิ้ตขาว
นิ้วเขาแน่น ละเอียด ร้อน
“เนื้อผ้าโอเค…”
เขาพึมพำเบา ๆ
“แต่ผิวคุณ…น่าจะนุ่มกว่า”
จากนั้นเขาก็จับขอบเสื้อเธอ
รูดลงอย่างเฉียบ—ถอดมันออกจนเผยหน้าอกในบราแบบมีโครงสีครีมจาง
ดันเธอพิงกระจกด้านใน
ร่างบางสะท้อนชัดพร้อมใบหน้าที่แดงจนเหมือนจับไข้
“นี่ไม่ใช่ฟิตติ้งนะ...”
เธอกระซิบเบา ๆ
แต่เสียงนั้นสั่นสะท้อนราวกับเชื้อเชิญมากกว่าขัดขืน
“ผมไม่เรียกว่าสำรวจร่างกาย…”
เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้
“ผมเรียกว่า—‘ออกแบบอารมณ์เฉพาะคุณ’”
แล้วริมฝีปากเขาก็แตะที่ฐานคอ
ลากไล้
จูบ
และดูดแรงตรงไหปลาร้าจนเกิดรอยแดงทันที
เธอสะดุ้ง
บิดตัวหนี
แต่ถูกเขาประคองไว้ด้วยมือทั้งสองข้างที่แน่นและแนบ
ปลายนิ้วเขาปลดตะขอบราทางหน้า
ช้า—แต่แม่น
ก่อนจะดันออก เผยเนินอกที่แข็งเพราะอากาศเย็นและอารมณ์ที่ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ
เขาก้มลง
ลิ้นแตะปลายยอดอกด้านขวา
เลียวน
ก่อนจะดูดแรง
เสียง "จ๊วบ" ดังชัดเจน
“อ๊าาาาา...”
เธอร้อง
มือจิกบ่าก้องภพแน่น
บั้นท้ายสั่นเล็กน้อยเพราะความเสียวแล่นพุ่งขึ้นสมอง
เขาใช้มือข้างหนึ่งขยำหน้าอกอีกข้าง
บีบแน่น ปลายนิ้วคลึงยอดอกวน
ขณะที่ปากยังละเลงความร้อนแรงบนอีกข้างไม่หยุด
เขาลุกขึ้น...ประกบจูบปากทันที
ลิ้นเขาดุดัน
สอดเข้า
ดูดลึก
ราวกับจะลากเสียงครางเธอออกมาด้วยลมหายใจ
“คุณเปียกแล้ว”
เขากระซิบติดปาก
ก่อนจะเลื่อนมือลง
นิ้วเขาสอดผ่านกระโปรง
ตรงเข้าระหว่างขา
เจอกับความชื้นที่ล้นเป้ากางเกงในบางเฉียบ
“อื้มมมม...”
เธอขยับขาตามนิ้ว
เมื่อเขาเริ่มวนเบา ๆ บนจุดกลางกลีบ
เขาแหวกกางเกงใน
แล้วสอดนิ้วกลางเข้าไปเต็ม ๆ
“อ๊าาาาาาาา...!”
เสียงครางของเธอดังสะท้อนห้องลองชุด
สะโพกกระตุก
ร่องตอดนิ้วรัว
เขาเร่งจังหวะ
นิ้วเข้า–ออกเร็วขึ้น
เสียงน้ำดัง "ชลับ…ชลับ…" อย่างห้ามไม่ได้
มืออีกข้างยังขยำเต้า
ปากยังดูดยอดอก
จนเธอแทบจะขาดใจ
"คุณเสร็จง่ายแบบนี้...แน่ใจนะว่าผมไม่ควรฟิตติ้งลึกกว่านี้?"
เขาถามขณะแทงนิ้วเข้าอีกนิ้ว
สองนิ้วเข้าเต็มแรง
สะโพกเธอกระตุก
หน้าแดงจัด
มือจิกกระจกจนเป็ฝ้า
“ก้อง…อ๊าาา… ฉันจะ…”
เขาเร่งอีกนิด
ก่อนที่ร่างเธอจะกระตุกแรง
เสร็จเต็ม ๆ
น้ำหล่อลื่นไหลทะลักออกมาตามนิ้วเขา
แช่ไว้จนเธอหอบแรง
เขาค่อย ๆ ดึงนิ้วออก
เลียปลายนิ้วตรงหน้าเธอ
ช้า
เย้ายวน
จนเธอเกือบจะพุ่งกลับเข้าไปจูบเขาอีก
แต่เขาเพียงพูดเบา ๆ
เสียงนิ่งเหมือนเดิม
“คุณผ่านการคัดเลือกแล้ว...”
“ไว้เจอกันรอบวัดไซซ์ชุดชั้นในคอลเลกชันใหม่…ที่ออกแบบให้คุณคนเดียว”
ค่ำนั้น หลังกลับจากสตูดิโอฟิตติ้ง
นลินเดินเข้าห้องพักนักบิน–ลูกเรือชั้น VIP ของสายการบิน
เปิดไฟ…ก็เห็น “กล่องดำขนาดกลาง” วางอยู่บนเตียง
ไม่มีชื่อคนส่ง
แต่สติ๊กเกอร์เล็ก ๆ มุมกล่องเขียนไว้ว่า
> "Special Fitting: LN–QAVIER / Private sample – Confidential"
เธอกลืนน้ำลาย
เปิดฝากล่องอย่างลังเล...แต่ก็อยากรู้
ข้างในคือ “ชุดชั้นในลูกไม้สีควันบุหรี่เข้ม”
คัตติ้งเฉียบระดับหายใจไม่ทั่วปอด
บาง
เซ็กซี่
และ “เล็ก” แบบที่ไม่เคยใส่มาก่อน
มีโพสต์อิทแผ่นเล็กแปะอยู่บนบรา
ตัวอักษรลายมือเขียนเรียบคม วางใจได้เลยว่าไม่ใช่ฟอนต์คอมพิวเตอร์
> “ใส่มาให้ผมฟิตติ้งอีกที—ที่ห้องผม พรุ่งนี้ 21.30”
เธอเงยหน้าขึ้น
หน้าแดง
มือสั่น
แต่ริมฝีปากกลับ “ยิ้ม” จนหุบไม่ได้
เธอจะไม่บอกใครเลย...ว่ากำลังใจเต้นกับผู้ชายขี้เก๊กที่สุดในจักรวาล
“มันก็แค่ฟิตติ้ง!”
เธอพูดกับตัวเองในกระจก
ก่อนจะหยิบชุดชั้นในขึ้นมาทาบอก
ผิวััลูกไม้แนบเนื้อแบบพอดีจนแทบรู้สึกได้ว่าเขาตั้งใจวัดจากมือ ไม่ใช่สายวัด
“ไม่หรอก...เขาไม่คิดอะไรหรอก”
“ก็แค่พวกอาร์ต ๆ โรคจิตทั่วไป…”
แต่จู่ ๆ ภาพเมื่อเช้าก็ย้อนเข้าหัวเธอ
ริมฝีปากเขาที่ดูดยอดอก
นิ้วที่ดันเข้ามาแบบไม่ให้ตั้งตัว
เสียงกระซิบ…
> "ผมมีสิทธิ์ทุกอย่างในชุดที่ผมออกแบบ"
เธอกลืนน้ำลาย
แล้วรู้เลยว่า...
คืนนี้คงนอนไม่หลับ
เพราะอยากให้ “คืนพรุ่งนี้” มาถึงเร็วที่สุด
เวลาผ่านไปจนเกือบตีหนึ่ง
แต่เธอยังนอนไม่หลับ
ในห้องเงียบสนิท
เสียงแอร์เบา ๆ กับเสียงหัวใจตัวเองแข่งกันอยู่
เธอใส่เสื้อยืดตัวโคร่ง
แต่ข้างในไม่มีอะไรเลย
เพราะเธอลอง “ชุดนั้น” ไปแล้ว…ก่อนนอน
ลองใส่
แล้วลอง “ััตัวเอง”
ที่ซึ่งเขาเคยแตะ
เคยดึง
เคยกด
เธอไม่ได้ช่วยตัวเองบ่อย
แต่คืนนี้มันเหมือนมีอะไรค้างในร่างกาย
นิ้วมือเธอสอดเข้าไป
ลากช้า ๆ
จนเสียงหายใจตัวเองดังในห้อง
"อ๊าาา..."
เสียงหลุดออกจากปากโดยไม่รู้ตัว
ร่างเกร็งเล็กน้อย
ดวงตาหลับแน่น
และเธอเสร็จเบา ๆ
ขณะคิดถึงปลายนิ้วของเขา
ก่อนนอน
เธอหยิบโพสต์อิทของเขาขึ้นมาดูอีกครั้ง
อ่านข้อความเดิม
ลูบกระดาษแผ่นเดิม
แต่ใจ...ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
จากแค่การฟิตติ้งเสื้อผ้า
ตอนนี้เธอกำลัง “ฟิตติ้งใจ”
เพื่อจะยอมรับว่า...
> คนอย่างเขา...
อาจไม่ได้แค่จะ “ถอด” ชุดเธอ
แต่อาจกำลัง “แกะรหัสหัวใจ” เธอทีละชั้น
696
