บทที่ 11 น้องสาวตัวดี
เอล
“พี่ชอบเอลนะ” ฉันตื่นมาก็ยังไม่ลืมกับสิ่งที่พี่จัสพูดกับฉันเมื่อวาน เอาจริงๆ ปฏิเสธไม่ได้ว่าฉันเองก็ชอบพี่จัสอยู่เหมือนกัน แต่ทุกคนรู้ดีว่าพี่จัสมีชื่อเสียงในเื่ผู้หญิงขนาดไหน
“หื้มมมม หอมจังงงง”
“ตื่นแล้วเหรอค่ะ”
“อืมม ว่าแต่เอลทำอะไรให้พี่กินเหรอ”
“ข้าวผัดค่ะ”
“อ่อออ” ระหว่างนั้นพี่จัสไปนั่งรอฉันที่หน้าทีวี ทำไมสายตาของเขาถึงมองฉันแปลกๆ
“เสร็จแล้วค่ะ” ฉันวางจานข้าวผัดไว้บนโต๊ะก่อนที่จะมานั่งลงอีกฝังนึงของพี่จัส
“เอออ.....เออพี่จัสค่ะพี่จัสวัดไข้ดูยังค่ะ” ทำไมวันนี้รู้สึกเกร็งๆ เป็พิเศษ พี่จัสก็เอาแต่มองหน้าฉันไม่เลิก
“ยังเลย เอลมาวัดให้พี่หน่อยสิ”
“ค่ะ แล้วที่วัดไข้อยู่ไหนเหรอค่ะ”
“เออ...พี่ว่าเราไม่ต้องใช้มันหรอก”
“อ้าว? ไม่ใช้มันแล้วจะวัดยังไงค่ะ”
“ยังงี้ไง” พี่จัสพูดจบเขาลุกขึ้นมาแล้วคุกเข่าต่อหน้าฉันก่อนที่จะยื่นมือฉันไปฉันหน้าของเขา
“เป็ไงบ้าง☺️”
“เออ....????” ตึก ตึก ตึก หัวใจของฉันมันดังขึ้นมา ฉันอยากจะทุบมันให้รู้แล้วรู้รอด อย่าสิ อย่าดังแบบนี้ พี่จัสจะได้ยินเหรอป่าวนะ
“น้องสาวกลับมาแล้วค้าบบ พี่ชะชายย????” เสียงของเจนิสดังขึ้น ฉันรีบผลักตัวเองออกจากพี่จัสทันที
“เอล?”
“เจนิส????”
“เธอมาอยู่ห้องฉันได้ยังไง”
“พี่ชายเธอไม่สบายหนะ”
“ห้ะพี่ฉันไม่สบายเหรอ” หน้าตาของเจนิสแทบจะไม่เป็ห่วงพี่ชายของเธอเลย
จัส
หึ ไอ่แสบกลับมาเร็วอะไรขนาดนั้นผมกำลังจะมีความสุขอยู่เลยมาขัดขวางความสุขของพี่ชายจริงๆ
“อืม” ผมตอบเจนิสแบบส่งๆ ไป เพราะรู้ดีว่าเธอต้องรู้แผนการของผมแน่
“ไหนดูหน่อยสิ พี่ชายๆ เป็อะไรมากไหมค่ะ”
“ทำไมกลับมาเร็ว????” ผมกระซิบถามน้องสาวตัวดี
“หึ ฉันรู้นะพี่คิดอะไรอยู่อย่าเด็ดขาด!!!เอลคือเพื่อนฉัน!!!”
“ทำไมฉันจะทำอะไรได้ฉันแค่ชอบเธอมันผิดเหรอ”
“ใช่เพราะพี่ชอบเป็10ไงหล่ะ” อุ้ย จี้ใจดำกันเกินไปแล้วนะไอ่แสบ
“เออ เอลพี่เราหายแล้วแหละขอบใจเอลมากนะที่มาช่วยดูแลพี่จัสอะ” ผมยังจะออกร้องออกไปดังๆ ว่ายังไม่หาย!!!
“อืมไม่เป็ไร นั้นเรากลับก่อนนะพี่จัสเอลกลับก่อนนะคะ????”
“เดียวสิ เดียวพี่ไปส่ง” ผมรีบดีดตัวขึ้นทันที
“ไม่เป็ไรค่ะ เอลกลับเองได้”
“เดียวฉันไปส่งแกเอง” เจนิสพูดขึ้น
“อืม”
เอล
บนรถ
“ไปเที่ยวสนุกไหม” ฉันเห็นเจนิสนิ่งเงียบเลยถามเธอขึ้นมา
“สนุกแต่เหนื่อยมากกว่า????”
“เอ๋....สีหน้าแบบนี้มันน....”
“55555แกพอเลยรู้ทันฉันตลอด แล้วแกกับพี่ชายฉันล่ะ”
“ฉันชอบพี่จัส” เอาจริงๆ งงตัวเองเหมือนกันทำถึงพูดแบบนั้นออกไป
“ห้ะ????” ดูท่าทางเจนิสจะใในคำพูดของฉันเอามากๆ
“แต่เธอไม่ต้องห่วงถึงฉันชอบพี่ชายเธอแต่เขาไม่ได้ชอบฉันสักหน่อยอีกอย่างฉันกับเธอก็ต่างกันมาก” ฉันรีบแก้ตัวกลัวเธอจะคิดมาก
“ต่างกันยังไง”
“ฐานะไง ห้องน้ำคอนโดของเธอเท่ากับห้องที่ฉันอยู่เลยนะ????” ฉันพูดความจริง ฉันไม่ใฝ่สูงขนาดนั้นหรอก
“อย่าคิดแบบนั้นสิเอล อีกอย่างฉันจะบอกอะไรให้นะ พี่ชายฉันก็ชอบเธอ”
“ชะชอบฉัน?” อันนี้ฉันใจริงๆ ไม่ใช่ใที่พี่จัสชอบฉันนะแต่ใที่เจนิสรู้ได้ยังไง
“อืมใช่ชอบเธอเขาบอกฉัน แต่...เอออเอาตรงๆ นะฉันอยากให้เธอเจอคนดีๆ เพราะเธอเป็เพื่อนฉันและที่สำคัญฉันนิสัยพี่ชายตัวดีของฉัน”
“อืม...ขอบคุณเธอมากนะเจนิส” ฉันเข้าใจเจนิสเอามากๆ ฉันรู้เธอเป็ห่วงฉันจริงๆ
“ขอบคุณมากนะเจนิส”
“อืม ฉันเองก็เหมือนกันนะ ขอบคุณมากที่ดูแลพี่ชายตัวแสบของฉันเป็อย่างดี”
“อืม ขับรถดีๆ หล่ะ” ฉันแยกกับเจนิสแล้วขึ้นห้องทันที ขึ้นห้องมาก็รีบเก็บห้อง
30 นาที ผ่านไป
“เห้ออ เหนื่อยจังง”
กริ้งๆ เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น
พี่จัส...
“ว่าไงค่ะ”
“พี่อยู่ข้างล่าง”
“ข้างล่างไหนค่ะ”
“ข้างล่างหอของเอลไง.....”
22K
