แสงแดดชายทะเลรับดินเนอร์สุดหรู ณ รีสอร์ตแอนด์สปาจรัญทรัพย์ โอ๊คนั่งทานอาหารค่ำอยู่ที่ศาลาท่าน้ำกับเครียร์ ทั้งสองมองไปยังชายหาดยามค่ำคืนที่แสนโรแมนติก สายลมพัดเอื่อยๆพาหัวใจพองโต
วันต่อมาไอซ์สวมเสื้อเชิ้ตพร้อมกลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจายเดินลงมาสวมรองเท้ากับหมวกที่พียื่นให้ก่อนจะมีเสียงคลุกคลักวิ่งลงบันไดชนิดดิ่งลงมา โซลาห์ใส่เสื้อกล้ามทับด้วยเสื้อยีนไม่มีแขนรัดเอวติดกระดุม กางเกงยีนขาสั้น สวมรองเท้าบูตกับหมวกปีกฉีกยิ้มทักทายชายหนุ่มที่ยืนมอง
“จะไปไหน”
“แล้วคุณจะไปไหน” โซลาห์ย้อนถาม
“คัดเลือกองุ่น”
“ไปด้วย”
“ตามใจ” ไอซ์อมยิ้มยื่นมือมาหาโซลาห์
“อยากจับมือฉันอะดิ” โซลาห์บอกด้วยรอยยิ้มแต่ก็ยื่นมือจับมือเขาจูงเดินตามพีไปยังไร่ด้านหน้า คนงานยืนออมององุ่นที่อยู่ในตะกร้าไม่ได้เกรดรอนายจ้างหนุ่มที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าขมวดคิ้วมองทั้งสิบตะกร้า พีกระจายคนงานไปครึ่งหนึ่งทำปุ๋ยหมักส่วนอีกครึ่งรอคำสั่งจากเ้านาย
“นี่คือผลองุ่นที่คัดเลือกไม่ได้เกรดแล้วส่วนหนึ่งเข้าโรงบ่มและคั้นน้ำแล้วเหลือแต่พวกที่ไม่มีคุณภาพให้ทำไงครับ ทิ้งหรือยังไง”
“องุ่นสดก็ยังกินได้” ไอซ์ก้มลงถือองุ่นมาชิมยักไหล่มองหน้าโซลาห์ที่กำลังใช้ความคิดนิ่งเงียบ พีเหลือบมองเธออย่างลุ้นใจจดใจจ่อ
“ส่งไปบริษัทแปรรูป” โซลาห์บอกก่อนเหล่มองไอซ์
“แต่พายเรายังทำอยู่ไม่หมดเลย”
“ไม่ได้ทำพาย ทำอย่างอื่น” โซลาห์พยักหน้าบอกพีให้เขาพาคนงานขนตะกร้าไปขึ้นรถคันใหญ่ เธอเดินนำไอซ์ไปที่ออฟฟิศทันที ปากกาเคมีสีน้ำเงินถูกวาดแผนผังการแปรรูปองุ่นที่ไม่ได้คุณภาพรสชาติไม่ดีเท่าเกรดเอ
“จะทำอะไร” ไอซ์เลิกคิ้วกอดอกพิงโต๊ะถาม
“ลูกอมสอดไส้องุ่นกับสบู่ผิวองุ่น ฉันจะจดรายงานส่งวิธีทำกับอุปกรณ์ทุกอย่างให้คุณกานดาไปยื่นเื่ของบประมาณจากพ่อคุณ” โซลาห์นั่งลงที่โต๊ะหยิบปากกาเคมีกับกระดาษออกมาวางไว้ที่โต๊ะ
“แล้วจะให้ฉันทำอะไร”
“เตรียมส่งแฟกซ์บอกเลขาคุณด้วย” โซลาห์บอกก่อนจะก้มหน้าก้มตาจดรายงาน ไอซ์ยิ้มมุมปากส่งข้อความหากานดาพร้อมกดส่งแฟกซ์ที่กำลังตามไปในอีกไม่กี่ชั่วโมง
ผลัก!
โซลาห์วางปากกาเคมีลงหลังเก็บใส่ปลอกเงยหน้ามองหน้าพีที่ผลักประตูเข้ามาหน้าตาตื่น ไอซ์ลงจากโต๊ะมองอย่างงุนงง
“มีอะไรครับ”
“คนงานครับจะออกลูก โรงพยาบาลอยู่ไกลมากไปไม่ทันแน่” พีหายใจหอบมองหน้าทั้งคู่
“พาฉันไป!” โซลาห์ยื่นรายงานให้ไอซ์
“ฝากด้วยนะคะ” บอกจบก็วิ่งตามพีไป ไอซ์รีบส่งแฟกซ์อย่างเร็วที่สุด
โซลาห์รีบวิ่งเข้ามาที่ห้องแถวของคนงานเห็นสาวท้องแก่น้ำคร่ำแตกเต็มพื้นห้อง ทุกคนเริ่มตื่นตระหนก คนงานหญิงต่างเอาใจช่วยให้กำลังใจ โซลาห์ยืนอยู่หน้าประตูหันมองคนงานชายที่ออกันอยู่หน้าประตู เธอจับแขนพีพยายามทรงตัวไม่ให้เสียหลักเมื่อเห็นเืจางๆไหลออกมา
“คุณพีให้คนงานต้มน้ำร้อนไว้ แล้วก็โทรเรียกหมอมาด่วน” โซลาห์สั่งพีที่รีบทำตามทันที เธอเอื้อมมือปิดประตูนั่งลงตั้งสติตัวเองถอดหมวกไว้ด้านหลัง โซลาห์ขยับเข้ามาดูอาการหญิงใกล้คลอดก่อนเอามือล้างน้ำสะอาดแล้วหยิบผ้าถุงมาคลุมขาหญิงดังกล่าว
“โซลาห์ใจเย็น โซลาห์ไงหมอตำแยแห่งไร่องุ่น มาลองกันสักตั้ง” โซลาห์พยักหน้าให้คนงานหญิงที่อยู่ด้วยขึ้นแขวนผ้าขนหนูไว้บนขื่อก่อนจับมือหญิงท้องแก่ให้จับผ้าที่แขวนไว้ ทุกคนเริ่มนั่งประจำที่ช่วยลุ้น
“เอาละ นับหนึ่ง...สอง...สาม แล้วเบ่งนะ โอเค หนึ่ง…สอง…สาม อึบบบบบ” โซลาห์บอกพร้อมก้มลงดูช่องคลอดที่กำลังขยาย เธอเม้มปากเริ่มเห็นหัวเด็กแต่ไม่สามารถออกได้ช่องคลอดเล็กเกินกำลังผู้เป็แม่ คนงานหยิบพัดมาพัดให้โซลาห์ที่เหงื่อแตกพลั่ก
“ใจเย็นนะ ตั้งสติ ฉันต้องมีสติ อย่าเพิ่งเบ่ง ขอเกลือเม็ดหน่อย” โซลาห์หันไปถามคนงานที่ถือพัด
“น่าจะมีอยู่ที่ครัว”
“เอามา เร็วเข้า” โซลาห์บอกด้วยความเร่งรีบพอๆกับผู้ชายด้านนอก คนงานหญิงวิ่งออกไปด้านนอกก่อนเข้ามาอีกครั้งพร้อมปิดประตู
“เอาละ สูดลมหายใจเข้าลึกๆช้าๆค่อยๆเป็ ค่อยๆไป โอเคนะ” เสียงเธอกล่อมจนทุกคนทำตาม ก่อนรับเม็ดเกลือจากคนงานหญิง
“พร้อมนะ สาม...สอง...สาม….เอ้าอึบบบ” โซลาห์ให้สัญญาณทุกคนเบ่งทั้งแม่ทั้งกองเชียร์เบ่งสุดแรง โซลาห์ก้มลงสะกิดเกลือกรีดปากมดลูกจนหัวเล็กออกมา
“เอาน้ำอุ่นกับผ้าขาวมาเร็ว” โซลาห์บอกทันที คนงานหญิงรีบวิ่งออกไปข้างนอกเอาทำสิ่งทุกอย่างที่โซลาห์สั่ง
“อีกนิด นิดเดียว หัวเด็กออกแล้ว” โซลาห์เช็ดคราบเืให้เด็กที่ค่อยๆออกมาทีละนิดจนกระทั่ง
“เอ้า อึบบบ!” เธอส่งสัญญาณรอบสุดท้าย
อึบบบบ
อุแว้
เฮ้!
เสียงเด็กร้องขึ้นทำทุกคนเฮลั่นดีใจยกใหญ่ พีเปิดประตูให้หมอผู้เชี่ยวชาญเข้ามา โซลาห์ค่อยๆลุกขึ้นปาดเหงื่อเดินออกมาด้านนอก ทุกคนปรบมือให้เธอยกใหญ่ ไอซ์เดินเข้ามาหาเธอที่หน้าซีดเผือด
“เป็ไงบ้าง”
“ใครอะ ฉัน หรือ แม่เด็ก เด็ก” ปากโซลาห์เริ่มซีดหายใจหอบเซซบเขา
“เธอนั่นแหละ” ไอซ์เขย่าแขนโซลาห์ที่เริ่มจะทรุดเข่าอ่อน
“ฉันหรอ ฉันกลัวเื เอิ้ก” โซลาห์ล้มฟุบคาอกไอซ์ เขาผ่อนลมหายใจเหนื่อยแทนก่อนอุ้มเธอกลับบ้านพัก