ตอนที่ 24
แม้ว่าจางหงจะไม่ใช่นางเอกแต่จริงๆถ้าจิตใจของเธอตกต่ำมากเกินไปก็อาจมีความคิดอันตรายกับตัวเองเหมือนกัน หลี่เทียนตัดสินใจกล่อมเกลาจิตใจของสาวใหญ่คนนี้อย่างช้าๆเธอทำสิ่งที่ผิดต่อสามีไปแล้วเป็ไปไม่ได้ที่จะกลับไปอยู่ด้วยกันอีกด้วยนิสัยของเธอ ขณะเดียวกันความเป็ความตายของต้าเจิงก็ยังอยู่ในมือของหลี่เทียน
แค่ปล่อยสาวใหญ่คนนี้เป็วิวทิวทัศน์ที่ดีในบ้านและลูบจับหน้าอกบั้นท้ายร่างกายของเธอตามใจชอบอารมณ์ของเขาก็พอ ในส่วนที่เหลือเอาไว้จิตใจของเธอเริ่มปล่อยวางเมื่อไหร่เขาก็จะสามารถดำเนินการได้แบบไร้ข้อจำกัด !
...
[ ติ้ง ! ขอแสดงความยินดีท่านได้รับเนื้อหาโดยย่อของตัวเอก หยางฟง ]
เสียงของระบบจอมวายร้ายดังขึ้นในหัวทำให้่เวลาเพลิดเพลินของหลี่เทียนชะงัก เขานั่งบนรถขณะที่คนขับกำลังรอว่าคุณชายคนนี้้าไปที่ไหนเมื่อเห็นว่าหลี่เทียนยังไม่ออกคำสั่งเขาก็ไม่กล้าคิดเองตามอำเภอใจ
' หยางฟง...ตัวเอก ? '
การฆ่ากำจัดตัวเอกอาจถือเป็งานและความสำเร็จของหลี่เทียน แต่มาถึงตอนนี้หลี่เทียนกระมั่งมีความคิดในการเลี้ยงเฉินเฟิงคนนี้เอาไว้ทั้งหมดไม่ใช่เพื่ออะไรเลยก็เพื่อปั๊มคะแนนจอมวายร้ายของเขาเอง
เฉินเฟิงคนนี้แทบจะโดนบีบทุกด้านมุมบริษัทของเขาถูกหลี่เทียนควบคุมอยู่เื้ั แก๊งใต้ดินก็ถูกทำลายลงเรียกได้ว่าในตอนนี้เฉินเฟิงคนนี้นอกจากภูมิความรู้ในอนาคตล่วงหน้าและกำลังเหนืุ์เขาก็แทบไม่มีแต้มต่อใดๆในการสู้กับหลี่เทียนเลย
' หยางฟง ผู้สืบทอดความรู้การแพทย์ั้แ่สมัยโบราณเป็ศิษย์ที่มีอายุน้อยที่สุดของปรมาจารย์ผู้สันโดษเก็บตัวบนขุนเขามีน้อยคนที่รู้จักเขา แต่คนที่รู้จักชื่อของเขาจะรู้ว่าอาจารย์ของหยางฟงคนนี้เป็แพทย์ที่มีฝีมือร้ายกาจที่สุด หยางฟง เป็ศิษย์คนสุดท้ายแต่กลับมีความสามารถมากที่สุดมีสติปัญญาความรู้ร่ำเรียนแตกฉานทุกด้านมุมโรคการแพทย์ แต่เนื่องจากเขาอายุยังน้อยอาจารย์ของเขาเล็งเห็นว่าหยางฟงนั้นสามารถก้าวข้ามตัวเขาได้ขาดแต่เพียงประสบการณ์เท่านั้น '
หมอผู้เก่งกาจ !?
หยางฟงคนนี้ไม่ใช่นวนิยายเดียวกันกับเฉินเฟิงอย่างแน่นอน ทว่าเื่ราวของเขาเป็ที่พบเห็นคุ้นเคยกันอยู่ผ่านตาไม่ยากเลย
' บางทีตัวระบบอาจจะคิดเหมือนกับฉันเฉินเฟิงคนนั้นเหมือนกับคนที่จะตายเมื่อไหร่ก็ได้ หยางฟงคนนี้เลยปรากฏตัวขึ้นมา... '
มองอีกมุมหนึ่งในความคิดหลี่เทียนเขาเสมือนการดำเนินเื่ของตัวเอกในนิยายแต่เป็มุมกลับ !
ตัวเอกเมื่อจัดการตัวร้ายคนแรกลงได้ก็จะมีตัวร้ายคนที่สอง สาม สี่โผล่ปรากฏแทนที่ขึ้นมาเรื่อยๆหรืออาจมาพร้อมกันสองสามคนจำนวนมากในคราวเดียว หนึ่งตัวเอกกับตัวร้ายที่ถูกตบหน้ามากมาย แต่ในตอนนี้เป็หนึ่งตัวร้ายที่จะตบหน้าตัวเอกจำนวนมากมาย ?
' ฟังดูไม่เลว ! '
แม้จะเป็ปัญหาที่ดูยุ่งยากไม่แน่ว่าในอนาคตอาจมีตัวเอกที่มีความสามารถคุณสมบัติที่โกงจนถึงขั้นเขาคาดไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็ไรสุดยอดวายร้ายไม่ควรกลัวกับตัวเอกเหล่านี้
' หยางฟงมีวิชาการแพทย์และการที่ระบบเพิ่งแจ้งเตือนแสดงว่าเขาเพิ่งจะปรากฏตัว เขาน่าจะอยู่ใกล้ๆ... '
หลี่เทียนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง
" ไปโรงพยาบาลประจำเมือง "
" ได้ครับ "
รถโรลส์-รอยซ์ออกตัวแล่นไปตามท้องถนน ในเมื่อหยางฟงคนนี้เพิ่งลงมาจากเขาเพื่อหาประสบการณ์สถานที่เปิดตัวที่แรกของเขาคงไม่พ้นโรงพยาบาลที่ที่ตัวเอกสามารถแสดงความสามารถโชว์พาว
...
โรงพยาบาลประจำเมือง
ในตอนนี้หน้าโรงพยาบาลปรากฏชายหนุ่มสวมใส่เสื้อผ้าเก่าๆสะพายไม้ห้อยแขวนห่อเสื้อผ้าสัมภาระ ดูสภาพคราวๆแล้วเขาก็แทบจะไม่ต่างจากขอทานเลยหากไม่ใช่บนใบหน้าประดับร่องรอยความมีชีวิตชีวาอยู่สักหน่อยยามของโรงพยาบาลแห่งนี้คงเอ่ยปากขับไล่ไปแล้ว
ชายคนนี้ก็คือหยางฟง !
" ขอโทษนะครับ...ผมมาสมัครเป็หมอที่โรงพยาบาลแห่งนี้ไม่ทราบว่าต้องทำเื่ที่ไหน ? "
พยาบาลที่ถูกหยุดเรียกในตอนแรกยังมีรอยยิ้มเพราะโรงพยาบาลแห่งนี้บางครั้งก็ต้องคำนึงถึงชื่อเสียง แม้ว่าคนไข้จะดูมีสถานะต่ำก็ตามทีแต่พอเธอได้ฟังเื่จากปากของชายคนนี้แล้วเธอก็สำรวจมองั้แ่หัวจรดเท้า
" หมอ ?... คุณมีใบประกอบวิชาชีพหรือว่าใบสำเร็จการศึกษาของนักศึกษแพทย์อะไรรึเปล่าคะ "
" ไม่มี "
" คุณเคยทำงานเป็หมอที่ต่างประเทศงั้นหรอคะ "
" ไม่ครับ...ผมอาศัยบนเขากับอาจารย์แล้วก็พวกศิษย์พี่ "
ใบหน้าของพยาบาลแทบจะกลั้นความโกรธเอาไว้ไม่อยู่แล้ว นี้มันคนบ้าจากที่ไหนหลุดมากันแน่ !
" ถ้าไม่มีสิ่งเหล่านี้โรงพยาบาลก็รับคุณเข้าทำงานไม่ได้หรอกค่ะ ฉันขอตัวนะคะพอดีว่ายังมีคนไข้ที่ต้องดูแลอีกมาก "
หยางฟงเกาศีรษะอาจารย์ของเขาไม่เห็นเคยบอกเลยนี่ว่าการรักษาเป็หมอต้องมีใบกระดาษอะไรพวกนั้น อาจารย์เองก็มีคนไปหาและร้องขอให้เขารักษาแทบทุกเดือนทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็คนใส่สูทที่ดูเรียบร้อยหรูหรากันทั้งนั้น
" หลีกไป หลีกไป ! "
" รีบไปเรียกผู้อำนวยการมาเร็วเข้า ! "
เสียงของหมอและพยาบาลร้องดังผลักคนไข้ซ้ายขวาที่เต็มโรงพยาบาลออกไปให้พ้นทาง เตียงแบกคนป่วยถูกเข็นเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมกับผู้คนจำนวนมากที่สวมใส่เสื้อผ้าราคาแพงโดดเด่นสะดุดตา
" ปู่อย่าเป็อะไรนะ "
" พ่ออดทนไว้นะ "
ชายชราคนหนึ่งนอนบนเตียงที่ถูกเข็นใบหน้าขาวซีดไร้รอยเื ริมฝีปากของเขาม่วงบวมแม้จะไม่ใช่คนที่เป็หมอเพียงมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าอาการของชายชราคนนี้ไม่ใช่พิษโรคอาการทั่วๆไปเลยสักนิด
" หลีกไป...ขอทานแบบนี้มาอยู่ที่โรงพยาบาลได้ยังกัน ! "
หยางฟงถูกผลักให้หลบไปด้านข้าง เขาถอนหายใจและมองอาการของชายชราคนนั้นไปด้วย
' เขาถูกพิษ ? '
หยางฟงเพียงแค่มองก็ระบุอาการของชายชราคนนั้นได้ในทันที ถ้าไม่ใช่เพราะพิษชายชราคนนี้ถือว่าเป็คนที่มีสุขภาพดีมาก
...
" นั่นมันผู้นำตระกูลฮวงกับลูกหลานของเขาใช่รึเปล่า ? "
" ตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองนี้งั้นหรอ ! "
" ใช่แต่ว่าผู้นำตระกูลฮวงดูสีหน้าไม่ดีเลยฉันจดจำเขาไม่แน่ชัด แต่ชัดเห็นหลานสาวของเขาฮวงหยุนเหยา "
" ใช่ฉันก็จำได้เธอสวยโดดเด่นขนาดนั้นไม่มีทางที่จะจำผิดคนไปได้ "
คนในโรงพยาบาลมากมายพากันตื่นตัวขึ้นมาในทันที แต่พวกเขาตามไปดูด้วยไม่ได้พื้นที่ที่คนตระกูลฮวงมุ่งหน้าไปพร้อมกับพยาบาลนั้นเป็พื้นที่ระดับสูงของโรงพยาบาลมีแต่คนไข้ที่มีฐานะเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์
" นายจะทำอะไรถอยออกไป ! "
ยามของโรงพยาบาลเห็นหยางฟงที่เดินตามพวกเขามาก็เอ่ยปากขับไล่
" ฉันจะช่วยรักษาเขา "
" เหลวไหล ! ไสหัวไปซะถ้ายังไม่อยากตาย แกไม่รู้หรอว่าชีวิตของประธานฮวงมีค่ามากขนาดไหนขอทานอย่างแก่เป็พันเป็หมื่นคนก็เทียบกับเขาไม่ได้ "
" ถ้าพวกคุณปล่อยชายชราคนนั้นเอาไว้แบบนั้นเขาอาจตายได้ภายในหนึ่งชั่วโมงนับจากนี้ "
ญาติคนหนึ่งกำลังประคองเตียงคนไข้ก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน
" แกกล้าดียังไงมาแช่งพ่อของฉัน ! "
อ๊าาก !
หยางฟงที่ควรจะถูกต่อยหลับกลับยืนนิ่งและใช้ฝ่ามือรับหมัดของอีกฝ่ายก่อนจะออกแรงบีบเพิ่มมากขึ้นจนอีกฝ่ายส่งเสียงกรีดร้อง ยามและคนรอบข้างตะลึงงันพวกเขาพบว่าขอทานคนนี้แปลกจริงๆ
" นายมีความรู้ทางการแพทย์ด้วยงั้นหรอ ? "
หยางฟงหันไปตามเสียงก็พบกับสาวสวยคนหนึ่งในหมู่ญาติของอีกฝ่าย เขาได้ยินจากคนโดยรอบเมื่อครู่เหมือนกันสาวสวยหลานสาวของชายชราที่ป่วยคนนี้ชื่อว่า ฮวงหยุนเหยา ?
รูปร่างใบหน้าโครงเรียวเป็รูปไข่ ริมฝีปากแดงอวบและร่างกายที่เติบโตในวัยยี่สิบกลางๆเท่านั้น แค่มองครั้งแรกหยางฟงก็รู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังเต้นโครมครามสั่นะเือยู่ภายในแล้ว
" ก็พอจะเรียนรู้จากอาจารย์มา...อาการของลุงคนนี้ไม่ใช่การป่วยโรคธรรมดาแต่ว่าเขาถูกพิษ "
ญาติทั้งหมดรวมถึงฮวงหยุนเหยาใและเหลือบมองหน้ากัน ฮวงเซิ่งหง หรือว่าผู้นำตระกูลฮวงอาศัยอยู่ในบ้านตลอดหลายปีมานี้เนื่องจากสภาพร่างกายและอายุเขาดูแลกิจการจากเงามืดเท่านั้นและแบ่งสัดส่วนให้ลูกหลานรับผิดชอบแทน ถ้าบอกว่ามีคนลอบเข้าไปในตระกูลฮวงแล้ววางยาฮวงเซิ่งหงคนนี้แม้จะเอาปืนมาจ่อยิงหลายคนก็ไม่คิดเชื่อเลยสักนิด
นั้นคือตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองแห่งนี้มีอำนาจ เงินทองมากมายจะเป็ไปได้ยังไงที่ฮวงเซิงหงจะถูกลอบวางยาพิษ เว้นเสียแต่ว่าจะเป็ฝีมือของคนภายในเท่านั้น !
" ไร้สาระ...ใครดูก็รู้แล้วว่าอาการของประธานฮวงไม่ใช่โรคธรรมดา ขอทานแบบนายคิดกอบโกยผลประโยชน์จากตระกูลฮวงงั้นหรอ ที่นี้คือโรงพยาบาลไม่ใช่สถานที่ที่นายจะมาคว้าโอกาสไสหัวไปซะ "
หมอคนหนึ่งเร่งรีบเดินเข้ามาด้วยสีหน้าดุร้าย เขามองไปที่สีหน้าของฮวงเซิ่งหงก็มีท่าทีตรึงเครียดใ สำหรับหมอแล้วโรคต่างๆสามารถระบุตรวจสอบได้ด้วยเครื่องมือการแพทย์ปัจจุบันแต่พอเป็พิษร้ายที่ในปัจจุบันไม่มีใครที่ไหนเขาฝึกฝนหรือว่าใช้กันแล้วความยากในการตรวจสอบและรักษาก็ยากเพิ่มขึ้นกว่าเดิมเป็เท่าตัว
" ท่านผ.อ.ติดธุระสำคัญกำลังเร่งเดินทางมาแล้ว ผมเป็ลูกศิษย์ของเขาจะรับหน้าที่อาสาตรวจแทนและรักษาให้กับประธานฮวงก่อนเบื้องต้นนะครับ "
" อ่า...ที่แท้ก็ลูกศิษย์ของผ.อ.โรงพยาบาล เป็แบบนี้ก็ไม่น่าห่วงแล้ว "
" ถ้าให้คนคนนี้รักษาประธานหวงจะตายเร็วขึ้นกว่าเดิม "
ท่าทางวางใจโล่งอกของญาติพลันขาดหายพวกเขาหันกลับไปมองที่หยางฟงอีกครั้ง
" ขอทานนายยังไม่ไปอีกงั้นหรอ ! "
คนอื่นกำลังมองมาที่หยางฟงด้วยสายตาดูิ่มีเพียงสาวสวยฮวงหยุนเหยาที่กำลังลังเลเธอคิดว่าท่าทางและความมั่นใจของหยางฟงคนนี้ค่อนข้างสูงบางทีเขาอาจจะมีความรู้ทางการแพทย์จริงๆก็ได้ แต่ชีวิตของปู่เธอก็มีค่าเกินกว่าจะทดลอง
" ไม่ต้องสนใจเขา คุณหมอโปรดช่วยพ่อของผมด้วย ! "
" เข้าใจแล้วครับ "
หมอนำร่างของประธานฮวงเขาไปในห้องฉุกเฉินในทันที ญาติหลายคนต่างมองมาที่หยางฟงที่ยังยืนอยู่ในพื้นที่ระดับสูงของโรงพยาบาลในตำแหน่งเดียวกันกับพวกเขา
...
" แย่แล้ว...นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ "
ภายในห้องฉุกเฉินหมอกำลังร้อนรนเืของประธานฮวงกระอักเป็สีดำ และเขามีอาการชักกระตุกขึ้นมาหลายครั้ง มือไม้แข็งเกร็งหัวใจเต้นจังหวะถี่เกินกว่าที่คนอายุในวัยนี้ถึงเกณฑ์กำหนด
" ไปตามท่านผ.อ.มาเร็วเข้า ! "
เขารีบสั่งให้พยาบาลออกไปในทันที ในตอนแรกเขารู้ดีถ้าสามารถช่วยประธานฮวงได้ชีวิตอนาคตวันข้างหน้าก็บอกลาความทุกข์โศกใดๆไปได้เลยทว่าหากกลับกันแล้วละก็เมื่อเขาล้มเหลวก็เตรียมรับการฟ้องนอนคุกยาวได้เลย
...
Commend เป็กำลังใจกันให้ด้วยน้าา ~~~