ขณะที่การต่อสู้กำลังดำเนินไปเรื่อยๆ บรรยากาศที่ล้อมรอบผู้ชมก็เปลี่ยนไป หากก่อนนี้คือความตื่นเต้น สนุกสนาน ตอนนี้พวกเขาหลายคนเต็มไปด้วยความหวาดเสียว น่ากลัว ใบหน้าพวกเขาแดงกำด้วยเืที่สูบฉีด ข้าราชการบางคนที่ไม่คุ้นเคยกับการเห็นเืถึงกับอ้าปากอ้วกออกมา
พุชช!
ในสนามประลองก็ปรากฏเืพุ่งอีกครั้ง เปื้อนไปตามพื้นดิน ที่มีทั้งเืสดใหม่หรือรอยเืเก่าที่เคยมีมาก่อน
“ฮึก! ฮึก! ฮึก!”
การหายใจของไบเนอร์เริ่มติดขัด มือของเขาสั่น การมองเห็นเริ่มพร่ามัว
“ อัศวินไบเนอร์ เ้ารู้สึกยังไงบ้าง! รสชาติของการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดแบบนี้ ”
เสียงของซีคที่อยู่ห่างไกล แต่ดังกังวาลมาถึงไบเนอร์
“ มันไม่น่าตื่นเต้นยังงั้นหรออ เ้าลองจินตนาการดูสิ ถึงเืที่กำลังไหลผ่านอยู่ในร่างกายแกคือชีวิต แต่ละหยดช่างมีความหมาย และตอนนี้แกจะรู้สึกถึงมันมากขึ้นไปอีก เมื่อแกเข้าใกล้ความตาย เมื่อถูกฟันทีละแผล”
ดาบของซีค ฟันเขาหาไบเนอร์อีกครั้ง และ อีกครั้ง
มือที่กำดาบของไบเนอร์เริ่มสั่นเทาทุกครั้งที่ปะทะกัน
แคล้งงง
การโจมตีครั้งนี้ไม่ได้แรงมากเหมือนกับที่ผ่านๆมา เนื่องจากทั้งซีคและไบเนอร์ก็ได้รับาเ็พอๆกัน แต่เหมือนการโจมตีแต่ละครั้งจะส่งผลต่อไบเนอร์มากกว่า
“ ข้าละชอบใจตระกูลสตีลวอลล์ในเื่นี้จริงๆ พวกเขาไม่เอะอะห้ามอะไรเลยต่อให้การต่อสู้มันรุนแรงแค่ไหน ”
มันเป็เื่จริงที่เคานต์สตีลวอลล์หรือคนอื่นๆ จะไม่มีการเข้ามาห้ามหรือยุติการต่อสู้นี้เพราะนี่คือธรรมเนียมของตระกูลสตีลวอลล์ที่สืบทอดกันมา
“ เรามาจบเื่นี้ให้เร็วขึ้นหน่อยดีกว่า ยังมีอีกหนึ่งคนที่ข้าต้องเล่นด้วย ”
ขณะเดียวกันซีคก็ลากดาบของเขาเข้าหาไบเนอร์
ไบเนอร์ตอนนี้ไม่มีแม้แรงจะเคลื่อนไหว สายตาว่างเปล่าจ้องมองซีคที่กำลังยกดาบอยู่เหนือเขา ช่างรู้สึกหนาวเหน็บ
“ แกต่อสู้ได้ดีแล้ว หากแกผ่านบททดสอบในครั้งนี้ไปได้ แกจะยกระดับตัวเองขึ้นไปอีกขั้น ”
' เหอะ แน่นอนถ้าแกทำมันไม่ได้ แกก็จะเป็แค่เศษดินเศษโคลน เป็คนขี้แพ้ทั่วไป '
ตึงง!
ซีค ทุบไปที่หัวของไบเนอร์ด้วยด้ามดาบอย่างแรง ทำให้ไบเนอร์หมดสติไป
* * *
หลังจากไบเนอร์หมดสติไปแล้ว ผู้ชนะได้รับการตัดสิน ไร้ซึ่งเสียงเชียร์โห่ร้อง ความยินดี ความเสียใจ หรือแม้แต่คำสาบแช่ง บรรดาผู้ชมกลับนิ่งเงียบ
ไบเนอร์ทรุดตัวลงหมดสติไปแล้ว ผู้ชนะได้รับการตัดสิน แต่แทนที่ เสียงเชียร์ ความปิติ การถอนหายใจ หรือแม้แต่คำสาป ผู้ชมกลับนิ่งเงียบไปทั้งหมด
“…ผู้ชนะคือ... ท่าน ซีค สตีลวอลล์!”
สักพักผู้คนถึงเริ่มได้สติจากเสียงประกาสลั่นไปทั่วของ ผู้บัญชาการไทเนอร์ เหมือนกับเพิ่งจำวิธีการหายใจได้กันอีกครั้ง
ซูดดด
ซีคสูดหายใจเข้าลึกๆ
' ชนะได้สักที '
เขาต้องยอมรับว่าไบเนอร์เป็อัจฉริยะคนหนึ่งเหมือนกัน ั้แ่ซีคเริ่มเปลี่ยนจังหวะการต่อสู้ เอาเื่ที่ไบเนอร์ยังขาดประสบการณ์มากดดัน แต่ไบเนอร์ยังทนได้นานจริงๆ
และด้วยที่ไบเนอร์กังวลขึ้นนิดหน่อยที่เริ่มเห็นเืซีคอาบทั่วตัว ยังไงซีคก็ถึงเป็ทายาทคนโต ไบเนอร์ที่เป็อัศวินภายใต้ตระกูลต่อให้เกลียดโกรธแค้นซีคแค่ไหน ก็ต้องมีเผลอระวังกันบ้าง เขาไม่กล้าสังหารซีคแน่นอน เมื่อรวมกับาแที่ได้รับ แรงกดดันนี้อีกเริ่มทำให้ไบเนอร์ผิดพลาดมากขึ้น
ส่วนที่สำคัญที่สุดคือการที่ซีคเหวี่ยงดาบฆ่าฟันเหมือนคนไม่กลัวตาย กดดัน กดดันไบเนอร์ตลอดการต่อสู้
ไบเนอร์ไม่เหมือนกับซีคที่เคยชินกับการต่อสู้นองเื เพื่อเอาชีวิตรอดอยู่เป็ประจำ อย่างมากคงเคยสู้จริงสองสามครั้งแต่นี้กลับทนได้ถึงตอนนี้
ต่อให้าแที่ได้รับจะพอๆกัน แต่ความแตกต่างด้านประสบการณ์ ความอดทน การเคลื่อนไหว พวกนี้ส่งผลให้ ซีคเป็ผู้ชนะ เหล่าอัศวินรวมถึงเคานต์สตีลวอลล์เข้าใจความสำคัญเื่นี้
“ เฮ้ เวอร์เดน”
“ ขอรับ ท่านเคานต์!”
“ เขาไปเรียนรู้เื่ทั้งหมดนั้นได้ยังไง จากที่ไหน แล้วใครเป็คนสอนเขา ”
ถ้ามีใครสักคนสอนซีค พ่อบ้านอย่างเทรลที่รู้เกือบจะทุกอย่างในบ้านและควรจะรู้จักทุกคน แต่เทรลสายหัว
“ บ่าวคนนี้ไม่ทราบถึงระดับความสามารถของนายน้อยมาก่อนเลยครับ จากที่บ่าวคนนี้ได้ยินนายน้อยฝึกเองที่สวนหลังบ้านมาตลอดขอรับ ”
จากที่เทรลรู้มา เขามั่นใจไม่มีทางที่ซีคจะเรียนรู้จากใครได้เลย
“ แล้วเป็ไปได้ยังไงที่เขาจะมีความสามารถขนาดนี้กันหะ ”
“ ท่านเคาท์ขอรับ”
เทรล เปลี่ยนมากระซิบ “ ท่านไม่รู้เหตุผลแน่หรือครับ ข้าคิดว่าท่านไม่อยากยอมรับนายน้อยมากกว่า ”
ท่านเคานต์กำลังเงียบ คำพูดของเทรลกระแทกใจเขา ท่านเคานต์ทำหน้าบึ้งพูดออกมาราวกับไม่มั่นใจ
“ เ้ากำลังจะบอกข้าว่า…ว่าเขาเกิดมาได้รับการอวยพรจาก์งั้นหรอ ”
เทรลพยักหน้า
เหล่าคนแบบนี้ปรากฎครั้งแล้วครั้งเล่าในประวัติศาสตร์ เหมือนถูกเลือกโดยพระเ้า ตรรกะทั่วไปใช้ไม่ได้กับพวกเขา เหนือกว่าการเรียนรู้และประสบการณ์ เทรลกำลังบอกว่าซีคคือคนเ่าั้
' นี่มันไม่ดีเลย '
ท่านเคานต์้ายกฐานะนายท่านตระกูลสตีลวอลล์ให้กับเกร็ค ไม่ใช่ซีค แล้วความสามารถของเกร็คก็โดดเด่น มีหลายสาเหตุที่ผู้คนในสตีลววอลล์ไม่ยอมรับในตัวซีค ที่ผ่านมาต่างภูมิใจในตัวเกร็ค
ฐานะเคานต์คนต่อไปของสตีลวอลล์ เหมือนถูกกำหนดไว้ว่าต้องเป็เกร็ค มีคนมากมายรู้อยู่แล้ว แต่ถ้าวันหนึ่งซีคเกิดแสดงพร์ที่มากล้นขึ้นละ เสียงผู้คนจะเริ่มแตกออก
‘ ตามธรรมเนียมการสืบทอดนั้นสนับสนุนซีค ถ้าข้ายกสตีลวอลล์ให้เกร็คปกครองโดยไม่มีเหตุผลที่ดีพอมาสนับสนุนเื่นี้เปิดช่องให้คนอื่นเข้ามายุ่งเกี่ยวได้ ถึงตอนนี้พวกเขาจะไม่สนับสนุนซีค แต่เกิดว่าเด็กคนนี้มีความสามารถมากกว่าจริงๆ จะต้องสั่นคลอนให้ทุกคนในสตีลวอลล์ยอมรับซีคขึ้นมาแน่ ''
สตีลวอลล์ถือเป็ด่านหน้าของราชอาณาจักร ทักษะอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับด้านการทหาร อย่างน้อยก็เป็เื่สำคัญที่สุดที่ทุกคนยอมรับ
ในเื่นี้เขารู้ดี คนเรายอมติดตามภายใต้คนที่พวกเขาเกลียดด้วยซ้ำ ถ้าทำให้มั่นใจว่าพวกเขาจะปลอดภัยมั่นคงความคิดต่างๆเรื่มผุดขึ้นในหัวท่านเคานต์
ทุกสายตาจะจับจ้องมาที่ซีค เมื่อเขาเริ่มเคลื่อนไหว
เหล่านักบวชเริ่มเข้าทำการรักษาไบเนอร์ สักพักชูแขนขึ้นแสดงท่าทางให้ทุกคนเข้าใจว่าไบเนอร์นั้นปลอดภัยไม่อันตรายถึงชีวิต ผู้คนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
นักบวชบางคนก็เดินเข้ามาใกล้ซีคเหมือนกัน
“ ท่านซีค เราจะรักษาให้ท่านตอนนี้เลย ”
เสียงของนักบวชดูรีบร้อน แม้าแตามตัวซีคจะน้อยกว่าไบเนอร์ แต่ก็รุนแรงเช่นกัน
" รอก่อน "
" ท่านว่าอะไรนะ "
“ ข้ายังมีเื่ที่ต้องทำอยู่ ”
ซีค ผลักเหล่านักบวชที่กำลังจะใช้ทักษะรักษากับเขาออกไป แล้วเดินไปที่ขอบสนามประลอง สิ่งที่ซีคทำต่างกับคนอื่นมากเกินไปจนต้องดึงดูดให้คนสนใจ เขาเดินด้วยท่าทีโซเซมีเืไหลตามทางที่เขาเดินทำเอาใ
ไทเนอร์ผู้ที่กำลังยืนอยู่บนเวทีผู้้ตัดสินการประลองจึงเป็ผู้ถาม “ มีอะไรหรือครับท่านซีค ”
“ อ่า ท่านไทเนอร์ ท่านไม่ต้องคิดมาก ข้าอยากพูดอะไรกับเกร็คสักหน่อย ”
เสียงของซีคดังก้องขึ้น ด้วยเสียงของเขาที่เสริมด้วยพลังมานาทำให้ทุกคนที่อยู่รอบสนามประลองได้ยินด้วย
“ หืมท่าน หมายความว่ายังไง... ”
ซีคยังสร้างความประหลาดใจให้ไทเนอร์อีกครั้ง เื่การแฝงมานาลงในเสียงนั้นเขาไม่แปลกใจเท่าไหร่ ขนาดทักษะอย่างการขยายััมานาซีคก็ใช้มาแล้ว แต่ตอนนี้าแตามตัวซีคมันรุนแรงมาก ซีคก็ยังทำเื่ละเอียดอ่อนได้อีกจะมีรุ่นเยาว์สักกี่คนกันที่ทำได้
ซีคะโใส่เกร็ค
“เกร็ค! ลงมา! ถึงเวลาประลองของพวกเราแล้ว!”
" อะไรนะ…?!" เกร็คใจนเกือบหายใจไม่ออก คนอื่นๆโดยรอบก็ยังไม่เข้าใจเหมือนกัน
"…เ้ากำลังกล่าวอะไรออกมาก? " เป็เคานต์สตีลวอลล์ที่เอ๋ยถามแทน
“ ท่านคิดว่าข้ากำลังพูดอะไรละ ข้าก็ท้าทายเขาให้มาประลองอยู่ไง เื่นี้ท่านเห็นด้วยอยู่แล้วไม่ใช่หรอ จากที่ข้ารู้ข่าวลือเื่นี้กระจายออกไปไกลแล้ว ”
‘ การประลองระหว่างทั้งสองทายาท ท่านซีคและท่านเกร็ค ’ผู้คนเริ่มพึมพัม
“ นี้มันคงไม่ใช่การประลองเพื่อดูว่าที่ผู้สืบทอดผู้นำสตีลวอลล์คนต่อไปหรอกมั้งนะ ”
" เห้ยระวังคำพูดหน่อย ถ้าแค่ใช้การประลองมาตัดสินมันก็ไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่เลยนะ "
“ ก็มีข่าวหลุดมาบ้างไม่ใช่หรือไงวะ ท่านเคานต์ก็ดูให้ความสำคัญเื่การประลองนิ ก่อนหน้านี้หลายคนก็พยายามสนับสนุนท่านกร็คเป็ผู้สืบทอดมากกว่า แต่ละคนก็บอกท่านเกร็คดูมีแนวโน้มกว่าท่านซีค ”
“เอ่อ-ท่านซีค! ยังไงให้เรารักษาาแของท่านก่อน…!”
“ ข้ายังไหว ”
ซีค ผลักเหล่านักบวชออกและเริ่มะโอีกครั้ง
“ เห้ย เกร็ค ลงมาเร็วๆ ข้าจะสู้กับเ้าด้วยสภาพยังงี้แหละ ข้าก็คิดอยู่เหมือนกันในฐานะพี่ชายก็ควรพิการาเ็สักหน่อยถึงจะสมศักดิ์ศรีที่ต้องสู้กับน้องข้า "
ทำเอาทุกคนอึ้งต่อไป โดยเฉพาะพวกนักบวชข้างๆซีค เหมือนพื้นที่พวกเขายืนอยู่กำลังทรุดพังลง เส้นเืในสมองเกือบจะแตกออก
“ท-ท่าน! ไม่ได้นะครับ! ท่านต้องได้รับการรักษาตอนนี้เลย!”
ด้วยเืที่ชโลมอยู่ทั่วตัวซีค ทำให้เขาดูเหมือนสัตว์ประหลาดสีเื เหมือนคนที่กำลังเสียเืมากจนทำให้ตายได้ แต่ซีคยังคงสงบได้อยู่
“ อย่าทำให้มันดูเป็เื่ใหญ่ขนาดนั้น แค่นี้ข้ายังไม่ตายหรอก ”
“ ไม่นะคะท่่านซีค มันอันตรายเกินไปแล้ว!”
ซีค โบกมือไล่พวกเขาเหมือนปัดแมลง แต่มันทำให้เหล่านักบวชแทบจะกลายเป็บ้า หน้าตาแดงก่ำ
“ เกร็ค แกกำลังรออะไรอยู่! เร็วเข้า!”
“ ท่านพี่ จ-เ้าจะพูดเื่เหลวไหลไปถึงไหน! รักษาให้เสร็จก่อน! สภาพแบบนั้นจะประลองยังไง! ”
เกร็คพูดประเด็นสำคัญ ใครๆก็เห็นว่าสภาพซีคตอนนี้ต้องรักษาทันที ควรพักฟื้นก่อน
“ เื่นั้นข้าจัดการเอง เ้าอย่าลืม พวกเราสัญญากันไว้แต่แรกแล้ว ”
ซีคยิ้มออกมา
“ ข้าคือคนตัดสินใจเื่เวลาการประลองของพวกเรา ”
เกร็คหยุดเถียงต่อ จากข้อเสนอเื่การประลองที่พวกเขาตกลงกันไว้ เมื่อซีคใช้เหตุผลนี้มาอ้าง เกร็คก็ไม่รู้จะพูดคำไหนเพื่อปฏิเสธ
“ หยุดซะ! จะสู้กันได้ยังไงถ้าเ้ามีสภาพเช่นนั้น! หรือเ้ากำลังวางแผนใช้ความเป็ห่วงของน้องชายเ้า เ้าจงใจทำให้เขาไม่มีใจจะสู้ ”
“ อ่า ท่านพ่อท่านคิดอะไรเช่นนั้น ข้าไม่ได้คิดไปไกลถึงขนาดนั้น หรือสายตาข้าจะมองผิดไป ท่านลองมองไปที่หน้าของเขาสิ ” ซีคกล่าวออกมาด้วยใบหน้าไร้เดียงสา ตรงข้ามกับที่เขากำลังต้อนคนอื่นด้วยคำพูด ช่างเฉียบคม
“ ไม่ใช่เหมือนว่าเขากำลังกลัวข้าอยู่งั้นเหรอ? ”
“…”
โดยปกติเกร็คมักจะแสดงออกด้วยท่าทีอยู่เหนือกว่าซีค ตลอดมาเขาเกลียดการถูกมองว่าด้อยกว่าซีคไม่ว่าจะเื่ไหนๆ แต่ตอนนี้เขาเงียบ ริมฝีปากกระตุกพยายามจะพูดแต่พูดไม่ออก
ที่ใบหน้าเกร็คก็ซีด รู้ม่านตาสั่น ริมฝีปากมีเืออกจากการกัด ลักษณะดูเหมือนกำลังผวามากกว่า
“ โอ้น้องชายข้า ท่าทางมั่นใจกว่านี้หน่อย คนอื่นเขาจะเข้าใจผิดเหมือนข้ากันพอดี เดี๋ยวพวกเขาก็เชื่อกันหรอกว่าเ้าขี้ขลาด กำลังกลัวอยู่จนต้องผิดสัญญา หนีการประลองครั้งนี้ ”
ผู้คนที่กำลังมองต่างเบนสายตาไปที่เกร็ค ดวงต่อที่ก่อนเคยเต็มไปด้วยศรัทธาความเชื่อมั่นมาโดยตลอด ปรากฎแววตาความสงสัย
“ นายน้อยซีคกล่าวเกินไป ท่านเกร็คยังคงอ่อนประการณ์อยู่ ท่านซีคจะบอกว่าเขาขี้ขลาดก็ไม่ถูก ”
“ งั้นแล้วข้าน่าจะมีประสบการณ์งั้นหรอ ”
ไทเนอร์ที่กำลังพยายามปกป้องเกร็คเงียบทันทีเมื่อเจอคำพูดของซีค
‘ ใช่ นี่เป็ปัญหาใหญ่ที่สุดปัญหาหนึ่ง ’
ทุกคนในที่นี้ได้เห็นการต่อสู้ระหว่างซีคและไบเนอร์มาแล้ว ทุกคนเข้าใจเลยว่าเกร็คจะรู้สึกอย่างไร แม้ท่านเคานต์จะมีความคาดหวังในตัวเกร็คมากแค่ไหน แต่เกร็คเขายังเป็แค่เด็กรุ่นเยาว์
นอกจากนี้ การประลองครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าซีคได้ทำลายความเชื่อเดิมๆของทุกคนไปแล้ว เขากลายเป็คนที่เหมาะสมกับการสืบทอดตำแหน่งท่านเคานต์ขึ้นมากกว่าเดิม แม้แต่ในด้านธรรมเนียมเขาก็ดูเหนือกว่า
“ ข้ากำลังเห็นใจเ้านะน้องชายข้า ถึงในด้านขนบธรรมเนียมข้าคือผู้เหมาะสมที่สุด แต่จะให้เ้าหมดสิทธิ์การสืบทอดไปเลยมันก็ดูโหดร้ายกับเ้าเกินไป "
“ แต่ถ้าแค่นี้เ้ายังไม่กล้า ขี้ขลาดซะจริงๆ พวกเขาคงต่างพากันผิดหวัง คงพูดกันไปทั่วแล้วมั้งว่าเ้ามันล้มเหลว ขนาดข้าในสภาพนี้เ้ายังไม่กล้าสู้ ”
“ ซีค นี้เ้ากำลังพูดเหลวไหลอะไรของเ้าหะ!!”
“ นี่ไม่ใช่เื่เหลวไหลเลยนะท่านแม่ที่รัก ”
เมื่อได้ยินคำพูดของซีคว่าท่านแม่ที่รัก ใบหน้าของนายหญิงฟรอเรลยับยู่ยี่ขึ้นทันที เป็ประเด็นให้ผู้คนพูดกันอีกครั้ง
ซีคกล่าวต่อ “ ถึงแม้ว่าการประลองครั้งนี้จะไม่เป็ทางการต่อการสืบทอดตำแหน่ง แต่มันก็สำคัญระหว่างข้าและเกร็คมาก ในฐานะที่ข้าเป็พี่ชาย ข้ายังพยายามให้เขาได้เปรียบมากสุดๆแล้ว ดูร่างกายข้าสิ มันมีความพร้อมที่ไหน ถ้าในสถานการณ์นี้เขายังหนีอีก แล้วต่อไปเขาจะเอาอะไรมาเป็ผู้นำ เขาจะปกป้องดูแลสตีลวอลล์อันยิ่งใหญ่ทรงเกีียรตินี้ได้ยังไงละ! ”
“ อีกเื่ท่านแม่ในตอนที่พวกเราตกลงกัน เขาเองคือผู้ยินยอมให้ข้าเป็ผู้กำหนดวันและเวลา "
สายตาของซีคมองตรงไปที่เคานต์สตีลวอลล์ ส่วนสายตาของท่านเคานต์จ้องมองซีคอย่างน่ากลัว
แต่ซีคตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
“ ท่านไม่คิดเช่นข้างั้นหรือ ท่านพ่อ! ”
“…เกร็ค ลงไปที่สนามประลองซะ! ”
“ คุณค่ะ! ”
" ท่านพ่อ! "
ทั้งนายหญิงฟรอเรลและเกร็คต่างะโใกับการตัดสินใจนี้ แต่เคานต์สตีลวอลล์ยืนยันคำเดิม
" ลงไปข้างล่างซะ!! "
.
.
.
90
