กู้ซุนหนี่ตื่นเช้าก่อนหยางลี่เช่นเคย เธอไปล้างหน้าล้างตาแปรงฟันก่อนไปขุดแปลงผักที่ยังขุดไม่เสร็จต่อ2 แปลง
“เพิ่ง 6 โมงเช้าวันนี้เราน่าจะขุดแแปลงผักเสร็จ 2 แปลงที่เหลืออยู่ก่อนกินเช้านะ”
กู้ซุนหนี่เร่งขุดแปลงผักต่อไปจนกระทั่งเสร็จครบทั้ง 5 แปลง
“เฮ่อ! เหนื่อยไม่ใช่เล่นเลย”
กู้ซุนหนี่ล้างมือก่อนเข้าไปดูหยางลี่ว่าตื่นหรือยังหยางลี่ได้ยินเสียงประตูห้องนอนเปิดเข้ามาทำให้เธอรู้สึกตัวตื่น
“แม่ ลี่ลี่ตื่นแล้ว”
หยางลี่พยายามลงจากเตียงนอนด้วยตนเองอีกครั้ง
“ลี่ลี่ ทำเองได้”
กู้ซุนหนี่ชมหยางลี่เพื่อให้เธอมีกำลังใจทำด้วยตนเองต่อไป
“ลี่ลี่ ลูกสาวแม่เก่งมากค่ะ”
กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปล้างหน้าแปรงฟัน
กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวในห้องโถงเช่นเคยแล้วเธอก็เดินเข้าไปในห้องครัว
“เอาข้าวหมูแดงออกมา”
กู้ซุนหนี่จัดข้าวหมูแดงใส่จาน 2 จานแล้วราดน้ำหมูแดงลงไปด้วย พร้อมน้ำซุป 2 ถ้วย สำหรับเธอและลูกสาวของเธอหลังจากข้าวเช้าเสร็จแล้วสองแม่ลูกนั่งเล่นกันสักพัก
กู้ซุนหนี่จึงเดินเข้าห้องครัว เพื่อนำเมล็ดผัก เมล็ดผลไม้บัวรดน้ำผัก คราด ออกมาจากมิติของเธอ
“เอาเมล็ดผัก เมล็ดผลไม้ บัวรดน้ำผัก คราดออกมา”
กู้ซุนหนี่ถือเมล็ดผัก เมล็ดผลไม้ บัวรดน้ำผัก คราดแล้วเธอก็เดินมาหาหยางลี่ในห้องโถง แล้วชวนกันออกไปสวน
หลังบ้าน
“ลี่ลี่ ไปสวนหลังบ้านกัน”
“แม่จะคราดแปลงผักตากแดดก่อน แล้วค่อยเพาะเบี้ยผักทีหลัง”
กู้ซุนหนี่คราดแปลงผักทั้ง 5 แปลง
“คราดดินให้ร่วนซุย ตากแดด 3 วัน”
หลังจากเสร็จแล้วกู้ซุนหนี่ล้างมือล้างจอบ คราดเช็ดให้แห้งเก็บไว้ในร่มข้างบ้าน
“ลี่ลี่เข้าบ้านกันเถอะ”
กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปนั่งรอที่โต๊ะในห้องโถงส่วนเธอเดินเข้าไปในห้องครัวแล้วนำแตงโมออกมาจากมิติของเธอ
“เอาแตงโม 1 ลูก ออกมา”
กู้ซุนหนี่ผ่าแตงโมครึ่งซีกใส่จานสำหรับกินใน่เช้านี้
“เก็บแตงโมครึ่งลูก”
กู้ซุนหนี่เก็บแตงโมอีกครึ่งลูกไว้ในมิติของเธอเพื่อกินวันหลังแล้วเธอเดินถือจานแตงโมเข้าไปในห้องโถง
หยางลี่เห็นกู้ซุนหนี่เดินเข้ามาพร้อมจานที่ใส่แตงโมสีแดงแล้วเธอก็ถามแม่ของเธอทันทีว่า
“แม่ถืออะไรมาคะ”
กู้ซุนหนี่ตอบหยางลี่ว่า
“ลี่ลี่ กินแตงโมกัน”
สองแม่ลูกกินแตงโมด้วยความเอร็ดอร่อยจนหมดจาน
“แม่อร่อยมาก”
กู้ซุนหนี่บอกหยางลี่ไปว่า
“ถ้าลี่ลี่ชอบ เราค่อยกินแตงโมกันอีกนะ”
หยางลี่พยักหน้าหงึกหงักและตอบกลับกู้ซุนหนี่ไปว่า
“ดี ดี ค่ะ แม่”
กู้ซุนหนี่เดินเข้าไปในห้องครัว แล้วเธอเอาขนมโดนัทเ้าดังจากมิติของเธอให้ลูกของเธอกิน
“เอาขนมโดนัท 4 ชิ้น ออกมา”
กู้ซุนหนี่จัดขนมโดนัทใส่จานให้หยางลี่
“ลี่ลี่ชอบขนมนี้อร่อย”
ในระหว่างที่หยางลี่นั่งกินขนมอยู่นัั้น
กู้ซุนหนี่นึกถึงปลาที่เธอเก็บมาจากหลุมดักปลาทุกเช้าแล้วใส่ในมิติของเธอไว้ตลอดเป็เวลา 7 วัน ได้ปลาทุกวันๆ ละ 15 ตัวรวมเธอได้ปลาทั้งหมด 105 ตัว
กู้ซุนหนี่อยากนำปลาสดทั้งหมดไปขายให้เหลาอาหารไฉ่หง
“ถ้าจ้างลุงโจวไปส่งที่เหลาอาหารไฉ่หงทุกวันๆ ละ 20 ตัว (10ชั่ง) ขายได้ 100เหมา หักค่าขนส่ง 20 เหมา(ปกติถ้าเราไปเองต้องจ่ายค่าเกวียนวัวไปกลับ 4 เหมา)เหลือกำไร 80 เหมา”
“ค่าแรงทั่วไปวันละ 20 เหมา”
“เราจะมีรายได้จากการขายปลาเดือนละ 24 หยวน”
กู้ซุนหนี่คิดว่าเป็รายได้ที่ดี แต่ไม่เท่าเงินเดือนสามีทหารของเธอ(100 หยวน)
กู้ซุนคิดได้ย่างนั้นจึงบอกหยางลี่ไปว่า
“ลี่ลี่ พรุ่งนี้แม่จะไปตลาดนะ”
หยางลี่ได้ยินกู้ซุนหนี่กล่าวอย่างนั้นก็บอกว่า
“แม่ ลี่ลี่ไปด้วย”
กู้ซุนหนี่บอกหยางลี่ว่า
“แม่จะรีบส่งปลาไปและรีบกลับหาลี่ลี่นะ”
“แม่ต้องหิ้วตะกร้าใส่ปลาไป 2 ตะกร้า”
“แม่เลยอุ้มลี่ลี่ไปด้วยไม่ได้นะ”
หยางลี่พยักหน้าเข้าใจเหตุผลของแม่เลยตอบว่า
“ได้ค่ะ”
กู้ซุนหนี่บอกหยางลี่ให้อยู่รอเธอที่บ้านป้าจาง
“ลี่ลี่ รอแม่อยู่ที่บ้านป้าจางนะ”
หยางลี่พยักหน้าตอบว่า “ค่ะ แม่”
กู้ซุนหนี่และหยางลี่นั่งเล่นกันในห้องโถงจนกระทั่งถึงเที่ยง
กู้ซุนหนี่บอกให้หยางลี่นั่งรอบนโต๊ะกินข้าวในห้องโถงเช่นเคย
“ลี่ลี่ รอแม่อยู่ตรงนี้นะ”
“แม่จะเอาอาหารเที่ยงมากินด้วยกัน”
กู้ซุนหนี่เดินเข้าไปในห้องครัว
กู้ซุนหนี่นำอาหารปรุงสำเร็จออกมาจากมิติของเธอ
“กินอะไรดีนะ?”
กู้ซุนหนี่นึกถึงอาหารปรุงสำเร็จในมิติของเธอออกมา
“เอาข้าวหน้าเป็ดออกมา”
กู้ซุนหนี่จัดข้าวหน้าเป็ดใส่จาน 2 จานสำหรับเธอและลูกสาวของเธอ แล้วเธอก็ยกออกไปในห้องโถง
“ลี่ลี่ กินข้าวหน้าเป็ดกัน”
สองแม่ลูกกินข้าวเป็ดอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจาน
“แม่ อร่อยมาก”
กู้ซุนหนี่ตอบหยางลี่ไปว่า
“แม่ดีใจที่ลี่ลี่ชอบ”
หลังนั่งเล่นกันสักพักจนกระทั่งบ่ายสามโมง
หยางลี่ก็ดื่มนมนอนกลางวันก่อนจะตื่นมาอีกทีในตอนบ่ายสี่โมงเย็น
กู้ซุนหนี่และหยางลี่กินข้าวที่กู้ซุนหนี่หุงตอนเย็นกับพะโล้หมูใส่ไข่จากมิติของเธอเป็มื้อเย็นก่อนทำกิจวัตรประจำวันแล้วเข้านอนหลับ
ไปด้วยกัน