กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

    บทที่ 20 ปลูกผัก (2/2)

    กู้ซุนหนี่ตื่นเช้าก่อนหยางลี่เช่นเคย เธอไปล้างหน้าล้างตาแปรงฟันก่อนไปขุดแปลงผักที่ยังขุดไม่เสร็จต่อ2 แปลง

    “เพิ่ง 6 โมงเช้าวันนี้เราน่าจะขุดแแปลงผักเสร็จ 2 แปลงที่เหลืออยู่ก่อนกินเช้านะ”

    กู้ซุนหนี่เร่งขุดแปลงผักต่อไปจนกระทั่งเสร็จครบทั้ง 5 แปลง

    “เฮ่อ! เหนื่อยไม่ใช่เล่นเลย” 

    กู้ซุนหนี่ล้างมือก่อนเข้าไปดูหยางลี่ว่าตื่นหรือยังหยางลี่ได้ยินเสียงประตูห้องนอนเปิดเข้ามาทำให้เธอรู้สึกตัวตื่น

    “แม่ ลี่ลี่ตื่นแล้ว” 

    หยางลี่พยายามลงจากเตียงนอนด้วยตนเองอีกครั้ง

    “ลี่ลี่ ทำเองได้” 

    กู้ซุนหนี่ชมหยางลี่เพื่อให้เธอมีกำลังใจทำด้วยตนเองต่อไป

    “ลี่ลี่ ลูกสาวแม่เก่งมากค่ะ” 

    กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปล้างหน้าแปรงฟัน 

    กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวในห้องโถงเช่นเคยแล้วเธอก็เดินเข้าไปในห้องครัว

    “เอาข้าวหมูแดงออกมา” 

    กู้ซุนหนี่จัดข้าวหมูแดงใส่จาน 2 จานแล้วราดน้ำหมูแดงลงไปด้วย พร้อมน้ำซุป 2 ถ้วย สำหรับเธอและลูกสาวของเธอหลังจากข้าวเช้าเสร็จแล้วสองแม่ลูกนั่งเล่นกันสักพัก 

    กู้ซุนหนี่จึงเดินเข้าห้องครัว เพื่อนำเมล็ดผัก เมล็ดผลไม้บัวรดน้ำผัก คราด ออกมาจากมิติของเธอ

    “เอาเมล็ดผัก เมล็ดผลไม้ บัวรดน้ำผัก คราดออกมา” 

    กู้ซุนหนี่ถือเมล็ดผัก เมล็ดผลไม้ บัวรดน้ำผัก คราดแล้วเธอก็เดินมาหาหยางลี่ในห้องโถง แล้วชวนกันออกไปสวน
    หลังบ้าน

    “ลี่ลี่ ไปสวนหลังบ้านกัน” 

    “แม่จะคราดแปลงผักตากแดดก่อน แล้วค่อยเพาะเบี้ยผักทีหลัง” 

    กู้ซุนหนี่คราดแปลงผักทั้ง 5 แปลง

    “คราดดินให้ร่วนซุย ตากแดด 3 วัน” 

    หลังจากเสร็จแล้วกู้ซุนหนี่ล้างมือล้างจอบ คราดเช็ดให้แห้งเก็บไว้ในร่มข้างบ้าน

    “ลี่ลี่เข้าบ้านกันเถอะ” 

    กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปนั่งรอที่โต๊ะในห้องโถงส่วนเธอเดินเข้าไปในห้องครัวแล้วนำแตงโมออกมาจากมิติของเธอ

    “เอาแตงโม 1 ลูก ออกมา” 

    กู้ซุนหนี่ผ่าแตงโมครึ่งซีกใส่จานสำหรับกินใน๰่๥๹เช้านี้

    “เก็บแตงโมครึ่งลูก” 

    กู้ซุนหนี่เก็บแตงโมอีกครึ่งลูกไว้ในมิติของเธอเพื่อกินวันหลังแล้วเธอเดินถือจานแตงโมเข้าไปในห้องโถง

    หยางลี่เห็นกู้ซุนหนี่เดินเข้ามาพร้อมจานที่ใส่แตงโมสีแดงแล้วเธอก็ถามแม่ของเธอทันทีว่า

    “แม่ถืออะไรมาคะ” 

    กู้ซุนหนี่ตอบหยางลี่ว่า

    “ลี่ลี่ กินแตงโมกัน” 

    สองแม่ลูกกินแตงโมด้วยความเอร็ดอร่อยจนหมดจาน 

    “แม่อร่อยมาก” 

    กู้ซุนหนี่บอกหยางลี่ไปว่า

    “ถ้าลี่ลี่ชอบ เราค่อยกินแตงโมกันอีกนะ” 

    หยางลี่พยักหน้าหงึกหงักและตอบกลับกู้ซุนหนี่ไปว่า

    “ดี ดี ค่ะ แม่” 

    กู้ซุนหนี่เดินเข้าไปในห้องครัว แล้วเธอเอาขนมโดนัทเ๽้าดังจากมิติของเธอให้ลูกของเธอกิน

    “เอาขนมโดนัท 4 ชิ้น ออกมา” 

    กู้ซุนหนี่จัดขนมโดนัทใส่จานให้หยางลี่ 

    “ลี่ลี่ชอบขนมนี้อร่อย”

    ในระหว่างที่หยางลี่นั่งกินขนมอยู่นัั้น 

    กู้ซุนหนี่นึกถึงปลาที่เธอเก็บมาจากหลุมดักปลาทุกเช้าแล้วใส่ในมิติของเธอไว้ตลอดเป็๲เวลา 7 วัน ได้ปลาทุกวันๆ ละ 15 ตัวรวมเธอได้ปลาทั้งหมด 105 ตัว 

    กู้ซุนหนี่อยากนำปลาสดทั้งหมดไปขายให้เหลาอาหารไฉ่หง

    “ถ้าจ้างลุงโจวไปส่งที่เหลาอาหารไฉ่หงทุกวันๆ ละ 20 ตัว (10ชั่ง) ขายได้ 100เหมา หักค่าขนส่ง 20 เหมา(ปกติถ้าเราไปเองต้องจ่ายค่าเกวียนวัวไปกลับ 4 เหมา)เหลือกำไร 80 เหมา” 

    “ค่าแรงทั่วไปวันละ 20 เหมา” 

    “เราจะมีรายได้จากการขายปลาเดือนละ 24 หยวน” 

    กู้ซุนหนี่คิดว่าเป็๲รายได้ที่ดี แต่ไม่เท่าเงินเดือนสามีทหารของเธอ(100 หยวน)

    กู้ซุนคิดได้ย่างนั้นจึงบอกหยางลี่ไปว่า

    “ลี่ลี่ พรุ่งนี้แม่จะไปตลาดนะ” 

    หยางลี่ได้ยินกู้ซุนหนี่กล่าวอย่างนั้นก็บอกว่า

    “แม่ ลี่ลี่ไปด้วย” 

    กู้ซุนหนี่บอกหยางลี่ว่า

    “แม่จะรีบส่งปลาไปและรีบกลับหาลี่ลี่นะ” 

    “แม่ต้องหิ้วตะกร้าใส่ปลาไป 2 ตะกร้า” 

    “แม่เลยอุ้มลี่ลี่ไปด้วยไม่ได้นะ” 

    หยางลี่พยักหน้าเข้าใจเหตุผลของแม่เลยตอบว่า

    “ได้ค่ะ” 

    กู้ซุนหนี่บอกหยางลี่ให้อยู่รอเธอที่บ้านป้าจาง

    “ลี่ลี่ รอแม่อยู่ที่บ้านป้าจางนะ” 

    หยางลี่พยักหน้าตอบว่า “ค่ะ แม่” 

    กู้ซุนหนี่และหยางลี่นั่งเล่นกันในห้องโถงจนกระทั่งถึงเที่ยง

    กู้ซุนหนี่บอกให้หยางลี่นั่งรอบนโต๊ะกินข้าวในห้องโถงเช่นเคย

    “ลี่ลี่ รอแม่อยู่ตรงนี้นะ” 

    “แม่จะเอาอาหารเที่ยงมากินด้วยกัน”

    กู้ซุนหนี่เดินเข้าไปในห้องครัว 

    กู้ซุนหนี่นำอาหารปรุงสำเร็จออกมาจากมิติของเธอ

    “กินอะไรดีนะ?” 

    กู้ซุนหนี่นึกถึงอาหารปรุงสำเร็จในมิติของเธอออกมา 

    “เอาข้าวหน้าเป็ดออกมา” 

    กู้ซุนหนี่จัดข้าวหน้าเป็ดใส่จาน 2 จานสำหรับเธอและลูกสาวของเธอ แล้วเธอก็ยกออกไปในห้องโถง

    “ลี่ลี่ กินข้าวหน้าเป็ดกัน” 

    สองแม่ลูกกินข้าวเป็ดอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจาน

    “แม่ อร่อยมาก” 

    กู้ซุนหนี่ตอบหยางลี่ไปว่า

    “แม่ดีใจที่ลี่ลี่ชอบ” 

    หลังนั่งเล่นกันสักพักจนกระทั่งบ่ายสามโมง

    หยางลี่ก็ดื่มนมนอนกลางวันก่อนจะตื่นมาอีกทีในตอนบ่ายสี่โมงเย็น

    กู้ซุนหนี่และหยางลี่กินข้าวที่กู้ซุนหนี่หุงตอนเย็นกับพะโล้หมูใส่ไข่จากมิติของเธอเป็๲มื้อเย็นก่อนทำกิจวัตรประจำวันแล้วเข้านอนหลับ
    ไปด้วยกัน