Episode
| 7 |
รสมือลูกสาวข้าราชการ
ประโยคนี้เองที่ทำให้ขนมผิงยืนเหวอไปชั่วขณะ ดวงตากลมโตของเธอเบิกโพลงราวกับเห็นผีในร่างเด็ก ั้แ่เกิดมาเธอไม่เคยเจอเด็กคนไหนร้ายกาจเท่านี้มาก่อน
เดี๋ยวนะ.. ธาร์มของเธองั้นเหรอ?
นี่มันก็หมายความว่าเด็กผู้หญิงคนนี้แอบชอบธาร์ม และก็คงจะหึงธาร์มที่เข้ามาตอแยเธออยู่บ่อยครั้ง ขนมผิงเริ่มมองเห็นความจริงทุกอย่างได้โดยไม่ต้องเอ่ยปากถามอะไร
แต่ด้วยนิสัยที่มีเพื่อนสนิทเป็สาวประเภทสองผู้บึกบึน ขนมผิงในลุคสาวเรียบร้อยจึงไม่ได้ยอมคนง่ายเหมือนกับหน้าตา
“หึ.. งั้นเหรอคะลูกสาวผู้ใหญ่บ้าน งั้นลองลิ้มรสมือลูกสาวข้าราชการชั้นสูงหน่อยไหมละคะ?”
*นาย ปรวัฒน์ เอกลักษณ์สกุล อดีตผู้ว่าราชการจังหวัด ซึ่งเป็พ่อของขนมผิง
เพี๊ยะ ! ! ! !
ไม่รอช้าที่ฝ่ามือเรียวบางจะทำการตบเข้าไปที่ใบหน้าของอีกฝ่ายเต็มแรง นั่นจึงทำให้ลูกสาวกำนันจอมอวดดีถึงกับหน้าหันไปอีกทาง ป่านที่เบิกตาโพลงยังคงยืนแน่นิ่งราวกับทำอะไรไม่ถูก
ใครจะไปคิดว่าอาจารย์ที่เข้ามาใหม่จะกล้าทำแบบนี้ เธอตบหน้านักศึกษากลางสาธารณะได้ยังไงกัน
“อ..อีนังนี่!! กล้าดียังไงมาตบหน้าฉันห๊ะ!!!”
พึ่บ!!
“อ๊ะะะะ”
จังหวะนั้นเองที่ฝ่ามือของป่านกำลังจะสวนกลับด้วยความโมโห แขนน้อยๆของเธอก็ถูกใครบางคนจับเอาไว้ แรงหนักอึ้งนั้นทำให้หญิงสาวผู้ใจร้อนหันขวับไปมอง
เฮือก!
ภาพที่เธอเห็นก็ทำให้ร่างกายมันทรุดไปชั่วขณะ เพราะคนที่เข้ามาห้ามปรามเธอก็คือธาร์ม.. หนุ่มหล่อที่ขอปลีกวิเวกออกมาเดินเล่นข้างนอกคนเดียว แต่เขากลับมาเห็นเหตุการณ์ตอนที่ขนมผิงตบหน้าป่านเสียก่อน
“นี่เธอคิดจะทำอะไรอาจารย์เขาน่ะป่าน”
“ธ..ธาร์ม..”
“ฉันถามว่าเธอคิดจะทำอะไร?” หนุ่มหล่อถามด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น เขาจ้องมองหญิงสาวปากแดงอย่างไม่วางตา
“คือว่า.. ฮึกๆๆ ก็อาจารย์ขนมผิงน่ะสิ เธอตบป่านน่ะธาร์ม แรงด้วยนะ ไม่เชื่อก็ดูสิ”
พอได้ทีหญิงสาวมารยาก็เอาใหญ่ เธอหันใบหน้าแดงฉานที่ยังมีรอยฝ่ามือให้กับหนุ่มหล่อดู หยาดน้ำตาจอมปลอมไหลรินลงมาเหมือนกับสั่งได้ นั่นจึงทำให้ขนมผิงกัดฟันกรอดอย่างขุ่นเคืองใจ
“อืม ฉันตบเพื่อนของเธอเองแหละ พอใจหรือยัง ก็เพื่อนของเธอคนนี้มาพูดจาดูถูกฉันก่อน เธอขอให้ฉันพาไปเข้าห้องน้ำด้วยประโยคที่ไม่สุภาพเอามากๆ ด่าทอว่าฉันจนเหมือนกับหน้าตา แถมยังพูดว่า.. ฉันเป็ลูกที่พ่อแม่ไม่สั่งสอน”
ขนมผิงรีบเอ่ยตอบด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเ็ป เธอพยายามหลบหลีกหน้าของธาร์มมาหลายวัน แต่ก็ต้องมาพูดคุยกันเพราะผู้หญิงคนนี้
“ครับ ผมก็ไม่ได้จะว่าอะไรสักหน่อย พี่ขนมผิงอย่าทำหน้าเหมือนโกรธผมแบบนี้สิครับ”
“ห๊ะ!?”
แต่เกมทุกอย่างก็พลิกเป็หลังมือโดยสิ้นเชิง เพราะคำตอบจากปากของธาร์มก็ทำให้ป่านอ้าปากค้าง เธอคิดว่าธาร์มสุดหล่อของเธอจะช่วยด่าผู้หญิงคนนี้เสียอีก ทำไมเขาถึงทำตัวเป็ทองไม่รู้ร้อน และยอมเข้าข้างเธอล่ะ?
“ธ..ธาร์ม!! ทำไมธาร์มถึงเข้าข้างอาจารย์ล่ะ นี่ป่านโดนตบนะ!!”
“กลับเข้าไปข้างในได้แล้วป่าน”
“ฮึก ไม่!!”
“ป่าน..”
ธาร์มใช้โทนเสียงต่ำด้วยความน่ากลัวอีกครั้ง เพียงแค่จ้องมองใบหน้าเล็กเรียวของหญิงสาวแวบเดียว ทั้งขนแขนขนขาของเธอก็ลุกเกรียว สาวน้อยผู้เอาแต่ใจจึงก้มหน้างุดด้วยความเ็ป เธอเบะปากเหมือนอยากจะร้องไห้ออกมาจริงๆ
“เฮ้อ.. งั้นไปเถอะ เดี๋ยวฉันพาไปห้องน้ำเอง เื่ทุกอย่างจะได้จบๆไง เธออยากเข้าห้องน้ำไม่ใช่เหรอ?”
คนที่ไม่ละทิ้งหน้าที่อาจารย์เลิกคิ้วถามป่าน จังหวะนั้นเองที่หนุ่มหล่อหรี่ตาจ้องมองหญิงสาวข้างๆเช่นเดียวกัน ปกติแล้วป่านจะไปเข้าห้องน้ำกับแก๊งเพื่อนไม่ใช่หรือไง ทำไมวันนี้ถึงได้ทำตัวแปลก
“อะเอ่อ..”
ผิดแผนซะแล้วสิ เพราะตอนนี้ธาร์มอยู่ที่นี่ด้วย เธอคงจะแอบขังอาจารย์ขนมผิงไว้ในห้องน้ำตามแผนเดิมไม่ได้
“งั้นก็ไปกันทั้งสามคนเนี่ยแหละครับ ไปเถอะ!”
“น..นี่ แต่อาจารย์กับป่านเป็ผู้หญิงนะ เธอตามไปแบบนี้มันจะไม่ดูน่าเกลียดเหรอ” ขนมผิงรีบท้วงขึ้นด้วยความประหลาดใจ
“หึๆๆ ผมไม่แอบไปดูหรอกครับ ผมก็แค่อยากไปเป็เพื่อนน่ะ ห้องน้ำที่นี่มันอยู่ไกลนะ อยู่ติดป่าเลยด้วย ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงเดินไปสองคนก็คงจะอันตราย ให้ผมไปเป็เพื่อนเถอะครับ”
หนุ่มหล่อเอ่ยพลางก็กระตุกยิ้มด้วยแววตาอบอุ่น บุคลิกเ้าเล่ห์ของธาร์มได้กลับมาอีกครั้ง เขาขยิบตาให้กับขนมผิงพร้อมกับเดินนำออกไปโดยไม่สนใจใครเลยสักนิดเดียว
“นี่ธาร์ม! ธาร์ม!!”
ขนมผิงจึงรีบวิ่งตามไปด้วยความไม่เข้าใจ เธอรู้สึกปวดกระบาลกับนิสัยดื้อรั้นของนักเลงหนุ่มเหลือเกิน
“เฮ้ออออ โผล่มาทำบ้าอะไรตอนนี้เนี่ยธาร์ม! กึ่ด.. ป่านเกือบจะจัดการอีอาจารย์นั่นได้อยู่แล้วเชียว อยากจะกรี๊ด อยากจะกรี๊ด!!”
“อ้าวป่าน เธอไม่รีบตามมาเหรอ?”
แต่ทันใดนั้นเองขนมผิงที่วิ่งนำหน้าไปก่อนก็ได้หันกลับมา เธอเห็นว่าเด็กสาวคนนี้ยืนคุยกับลมอยู่คนเดียว สีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธเกลียดจ้องมองไปทางอื่น ป่านเจ็บทั้งหน้า เจ็บทั้งใจ ผู้ชายที่เธอแอบรักยังไม่แยแสเธออีก
“ค่ะอาจารย์!! รู้แล้วค่ะ!! ชิ..”
แครกกกก ๆ ๆ ๆ
เสียงประตูสังกะสีที่มีสนิมอยู่ประมาณเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ถูกเปิดออก ร่างบางที่ไม่ค่อยเต็มใจจะเข้าไปในนั้นก็หันกลับมามองอาจารย์สาว ความจริงคนที่สมควรเข้ามาอยู่ในห้องน้ำนี้ไม่ใช่เธอ แต่ต้องเป็อาจารย์ขนมผิงนี่ต่างหาก
“งั้นเดี๋ยวอาจารย์กับธาร์มจะยืนรออยู่ข้างนอกนะ เธอเข้าไปทำธุระอะไรให้เสร็จเถอะ”
“ค่ะ..”
ป่านกัดฟันตอบรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะตอนนี้มีสายตาของธาร์มที่ยืนอยู่ไกลโพ้นกับอาจารย์ขนมผิงจ้องมองอยู่ หากจะปฏิเสธว่าหายปวดฉี่แล้วก็คงจะถูกจับได้ เธอจึงจำใจจะต้องแกล้งเข้าห้องน้ำตามเดิม
“เฮ้อ.. ไม่ต้องทำมาเป็เข้าข้างพี่หรอกนะ พี่รู้ว่าพี่ผิด พี่ไม่ควรไปตบหน้าเพื่อนของธาร์มแบบนี้”
ขนมผิงเอ่ยทุกอย่างออกมาในขณะที่เธอเดินมายืนข้างกายกับหนุ่มหล่อ โดยธาร์มก็หันหน้าไปจ้องมองเธอด้วยความเป็ห่วง
“ผมเห็นเหตุการณ์ั้แ่แรกครับ ผมได้ยินประโยคที่ป่านว่าพี่ทั้งหมดด้วย ไม่ต้องคิดมากหรอกนะครับ”
“น..นี่.. แล้วธาร์มออกมาข้างนอกทำไม ไม่เข้าไปจดบันทึกกับพวกเพื่อนเหรอ”
“ไม่รู้สิ ผมเป็ห่วงพี่ไงครับ”
“…..”
“ก็เห็นว่าพี่ขนมผิงไม่ยอมเข้ามาข้างในโรงงานสักที ผมก็เลยเดินออกมาดูน่ะ แค่นั้นเอง”
น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเป็ห่วงเริ่มทำให้หัวใจของเธอเต้นตุ้มๆต่อมๆ ขนมผิงเหลือบมองไปทางเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายเธอ หุ่นล่ำกำยำกลับเขยิบเข้าใกล้เพื่อเอาแขนมาแนบติดกับเธออีกต่างหาก
เธอยังคงไม่ลืมรสจูบของเขา.. ยังจำมันได้ทุกอย่างเลยด้วยซ้ำ แต่ที่เธอต้องถอยหนีเพื่อรักษาระยะห่างก็เพราะ ‘เธอเป็อาจารย์ ส่วนเขาเป็ลูกศิษย์’
ซ่าาาาาาาาา ! ! ! !
“ว๊ายยยยย!!”
ในเสี้ยววินาทีนั้นเองพายุฝนก็ได้โหมกระหน่ำลงมาอย่างรวดเร็ว บริเวณลานกว้างที่ไม่มีแม้แต่ที่ให้พักพิง มันจึงทำให้หยาดน้ำโถมกระหน่ำจนเปียกปอน เสียงร้องของขนมผิงทำให้ธาร์มรีบเอาตัวมาป้องกันให้กับเธอ
“ธาร์ม! อึ่ก ฝ..ฝนตก!!”
“งั้นไปหลบฝนกันเถอะครับ!”
“แล้วป่านล่ะ!?”
แม้ว่าจะเกลียดขี้หน้าเด็กผู้หญิงคนนั้น แต่เธอก็ไม่ลืมที่จะเป็ห่วงในฐานะลูกศิษย์ ยังไงเธอก็เป็เด็กที่ไม่รู้เื่ไม่รู้ราว
“ป่านก็หลบฝนในห้องน้ำไงครับ แต่ผมกับพี่ไม่มีที่หลบฝนนะ ตามผมมาเถอะครับพี่ขนมผิง!!”
“อะ อ๊ะ!! ธาร์ม..”
ก่อนที่ร่างบางของเธอจะถูกมือหนาของเขาดึงตัวให้เดินตามไปด้วยอย่างขัดขืนไม่ได้ เพราะตอนนี้ฝนได้โหมกระหน่ำลงมาอย่างแรงมากยิ่งขึ้น แทบมองไม่เห็นทางที่เต็มไปด้วยป่าไม้เลยด้วยซ้ำ
“นั่นไงครับกระท่อม! เราไปหลบฝนกันข้างในนั้นเถอะครับ”
“ก..กระท่อมเหรอ”
4K
![เทพสงครามหวนคืน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683576680_14591552.webp)