จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

การผจญภัยของสามแสบ8

ปัง!!
“ซอมบี้พวกนี้ต้องเล็งไปที่หัว” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกน้องๆ ของตัวเองที่พากันยิงปืนใส่ซอมบี้
“เข้าใจแล้ว” ทั้งสองรับคำก่อนจะพากันยิงไปที่หัวของซอมบี้จนหมดสักพักหน้าก็ดับลงก็จะจุดพลุแล้วบอกว่ายินดีด้วยที่เอาชนะพวกซอมบี้ได้
“เราจะเล่นอะไรต่อดี” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามเพราะเขาเล่นเกมในร้านทั้งหมดแล้ว
“ฮวาหิวแล้วเราไปหาอะไรทานกันเถอะค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยบอกเมื่อรู้สึกหิวแล้ว อีกอย่างคิดว่าหลินเทียนน่าจะเบื่อก็ได้ที่ต้องนั่งเฝ้าพวกนาง
“อืม ก็ดีเหมือนกัน” ซิวเสี่ยวซือพยักหน้าอย่างเห็นด้วยก่อนจะเอ่ยตอบ จากนั้นพวกเขาก็พากันเดินออกไปจากร้านเกมทันที
“ใครมาทำสถิติใหม่เนี่ย” ชายหนุ่มที่มาเล่นเกมต่อของสามแสบก็เอ่ยขึ้นเมื่อมีคนมาทำลายสถิติของตัวเอง
ทั้งสี่เดินเข้ามาในร้านบุฟเฟ่ต์ทันทีตามที่หลินเทียนแนะนำ เพราะดูจากท่าทางของทั้งสามแล้วต้องชอบเป็นแน่
“เราทานเท่าไรก็ได้จริงๆ เหรอครับ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามพลางมองอาหารที่อยู่ตามสายพานด้วยสายตาเปล่งประกายเพราะมันน่าทานทั้งนั้นเลย
“ไปนั่งตรงนั้นกันครับ” หลินเทียนที่จัดการเรื่องเสร็จก็เดินมาหาทั้งสามก่อนจะพาไปนั่งที่พิเศษที่อยู่อีกด้าน
“เราไปตักอาหารกันเถอะซาน” ซิวเสี่ยวซือหันไปชวนน้องชายตัวเอง ก่อนจะพากันไปตักอาหารมาให้กับน้องสาวของพวกเขา อาหารที่นี่น่าทานจริงๆ
“คุณหนูอยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับ” หลินเทียนเอ่ยถามเพราะเขาจะได้สั่งทางร้านไปด้วย
“ไม่ค่ะ” ซิเสี่ยวฮวาตอบแค่นี้นางก็พอใจแล้ว วันนี้นางไปตุ๊กตาจากการเล่นเกมเยอะแยะเลย
“ดื่มน้ำอะไรดีครับ” หลินเทียนเอ่ยถามพลางมองสองพี่น้องใช้วรยุทธ์พาอาหารกลับมาที่โต๊ะ
“โค้กค่ะ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยตอบ
“คุณหนูล่ะครับ” หลินเทียนหันไปถามอีกสองคนทันที
“โค้กเหมือนกันครับ” ทั้งสองเอ่ยตอบก่อนจะจัดการวางอาหารทั้งหมดลงกับโต๊ะทันที“กุ้งตัวเล็กจัง” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยเบาๆ เมื่อเห็นกุ้งที่มันตัวเล็กกว่าที่นางเคยเห็นมา ตัวเล็กว่าที่เสี่ยวหลางเสียอีก
“มันเป็นกุ้งธรรมดานะครับไม่ใช่สัตว์อสูร” หลินเทียนเอ่ยบอกพลางส่งโค้กให้กับทั้งสาม
“ฮวาชอบโค้กจังกลับไปจะต้องขนกลับไปเยอะๆ เสียแล้วละ” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยขึ้นหลังจากที่ดื่มโค้กเข้าไป
“สุขแล้วล่ะ” หลินเทียนเอ่ยบอกจากนั้นไม่นานทั้งสามก็ลงมือทานทันที โดยมีหลินเทียนค่อยเอาเนื้อและผักลงหม้อต้มไปด้วย
“ดูนั้นสิ น่ารักนะ พ่อกับลูก” ไม่ไกลจากโต๊ะของทั้งสี่คน ก็มีหญิงสาวสามคนพากันมองมาที่ทั้งสี่คน
“อืม หน้าตาดีทั้งบ้านเลย” หญิงสาวอีกคนเอ่ยขึ้นพลางมองไปที่หลินเทียนไม่ได้
“หวังว่าเขาจะเลิกกับภรรยาของเขาแล้วนะ” หญิงสาวอีกคนมองหลินเทียนก่อนจะเพ้อออกมาอย่างอดไม่ได้
“ก็น่าคิดนะ” หญิงสาวอีกคนเอ่ยขึ้นอย่างเห็นด้วย

“คุณพ่อฮวาอยากทานอันนี้” ซิวเสี่ยวฮวาที่ได้ยินสามสาวพูดก็ร้องบอกทันที จนหลินเทียนทำหน้าไม่ถูกเมื่อถูกเรียกแบบนั้น
“หึหึ พ่อผมอยากทานอันนี้” ซิวเสี่ยวซานหัวเราะออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้นตามน้องสาวของเขา
“ผมเอาด้วย” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยขึ้นพลางยิ้มออกมาเมื่อได้เห็นสีหน้าของหลินเทียน
“ครับๆ” หลินเทียนรับคำพลางคิดว่าซิวเสี่ยวซือก็เป็นไปกับเขาด้วยเหรอเนี่ย
หลินเทียนที่ทานอิ่มก่อนสามแสบก็ได้แต่นั่งมองทั้งสามด้วยเอ็นดูอะไรจะทานเยอะขนาดนั้น แล้วนั้นเอาไว้เก็บไว้ที่ไหนกันหมด
“รู้สึกท้องจะแตกยังไงก็ไม่รู้” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นพลางดื่มโค้กไปด้วย
“ฮวาเห็นด้วย” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยบอกพลางลูบหน้าท้องของตัวเองไปด้วย
“เรากลับกันเถอะครับ” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยบอกพลางส่ายหน้าไปมากับท่าทางของทั้งสองที่ทานอาหารจนร้านเขาจะเจ๊งอยู่แล้ว
“ออกไปรอด้านนอกก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมไปจ่ายเงินก่อน” หลินเทียนเอ่ยบอกก่อนจะเดินไปจ่ายเงิน
ทั้งสามลุกขึ้นเดินออกจากร้านทันที พากันมองไปรอบๆ ห้างอีกครั้งหวังว่าจะมีอะไรให้ทำก่อนกลับบ้าน
ครืน!!
“เกิดอะไรขึ้น” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามพลางจับซิวเสี่ยวฮวาไปด้วย เมื่อครู่นี้มันมีอะไรสั่นไหว แต่ไม่รุนแรงมาก แต่ก็ทำให้ห้างสั่นไหวได้ไม่น้อย
“แผ่นดินไหวอีกแล้วเหรอ พักนี้เป็นบ่อยเกินไปแล้ว” ชายคนหนึ่งเดินผ่านมาก็พูดขึ้นพลางรีบเดินจากไปทันที
“ดูเหมือนจะมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น” หลินเทียนเอ่ยขึ้นหลังจากจ่ายเงินเสร็จแล้ว
“อย่างเช่นอะไรเหรอครับ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยถามพลางพากันเดินไปยังลานจอดรถไปด้วย
“อาจจะมีโบราณสถานหรือไม่ก็อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างเช่นพวกสัตว์อสูร” หลินเทียนเอ่ยถาม เพราะเขาไม่ได้รู้อะไรมากมายนัก เขาถูกส่งมาประจำการที่นี่เพื่อดูแลพวกมนุษย์เท่านั้น เรื่องบางเรื่องเขาไม่อาจรู้ได้หากทางนั้นไม่ส่งข่าวมาบอก
“ว้าว ฟังดูดีจัง” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยพลางมองบางคนที่กำลังปิดร้านเพื่อกลับบ้าน
“เดือนนี้แผ่นดินไหวสิบรอบแล้วด้วยจะเกิดอะไรหรือเปล่าก็ไม่รู้” ชายที่เดินผ่านทั้งสี่ก็พูดขึ้นพลางรีบเดินจากไป เพราะกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น
“รายงานด่วน ตอนนี้ได้มีวัตถุประหลาดเกิดขึ้นใกล้กับปล่องภูเขาไฟค่ะทุกคน ดูนั้นสิคะ มันโผล่ขึ้นมาเรื่อยๆ แล้วค่ะ มันเหมือนกับอะไรสักอย่าง”
ทั้งสี่หยุดเดินแล้วมองการรายงานสดแบบสามมิติ เมื่อมองภาพที่ถ่ายทอดสดดีๆ ก็จะพบว่ามันคือโบราณสถานอะไรสักอย่าง รอบๆ ตัวโบราณสถานมีม่านอาณาเขตคลุมกันเอาไว้อยู่ทำให้เข้าไปไม่ได้
“รายงานค่ะ ตอนนี้มีวัตถุสิ่งปลูกสร้างเช่นนี้เกิดขึ้นใกล้กับปล่องภูเขาไฟ ไม่สิๆ ตอนนี้มันเกิดขึ้นกับในป่าอีกด้วยค่ะ ตอนนี้เรากำลังให้ทางรัฐบาลกำลังตรวจสอบยืนยันอยู่ว่ามันคืออะไรกันแน่ค่ะ ถ้าได้อะไรคืบหน้าดิฉันจะออกมารายงานอีกครั้งค่ะ สวัสดีค่ะ”
“อยากไปดูจัง” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยขึ้นพลางอยากจะรู้ว่าข้างในมันจะมีอะไรสนุกๆ ให้ทำหรือไม่
“จะรออะไรละไปกันเถอะ” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นพลางพากันมุ่งตรงไปที่รถทันทีอย่างรวดเร็ว ที่หลินเทียนยอมทำตายง่ายๆ นั้นเป็นเพราะว่าเขาต้องไปตรวจดูพื้นที่อยู่แล้ว อีกอย่างเด็กทั้งสามเขาคงไม่ต้องห่วงอะไรนั้นเป็นเพราะเด็กทั้งสามนั้นเก่งเกินกว่ามนุษย์ทุกคนในโลกนี้อีกต่างหาก
“จะมีสัตว์อสูรหรือเปล่าน่า” ซิวเสี่ยวซานเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางตื่นเต้น
“จะมีสมบัติหรือเปล่าน่า” ซิวเสี่ยวฮวาเอ่ยพลางนึกถึงเงินทองมากมายที่ซ้อนเอาไว้ในโบราณสถาน
“เราต้องหาของดีๆ กลับไปให้เยอะๆ” ซิวเสี่ยวซือเอ่ยขึ้นพลางคิดถึงสิ่งของไปด้วย

มาแล้วจร้าาา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การผจญภัยของสามแสบ8

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การผจญภัยของสามแสบ8

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้